Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ: Συνεχίζεται το Σαββατοκύριακο το 3ο Εργατικό Φεστιβάλ

Συνεχίζεται σήμερα, Σάββατο 21 Ιούλη το 3ο Εργατικό Φεστιβάλ του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου (peklesvou.blogspot.com).  Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν χθες και θα ολοκληρωθούν την Κυριακή 22 Ιούλη στο Αρχοντικό Γεωργιάδη με σύνθημα «Ενάντια στην εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Για την τελική νίκη των λαών». 

Το χθεσινό πρόγραμμα περιελάμβανε μουσικό πρόγραμμα από τους Αρίστο Ντόβα και Μυρσίνη Βασίλα. Επίσης  συναυλία από τους Μυρσίνη Κουτσκουδή, Γιώργο Δελόγκο, Μάριο και Ελπιδοφόρο Λέλεκα. Ακολούθησε αφιέρωμα στον Δημήτρη Μητροπάνο από το Σωματείο Μουσικών Λέσβου και η βραδιά ολοκληρώθηκε με Λαϊκό Γλέντι από το Σωματείο Μουσικών Λέσβου.
Το πρόγραμμα για τις επόμενες δύο μέρες είναι το εξής: 

Σάββατο 21 Ιούλη

20.00: Συζήτηση με θέμα «Εργαζόμενοι σε ΜΚΟ και πρόσφυγες: Άγρια εκμετάλλευση με το μανδύα του εθελοντισμού»
20.30: Μουσικό πρόγραμμα από τους Περικλή Πάγκα και Βλαδίμηρο Σιαμέτη
21.00: Σαντούρια του Αναγνωστηρίου Αγιάσου
21.50: Χαιρετισμός από συναγωνιστή από το Σωματείο Μετάλλου Τουρκίας Birleşik Metal-İş
22.10: Αφιέρωμα στο εργατικό - λαϊκό τραγούδι από τους «Rebeτεls»

Κυριακή 22 Ιούλη

20.30: Χορευτικό πρόγραμμα από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο «Μακαρέας» Άγρας
21.15: Κεντρική ομιλία
21.35: Συναυλία με τους Δημήτρη Κοντογιάννη και Γρηγόρη Βασίλα
Στο χώρο θα λειτουργούν περίπτερα των σωματείων και του διεθνούς πολιτιστικού συλλόγου «ΝΑΝΤΕΖΝΤΑ».

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου να βγούμε μαζικά και μαχητικά στο δρόμο, διεκδικώντας να καρπωνόμαστε εμείς των πλούτο που παράγουμε: Τετάρτη 30 του Μάη στις 11:30, Επάνω Σκάλα Μυτιλήνης



ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΛΕΣΒΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
 
Στη χειρότερη κατάσταση των τελευταίων χρόνων βρίσκονται οι μικρομεσαίοι αγρότες και κτηνοτρόφοι του νησιού μας. Οι τιμές σε γάλα, κρέας και λάδι, βρίσκονται σε συνεχή πτώση και οι προβλέψεις για το αύριο είναι δυσοίωνες. Η κατάργηση του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ στα νησιά μας έρχεται να επιδεινώσει την κατάσταση, παράλληλα με τη συνεχιζόμενη αύξηση της φοροληστείας, την αύξηση των εισφορών στο ΕΦΚΑ, τον ΕΛΓΑ, στα χαράτσια του ΕΝΦΙΑ και στο υψηλό κόστος παραγωγής.

Η δίκαιη ανάπτυξη που ήρθε να αναγγείλει ο πρωθυπουργός στις αρχές του μήνα δεν αφορά τους φτωχούς και μεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους αλλά μια μερίδα μεγαλοαγροτών, μεγαλεμπόρων και επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στο χώρο και λυμαίνονται τον ιδρώτα μας, αγοράζοντας πάμφθηνα από τον παραγωγό και πουλώντας πανάκριβα στον καταναλωτή.   
     
Η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου καλεί αγρότες και κτηνοτρόφους να βγούμε μαζικά και μαχητικά στο δρόμο, διεκδικώντας να καρπωνόμαστε εμείς των πλούτο που παράγουμε. 
Σας καλούμε όλους και όλες την Τετάρτη 30 του Μάη στις 11:30 το πρωί στην Επάνω Σκάλα Μυτιλήνης στην πλατεία του ΙΚΑ
Θα ακολουθήσει πορεία προς την πλατεία Σαπφούς για να ενωθούμε με τους εργαζόμενους των άλλων κλάδων που απεργούν και δίνουν την μάχη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και στην εκμετάλλευση. 
Αυτή τη μέρα, κανένας κτηνοτρόφος να μην παραδώσει ούτε ένα κιλό γάλα σε τυροκομεία και παραληπτήρια, ούτε ένα αρνί στα σφαγεία.

Με τους αγώνες μας διεκδικούμε:
1. Κατώτερες εγγυημένες τιμές για όλα τα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να αφήνουν εισόδημα με το οποίο θα μπορούν οι αγροτικές οικογένειες να ζουν με αξιοπρέπεια και να συνεχίσουν την αγροτική απασχόληση. Άμεση πληρωμή όλων των παραγωγών από τους εμπόρους και τους συνεταιρισμούς με την παράδοση των προϊόντων τους.
2. Άμεση στήριξη των πληγέντων κτηνοτρόφων του νησιού μας απ’ τη ζωονόσο της ευλογιάς, με αποζημιώσεις που να αναπληρώνουν το χαμένο εισόδημα και όχι ψίχουλα.  Να συνεχιστεί η επιδότηση των κτηνοτροφικών μονάδων που επλήγησαν για όσο χρόνο απαιτείται μέχρι την πλήρη ανασύσταση των κοπαδιών τους.
3. Μείωση του κόστους παραγωγής, με αφορολόγητο πετρέλαιο, όπως στους εφοπλιστές, φτηνό αγροτικό ρεύμα και νερό, όπως στους βιομήχανους, κατάργηση του ΦΠΑ στα αγροτικά μέσα και εφόδια, του ΕΝΦΙΑ σε σπίτια και χωράφια και των άλλων χαρατσιών, κατασκευή των αναγκαίων έργων υποδομής κ.ά.
4. Αφορολόγητο ατομικό εισόδημα 12.000 ευρώ, προσαυξημένο κατά 3.000 ευρώ για κάθε παιδί. Φορολογία σε κάθε πραγματικό εισόδημα, κατάργηση των τεκμηρίων.
5. Κατάργηση των μεγάλων αυξήσεων στις ασφαλιστικές εισφορές, συντάξεις αξιοπρέπειας στα 60 χρόνια για τους αγρότες και στα 55 για τις αγρότισσες.
6. Να καλυφθούν οι ζημιές στην παραγωγή και στο αγροτοκτηνοτροφικό κεφάλαιο που ο ΕΛΓΑ δεν αναγνωρίζει, εξόφληση των αποζημιώσεων που είναι σε εκκρεμότητα. ΕΛΓΑ κρατικός φορέας που θα καλύπτει και θα αποζημιώνει στο 100% της ζημιάς απ' όλες τις αιτίες καταστροφής σε φυτική, ζωική παραγωγή και πάγιο κεφάλαιο, χωρίς καθυστερήσεις.
7. Κατάργηση όλων των άμεσων και έμμεσων περιορισμών της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής που επιβάλλει η ΚΑΠ 2014 - 2020 και των περικοπών στις επιδοτήσεις/ενισχύσεις, σύνδεση των ενισχύσεων με την παραγωγή και το ζωικό κεφάλαιο.
8.  Άμεσα δημιουργία μονάδας καύσης ζωικών αποβλήτων (αποτεφρωτήρας ) στο νησί με ευθύνη και έλεγχο του κράτους.
9. Να μην καταργηθεί ο μειωμένος ΦΠΑ στα νησιά μας γιατί θα επιταχύνει τη φτωχοποίηση της μικρομεσαίας αγροτιάς.
10. Να σταματήσουν οι αθρόες και παράνομες εισαγωγές και ελληνοποιήσεις σε όλα τα αγροτικά προϊόντα.

Μυτιλήνη 22/05/2018           

ΤΕ Λέσβου του ΚΚΕ: Να απεγκλωβιστούν άμεσα όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες από το νησί

Την πρότασή της για άμεσο απεγκλωβισμό όλων των προσφύγων και μεταναστών από τη Λέσβο και να αποζημιωθούν όλοι οι κάτοικοι του νησιού που έχουν υποστεί οικονομικές και άλλες ζημιές από την πολυετή παρουσία τους στο νησί, επαναφέρει με ανακοίνωσή της η ΤΕ Λέσβου του ΚΚΕ, με αφορμή τα νέα επεισόδια το βράδυ της Παρασκευής με βίαιες συγκρούσεις, κυρίως μεταξύ Αράβων και Κούρδων. Σήμερα περίπου 300 από τους Κούρδους έφυγαν από τον καταυλισμό με κατεύθυνση τη Μυτιλήνη, αλλά εμποδίστηκαν από την Αστυνομία στο ύψος του καταυλισμού Καρά Τεπέ.

Στην ανακοίνωσή της η ΤΕ Λέσβου αναφέρει:

«Οι πολύ συχνές πλέον διαμάχες μεταξύ προσφύγων και μεταναστών στο κέντρο της Μόριας, που τις περισσότερες φορές καταλήγουν και σε τραυματισμούς, αποτελούν συνέπεια των άθλιων συνθηκών που επικρατούν σε αυτό το κέντρο. Έχοντας γίνει κυριολεκτικά το μπαλάκι στα ανταγωνιστικά παιχνίδια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και με την απελπισία να τους κυριεύει, αφού μετά από πολύμηνη ή και πολυετή παραμονή τους στη Λέσβο δεν βλέπουν μπροστά τους καμία λύση στο πρόβλημά τους, εύκολα παρασύρονται σε διαμάχες από εθνοτικές, φυλετικές ή θρησκευτικές αιτίες και ξεσπούν μεταξύ τους, διοχετεύοντας σε λάθος δρόμο την αγανάκτηση για όσα βιώνουν.

Η Τομεακή Επιτροπή Λέσβου του ΚΚΕ επαναφέρει για μία ακόμα φορά την πρότασή της:
  • Να απεγκλωβιστούν άμεσα όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες από το νησί και να μεταφερθούν στην ενδοχώρα.
  • Εκεί, στην ηπειρωτική Ελλάδα και όχι στη Λέσβο, να γίνονται οι αιτήσεις ασύλου, οι εξετάσεις αυτών των αιτήσεων, η υποβολή και η έκδοση όποιων εγγράφων είναι απαραίτητα, είτε για να συνεχίσουν όσοι από αυτούς θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα είτε για να πάνε στις χώρες που επιθυμούν.
  • Να αποζημιωθούν όλοι οι κάτοικοι του νησιού που έχουν υποστεί οικονομικές και άλλες ζημιές από την πολυετή παρουσία των προσφύγων και μεταναστών στο νησί.
Αυτό το τρίπτυχο αποτελεί τη μόνη πρόταση που μπορεί να ανακουφίσει όλους όσους εμπλέκονται στο πρόβλημα σε αυτό στο νησί και είναι απόλυτη ανάγκη να υλοποιηθεί τώρα. Μιλάμε για ανακούφιση και όχι για οριστική λύση, γιατί αυτή προϋποθέτει να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στα διάφορα σημεία της υδρογείου, πόλεμοι που γεννούν και συντηρούν τις προσφυγικές ροές.

Καλούμε όλο το λεσβιακό λαό και τις μαζικές οργανώσεις του -σωματεία, πολιτιστικούς συλλόγους κ.λπ- να αγωνιστούν για να λάβει σάρκα και οστά το παραπάνω προτεινόμενο τρίπτυχο. Να απομονώσουν, ταυτόχρονα, τις ρατσιστικές και φασιστικές πρακτικές που διαιωνίζουν και οξύνουν το πρόβλημα. Να αρνηθούν πλέον να δεχθούν τα καθησυχαστικά και παρηγορητικά λόγια της κυβερνητικής ηγεσίας και των παρατρεχάμενών της, λόγια που τέσσερα χρόνια τώρα παραμένουν χωρίς αντίκρισμα». 

Επιμορφωτικό Κέντρο Χαρίλαος Φλωράκης: 10 χρόνια αρωγός της επιστημονικής έρευνας και της ιστορικής αλήθειας

Το Επιμορφωτικό Κέντρο Χαρίλαος Φλωράκης (ΕΚΧΦ) ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Ιούνη 2007, στο σπίτι όπου έζησε ο κομμουνιστής ηγέτης.
 
Σκοπός του κέντρου είναι η συμβολή στην έρευνα και μελέτη της ιστορίας του ΚΚΕ, του εργατικού και λαϊκού κινήματος, του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και σημαντικών σταθμών της σύγχρονης ιστορίας.

Στο αρχειακό απόθεμα του Κέντρου, έχουν ενταχθεί σε ψηφιακή μορφή πάνω από 165 χιλιάδες ντοκουμέντα (800 χιλιάδες σελίδες) του Ιστορικού Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ. Με αυτό τον τρόπο είναι προσβάσιμα στους ερευνητές και σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο. Το υλικό του Κέντρου έχει εμπλουτιστεί μέσω προσφορών φίλων του καθώς και μέσω συνεργασιών με άλλα αρχεία (ΓΑΚ, ΕΛΙΑ, Βιβλιοθήκη της Βουλής). 

Στη διάθεση των επισκεπτών βρίσκονται και πάνω από 3.000 βιβλία σχετιζόμενα με τις επεξεργασίες του ΚΚΕ και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, με την ιστορία του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος καθώς και τις κοινωνικές επιστήμες. Ο εμπλουτισμός τόσο του αρχείου όσο και της βιβλιοθήκης είναι συνεχής.

Μέχρι σήμερα το Κέντρο έχει συνδράμει στο έργο ιστορικών και άλλων ερευνητών και έχει στηρίξει οργανώσεις του ΚΚΕ και τις ΚΝΕ με αρχειακό υλικό για εκδόσεις, διάφορες εκδηλώσεις και εκθέσεις.
Το Κέντρο με τα τεκμήρια που διαθέτει έχει τις προϋποθέσεις να συμβάλει ακόμα περισσότερο στη γνωριμία με αυθεντικές πηγές της ιστορίας - της ταξικής πάλης και μεγάλους σταθμούς στη σύγχρονη ιστορία, στην Ελλάδα και διεθνώς. Φιλοδοξεί να υποδεχτεί ακόμα περισσότερους εργάτες και εργάτριες, ιστορικούς, ερευνητές, εκπαιδευτικούς, μαθητές, φοιτητές και γενικότερα όσους αναζητούν την ιστορική αλήθεια. 

Οι συλλογές περιλαμβάνουν ντοκουμέντα από την 100χρονη πορεία και δράση του ΚΚΕ:

Για το λεγόμενο «Μακεδονικό ζήτημα»

Με αφορμή τις εξελίξεις σε σχέση με τη διαπραγμάτευση για το όνομα της ΠΓΔΜ και τα όσα διάφορα γράφονται για τις θέσεις του ΚΚΕ, δημοσιεύουμε αποσπάσματα από σχετικό κείμενο του ΠΓ που είχε συζητηθεί εσωκομματικά στην Οργάνωση Περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας, το 1995
Ορισμένες ιστορικές πλευρές του ζητήματος
Στην ελληνική, αλλά και στην παγκόσμια ιστοριογραφία, το «Μακεδονικό ζήτημα» αναφέρεται ως μέρος του γνωστού «Ανατολικού ζητήματος». Ομως, μεταξύ του «Ανατολικού» και του «Μακεδονικού ζητήματος» υπήρξε μια ουσιαστική διαφορά:
Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι οδήγησαν στο μοίρασμα του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας
Το πρώτο ήταν, κυρίως, αγώνας των ευρωπαϊκών δυνάμεων για το διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το μοίρασμα των οθωμανικών εδαφών ανάμεσά τους. Το δεύτερο υπήρξε ένας αδυσώπητος αγώνας, διαπλεκόμενων διεκδικήσεων, τριβών και ένοπλων αναμετρήσεων, για την προσάρτηση των εδαφών του γεωγραφικού διαμερίσματος της Μακεδονίας, μεταξύ των γειτονευομένων με αυτό, βαλκανικών κρατών, που υποκινούνταν και ενθαρρύνονταν από τις τότε μεγάλες δυνάμεις, ανάλογα με τα συμφέροντά τους.
Το 1878, με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου και τις αποφάσεις του Συνεδρίου του Βερολίνου, δίπλα στα τρία βαλκανικά κράτη που υπήρχαν (Ελλάδα, Σερβία, Μαυροβούνιο), εμφανίστηκε και ένα τέταρτο, η Βουλγαρία, που τα σύνορά της εκτείνονταν από τον Δούναβη έως το Αιγαίο. Μεταξύ των τεσσάρων αυτών βαλκανικών κρατών, εξακολουθούσε και μετά το 1878 να υπάρχει μια οθωμανική ζώνη, η οποία άρχιζε από την Κωνσταντινούπολη και εκτεινόταν μέχρι την Πρέβεζα και το Δυρράχιο και χώριζε τα νεοσύστατα βαλκανικά κράτη.
Κοινή, λοιπόν, επιδίωξη και των τεσσάρων βαλκανικών κρατών ήταν η απελευθέρωση των αλύτρωτων ομοεθνών τους, που ζούσαν σ' αυτήν τη ζώνη, και η προσάρτηση αυτών των οθωμανικών εδαφών. Καθένα από αυτά τα κράτη έβλεπε με διαφορετικά κριτήρια τη σύνθεση του πληθυσμού της περιοχής: Οι Ελληνες έβλεπαν κυρίως Ελληνες, οι Βούλγαροι Βούλγαρους και οι Σέρβοι Σέρβους. Για τη δικαιολόγηση των διεκδικήσεών τους, καθένα από τα βαλκανικά κράτη χρησιμοποιούσε διάφορα επιχειρήματα ή προσχήματα.

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

Ανάπτυξη για ποιόν; (του Χρήστου Αγγελόπουλου *)

- Μετά από πολύχρονη βαθιά οικονομική κρίση, η καπιταλιστική οικονομία στην Ελλάδα αναμένεται να μπει σε κύκλο αναζωογόνησης και ανάκαμψης. Ανεξάρτητα από το μέγεθος τους, έχει φουντώσει η συζήτηση για τις καπιταλιστικές επενδύσεις και την εδραίωση ενός «νέου παραγωγικού προτύπου».

Η κυβέρνηση υπόσχεται «δίκαιη ανάπτυξη», «παραγωγική ανασυγκρότηση» στη «μετα-μνημονιακή εποχή». Από κοντά τα υπόλοιπα κόμματα της αστικής διαχείρισης. Όλοι με μια φωνή: επενδύσεις για δημιουργία θέσεων εργασίας και αύξηση εισοδήματος…
Δηλαδή ό,τι προβάλλουν διαχρονικά ο ΣΕΒ και οι υπόλοιποι φορείς του κεφαλαίου. «Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική» και…«ΕΘΝΙΚΟ» το συμφέρον των μονοπωλίων!

- Καλλιεργούν την αντίληψη σε εργαζόμενους-άνεργους-λαϊκά στρώματα ότι θα ωφεληθούν από την καπιταλιστική ανάπτυξη. Κατά συνέπεια πρέπει να δείξουν ανοχή στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, να υπομείνουν θυσίες, να στοιχηθούν πίσω από τους σχεδιασμούς των μονοπωλίων-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ, τη «γεωστρατηγική αναβάθμιση» της καπιταλιστικής Ελλάδας.

- Κρύβουν όμως την αλήθεια! Από τον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της ΝΔ μέχρι και τον τελευταίο βουλευτή τους, ξεκαθαρίζουν σε όλους τους τόνους: δεν πρόκειται να ξαναγυρίσουμε στο προηγούμενο «καθεστώς» παροχών, δικαιωμάτων, μισθών!

- Τα «μνημόνια» τυπικά τελειώνουν (;) …
Αλλά τα αντιλαϊκά μέτρα θα είναι παρόντα, μαζί με νέα που έχει προνομοθετήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για μετά το 2020 και μόνιμη επιτροπεία ως το 2060.

- Η καπιταλιστική ανάκαμψη προϋποθέτει πιστή τήρηση τους. Γιατί ο βασικός όρος για έξοδο από την κρίση και ανάπτυξη της καπιταλιστικής οικονομίας, είναι η φθηνή εργατική δύναμη, η κρατική ενίσχυση των καπιταλιστικών επενδύσεων μέσω της βαριάς φορομπηξίας του λαού και της περικοπής κοινωνικών δαπανών. Προϋποθέτει ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση αγορών και νέες φοροαπαλλαγές για το κεφαλαίο. Αυτό είναι το «φιλικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις» για το οποίο μιλούν!

- Κριτήριο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, επομένως και των επενδύσεων, είναι το κέρδος, όχι η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Και όσο και αν θέλουν να προσδώσουν «φιλολαϊκό» χαρακτήρα, η πραγματικότητα βοά.
«Φιλικό επενδυτικό περιβάλλον» σημαίνει μεγαλύτερη εκμετάλλευση, εργατικό δυναμικό χωρίς σταθερή εργασία και δικαιώματα. Κανείς δεν μιλά για εξασφάλιση σταθερής εργασίας σε όλους τους άνεργους.
Άλλωστε η πείρα από μια σειρά δυναμικούς κλάδους και τα επίσημα στατιστικά στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Η γενικευμένη μερική απασχόληση και η εκ περιτροπής εργασία κυριαρχούν. Μέσος και κατώτατος μισθός παραμένουν καθηλωμένοι, μειώνονται, δεν καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης.

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

(...) Θέλουμε λοιπόν να θέσουμε μερικά ζητήματα που χάνονται συχνά μέσα στις τυπικότητες και τις επετειακές ιαχές. Θέματα με αφορμή την ιστορική αυτή επέτειο:                                                                                                                    
1. Ο «ρεαλισμός» ποτέ δε «γράφει» ιστορία. Ποτέ δεν αλλάζει την κατάσταση. Ο Ρήγας Φεραίος που ονειρεύτηκε την επανάσταση κι ο Παπαφλέσσας που την «εκβίασε», δεν είχαν «ίχνος» ρεαλισμού. Είχαν όμως δίκιο κι απόλυτη εμπιστοσύνη στο λαό. Kι  η ιστορία δε «θυμάται» ποτέ τους «ρεαλιστές». Το ίδιοι κι οι λαοί. Αλλά «θυμάται» και τιμά τους «τρελούς» και τους επαναστάτες.

2. Η ιστορία δε γράφεται με «διαπραγματεύσεις» και «διαλόγους». Η ιστορία όλων των λαών του κόσμου και πάνω απ΄ όλα των Ελλήνων, αυτό δείχνει. Ο Κολοκοτρώνης δεν πήγε σε «διάλογο» στα Δερβανάκια. Κι ο Διάκος δεν πήγε για «διαπραγματεύσεις» στην Αλαμάνα.

3. Η ιστορία δε γράφεται μέσα στα πλαίσια της όποιας «νομιμότητας» της εκάστοτε εξουσίας. Τότε «νόμος» ήταν ότι έλεγε ο Σουλτάνος κι ο Μέτερνιχ. Όλοι οι αγωνιστές του 1821 ήταν λοιπόν τότε ... «παράνομοι». Ποτέ η ιστορία δεν προχώρησε μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας της παλιάς τάξης, αλλά προχώρησε «σκίζοντας» τους νόμους και τις συμφωνίες των μεγάλων και των ισχυρών και βάζοντας «νέο δίκαιο», σύμφωνο με τα συμφέροντα των ανθρώπων, με τις ανάγκες της κοινωνίας και με τα βήματα της ιστορίας. Κι αυτή η αέναη διαδικασία δε θα σταματήσει ποτέ.

4. Η ιστορία «δε νοιάζεται» για τη διάρκεια της ζωής του κάθε ανθρώπου. Δεκάδες γενιές ανθρώπων έζησαν με τουρκοκρατία και πόνεσαν, επαναστάτησαν και μάτωσαν, χωρίς να δουν τη λευτεριά τους. Όμως αυτοί την έφεραν τη λευτεριά. Χωρίς αυτούς δε θα είχε έρθει ποτέ η «κρίσιμη ώρα» της επανάστασης. Ο αγώνας συχνά είναι μακροχρόνιος.  Κι απαιτεί υπομονή κι επιμονή. Κι η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου αγώνα δε φαίνεται πάντα εύκολα. Ο ιστορικός χρόνος είναι πολύ μεγαλύτερος απ΄ τη ζωή του καθενός μας.

5. Όλοι οι κατακτητές και καταπιεστές όπου γης, μιλούσαν πάντα «ενάντια στη βία». Κι εννοούσαν ενάντια στη λαϊκή βία. Ενάντια στην επαναστατική βία. Φυσικό ήταν. Και φυσικό είναι και σήμερα αυτοί που φέρνουν τη δυστυχία στο λαό να ζητούν «ηρεμία», «καλό κλίμα» και «μη βία». Αυτοί που καταδικάζουν τα παιδιά του λαού στις πρόσκαιρες καταρτίσεις και τις εφήμερες δεξιότητες και τους στερούν την ομορφιά της γνώσης και της μόρφωσης, είναι φυσικό να φοβούνται την αντίδρασή τους. Αυτοί που είναι υπεύθυνοι για την ανεργία να φτιάχνουν θεωρίες για το ότι η ανεργία είναι «ψυχολογικό φαινόμενο». Αυτοί που φτιάχνουν το κατάμαυρο «νέο σχολείο» είναι φυσικό να το φαντάζονται αυτό το σχολείο σιδερόφρακτο, γεμάτο κάμερες και με εκπαιδευτικούς παιδονόμους.
  
6. Πάει λοιπόν λίγος καιρός που σ΄ όλα τα σχολεία γέμισαν οι τοίχοι και τα μυαλά των μικρών μαθητών , των γονιών και των εκπαιδευτικών, με αφίσες και «μηνύματα» για το «Bulling», «ενάντια στη βία», με φράσεις όπως «μίλα» ... «πέστα όλα και κανείς δε θα μάθει το παραμικρό» κλπ. Τώρα που γιορτάζουμε την επανάσταση του 1821 τι θα λένε οι «παιδαγωγοί της αντιβίας» για τη «βία» των ηρώων του 1821; Η ανατίναξη του Κουγκίου απ΄ το Σαμουήλ ήταν «τρομοκρατική πράξη»; Αν όχι, τότε πώς χαρακτηρίζεται με βάση το δικό τους σκεπτικό ; Η κατάληψη της Τρίπολης απο τον Κολοκοτρώνη ήταν «διαλλακτικότητα» και «εποικοδομητικός διάλογος» ή κάτι άλλο ; Και τι άλλο ήταν ;

Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

Νικόλαος Αποστολάκης, ο ΕΑΜίτης παπάς που τα «εθνικόφρονα» αποβράσματα λιάνισαν και πέταξαν στο γκρεμό

Οι Μάυδες του Γύπαρη του έβγαλαν τα μάτια, τα δόντια, του έκοψαν τα γεννητικά όργανα και μετά τον σκότωσαν, τον διαμέλισαν και τον πέταξαν στον «Κόκκινο Γκρεμό», κοντά στις φυλακές Καλαμίου, ενώ η σύζυγός του εκτοπίστηκε και τα πέντε παιδιά τους συνέχισαν να διώκονται μέχρι τις πανεπιστημιακές σπουδές τους…

Ο ΕΑΜίτης αγωνιστής παπα-Νικολής / Νικόλαος Αποστολάκης
Ο αγωνιστής παπάς Νικόλαος Αποστολάκης, από το χωριό Νεροχώρι Αποκορώνου, είχε πάρει μέρος ενεργό στην Εαμική Εθνική Αντίσταση προσφέροντας το σπίτι του για τη σύγκληση πλατιών συσκέψεων των στελεχών του ΕΑΜ της επαρχίας Αποκορώνου.

Για την πλούσια πατριωτική δράση του δεν έχαιρε εκτίμησης από μέρους της Επισκοπής Κυδωνίας και Αποκορώνου και πολύ περισσότερο από την ντόπια αντίδραση. Με την δικαιολογία ότι οι αντάρτες είχαν πάρει λάδι από την εκκλησία του χωριού, ενέργεια για την οποία είχε πλήρη άγνοια, παρακρατική συμμορία τον άρπαξε μια νύχτα από την αγκαλιά της γυναίκας του, τον έβαλαν σ’ ένα φορτηγό κι αφού του έγδαραν τα χέρια, τον έβαλαν και έψαλλε ο ίδιος τη νεκρώσιμη ακολουθία και μετά τον έριξαν στον «Κόκκινο γκρεμό», κοντά στις φυλακές Ιτζεδίν. 
Η γυναίκα του, που έμεινε μόνη με τα πέντε ορφανά, μάζεψε τα μυαλά του και τα έδεσε σ’ ένα μαντίλι. Μετά από ένα μήνα η ελληνική εφημερία της Αμερικής «Ελληνο-Αμερικάνικο βήμα» στην πρώτη σελίδα είχε δημοσιεύσει τη φωτογραφία του παπα-Νικολή, και το ιστορικό της φρικτής εκτέλεσης του με τον παρακάτω τίτλο: «ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΡΧΟΦΑΣΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ. ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΣΑΝ ΕΝΑΝ ΙΕΡΕΑ. ΤΟΝ ΕΡΙΞΑΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΓΚΡΕΜΟ. ΕΔΕΣΑΝ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΟΥ Σ’ ΕΝΑ ΜΑΝΤΗΛΙ».

Η "αλληγορία της σπηλιάς" του Πλάτωνα. Μήπως μας φοβίζει και μας τυφλώνει ο ήλιος επειδή είμαστε μαθημένοι στα σκοτάδια;

Φαντάσου μια υποχθόνια σπηλιά, όπου μένουν άνθρωποι. Οι περισσότεροι απ' αυτούς βρίσκονται από γεννησιμιού τους πίσω από ένα τοιχάκι, αλυσοδεμένοι με τέτοιον τρόπο στα πόδια και τον αυχένα ώστε να μένουν στο ίδιο σημείο καρφωμένοι και να μη μπορούν να γυρίζουν το κεφάλι τους αλλά να βλέπουν πάντοτε μπροστά, τον απέναντι τοίχο τής σπηλιάς.Πίσω από τοιχάκι, κάπου ψηλά στο βάθος, καίνε μεγάλες φωτιές που ζεσταίνουν και φωτίζουν κάπως την σπηλιά.
Ανάμεσα σ' αυτές και στο τοιχάκι κινούνται οι λίγοι ελεύθεροι άνθρωποι, που κάθε τόσο μεταφέρουν διάφορα αντικείμενα, όπως ανδριάντες, αγάλματα και διάφορα σύμβολα, τα οποία προεξέχουν από το τοιχάκι. Έτσι, οι αλυσοδεμένοι της άλλης πλευράς βλέπουν τις σκιές αυτών των αντικειμένων, τις οποίες δημιουργεί απέναντί τους η αντανάκλαση από τις φωτιές. Κι αφού αυτές οι σκιές είναι το μόνο που βλέπουν στην ζωή τους, σύντομα αποκτούν την πεποίθηση ότι το μόνο που υπάρχει αληθινά πέρα απ' αυτούς τους ίδιους, είναι τούτες οι σκιές.
Και τώρα φαντάσου πως, κάποια στιγμή, κάποιος απ' αυτούς τους δεσμώτες τολμάει να λύσει τις αλυσίδες από τα πόδια και τον αυχένα του και να πάρει το ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στην είσοδο της σπηλιάς. Οι κινήσεις του είναι γεμάτες πόνο, από μια προσπάθεια που είναι τόσο απλή μα που ποτέ αυτός δεν είχε καταβάλει. Κι όσο πλησιάζει στο στόμιο της σπηλιάς, τόσο περισσότερο δυσκολεύεται η όρασή του από τα λαμπυρίσματα που μπαίνουν απ' έξω, ώσπου τυφλώνεται τελείως μόλις βγαίνει στο φως του ήλιου.
Στο τέλος, τα μάτια του συνηθίζουν και με έκπληξη κοιτάζει γύρω του. Όλα είναι πρωτόγνωρα γι' αυτόν. Το πιο πρωτόγνωρο γι' αυτόν είναι ότι οι σκιές που βλέπει δεν είναι τα ίδια τα πράγματα αλλά η αντανάκλασή τους στο φως του ήλιου. Και με ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη διαπιστώνει ότι ανάλογα με την θέση του ήλιου, αυτή η αντανάκλαση παραμορφώνεται και δίνει διαστρεβλωμένη αίσθηση της πραγματικότητας.

Και τώρα, τί λες πως θα συμβεί αν αυτός ο άνθρωπος αποφασίσει να επιστρέψει στην σπηλιά και να αποκαλύψει στους πρώην συνδεσμώτες του την πραγματικότητα που υπάρχει πέρα από τις σκιές; Κατ' αρχάς, όσο θα μπαίνει βαθύτερα στην σπηλιά, τόσο η όρασή του θα δυσκολεύεται, μιας και τώρα πια τα μάτια του έχουν συνηθίσει στο φως. Και καθώς θα σκουντουφλάει, θα προκαλεί περιπαιχτικά γέλια κι όλοι θα τον κατηγορούν πως το μόνο που κατάφερε με την αποκοτιά του να βγει από την σπηλιά, ήταν να καταστρέψει τα μάτια του.

ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ: Πλουτίζουν «ελέγχοντας» τις ζωές μας...

Αν ήξερες ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν τους έχεις δει ποτέ, που δεν έχουν καμία σχέση με τη ζωή σου, αλλά αυτοί ξέρουν τα πάντα για σένα, τα συναισθήματά σου, τα ενδιαφέροντά σου, τους έρωτες, τα μίση και τα πάθη σου, την οικογένειά σου και τους φίλους σου, τις πολιτικές σου πεποιθήσεις, τις συνήθειές σου, σελίδες στο διαδίκτυο που επισκέπτεσαι, τι ψάχνεις, σχόλια που κάνεις, τι μουσική ακούς, τι ταινίες και σειρές βλέπεις, πού διασκεδάζεις, τι αγοράζεις, τι τρως, κυριολεκτικά τα πάντα, πώς θα αισθανόσουν; 
 
Σίγουρα θα ένιωθες μια ταραχή, ίσως ταυτόχρονα και μια δυσπιστία, πως μάλλον στα λεγόμενά μας υπάρχει μια δόση υπερβολής... Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν καθημερινά στη ζωή μας, που «ελέγχουν» τις κοινωνικές, πολιτικές, ιδεολογικές, προσωπικές, καταναλωτικές μας συνήθειες, τις ειδήσεις και τις διαφημίσεις που βλέπουμε κ.ά. Είναι οι ιδιοκτήτες των γιγαντιαίων μονοπωλιακών ομίλων του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που τα κέρδη τους δεν μπορεί να τα διανοηθεί ανθρώπου νους...
 
Αμύθητα κέρδη γι' αυτούς...
Ποιοι είναι όμως αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι κατέχουν τις εταιρείες - κολοσσούς («Google», «Facebook», «Apple», «Amazon» κ.ά.) που συγκαταλέγονται στις πιο επικερδείς παγκοσμίως; Πώς έγιναν από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στον κόσμο; Είχαν απλώς μια «καλή ιδέα», που τους γιγάντωσε και τους έφερε στη σημερινή κατάσταση;

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι αυτοί και μόνο αυτοί από ολόκληρο τον πλανήτη είχαν την πιο «έξυπνη ιδέα», θα χρειάστηκαν σίγουρα ένα αρχικό κεφάλαιο για να επενδύσουν στην ιδέα τους. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είχαν αυτό το αρχικό κεφάλαιο γιατί - ας πούμε - απέκτησαν μια περιουσία από κληρονομιά ή φτιάχνοντας το κομπόδεμά τους μήνα το μήνα (πράγμα σχεδόν απίθανο), κάπως έπρεπε όχι απλά να διατηρήσουν αυτήν την περιουσία, αλλά να την αυξήσουν κιόλας, και απ' ό,τι φαίνεται κατά πολύ... Και επειδή πολλές υποθέσεις έπεσαν μαζί... Με όποιον τρόπο κι αν απέκτησαν την αρχική τους περιουσία, όποια κι αν ήταν η «έξυπνη ιδέα» τους, η πηγή του πλούτου τους παραμένει μία: Η απλήρωτη εργασία των εργαζομένων. Για όποια «ικανότητά» τους και αν κοκορεύονται ή διαφημίζονται αυτοί οι μεγιστάνες του πλούτου, η αλήθεια είναι ότι ο πλούτος που έχουν στα χέρια τους δεν είναι τίποτα άλλο από την κλεμμένη υπεραξία που παράγουν εκατομμύρια εργαζομένων στους μονοπωλιακούς ομίλους όπου αυτοί είναι μέτοχοι...


Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Το Νομικό και Πολιτικό πλαίσιο της περιόδου 1950 - 1967 (Του Χάρη Ραζάκου *)

2017 Τεύχος 2 
του Χάρη Ραζάκου

Όταν αναφερόμαστε στο νομικό και πολιτικό πλαίσιο μιας χρονικής περιόδου, έχουμε συνήθως στο επίκεντρο του σκεπτικού μας ότι μιλάμε για ένα σύμπλεγμα στοιχείων τα οποία αλληλοσυμπληρώνονται και διαμορφώνουν τελικά ένα ενιαίο σύνολο. Αναφερόμαστε στα στοιχεία εκείνα που «ντύνουν» νομικά, πολιτικά, ιδεολογικά κλπ. τον εκάστοτε τρόπο παραγωγής μέσα στην πορεία της Ιστορίας και –κατ’ επέκταση– στην πορεία σύγκρουσης και εναλλαγής των συστημάτων.

Στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος, πρόκειται για όλους εκείνους τους μηχανισμούς που θωρακίζουν την εξουσία της αστικής τάξης έναντι της εργατικής και των άλλων καταπιεζόμενων λαϊκών στρωμάτων. 

Για το ζήτημα του κράτους, ο Ένγκελς επισημαίνει: «Επειδή το κράτος γεννήθηκε από την ανάγκη να χαλιναγωγούνται οι ταξικές αντιθέσεις, και επειδή ταυτόχρονα γεννήθηκε μέσα στη σύγκρουση αυτών των τάξεων, είναι κατά κανόνα κράτος της πιο ισχυρής, οικονομικά κυρίαρχης τάξης, που με τη βοήθεια του κράτους γίνεται και πολιτικά κυρίαρχη τάξη, και έτσι αποχτά νέα μέσα για την κατάπνιξη και την εκμετάλλευση της καταπιεζόμενης τάξης» (1).

Πρόκειται για «έναν ορισμένο μηχανισμό εξαναγκασμού», μια «μηχανή για να στηρίζει την κυριαρχία της μιας τάξης πάνω στην άλλη»2, στην περίπτωση του καπιταλιστικού κράτους «μια μηχανή που βοηθάει τους καπιταλιστές να υποτάσσουν τη φτωχή αγροτιά και την εργατική τάξη»3.

Μιλώντας για το ελληνικό αστικό κράτος, μετά από τον ταξικό εμφύλιο πόλεμο, θα σταθούμε στα βασικά χαρακτηριστικά της οργάνωσής του: Το νομικό πλαίσιο, τη λειτουργία των πολιτικών και πολιτειακών θεσμών του, τις ιδεολογικές αναφορές του. Η «σωστή» λειτουργία των παραπάνω μηχανισμών και θεσμών, σε απόλυτη αλληλοσυμπλήρωση μεταξύ τους, ήταν –και τότε, όπως και πάντα στο αστικό κράτος– απολύτως αναγκαία για τη θωράκιση της αστικής εξουσίας μετά από την «ταραγμένη» γι’ αυτή δεκαετία του 1940-’50, όπου απειλήθηκε άμεσα. 

Αυτή η –αναγκαία– «σωστή» λειτουργία πέρασε από διάφορες φάσεις. Άλλοτε είναι αναγκαία η σκλήρυνση των νομοθετικών-δικαστικών μέτρων κατά των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος και άλλων αγωνιστών (Έκτακτα Στρατοδικεία, φυλακίσεις - εκτοπίσεις - εκτελέσεις) και η αύξηση των μέσων καταστολής των εργατικών-λαϊκών αγώνων, και άλλοτε προτάσσεται η μερική ελάφρυνσή τους. Άλλοτε, η στερέωση της εξουσίας των καπιταλιστών συνεπάγεται την ενίσχυση του ρόλου του θεσμού της βασιλείας, και άλλοτε την ενίσχυση του κοινοβουλευτισμού, ενώ και στο πλαίσιο της «αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας» άλλες φορές κρίνονται αναγκαίες «δεξιές» λύσεις, ενώ άλλες φορές αυτές υποχωρούν μπροστά σε κάποιο λεγόμενο «κεντρώο» μίγμα πολιτικής. Ωστόσο, είτε με το μαστίγιο είτε με το καρότο, η κεντρική κατεύθυνση του αστικού κράτους παραμένει ίδια. Όπως τονίζει ο Λένιν: «Η μορφή κυριαρχίας του [καπιταλιστικού] κράτους μπορεί να είναι διαφορετική: Το κεφάλαιο με τον έναν τρόπο εκδηλώνει τη δύναμή του εκεί όπου υπάρχει μια μορφή και με άλλον εκεί όπου υπάρχει άλλη, στην ουσία όμως η εξουσία παραμένει στα χέρια του κεφαλαίου» (4).

1945-1950: ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ «ΕΚΤΑΚΤΟΥ ΑΝΑΓΚΗΣ»

Ερώτηση για την απαράδεκτη απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ που επιτρέπει την απόλυση εγκύων

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ερώτηση για την απαράδεκτη απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ που επιτρέπει την απόλυση εγκύων

Την απαράδεκτη απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιτρέπει την απόλυση εγκύων στο πλαίσιο ομαδικών απολύσεων, αξιοποιώντας την αντεργατική νομοθεσία της ΕΕ και των κυβερνήσεων, καταγγέλλει με ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Σωτήρης Ζαριανόπουλος.

Στην ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ τονίζονται συγκεκριμένα τα παρακάτω:

«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με απόφασή του δίνει το "ελεύθερο" στις επιχειρήσεις να απολύουν ακόμα και έγκυες γυναίκες, στο πλαίσιο των ομαδικών απολύσεων.
Πρόκειται για μια ακόμα προκλητική απόφαση του Δικαστηρίου και των Ευρωενωσιακών οργάνων που ξεπερνά κάθε όριο κοινωνικής βαρβαρότητας.
Βασικός λόγος των λεγόμενων αναδιαρθρώσεων προσωπικού στις επιχειρήσεις είναι η επίτευξη μεγαλύτερου κέρδους με μειώσεις μισθών, χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων και απολύσεις.

Είναι δε προκλητικά παραπλανητική η "διευκρίνιση" ότι επιτρέπεται η απόλυση εγκύου, αρκεί ο λόγος της απόλυσης να μην είναι η ίδια η εγκυμοσύνη της, όταν ήδη αυτή καθαυτή η εγκυμοσύνη και η μητρότητα αποτελούν αιτία απόλυσης. Θεωρούνται μάλιστα "αδικαιολόγητο κόστος" για την επιχείρηση και οδηγούν ήδη σε χιλιάδες απολύσεις εγκύων και μητέρων, που θα εκτοξευθούν με την παραπάνω απόφαση που καταργεί και τυπικά το τελευταίο ψήγμα προστασίας της μητρότητας.

Τέτοιες αποφάσεις - εκτρώματα βασίζονται στην αντεργατική νομοθεσία των κυβερνήσεων των κρατών μελών και των ευρωενωσιακών οργάνων (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) που υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Ερωτάται η Επιτροπή:
Πώς τοποθετείται στην παραπάνω απαράδεκτη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που αποτελεί μνημείο αντεργατικής βαρβαρότητας, επιβεβαιώνοντας ότι αυτή αποτελεί το θεμελιακό χαρακτηριστικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης;».

 erothseis