Κυριακή, Ιουλίου 20, 2014

Διαβάστε το 1ο τεύχος του Περιοδικού Ενημερωτικού Δελτίου της ΛΑ.Σ. Β. Αιγαίου

Διαβάστε το ΕΔΩ
Φίλες και φίλοι,

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να πραγματοποιήσουμε την έκδοση του 1ου τεύχους του Περιοδικού Ενημερωτικού Δελτίου της Λαϊκής Συσπείρωσης Β. Αιγαίου και Δήμου Χίου, των ψηφοδελτίων του ΚΚΕ που συσπείρωσαν φίλους και συναγωνιστές στον κοινό αγώνα για το σήμερα μια ισχυρής λαϊκής αντιπολίτευσης, αλλά και για το ελπιδοφόρο αύριο της αντεπίθεσης του λαού, για την ανατροπή της σημερινής βαρβαρότητας της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. 

  Η Συντακτική Επιτροπή του Περιοδικού Ενημερωτικού Δελτίου της ΛΑ.Σ. σας ευχαριστεί για το ενδιαφέρον που δείχνετε σ΄ αυτήν την προσπάθειά μας. Αν νομίζετε ότι η προσπάθειά μας  αξίζει, προωθήστε το  Δελτίο μας σε φίλους και γνωστούς σας.  
 Σε καιρούς χαλεπούς, όπως αυτούς που ζούμε, το κόστος κυκλοφορίας ενός τέτοιου εντύπου, θα ήταν δυσβάστακτο και αναπόφευκτα θα ματαιωνόταν όλη μας η προσπάθεια, πριν καν αρχίσει.
 Έτσι, σήμερα, μετά από μπόλικο μεράκι και κόπο ορισμένων συντρόφων και συναγωνιστών και χωρίς κανένα προσωπικό τους όφελος, παρουσιάζουμε το εγχείρημά μας σε ηλεκτρονική μορφή.     
   
Ευχαριστούμε πολύ και προσβλέπουμε στη συνεργασία σας
Η Συντακτική Επιτροπή του Ενημερωτικού Δελτίου

Μπορείτε να το διαβάσετε από ΕΔΩ 

Λήμνος: Πικετοφορία συμπαράστασης στον Παλαιστινιακό λαό

Με πρωτοβουλία του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου, στη Μύρινα της Λήμνου, πικετοφορία συμπαράστασης στο λαό της Παλαιστίνης. 

Στο ξεκίνημα της πικετοφορίας μίλησε ο Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Λήμνου του ΚΚΕ, Βαγγέλης Αγάς, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε:
«Το ΚΚΕ, με πάνω από 50 άλλα Κομμουνιστικά κόμματα σε όλο τον κόσμο, βρισκόμαστε σε κινητοποιήσεις για να καταδικάσουμε τη νέα σφαγή του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ. Αυτή η σφαγή πρέπει να σταματήσει. Μπορεί να σταματήσει με τη μαζική καταδίκη και κινητοποίηση των εργαζομένων. Καταγγέλλουμε τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί χωρίς τη δική τους στρατιωτική, οικονομική και πολιτική υποστήριξη δε θα είχαμε αυτά τα εγκλήματα στην κατεχόμενη Παλαιστίνη.
Γι' αυτό, καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να ακυρώσει όλες τις συμφωνίες που έχει υπογράψει με το Ισραήλ. Απαιτούμε την άμεση αποχώρηση του στρατού του Ισραήλ από τα εδάφη της Παλαιστίνης - Να σταματήσουν οι εποικισμοί - Να γυρίσουν οι πρόσφυγες στις εστίες τους - Να υπάρξει Παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ».
Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ πραγματοποίησαν την πικετοφορία στην αγορά και τους παραλιακούς δρόμους της Μύρινας, φωνάζοντας αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα. Παράλληλα, διακίνησαν σε κατοίκους της Μύρινας και τουρίστες τη σχετική ανακοίνωση του ΚΚΕ.

Τρίτη, Ιουλίου 15, 2014

ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ, ο Δημοσιογράφος, ο Συγγραφέας, ο Κριτικός

ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗΣ, ο Δημοσιογράφος, ο Συγγραφέας, ο Κριτικός
www.koinotopia.gr_Vasilis_Rafilidis_5.jpg

Μικρό Βιογραφικό

          Ο Βασίλης Ραφαηλίδης γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1934 στα Σέρβια του νομού Κοζάνης. Ο πατέρας του (Ανάργυρος) ήταν φιλόλογος και η μητέρα του (Ελένη) δασκάλα. Το 1953 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και το 1959 αποφάσισε να σπουδάσει κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε σαν βοηθός του Νίκου Κούνδουρου στην ταινία «Μικρές Αφροδίτης» αλλά και του Ροβήρου Μανθούλη. Το 1962 γύρισε δύο ταινίες τεκμηρίωσης (ντοκιμαντέρ), το Βυζαντινό μνημόσυνο και το Οι γουναράδες της Καστοριάς και η τέχνη τους. Ο ίδιος στη συνέχεια αδιαφόρησε και αποσύρθει από το σκηνοθετικό επάγγελμα είχε δε δηλώσει ότι θα αισθανόταν πολύ άβολα αν έπεφτε πάνω σε κάποια από τις ταινίες του. Το 1963 άρχισε να εργάζεται ως κριτικός κινηματογράφου αρχικά την Επιθεώρηση Τέχνης και αργότερα στην Δημοκρατική Αλλαγή. Το 1964-65 βρέθηκε στην Αλγερία κοντά στον Μιχάλη Ράπτη. Ήταν στην ομάδα που εξέδωσε το περιοδικό Ελληνικός Κινηματογράφος το 1966 το οποίο έκλεισε η Χούντα για να το επανεκδώσει το 1968 με τον τίτλο Σύγχρονος Κινηματογράφος, μαζί με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο.

        Από τη μεταπολίτευση και ύστερα εργάστηκε σαν κινηματογραφικός κριτικός, σχολιογράφος και ρεπόρτερ αλλά και επιφυλλιδογράφος σε διάφορα έντυπα όπως: Βήμα (1974-1983), Έθνος (1983-1998) και στην Ελευθεροτυπία (1998 ως το θάνατό του το 2000). Το τελευταίο διάστημα της ζωής του ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων αφήνοντας πίσω του ένα ογκώδες και πολύ ενδιαφέρον συγγραφικό έργο.
        Ο Βασίλης Ραφαηλίδης, δημοσιογράφος, συγγραφέας, κριτικός και θεωρητικός του κινηματογράφου, αλλά πάνω απ’ όλα ένας σπουδαίος άνθρωπος με βάθος σκέψης, που δε δίσταζε να κατονομάσει τα πράγματα, ένας ιδεολόγος της αριστεράς, αλλά της ανοιχτής αριστεράς που μπορεί να δει το μέλλον και να προσαρμοστεί στο παρόν, όχι της αριστεράς που φέρει παρωπίδες, έφυγε από τη ζωή το 2000 χτυπημένος από τον καρκίνο. Η έλλειψη μιας τέτοιας φωνής στις μέρες μας είναι χωρίς άλλο εμφανέστατη.
www.koinotopia.gr_Vasilis_Rafilidis_Alexis_Damianos.jpg
Βασίλης Ραφαηλίδης και Αλέξης Δαμιανός
Ο Βασίλης Ραφαηλίδης αυτοβιογραφούμενος

(Μια μέθοδος άνευ διδασκάλου για να γίνεις κριτικός)


        Έγινα κριτικός κινηματογράφου μάλλον κατά λάθος. Εν πάση περιπτώσει, δε διάλεξα εγώ αυτό το επάγγελμα, το οποίο είναι ένα απ’ τα πολλά που έκανα στη ζωή μου και στο οποίο δυστυχώς κόλλησα για τα καλά.
        Το 1964, που είδα την πρώτη μου ταινία, ήμουν ήδη αρκετά μεγάλος: 12 χρονών. Μέχρι τότε, έβλεπα τον πόλεμο και την δυστυχία εκ του φυσικού και όχι επί της οθόνης. Και ξαφνικά, ο κινηματογράφος μου αποκάλυψε έναν άλλο κόσμο: όμορφο, τακτοποιημένο και μεγαλειώδη. Ήταν το σωστό αντίδοτο στη φτώχεια και στη δυστυχία ενός ήδη πολύ ταλαιπωρημένου παιδιού. Που ζούσε στην επαρχία, στην Καστοριά, και έτυχε να ‘ναι γιος «αριστερών» και ανελέητα κυνηγημένων δημοσίων υπαλλήλων: Ο φιλόλογος πατέρας μου και η δασκάλα μάνα μου δεν κατάφεραν σχεδόν ποτέ να ταΐσουν σωστά τα τρία τους παιδιά· διότι, βέβαια, δύσκολα δουλεύει κανείς για τα παιδιά του όταν είναι στις φυλακές και τις εξορίες ή, λίγο νωρίτερα, στον ΕΛΑΣ. Χρωστώ ευγνωμοσύνη στους γονείς μου για τούτη την, για λόγους ιδεολογικούς, πείνα. Μου ‘μαθε να νοιάζομαι για την πείνα των άλλων και να την συναρτώ από κάποιες ιδέες.

        Ωστόσο, μεγαλώνοντας, κάτι έπρεπε να βρω να κάνω για να φάω. Σκέφτηκα να γίνω γιατρός για να λύσω το πρόβλημά μου, αλλά πολύ σύντομα απελπίστηκα κι εγκατέλειψα το σχέδιο. Το 1958, σε ηλικία 24 ετών, το είχα πάρει απόφαση πως θα ‘μενα ή, μάλλον, πως θα κατέληγα γουνεργάτης, αφού ήξερα κάπως τη δουλειά της γούνας. Και τότε μου ήρθε η φαεινή ιδέα ν’ αξιοποιήσω τη λιγάκι παρανοϊκή αγάπη μου για τον κινηματογράφο. Είχαν πάρει τα μυαλά μου αέρα, που λένε, και τούτος ο αέρας ίσως να υπάρχει ακόμα εντός της κρανιακής μου κάψας.
        Λοιπόν, σπούδασα (τρόπος του λέγειν) σε μια ιδιωτική σχολή κινηματογράφου, με την πρόθεση να γίνω σκηνοθέτης, κι έμαθα γαλλικά άνευ διδασκάλου (δεν υπήρχε φράγκο για δάσκαλο), με μοναδικό σκοπό να μελετήσω γαλλικά κινηματογραφικά κείμενα, μια και δε μπορούσα να βρω ελληνικά. Ο μοναδικός σοβαρός δάσκαλος στον κινηματογράφο, από το 1953 μέχρι το 1960, οπότε σταμάτησε να γράφει κινηματογραφική κριτική, ήταν ο Μάριος Πλωρίτης. Πολλά χρόνια αργότερα, ήταν για, μένα απροσδόκητη χαρά να συναντήσω τον σπουδαίο δάσκαλο της νιότης μου, ως συνάδελφος πια στην εφημερίδα όπου δουλεύουμε σήμερα και οι δύο.

        Χρωστάω πάρα πολλά στον Μάριο Πλωρίτη – τόσα, όσα και σ’ έναν άλλο καλό μου δάσκαλο, τον Χρίστο Βλαχιώτη. Απ’ αυτόν έμαθα πως η γνώση «για να…» (για να γίνεις αυτό ή το άλλο, για να πετύχεις ετούτο ή εκείνο) είναι καθαρός παραλογισμός όταν δεν είναι σκέτος αριβισμός: η γνώση είναι υπόθεση υπαρξιακή, που σε βοηθάει να ζεις.
        Έτσι εγκατέλειψα για πολλοστή φορά τα σχέδιά μου: δε μάθαινα πια κινηματογράφο για να γίνω σκηνοθέτης, αλλά γιατί έτσι μου άρεσε. Ονειρευόμουν για τον εαυτό μου ένα τρελό επάγγελμα, άγνωστο και καινούργιο, τουλάχιστον στην Ελλάδα: αυτό του επαγγελματία… αναγνώστη! Και χρησιμοποίησα τον κινηματογράφο ως σημείο αναφοράς των πάντων Έτσι γλίτωσα εγκαίρως από την αποβλακωτική κινηματογραφοφιλία, όχι όμως κι απ’ τον κινηματογραφικό επαγγελματισμό, πράγμα που θα μπορούσε να γίνει, αλλά μόνο σε μια και μοναδική περίπτωση: αν κέρδιζα το λαχείο, ώστε να λύσω μια και καλή το φοβερό και το τρομερό βιοποριστικό πρόβλημα· πράγμα που δε συνέβη, δυστυχώς, τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Ωστόσο, συνεχίζω να πιστεύω αφελώς στο νόμο των πιθανοτήτων και να θεωρώ την ανάγκη για βιοπορισμό ως τη μεγαλύτερη δυστυχία που μπορεί να βρει έναν άνθρωπο.
        Λοιπόν, δούλεψα για βιοπορισμό στον κινηματογράφο κάπου τέσσερα χρόνια εδώ και στο Αλγέρι, όπου βρέθηκα το 1964, κυνηγώντας περιπέτειες και μεροκάματο. Στο Αλγέρι γνώρισα τον τρίτο σπουδαίο μου δάσκαλο, τον Μιχάλι Ράπτη (Μισέλ Πάμπλο). Είναι αυτός που μου ‘μαθε την αξία του ζην επικινδύνως και του αγωνίζεσθαι ακατάπαυστα, μπας κι αλλάξει κάτι σε τούτο τον κόσμο που βαδίζει σαν τον κάβουρα πάνω στην ανθρακιά. 
        Στο Αλγέρι, βρέθηκα ξαφνικά με τρία επαγγέλματα: του κινηματογραφιστή, του δημοσιογράφου και του κριτικού. Επιστρέφοντας διαπίστωσα πω τρία επαγγέλματα είναι πολλά για έναν ουσιαστικά ανεπάγγελτο, και κράτησα, και κράτησα μόνο το τρίτο: έγινα επαγγελματίας κινηματογραφικός κριτικός κατά το τέλος του 1965. Όμως, ήμουν ήδη ερασιτέχνης κινηματογραφικός κριτικός από το 1963. Και να πως προάχθηκα κατά λάθος από φανατικός κινηματογραφόφιλος σε ερασιτέχνη κριτικό: το 1963, μια ομάδα κινηματογραφιστών, που ανήκαμε όλοι στην ΕΔΑ, βρεθήκαμε στο πολύ έγκυρο και σοβαρό περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης». Μας πήραν εκεί για να οργανώσουμε τον τομέα «κινηματογράφος». Όμως ενώ όλοι μας μιλούσαμε για κινηματογράφο, κανείς δεν ήθελε να γράψει για κινηματογράφο. Με τα πολλά, και ύστερα από μια αποφασιστική επέμβαση του Δημήτρη Δεσποτίδη και του Κ. Πορύρη (και οι δυο πεθαμένοι σήμερα), κατάφεραν να πείσουν εμένα. Κι έτσι έγραψα κατ’ ανάθεσιν το πρώτο μου κινηματογραφικό κείμενο: ήταν μια μελέτη για τη Δίκη του Όρσον Γουέλς (Orson Welles). Ο Δεσποτίδης πήρε υπέρ το δέον στα σοβαρά εκείνο το κείμενό μου και με βάφτισε κριτικό. Το… παρατσούκλι μου έμεινε…

        Το 1965, λοιπόν, κι ενώ είχα επιστρέψει από το Αλγέρι με την προοπτική να ξαναφύγω σύντομα προς άγνωστον κατεύθηνσιν, ζήτησα δουλειά, με τα διαπιστευτήρια της «Επιθεώρησης Τέχνης» στην απογευματινή εφημερίδα της ΕΔΑ «Δημοκρατική Αλλαγή». Μου την έδωσαν αμέσως. Κι έτσι έγινα επαγγελματίας κινηματογραφικός κριτικός. Μέχρι την απριλιάτικη συμφορά του 1967, όταν έκλεισε η εφημερίδα, κρατούσα σ’ αυτήν την στήλη της κινηματογραφικής κριτικής, μαζί με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο.
        Τα πηγαίναμε θαυμάσια σ’ αυτήν την εφημερίδα, μέχρι που εμφανίστηκαν οι πρώτες ιδεολογικές δυσκολίες: άρχισαν οι έντονες επιπλήξεις για ιδεολογικές παρακλήσεις, που σίγουρα υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν. Χωρίς την επέμβαση της Έλλης Παππά, που καταλάβαινε πως οι παρακλήσεις δεν ήταν δα και προς καταστροφή του κόμματος, κατά πάσα πιθανότητα θα εγκατέλειπα και αυτό το επάγγελμα που το βρήκα καθυστερημένα ή, μάλλον, που με βρήκε εκείνο με τη μεσολάβηση του Δεσποτίδη.

        Το 1966, παρέα με τον Αλέξη γρίβα και με συνεργάτες που όλοι τους είχαν σχέση με τη «Δημοκρατική Αλλαγή», εκδώσαμε το περιοδικό «Ελληνικός Κινηματογράφος». Το τεύχος 6, επιτέλους σωστά τυπωμένο απ’ το Θεμέλιο, που είχε αναλάβει την έκδοσή του, χάρις στην επιμονή του καλού φίλου και φανατικού κινηματογραφόφιλου Μίμη Δεσποτίδη, μπλοκαρίστηκε στο βιβλιοδετείο από τη χούντα και πολτοποιήθηκε μαζί με τα όνειρά μας.
        Το 1968, μετά την αποφυλάκισή μου, βάζουμε μπροστά με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο το περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος», που ήταν η συνέχεια του προηγούμενου με άλλον τίτλο, δια του φόβου των Ιουδαίων. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 1969…

        Τώρα ξέρετε πως γίνεται κανείς κινηματογραφικός κριτικός: από σύμπτωση, όπως όλα σε τούτο τον συμπτωματικό τόπο, όπου έτυχε να ζούμε εντελώς συμπτωματικά.

Βασίλης Ραφαηλίδης, από τον πρόλογο στο «Λεξικό ταινιών», Α’ τόμος, εκδόσεις Αιγόκερως, Αθήνα 1982. Αναδημοσιεύεται στο «Βασίλης Ραφαηλίδης» εκδόσεις Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου - Αιγόκερως, Αθήνα 2000

 www.koinotopia.gr_Vasilis_Rafilidis.JPG www.koinotopia.gr_Vasilis_Rafilidis_2.JPG www.koinotopia.gr_Vasilis_Rafilidis_3.JPG
Βιβλία του Βασίλη Ραφαηλίδη


































Η μυθική ιστορία των Εβραίων


Video με τον Βασίλη Ραφαηλίδη (επιλογή)
Ο Βασίλης Ραφαηλίδης “Ο ρόλος και η χρήση της μουσικής στην τέχνη του κινηματογράφου: Κλικ εδώ
Ο Βασίλης Ραφαηλίδης στην εκπομπή Κίτρινος Τύπος του Μ. Τριανταφυλλόπουλου: Κλικ εδώ

αναδημοσίευση από koinotopia.gr
 

Δευτέρα, Ιουλίου 14, 2014

ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ: Το κράτος κόβει και ράβει για λογαριασμό των εφοπλιστών. Απανωτές αυξήσεις στα εισιτήρια

ΑΚΤΟΠΛΟΪΚΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
Το κράτος κόβει και ράβει για λογαριασμό των εφοπλιστών
Απανωτές αυξήσεις στα εισιτήρια, «σαπάκια» εν πλω, διαλυμένοι ναυτεργάτες τα αποτελέσματα της «απελευθέρωσης»
Το κόστος στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες κάνει απαγορευτικές ακόμα και λίγες μέρες διακοπών στα νησιά
Μέσα σε ένα μήνα, υπήρξαν αυξήσεις σε ακτοπλοϊκά εισιτήρια έως και 15,6% για ορισμένες γραμμές. Συνολικά, οι τιμές των εισιτηρίων με τα πλοία της ακτοπλοΐας είναι απρόσιτες για την εργατική - λαϊκή οικογένεια και κάνουν απαγορευτικό τον προϋπολογισμό για λίγες μέρες διακοπών σε κάποιο νησί.

Στα ακριβά εισιτήρια, έρχονται να προστεθούν οι συχνές βλάβες, τα υπερήλικα - υποσυντήρητα πλοία, με πληρώματα που έχουν να δουν μισθό επί μήνες και δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας, οι αυθαίρετες ακινητοποιήσεις πλοίων και βεβαίως οι επιδοτήσεις των εφοπλιστών.

Αυτή η κατάσταση στην ακτοπλοΐα προκύπτει σαν αποτέλεσμα της απελευθέρωσης των εσωτερικών θαλάσσιων μεταφορών, σύμφωνα με τον κανονισμό 3577/92 της ΕΕ για την άρση του καμποτάζ, ο οποίος έχει ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία από το 2001.

Από τότε, αίρεται σταδιακά ό,τι εμποδίζει την ελευθερία δράσης του εφοπλιστικού κεφαλαίου για την ενίσχυση της κερδοφορία του: Από την υποχρεωτική 10μηνη δρομολόγηση των ακτοπλοϊκών πλοίων και τη ναυτολόγηση των ναυτεργατών, μέχρι τις οργανικές συνθέσεις, τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και τα στοιχειώδη μέτρα για την προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

Οι αυξήσεις στα εισιτήρια
Ορισμένα ενδεικτικά στοιχεία για τις αυξήσεις στα εισιτήρια φέτος, είναι τα εξής:
Το εισιτήριο της οικονομικής θέσης για Μήλο, με το συμβατικό πλοίο, από 32 ευρώ που ήταν τον Μάη, τον Ιούλη έφτασε τα 37 ευρώ (αύξηση 15,6%). Για Ικαρία με το πλοίο ΜΥΤΙΛΗΝΗ της ΝΕΛ (έτος κατασκευής 1973!), το εισιτήριο οικονομικής θέσης από 33 ευρώ, έγινε 36 ευρώ τον Ιούλη (αύξηση 9%).
Ενδεικτικά, τα εισιτήρια οικονομικής θέσης με επιστροφή και με ΙΧ, για μια 4μελή οικογένεια, μέσα σε 3 χρόνια (Ιούλης 2011 - Ιούλης 2014) διαμορφώθηκαν ως εξής:
  • Πειραιάς - Μυτιλήνη: Από 394 ευρώ, στα 560 ευρώ (αύξηση 42,13%). Αν τα εισιτήρια είναι για το κατάστρωμα και όχι στις αεροπορικές θέσεις, κοστίζουν 536 ευρώ (αύξηση 36,04%).
  • Πειραιάς - Σαντορίνη: Από 366 ευρώ, στα 516 ευρώ (αύξηση 40,9%). Στις πλαστικές καρέκλες, 480 ευρώ (αύξηση 31,14%).
  • Πειραιάς - Νάξος: Από 387 ευρώ, στα 470 (αύξηση 21,44%).
  • Σε ένα από τα πιο κοντινά νησιά στον Πειραιά, στη Σύρο, μια 4μελής οικογένεια, αν ταξιδέψει στην πλαστική καρέκλα και χωρίς αυτοκίνητο, θέλει «πήγαινε - έλα» 226 ευρώ!
Αξίζει να αναφερθεί ότι από το 2001, οπότε και άρχισε η «απελευθέρωση», είχαμε τις εξής αυξήσεις:
  • Από Πειραιά για Ικαρία, το εισιτήριο της οικονομικής θέσης κόστιζε 8,50 ευρώ και τώρα έφτασε τα 43 (αύξηση 405%).
  • Για Σάμο, από 10,27 ευρώ, τώρα κοστίζει 50 ευρώ (αύξηση 387%).
  • Για Νάξο, ήταν 8,50 ευρώ και τώρα κοστίζει 38 (αύξηση 347%).
«Απελευθέρωσαν» τα σαπάκια
Αμέσως μετά το ναυάγιο του «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ» (26/9/2000) με τους 82 νεκρούς, ψηφίστηκε νόμος που προέβλεπε ότι ένα πλοίο για να είναι ακτοπλοϊκό, θα πρέπει να είναι μέχρι 30 ετών. Πριν το ναυάγιο, το όριο ηλικίας ήταν τα 35 χρόνια. Στο πλαίσιο της σταδιακής απελευθέρωσης των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών, σύμφωνα με τον κανονισμό της ΕΕ, η κυβέρνηση της ΝΔ, με το ΠΔ 124/6-7-06 κατάργησε το όριο ηλικίας των ακτοπλοϊκών πλοίων!

Το αποτέλεσμα είναι οι εφοπλιστές να έχουν «ρίξει» στις ακτοπλοϊκές γραμμές όλα τους τα σαπάκια! Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη σταδιακή διάλυση και των όποιων ελεγκτικών μηχανισμών αξιοπλοΐας, όπως η Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων, της οποίας αρμοδιότητες δόθηκαν σε ιδιωτικά γραφεία, όπως οι Νηογνώμονες, έχουν δημιουργήσει μία άκρως επικίνδυνη κατάσταση για την προστασία της ζωής επιβατών και ναυτεργατών, για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.

Από την άλλη, για να περιορίσουν τα κόστη, οι εφοπλιστές έχουν δέσει, αποδρομολογήσει και ακινητοποιήσει τα μισά ακτοπλοϊκά πλοία, με αποτέλεσμα αυτά τα σαπάκια να είναι «τρένα». Δηλαδή, να βρίσκονται εν πλω ασταμάτητα και με δρομολόγια που ξεπερνάνε τις 10 και 12 ώρες, με ό,τι σημαίνει αυτό για τις συνθήκες εργασίας των ναυτεργατών.

Είναι ενδεικτικό το στοιχείο ότι το 2008, τα ακτοπλοϊκά πλοία του βασικού κορμού της ακτοπλοΐας ήταν 83. Τώρα, εν μέσω θερινής περιόδου, είναι 60, ενώ το χειμώνα είναι ζήτημα αν μένουν 30 πλοία στο βασικό κορμό. Δηλαδή, μέσα σε 6 χρόνια ακινητοποίησαν πάνω από το μισό στόλο. Να σημειωθεί ότι η απελευθέρωση ξεκίνησε με νόμο του ΠΑΣΟΚ (2932/2001), με τον οποίο εναρμονίστηκε ο κανονισμός 3577/92 στην ελληνική νομοθεσία. Πρόσχημα της απελευθέρωσης ήταν ότι θα έρθουν σύγχρονα, πολλά και ασφαλή πλοία, θα λειτουργήσει ο ανταγωνισμός και δεν θα ξαναθρηνήσουμε άλλα ΣΑΜΙΝΑ...

Ωστόσο, δηλαδή, 14 χρόνια μετά το ναυάγιο του ΣΑΜΙΝΑ, οι βλάβες, τα ναυτικά ατυχήματα και τα ναυτεργατικά δίνουν και παίρνουν, αλλά και προειδοποιούν.

Χρυσοφόρες οι «άγονες γραμμές»
Οι εφοπλιστές βγάζουν χρήμα και από τις επιδοτήσεις για τις λεγόμενες «άγονες γραμμές». Για τη νέα δρομολογιακή περίοδο (1/11/2013 έως 31/10/2014), σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Ναυτιλίας, το ποσό που έχει καθοριστεί για 25 «άγονες γραμμές», είναι στο σύνολο 416.645,9 ευρώ το δρομολόγιο!

Για παράδειγμα, στο πλοίο «ΜΠΛΟΥ ΣΤΑΡ ΝΑΞΟΣ» έχει δοθεί η «άγονη γραμμή» από Πειραιά για Πάρο - Νάξο - Δονούσα - Αιγιάλη - Αστυπάλαια. Η πλοιοκτήτρια θα παίρνει 29.409,50 ευρώ το δρομολόγιο, το οποίο γίνεται τρεις φορές τη βδομάδα. Για τη γραμμή από Πειραιά έως Κατάπολα, το ίδιο πλοίο παίρνει 19.994,52 ευρώ το δρομολόγιο, που είναι επίσης τρεις φορές τη βδομάδα. Και το πράγμα δεν σταματάει εδώ. Στα παραπάνω έρχονται να προστεθούν οι 7 συμβάσεις με απευθείας αναθέσεις που υπέγραψε ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας την 1η Ιούλη, για αντίστοιχες δρομολογιακές γραμμές.

Το ποσό, που ανέρχεται συνολικά σε 142.301 ευρώ το δρομολόγιο, θα το μοιραστούν τα πλοία «ΜΠΛΟΥ ΣΤΑΡ ΠΑΡΟΣ», «ΔΙΑΓΟΡΑΣ» και «ΑΔ. ΚΟΡΑΗΣ». Οι άγονες γραμμές που θα καλύψουν τα τρία αυτά πλοία είναι για παράδειγμα από Λαύριο για Πάτμο, Λειψούς, Λέρο, Κάλυμνο, Κω, Σύμη και Ρόδο. Για τη γραμμή αυτή, που χαρακτηρίζει «άγονο» το δρομολόγιο για Κω και Ρόδο, το «ΔΙΑΓΟΡΑΣ» θα παίρνει 40.000 ευρώ το δρομολόγιο!


Αθηνά ΖΥΜΑΡΗ

Η πρόταση του ΚΚΕ
Τα προνόμια υπέρ των εφοπλιστών συνοδεύονται από αντιναυτεργατικά μέτρα. Με συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και η αντικατάστασή τους με ατομικές. Εχουν ήδη μειωθεί οι οργανικές συνθέσεις, έχει περάσει διάταξη για την υπονόμευση του δικαιώματος στην απεργία των ναυτεργατών, με το «πλοίο ασφαλείας», ενώ μόλις πριν 7 μέρες ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Μ. Βαρβιτσιώτης από το βήμα της Βουλής, απευθυνόμενος στους ναυτεργάτες, διαμήνυσε ότι ή θα αποδεχτούν να μπαρκάρουν ανασφάλιστοι ή θα τους φάει η ανεργία!

Η ζωή επιβεβαιώνει ότι όσο διατηρείται η εξουσία της αστικής τάξης, των μονοπωλίων, όσο τα μέσα παραγωγής, οι πηγές του πλούτου είναι καπιταλιστική ιδιοκτησία, όσο τα πλοία είναι στα χέρια των εφοπλιστών, όσο η ανάπτυξη της οικονομίας και της ναυτιλίας έχουν κριτήριο το κέρδος, δεν μπορούν να ικανοποιηθούν οι ανάγκες των ναυτεργατών, των εργαζομένων στα ναυπηγεία, στα λιμάνια, οι ανάγκες της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων. Τα προβλήματα θα οξύνονται, θα χειροτερεύει η κατάστασή τους.

Το ΚΚΕ έχει επεξεργαστεί συγκεκριμένες προτάσεις για τη ναυτιλία, που είναι επιστημονικά τεκμηριωμένες και δείχνουν ότι μπορεί ο λαός να απολαμβάνει ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες στο ύψος των πραγματικών του αναγκών. Βασικοί άξονες της πρότασης του ΚΚΕ είναι η εξυπηρέτηση των συγκοινωνιακών αναγκών όλων των νησιών, όλο το χρόνο, με ασφαλή και σύγχρονα πλοία, με φτηνά εισιτήρια, με σύγχρονες υπηρεσίες.

Προτεραιότητα είναι η σύνδεση της ηπειρωτικής Ελλάδας με τα νησιά και το δίκτυο δια-νησιωτικής σύνδεσης. Οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες δεν θα αποσκοπούν μόνο στη γρήγορη, ασφαλή και φτηνή μετακίνηση του νησιώτικου πληθυσμού, των επιβατών, αλλά και στην ολόπλευρη οικονομική, κοινωνική ανάπτυξη του νησιώτικου συμπλέγματος και των παραθαλάσσιων περιοχών.

Βασικό εργαλείο για την προώθηση της ναυτιλιακής πολιτικής, είναι ο κρατικός, ενιαίος φορέας Μεταφορών, που θα διακλαδωθεί στη ναυτιλία, εντάσσοντας στον κεντρικό σχεδιασμό τα ακτοπλοϊκά πλοία και τα πορθμεία, τα τουριστικά και τα ποντοπόρα πλοία, τα ρυμουλκά και κάθε είδους βοηθητικά σκάφη.

Για τους ναυτεργάτες θα εξασφαλίζεται πλήρης - σταθερή εργασία με ελεύθερο χρόνο, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, διαβίωσης, συνταξιοδοτικές προϋποθέσεις που αρμόζουν σε Βαρύ, Ανθυγιεινό και Επικίνδυνο Επάγγελμα. Επίσης, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και μετεκπαίδευση με πρόγραμμα σπουδών, τεχνικά μέσα και πρακτική εξάσκηση που ανταποκρίνονται στις μεγάλες απαιτήσεις της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα στο νησί μας έχουμε άλλο ένα ναυάγιο με νεκρούς μετανάστες. Ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου Σάμου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα στο νησί μας έχουμε άλλο ένα ναυάγιο με νεκρούς μετανάστες, ενώ σχεδόν καθημερινά υπάρχουν διασώσεις μεταναστών σε όλο το Αιγαίο.

Ακόμη μια φορά επισημαίνουμε ότι όσο υπάρχουν ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών, όσο υπάρχει φτώχια και εξαθλίωση στους λαούς, τόσο θα αυξάνεται η μετανάστευση και τα ναυάγια. Τόσο οι άνθρωποι θα αντιμετωπίζονται σαν εμπόρευμα και πολλές φορές θα πληρώνουν ακόμη και με την ίδια τους τη ζωή την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Θεωρούμε υπεύθυνους και καταγγέλλουμε την πολιτική της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ και όλων όσων τη στηρίζουν. Είναι εγκληματική.

Ζητάμε άμεσα: αξιοπρεπή διαμονή των διασωθέντων μεταναστών. Ταξιδιωτικά έγγραφα για να πάνε στις χώρες που επιθυμούν νόμιμα και με ασφάλεια. Άσυλο ή άλλης μορφής διεθνής προστασία σε όσους το ζητήσουν. Νομιμοποίηση σε όσους παραμείνουν στη χώρα. Να εργαστούν με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Κατάργηση της συνθήκη Σένγκεν και του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ. Να μη συμμετέχει η χώρα μας σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Να σταματήσουν να λεηλατούν τον πλούτο αυτών των χωρών ντόπιοι και ξένοι δυνάστες, ενώ οι λαοί τους πεθαίνουν από την πείνα.

Η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Όλοι είμαστε θύματα της ίδιας πολιτικής: της πολιτικής του καπιταλισμού και της Ε.Ε.

Όχι στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους
Όχι άλλοι νεκροί μετανάστες και πρόσφυγες

Η Διοίκηση

Εκδήλωση - αφιέρωμα στον ποιητή Φώτη Αγγουλέ

Φ. Αγγουλές: Πορεία στο φως και το σκοτάδι της ζωής του 

Εκδήλωση - αφιέρωμα στον ποιητή Φώτη Αγγουλέ με αφορμή τα 50 χρόνια από το θάνατό του, διοργανώνει η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χίου στις 19 και 20 Ιούλη και στις 2 και 3 Αυγούστου στις 8.30 το βράδυ στο 11ο Δημοτικό Σχολείο (Αστική Σχολή Χίου).
Η εκδήλωση γίνεται από μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίων και Λυκείων της Χίου, που θα παρουσιάσουν θεατρική αναπάρασταση της εποχής που έζησε ο ποιητής σε διδασκαλία και κείμενο της φιλολόγου Στέλλας Τσιροπινά και με τη συνεργασία του Συλλόγου Φιλολόγων Χίου. 

Η είσοδος είναι ελεύθερη. 

Τρίτη, Ιουλίου 08, 2014

Έκλεισαν την "ΕΝΑ" Χίου με ψεύτικα στοιχεία και τώρα πληρώνουμε το μάρμαρο. Καταγγελία του Στρατή Κόρακα

ΜΕ ΨΕΥΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΗΝ «ΕΝΑ» ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΡΑΤΗ ΚΟΡΑΚΑ

Κύριε Πρόεδρε,


Όπως θα θυμάστε, στην τελευταία συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, ένα από τα θέματα που συζητήσαμε ήταν η εκκαθάριση της ΕΝΑ Χίου. Κατά τη συζήτηση υπήρξε  αντιπαράθεση ανάμεσα στον Αντιπεριφερειάρχη  κ. Γανιάρη και εμένα. Τοποθετούμενος, πράγματι, επί του θέματος δήλωσα ότι καταψηφίζουμε, ως Λαϊκή Συσπείρωση, διότι θεωρούμε ότι κακώς αποφάσισε το Περιφ. Συμβούλιο, τον Ιούλιο 2011, το κλείσιμο της εταιρίας, βασιζόμενο σε αναληθή διαβεβαίωση του κ. Γανιάρη ότι η ΕΝΑ είχε ήδη τρείς ζημιογόνες χρήσεις ενώ στη πραγματικότητα είχε μόνο δύο, δηλ. 2009 και 2010, ενώ η χρήση του έτους 2011 ήταν κερδοφόρα μέχρι τον Ιούνιο 2011 και μάλιστα με κέρδη πάνω από 50.000 ευρώ! Άρα, σύμφωνα με το νόμο, δεν έπρεπε να πάει σε εκκαθάριση η ΕΝΑ. Ο κ. Γανιάρης με διέψευσε, δηλώνοντας μάλιστα ότι έχει και βεβαίωση από κάποιο αρμόδιο που βεβαιώνει ότι ήταν και τότε ζημιογόνα η χρήση.

Ζητώ να ξανασυζητηθεί το θέμα, επειδή αυτός ο ισχυρισμός του κ. Γανιάρη είναι ανακριβέστατος, σύμφωνα με τον ισολογισμό της ΕΝΑ στις 29/06/2011 και παραπλάνησε το Περιφερειακό Συμβούλιο, σε όλες τις συζητήσεις που είχε για την ΕΝΑ.

Θεωρώ το θέμα ιδιαίτερα σοβαρό, ακόμα περισσότερο που η Περιφέρεια Β. Αιγαίου θα υποβληθεί αδίκως,  λόγω της εκκαθάρισης, στην ιδιαίτερα μεγάλη δαπάνη των  260.000 ευρώ. Η απόφαση να παραπεμφθεί το θέμα για απόφαση στο επόμενο Περιφ. Συμβούλιο επιβάλλει, κατά τη γνώμη μου, να ξεκαθαρίσει το παραπάνω θέμα από το Περιφ. Συμβούλιο που το δημιούργησε.

Με τιμή 
Στρατής Κόρακας 
Επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Β. Αιγαίου 

07/07/2014 

Σε δεινή θέση οι κτηνοτρόφοι της Χίου εξαιτίας των προστίμων που επέβαλλαν οι πρώην δήμαρχοι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

ΣΕ ΔΕΙΝΗ ΘΕΣΗ ΟΙ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΜΑΣ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ ΠΟΥ  ΕΠΕΒΑΛΛΑΝ ΟΙ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΝΔ

ΝΙΠΤΕΙ ΤΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΟΥ Ο ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

Στα όριά τους βρίσκονται οι κτηνοτρόφοι του νησιού μας που εκτός από την καταστροφική πολιτική της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που τους έχει καταδικάσει σε αφανισμό με τις πανάκριβες ζωοτροφές, τις επιπλέον φορολογίες, την εξευτελιστική τιμή στο γάλα, τη στυγνή εκμετάλλευση από του γαλακτοβιομήχανους, την έλλειψη βοσκοτόπων και πολιτικής, γενικότερα, που να εξασφαλίζει το επάγγελμά τους, έχουν να αντιμετωπίσουν και  νόμους απάνθρωπους, εξοντωτικούς,  τους στερούν κυριολεκτικά το ψωμί για να ρυθμίσουν τα χρέη τους (κυρίως από πρόστιμα που τους έχουν επιβληθεί) περικόπτοντας, στην ουσία, τις επιδοτήσεις, που ως γνωστό  δεν καλύπτουν μεν τα όσα χάνουν, αλλά είναι ένα απαραίτητες για να συνεχίσουν το επάγγελμά τους.

Συγκεκριμένα η φοροεισπρακτική πολιτική των παλαιών δήμων απέναντί τους, τα πρόστιμα παράνομης βόσκησης που έχουν επιβληθεί, σε συνδυασμό με την οικονομική τους κατάσταση, έχουν οδηγήσει τους περισσότερους βοσκούς να χρωστούν κάποιες χιλιάδες ευρώ στο Δήμο, που αδυνατούν να πληρώσουν. Από την πλευρά της, η Διεύθυνση της οικονομικής υπηρεσίας του δήμου, ταμπουρωμένη πίσω από το «νόμο», σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου,  δεν δίνει το απαραίτητο χαρτί ρύθμισης οφειλών , προκειμένου οι άνθρωποι να εισπράξουν τις επιδοτήσεις τους, αφού τους ζητά προκαταβολή 20%, που μεταφράζεται σε 1000, 1500, 2000 ευρώ  προκειμένου να γίνει η ρύθμιση. Βεβαίως οι κτηνοτρόφοι είναι οι εύκολοι στόχοι σε αντίθεση με τους μεγαλοοφειλέτες, προς τους οποίους η δημοτική Αρχή και  Δ/νση της οικονομικής υπηρεσίας αρκείται και πάλι στο ταξικά νόμιμο του «δεν έχουν να πληρώσουν» κι ας λειτουργούν πολλοί από αυτούς τις επιχειρήσεις τους.

Ως Λαϊκή Συσπείρωση καταγγέλλουμε αυτή την πολιτική κυβερνήσεων και τοπικών αρχόντων (που επιβεβαιώνουν και έτσι ότι είναι το μακρύ χέρι της κεντρικής διοίκησης)  που οδήγησαν σε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση τους κτηνοτρόφους του νησιού.

Θεωρούμε ότι μέσα σε αυτή την αδυσώπητη καπιταλιστική κρίση η καταστροφική πυρκαγιά του νησιού σχεδόν αποτελείωσε τους κτηνοτρόφους μας,  τους οποίους η δημοτική Αρχή και η Κυβέρνηση όχι μόνο δεν συμπαραστάθηκαν αλλά ανέσυραν τα πρόστιμα ζητώντας την εξόφλησή τους. Επιδεινώνουν έτσι την ήδη απελπιστική κατάστασή τους.  Με αυτή την έννοια ακόμα και η συζήτηση για τα πρόστιμα δεν θα είχε νόημα αν στο τιμόνι του δήμου βρισκόταν η Λαϊκή Συσπείρωση.

 Με τα σημερινά δεδομένα όμως  δύο λύσεις υπάρχουν:

- Η οικονομική υπηρεσία να κάνει διακανονισμό με διασταλτικότητα του νόμου, που σημαίνει να παραβλέψει την προκαταβολή και να ρυθμίσει τις υπόλοιπες δόσεις παρέχοντας και το αντίστοιχο έγγραφο για τις επιδοτήσεις με την υποχρέωση να πληρωθούν τα οφειλόμενα σε εύρος διετίας ή τριετίας, στηριζόμενο και στην απόφαση  του δημοτικού συμβουλίου 411/2011 που θέτει τέτοια ζητήματα.
- Ο δήμαρχος εφόσον έχει την άρνηση του Δ/ντη της οικονομικής υπηρεσίας  να προχωρήσει σε εντέλλεσθε ώστε να γίνει η παραπάνω ρύθμιση παρακάμπτοντας την προκαταβολή, λύση που τον καλούμε ως ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ  να προκρίνει με γενναιότητα, παρακάμπτοντας πικρίες και υπολογισμούς του ποιος ψήφισε ποιον.

Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που υπηρετεί το κεφάλαιο πρέπει να πιεστεί, να αναγκαστεί να δώσει λύση εφικτής ρύθμισης των χρεών και η  νέα δημοτική αρχή θα κληθεί να δώσει μια τελεσίδικη λύση και σε αυτή την κατεύθυνση θα δουλέψουμε.

Τέλος οι κτηνοτρόφοι μας να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, να πάψουν να λειτουργούν σαν μονάδες, να οργανωθούν, να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να διεκδικήσουν τα δίκια τους, αλλά και να σταματήσουν να βάζουν πλάτη-όσοι βάζουν- στα κόμματα της ΝΔ και τους ΠΑΣΟΚ   και τους άλλους υπηρέτες των πολιτικών της ΕΕ που τους έχουν φέρει στη σημερινή κατάσταση.

Να βγάλουν συμπεράσματα και για το ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνησή του, αφού μεταλλαγμένα στελέχη του είναι όσοι τους καλούν στη νομιμότητα της αδικίας να πληρώσουν ζωντανές προκαταβολές, από αυτά που δεν έχουν !!

ΧΙΟΣ 8/7/2014

Σάββατο, Ιουλίου 05, 2014

Οι αγροτικοί σύλλογοι του νησιού μας για το θέμα της μη καλής καρπόδεσης των ελαιώνων μας


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



       Οι αγροτικοί σύλλογοι του νησιού μας (Κάπης, Μανταμάδου, Λ . Θερμής, Αγιάσου, Ανεμώτιας και Ερεσού), με κοινή τους ανακοίνωση βάζουν το θέμα της μη καλής καρπόδεσης των ελαιώνων μας και συγκεκριμένα αναφέρουν: 

Μέσα σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι μικρομεσαίοι αγρότες του νησιού μας, με την φορολόγηση των χωραφιών μας, την φορολόγηση του εισοδήματος μας με 13% απο το πρώτο ευρώ, με την αύξηση του αγροτικού ρεύματος, την αύξηση των εισφορών σε ΟΓΑ, ΕΛΓΑ, και των δηλώσεων ΟΣΔΕ σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο που κυκλοφόρησε η εταιρεία Gaia Επιχειρείν, (παρόλο που η συγκεκριμένη υπηρεσία είναι δωρεάν αφού πληρώνεται από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων), καθώς και με την μείωση των επιδοτήσεων από την αναθεώρηση της ΚΑΠ. 
Προβλήματα που μειώνουν δραματικά το εισόδημά μας και καθιστούν δύσκολη την επιβίωσή μας, άλλο ένα έρχεται να προστεθεί, με την αστοχία της καρπόδεσης των ελαιώνων. Φέτος εμείς οι ελαιοπαραγωγοί  περιμέναμε μια καλή ελαιοκομική χρονιά για να μπορέσουμε να καλύψουμε εκκρεμότητες και  υποχρεώσεις από την περσινή κακή χρονιά, λόγο της μεγάλης δακοπροσβολής, αλλά  και  να  καλύψουμε τις  τρέχουσες  ανάγκες μας.  Παρ’ όλη την πολύ καλή ανθοφορία των ελαιώνων, ήρθε η κακή καρπόδεση,  λόγο καιρικών συνθηκών να μας απογοητεύσει, αφού η ζημιά έχει ξεπεράσει το 50% .

       Γι’ αυτό στέλνουμε έγγραφα το αίτημά μας προς τον ΕΛΓΑ και στην υπηρεσία αποζημιώσεων από φυσικές καταστροφές ζητώντας  να ενεργήσουν γρήγορα για να αποζημιωθούμε άμεσα όλοι οι ελαιοπαραγωγοί του νησιού, αφού με όλα αυτά που προαναφέραμε τίθεται πλέον θέμα επιβίωσης.

       Καλούμε δε όλους τους αγρότες να συσπειρώνονται κοντά στους συλλόγους τους και οργανωμένα όλοι μαζί να επαγρυπνούμε, να είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε για να αντιπαλέψουμε όλα αυτά τα μέτρα που μας οδηγούν σταθερά έξω από τα χωράφια μας και την παραγωγή μας και που όλοι πια ξέρουμε ότι εκπορεύονται και επιβάλλονται από την Ε.Ε. και την νέα Κ.Α.Π.  

ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ Λ. ΘΕΡΜΗΣ 

Τετάρτη, Ιουλίου 02, 2014

Ερώτηση του ΚΚΕ στη βουλή για την ιδιωτικοποίηση του πάρκινγκ της Μυτιλήνης

Θέμα: Όχι στην ιδιωτικοποίηση του πάρκινγκ της Μυτιλήνης

Μαζικά στο σφυρί βγάζει η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ φιλέτα δημόσιας γης και περιουσίας που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και υπόσχονται κέρδη στους "επενδυτές", παραδίδοντας στο ΤΑΪΠΕΔ την πλήρη κυριότητα τους και παραχωρώντας τα στη συνέχεια για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, όπου η λειτουργία και η χρήση τους θα γίνει απλησίαστη για τις λαϊκές οικογένειες. 

Στα πλαίσια αυτά σχεδιάζεται και η «αξιοποίηση» δηλ. το ξεπούλημα του Παρκινγκ της Μυτιλήνης (Μακρυγιαλός), μιας έκτασης  51 περίπου στρεμμάτων στην καρδιά της πόλης.

Ο χώρος αυτός είναι ιδιαίτερα σημαντικός για την πόλη της Μυτιλήνης, που έχει τρομερή έλλειψη χώρων στάθμευσης. Με το ξεπούλημά του η κατάσταση θα γίνει αφόρητη και, εκτός των άλλων, θα επιβαρύνει οικονομικά  τους κατοίκους της Λέσβου, που θα υποχρεωθούν να πληρώνουν για τη στάθμευση του αυτοκινήτου τους.

ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Υπουργός, τι μέτρα θα λάβει για να μην εκποιηθεί το Παρκινγκ της Μυτιλήνης να παραμείνει στη χρήση  του Δήμου της Λέσβου και του Λιμενικού Ταμείου Λέσβου και να συνεχίσει να καλύπτει δωρεάν  τις ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων της Λέσβου.

Κυριακή, Ιουνίου 29, 2014

Παγκόσμιο Kύπελλο Ποδοσφαίρου - για ποιον; (άρθρο του Ιβάν Πινέιρο, Γραμματέα του PCB)

Άρθρο του Ιβάν Πινέιρο, Γραμματέα του Βραζιλιάνικου Κομμουνιστικού Κόμματος, για τον «Ριζοσπάστη»
 
 
Αμέσως μετά την επανεκλογή του Λούλα το 2006, και με την αναγνώρισή του από το ιμπεριαλιστικό σύστημα, για πρώτη φορά στην ιστορία της η Βραζιλία κέρδισε το δικαίωμα να φιλοξενήσει μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα τα δύο μεγαλύτερα αθλητικά γεγονότα στον κόσμο: Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2014 και την Ολυμπιάδα του 2016.
Αυτό σε ένα πλαίσιο όπου η βραζιλιάνικη οικονομία πραγματοποιούσε μια ανοδική στροφή οικονομικής ανάπτυξης και - χάρη στις επιδοματικές πολιτικές και την ενσωμάτωση του συνδικαλιστικού κινήματος - πέρναγε την εντύπωση πως ήταν δυνατός ένας καπιταλισμός για όλους, δίχως ταξική πάλη, στον οποίο όλοι κερδίζανε και ήταν ευτυχισμένοι, στην κοινωνική ειρήνη και τη νηνεμία.
Από διαδηλώσεις το 2013 που απαιτούσαν να μειωθούν τα εισιτήρια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, την ίδια ώρα που ξοδεύονταν δισεκατομμύρια για το Μουντιάλ
Ο Λούλα συνέχισε την οικονομική πολιτική του Καρντόσο
 
Ο Λούλα, συνεχίζοντας τη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης του Φερνάντο Ενρίκε Καρντόσο και προσαρμοζόμενος στο παιχνίδι της αστικής δημοκρατίας, μετατράπηκε σε ίνδαλμα του ιμπεριαλισμού, σε αστέρι του παγκόσμιου οικονομικό φόρουμ και όλων των εκδηλώσεων των μεγάλων δυνάμεων. Ηταν το παιδί της διαφήμισης του «ανθρώπινου καπιταλισμού». Ως ιδρυτής και ηγέτης ενός κόμματος ονομαζόμενου «Κόμμα των εργαζομένων», τα διεθνή ΜΜΕ τον «πούλαγαν» ως τη σύγχρονη αριστερά.
Ο Λούλα έκανε τα πάντα ώστε να γίνει δεκτή η Βραζιλία ανάμεσα στις μεγάλες καπιταλιστικές δυνάμεις και να κατακτήσει μια μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Μεταξύ των άλλων, αποδέχθηκε η Βραζιλία να τεθεί επικεφαλής στις δυνάμεις κατοχής της Αϊτής, μετά την εκτόπιση του εκλεγμένου Προέδρου από τις στρατιωτικές διοικήσεις της Γαλλίας και των ΗΠΑ, αποστολή που του ανατέθηκε με τη σύμφωνη γνώμη και προτροπή του Προέδρου των ΗΠΑ, το 2003.
Μεταξύ 2010 - 2012 η - εκλεκτή του Λούλα - Ντίλμα Ρουσέφ ήδη ήταν Πρόεδρος, η κρίση του καπιταλισμού που επιδεινώθηκε από το 2008 ακόμα δεν άγγιζε τις λεγόμενες αναδυόμενες χώρες, που σε ένα βαθμό κερδίσανε από την κρίση στις πρώτες της στιγμές. Σε αυτή τη φάση η Βραζιλία ήδη είχε αναρριχηθεί στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα ως 6η οικονομία του κόσμου και επεκτεινόταν, πάνω από όλα στη Λατινική Αμερική.
Αλλά στις αρχές του 2013, άρχισαν να εμφανίζονται σημάδια ότι η παγκόσμια κρίση δεν θα λυπούνταν τον βραζιλιάνικο καπιταλισμό. Η κυβέρνηση της Ντίλμα Ρουσέφ προχωρά σε νέα μέτρα υπέρ του κεφαλαίου, όπως φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές, χαριστική παραχώρηση δημόσιου χρήματος στις επιχειρήσεις, ώθηση στην ελαστικοποίηση της εργασίας. Εφαρμόζει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που συναγωνίζεται τις πιο νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις: Λιμάνια, αυτοκινητόδρομοι, αεροδρόμια, πετρελαιοπαραγωγικά πεδία.
Από διαδήλωση το φετινό Μάη ενάντια στο υπέρογκο κόστος του Μουντιάλ, με τους σταυρούς να συμβολίζουν τους νεκρούς εργάτες στα έργα της διοργάνωσης λόγω έλλειψης μέτρων ασφάλειας
Ανεβαίνουν τα επιτόκια γεμίζοντας τα σεντούκια των τραπεζιτών, και επιστρέφει ο πληθωρισμός που ροκανίζει τους ήδη μειωμένους μισθούς. Γίνονται επισφαλείς δημόσιες υπηρεσίες όπως η Υγεία και η Εκπαίδευση. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις αστικών συγκοινωνιών, πέρα από τις ληστρικές τιμές τους, δεν καλύπτουν τις ανάγκες του πληθυσμού.
 
Καταρρέει η ρητορική της κοινωνικής ειρήνης
 
Σε αυτό το πλαίσιο προκύπτουν οι μεγάλες μαζικές κινητοποιήσεις τον Ιούνη του 2013 και οι απεργίες διαφόρων επαγγελματικών κατηγοριών, που αντανακλούν τη δυσαρέσκεια σε διάφορα κοινωνικά τμήματα και αποδομούν τη - χρήσιμη για την προσέλκυση ξένων επενδυτών - επίσημη ρητορική της κοινωνικής ειρήνης.
Οι διαδηλώσεις και οι απεργίες συνεχίζονται, λαμβάνοντας διάφορες μορφές. Το στεγαστικό έλλειμμα και η απουσία αγροτικής μεταρρύθμισης ώθησαν τις καταλήψεις στις πόλεις και την ύπαιθρο. Ο βραζιλιάνικος λαός μαθαίνει να αγωνίζεται και αποτινάζει το φόβο της καταστολής. Δεν υπάρχει μέρα όπου δεν συμβαίνει ένα λαϊκό ξέσπασμα σε κάποια βραζιλιάνικη τοποθεσία, πάντα ως αντίδραση σε κάποια βιαιοπραγία ή αδικία ενάντια στο λαό.
Ετσι, το Μουντιάλ πραγματοποιείται σήμερα σε ένα πλαίσιο λαϊκής δυσαρέσκειας και επίδρασης της κρίσης του καπιταλισμού, αρκετά διαφορετικό από τη στιγμή κατά την οποία ανατέθηκαν οι μεγάλες διοργανώσεις στη Βραζιλία.
Ο Ιβάν Πινέιρο
Το Μουντιάλ αντιπροσωπεύει ένα άλμα αρνητικό για το βραζιλιάνικο λαό. Τόσο πριν, όσο και κατά τη διάρκεια αλλά και μετά την πραγματοποίησή του, θα γίνει καθαρό ότι πρόκειται για ένα γεγονός για την αστική τάξη, το εθνικό και διεθνές κεφάλαιο, και για μεγάλα κέρδη για την πολυεθνική FIFA (Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Ενώσεων) και τους χορηγούς της διοργάνωσης. Από ένα σύνολο 5 δισ. δολαρίων που θα δώσει το Μουντιάλ στη Βραζιλία, η FIFA θα πάρει το 90%.
Πριν από το Μουντιάλ, η κυβέρνηση, με τις οδηγίες της FIFA, εξέδωσε διάταγμα για τις Ενοπλες Δυνάμεις για την καταστολή των λαϊκών κινημάτων, θεωρώντας τους εχθρούς και μάλιστα τη στιγμή που συμπληρώνονταν τα 50 χρόνια από την επιβολή της δικτατορίας.
Σε διάφορες πόλεις, δεκάδες χιλιάδες οικογένειες εκδιώχθηκαν αυθαίρετα άρον άρον από τα σπίτια τους για να ανοιχθεί χώρος για στάδια και ιδιωτικά αεροδρόμια.
Διανοίχτηκαν γέφυρες και αυτοκινητόδρομοι για την κινητικότητα των τουριστών, όχι για τον εργαζόμενο λαό. Οι κυβερνήσεις σε ομοσπονδιακό και κρατιδιακό επίπεδο ξόδεψαν τεράστια ποσά σε έργα και άλλες δαπάνες για το Μουντιάλ - οι ίδιες κυβερνήσεις που δεν δίνουν κονδύλια για την Εκπαίδευση και την Υγεία. Οι συνεχείς ανατιμολογήσεις προς τα πάνω των έργων σημαίνουν κατασπατάληση δημόσιου χρήματος, σηματοδοτούν διαφθορά.

Aπλησίαστο το Μουντιάλ για το λαϊκό κόσμο
 
Μεγάλο μέρος του βραζιλιάνικου πληθυσμού αντιτίθεται στο Μουντιάλ. Παρά τα πατριωτικά καλέσματα από την τηλεόραση, δεν υπάρχει κλίμα ευφορίας, όπως σε άλλα Μουντιάλ, ακόμα και όταν πραγματοποιούνταν στο εξωτερικό και οι κάτοικοι βάφανε τις γειτονιές τους στα εθνικά χρώματα.
Στο Μουντιάλ ο λαός που σύχναζε στα στάδια δεν μπορεί να περάσει ούτε δίπλα τους. Μια περίμετρος 2 χιλιομέτρων γύρω από τα στάδια θεωρείται «επίσημος τόπος της διοργάνωσης», όπου μόνο οι χορηγοί μπορούν να πωλούν τα προϊόντα τους. Στη χώρα του ποδοσφαίρου το Μουντιάλ αφαίρεσε από το λαό τη χαρά να πηγαίνει στο γήπεδο καθώς οι τιμές είναι απαγορευτικές. Αυτό το γεγονός για τις μάζες σημειώνει με πολλή σαφήνεια τι είναι ο καπιταλισμός: Ολα για λίγους, τίποτα για τους πολλούς.
Ο κατασταλτικός μηχανισμός που συγκροτείται δεν είναι μόνο για το Μουντιάλ, αλλά και για μετά από αυτό. Σχετίζεται με την κρίση του καπιταλισμού που φτάνει στη Βραζιλία αφαιρώντας κάθε φορά και περισσότερα δικαιώματα από τους εργαζόμενους.
Αυτό το Μουντιάλ αποκαλύπτει με απόλυτη καθαρότητα τις αβυσσαλέες, ασυμφιλίωτες διαφορές μεταξύ δύο κομμάτων που παρουσιάζονται ως κομμουνιστικά. Τη στιγμή που το ΚΚ της Βραζιλίας έχει το υπουργείο Αθλητισμού, που είναι υπεύθυνο γι' αυτές τις διοργανώσεις, και καλεί τους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν τις απεργίες και κάνει πως δε βλέπει την καταστολή, το Βραζιλιάνικο ΚΚ είναι ένα από τα πιο δραστήρια κόμματα στις λαϊκές κινητοποιήσεις και αυτό που περισσότερο καταγγέλλει την υποταγή στα συμφέροντα του κεφαλαίου μιας κυβέρνησης που εμφανίζεται ως προοδευτική.