Σαραντάρισες, αγάπη μου (Του Ρωμύλου Αβδή)

Σαραντάρισες…… 

Σαραντάρισες, αγάπη μου 
Κι όταν τα εκατοστίσεις, όταν τα χιλιάσεις 
Δεν θα υπάρχει τίποτα από μένα… 
Χώμα αφράτο και καρπερό οι ιδέες που μου χάρισες απλόχερα, τις έσπειρα αφειδώλευτα γύρω μας κι αυτές κάρπισαν σε μυαλά και καρδιές νεανικές και γέρικες, γέρικες καρδιές με χτύπο μικρού παιδιού, σε πείσμα πολλών...

Καθαροκουτελάτη, αγάπη μου διάβηκες δρόμους δύσβατους παράνομους και νόμιμους…. 
Εσύ, αγάπη μου, μακρινή θυγατέρα του Οχτώβρη που συγκλόνισε τον κόσμο, εγγόνα κόκκινη της Κομσομόλ, 
Εσύ, αγάπη μου, τρυφερή αλλά κι αμείλιχτα σκληρή με τους εχτρούς της νεολαίας, διαδέχτηκες τη μυθική ΟΚΝΕ, επάξια… και τιμημένα διαφύλαξες ΟΛΗ της την κληρονομιά.

ΤΑ ΚΡΥΦΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ (Του ΡΩΜΥΛΟΥ ΑΒΔΗ)

Δεν γνωρίζω πως και γιατί αυτό το σημαντικό άρθρο ‘εξαφανίστηκε’ κι από το φβ, όπου είχε αναρτηθεί, αλλά και από το αρχείο των ‘εγγράφων’ μου αναφέρεται ως ‘καταστρεμμένο’. Δεν πειράζει. Ο ‘επιμένων’ νικά. Σημαδιακό όμως εμπόδιο. Δεν οφείλεται σε δικό μου λάθος. Πρόσφατα ξανάρχισα ένα νέο κύκλο συνεργασίας τόσο με το Redflyplanet, όσο και με το Βυσσινόκηπο. Εύχομαι το νέο αυτό άνοιγμά μου να βρει φιλοξενία και σ’ άλλους ιστότοπους. 

 

Ο νέος κύκλος συνεργασίας ξεκίνησε μ’ ένα αφιέρωμα στο Λόρκα, ένα άλλο στο μεγάλο ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ Μάνο Κατράκη κι ένα οργίλο σημείωμα για τη νέα σχολική χρονιά. Αν τους ρίξετε μια ματιά, θα βρείτε ένα κοινό σημείο. Την ‘αγριότητα’ της αστικής τάξης απέναντι στον ταξικό της αντίπαλο. Τι άλλο εκτός από ‘αγριότητα’ και ‘βαρβαρότητα’ φανερώνουν οι δολοφονίες, οι εξορίες, τα βασανιστήρια, ο εγκλεισμός σε φυλακές και το να ‘στοιβάζεις’ 20-τουλάχιστον- ψυχούλες σε κάθε τάξη στο δημοτικό, όταν η πλειοψηφία των μαθητών υποσιτίζεται και πολλά παιδάκια λιγοθυμούν από την πείνα, αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα; 

 

ΦΡΕΝΤΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ…. Ειδική κοινωνιολογική προσέγγιση. (Του ΡΩΜΥΛΟΥ ΑΒΔΗ)

Του  ΡΩΜΥΛΟΥ ΑΒΔΗ

"Δεν ζει ο άνθρωπος μόνο με ψωμί. Αν ήμουν πεινασμένος κι αβοήθητος στο δρόμο, δε θα ζητούσα ένα ψωμί. Θα ζητούσα μισό ψωμί και ένα βιβλίο".

Παρά τα ορμητικά βήματα με τα οποία η αστική τάξη στην Ευρώπη μπήκε στο προσκήνιο της Ιστορίας, δεν επαλήθευσε σε καμιά φάση της κυριαρχίας της τις ελπίδες που είχε δημιουργήσει για τους Λαούς. Ελπίδες που είχαν καλλιεργηθεί από τους εκπροσώπους του Διαφωτισμού με τον ορθολογισμό, την πίστη στην πρόοδο κι εκφράστηκαν από επιφανείς εκπροσώπους του, όπως ο Ντιντερό, ο Βολταίρος, ο Μοντεσκιέ, ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ στη Γαλλία με την ‘Εγκυκλοπαίδεια’ κι ο Τζον Λοκ στην Αγγλία, με το ‘Κοινωνικό Συμβόλαιο’.

Σαν ανερχόμενη δύναμη η αστική τάξη υποσχόταν βαθιές σαρωτικές αλλαγές σ’ όλα τα Μέτωπα: οικονομία, πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς, εκπαίδευση και την Θρησκεία, η οποία καταδυνάστευε με την πολιτική της. Όλες όμως οι αλλαγές που επέφερε ήταν κομμένες και ραμμένες όχι για τον άνθρωπο σαν κοινωνικό ον, αλλά στο ξεζούμισμά του σαν εργαζόμενο. Δεν μπόρεσε να λύσει τη βασική αντίθεση ανάμεσα στον ατομικό χαρακτήρα της ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής και στην ‘νόμιμη’, αστικά, αρπαγή κι ιδιοποίηση του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου. 

ΤΟ ΜΙΣΟΣΚΩΤΟΜΕΝΟ ΦΙΔΙ….

Του Ρωμύλου Αβδή *

Στις 9 Μάη 1945 ο Κόκκινος Στρατός έβαλε τέλος στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η σημαία με το σφυροδρέπανο κυμάτιζε ήδη στην κορυφή του κτιρίου του Ράιχσταγκ. Μαζί με το τέλος του Πολέμου θάφτηκαν οριστικά - αφού είχαν τραυματιστεί θανάσιμα στις μάχες του Στάλινγκραντ - τα όνειρα του Χίτλερ για την νέα αυτοκρατορία των χιλίων ετών, μια αυτοκρατορία η οποία στηριζόταν στη θεωρία της υπεροχής των Αρίων. Φυλετική υπεροχή, άρα εξ ορισμού αντιεπιστημονική. Πολλές φορές -με πιο πρόσφατο δημοσίευμα αυτό του Κυριακάτικου Ριζοσπάστη στις 11 Μάρτη 2012 για την κατάλυση της Βαϊμάρης την οποία είχε επικαλεστεί ο θρασύτατος αλαζόνας, δήθεν, Συνταγματολόγος Βενιζέλος, έχουμε μελετήσει - ίσως πρέπει να το ξαναδούμε- με το πώς και ποιοι βιομήχανοι ανέβασαν τον Χίτλερ στην Εξουσία, αλλά και το ρόλο της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας στην υλοποίηση αυτών των σχεδίων της γερμανικής - κι όχι μόνο – αστικής τάξης.

Πριν το τέλος όμως του πολέμου τα μεσαία και ανώτερα στελέχη του ναζιστικού καθεστώτος είχαν ήδη οργανώσει σχέδια ασφαλούς διαφυγής όλων των έμπιστων στελεχών της γερμανικής μηχανής τόσο μέσω Ελβετίας, όσο και μέσω Ισπανίας και Πορτογαλίας με τελικό προορισμό τη Λατινική Αμερική, με προτίμηση την Αργεντινή. Ο σοβιετικός μυθιστοριογράφος Γιουλιάν Σεμιόνοφ στην καταπληκτική κατασκοπευτική τριλογία του ‘17 Στιγμές της Άνοιξης’, ’Διατάσσεσαι να επιζήσεις’ και ‘Επέκταση’, η οποία είχε κυκλοφορήσει παλιότερα από τις εκδόσεις ‘Σύγχρονη Εποχή’, με κεντρικό ήρωα τον Φον Στίρλιτς μας δίνει μια όσο το δυνατόν –για μυθιστόρημα- λεπτομερή πληροφόρηση για το ‘κανάλι διαφυγής’ των ανώτερων και ανώτατων ναζιστών.

Όλη αυτή η ναζιστική συμμορία ‘απανθρώπων’ επέστρεψε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στη ‘Δυτική’ Γερμανία, υπό την σιωπηρή ανοχή -πολλές φορές και ενθάρρυνση των αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών- προκειμένου να συνεχίσει τα έργο της, που δεν ήταν άλλο από την επάνδρωση των υπηρεσιών του νέου μεταπολεμικού γερμανικού κράτους -αυτό που τέθηκε υπό την προστασία των πρώην ‘συμμάχων’ του βασικού αιμοδότη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Η Λιάνα Κανέλλη στο περιοδικό NEMECIS, τεύχος 92, το Νοέμβρη του 2008, μας δίνει άγνωστες πτυχές της ‘Γέννησης’ της Ευρώπης πριν αυτή πάρει τη μορφοποίηση του Οργανισμού Χάλυβα και Άνθρακα και μετεξελίχθηκε αργότερα σε ΕΟΚ, τις πηγές χρηματοδότησής της από τον αμερικάνικο παράγοντα, με επικεφαλής τον Άλεν Ντάλες και τον γνωστό – από το πέρασμά του από την Ελλάδα Γουίλιαμ Ντόνοβαν. (Όλα τα κοπρόσκυλα από την Ελλάδα περνούν).

Ο ναζισμός κι ο φασισμός πέθαναν στα πεδία των μαχών της σοβιετικής γης, με αποκορύφωμα την θρυλική μάχη του Στάλινγκραντ. Όμως τα ιδεολογικά και οργανωτικά απολειφάδια του παρέμειναν υπό την ορολογία –αδόκιμη-νεοναζιστές και νεοφασίστες. Και είναι αδόκιμη η χρησιμοποιούμενη αστική αυτή ορολογία επειδή, κατά τη γνώμη μου, ο ναζισμός κι ο φασισμός είναι σπλάχνο από τα σπλάχνα της αστικής τάξης, παραμένει σε αφάνεια και διαιρείται στον πολιτικό οργανισμό -όρα Καρατζαφέρης- και το στρατιωτικό σκέλος του -Χρυσή Αυγή. Όταν τέλειωσε ο προβοκατόρικος πολιτικός ρόλος του Καρατζαφέρη, έπιασε δουλειά κι επίσημα - γιατί ανεπίσημα είχε πάντα έντονη δράση - το στρατιωτικό σκέλος της, η Χρυσή Αυγή. Όταν ζορίζεται η αστική τάξη μιας χώρας να περάσει τα αντιλαϊκά της σχέδια τότε ξεπηδούν από το νεκροταφείο της Ιστορίας τα μισοπεθαμένα υπολείμματα της φασιστικής πολιτικής είτε με το όνομα Λεπέν, είτε ως Αλεξάνδρα Μουσολίνι, είτε σαν Καρατζαφέρης και Χ.Α. Η αποστολή τους είναι να δημιουργήσουν συνθήκες δημιουργίας διλημμάτων, με τα οποία εκβιάζονται, ή επιχειρείται να εκβιαστούν, οι εργαζόμενοι μιας χώρας ή μιας σειράς χωρών. Η εποχή των υποσχέσεων περί παχιών αγελάδων και χρήσης χρυσών κουταλοπήρουνων με την είσοδο μιας χώρας στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, πέρασε ανεπιστρεπτί, η γηραιά ήπειρος κατακλύστηκε από εκατομμύρια οικονομικούς μετανάστες - θύματα μιας νέας εποχής ευρωπαϊκού αυτήν τη φορά δουλεμπορίου, οι οποίοι συσσωρεύονται δίπλα στα εκατομμύρια ανέργων στις χώρες της Ε.Ε. Οι δυστυχείς αυτοί άνθρωποι αφού είδαν τα σπίτια τους να τινάζονται στον αέρα από τα αεροπλάνα του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., χιλιάδες μίλια μακριά από τα σύνορα της – κατ’ ευφημισμόν - δημοκρατικής Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταφέρθηκαν κάτω από άθλιες συνθήκες στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα της – στα χαρτιά - ευημερούσης Ευρώπης για να ρίξουν τα μεροκάματα στις χώρες που τους δέχτηκαν, εργαζόμενοι χωρίς ασφάλιση, χωρίς τις στοιχειώδεις στεγαστικές και υγειονομικές συνθήκες διαμονής. Έτσι ξεκίνησε την εφιαλτική της δράση η ανεργία, αφού στο μεταξύ είχε εφαρμοστεί η Λευκή Βίβλος της εργασίας, με τον όρο ‘ανταγωνιστικότητα’ να κυριαρχεί στο λεξιλόγιο των δελτίων ειδήσεων, αποκρύπτοντας ότι με τον όρο αυτό συγκαλύπτεται η ιλιγγιωδώς αυξάνουσα κερδοφορία του κεφαλαίου.

Με τον τρόπο αυτό οι ‘ξένοι εργάτες’ άρχισαν να στοχοποιούνται τη στιγμή που οι δουλέμποροι τους αποβίβαζαν σωρηδόν σε διάφορα σημεία της Ευρώπης. Κι επειδή όταν δεν μπορείς να ζήσεις με αξιοπρέπεια από το μόχθο σου, είσαι υπό διωγμό, μία έχεις δουλειά και δέκα δεν έχεις, είσαι χιλιάδες μίλια μακριά από τον τόπο σου, τότε μπορεί να βρεθούν και ορισμένα στοιχεία λούμπεν ν’ αρχίσουν τις ‘άλλες δουλειές’, που πολλές φορές έχουν και ανθρώπινα θύματα. Άσε που μια σειρά καλόπαιδα από τις πρώην χώρες του σοσιαλισμού πλημύρισαν την Ελλάδα ανέλαβαν διάφορες ‘κονομισιάρικες’ επιχειρήσεις - λέσχες, εμπόριο λευκής σάρκας, άσπρης σκόνης, συμβόλαια θανάτου κι άλλες τέτοιες δραστηριότητες. Η φαιά προπαγάνδα οργίασε, εστίασε στον ‘ξένο’, δημιούργησε φόβο ότι ο ξένος φταίει για την ανεργία, ο ‘ξένος’ για το έγκλημα - δεν είναι όλοι τους αγγελούδια, να εξηγούμεθα - κι έτσι οι έλληνες ‘φουσκωτοί’ ανέλαβαν να ‘ξεβρωμίσουν’ την ελληνική κοινωνία από τον ‘ξένο’. Ποιος προμήθευε τις ‘πιάτσες’ με κόκες, χασίσια, και άλλα παρεμφερή στο τέλος της δεκαετίας του ’80; (Η ερώτησις είναι ρητορική, μιας και η απάντηση γνωστή).

Στην προσπάθεια αναπαλαίωσης του πολιτικού σκηνικού μετά την καταδίκη -αμετάκλητη- του ΠΑΣΟΚ, ένα τμήμα του κεφαλαίου στις συγκεκριμένες συνθήκες προωθεί τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ένα άλλο τον Σαμαρά. ΕΝΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ όμως η αστική τάξη επιχειρεί, όχι απλά να περιορίσει την ακτινοβολία των θέσεων και της δράσης του ΚΚΕ, αλλά επιδιώκει να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες πολιτικής όξυνσης, πάνω στις οποίες θα στηριχτεί για να το θέσει εκτός νόμου. Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νοοτροπία δεν νοείται το ΚΚΕ, να διακηρύσσει ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος ανάπτυξης, δεν επιτρέπεται να προκαλεί απεργίες, να κλείνει εργοστάσια, δρόμους, λιμάνια.

Η επίθεση του ΚαSSιδιάρη στη Λιάνα Κανέλλη, ήταν προγραμματισμένη. Στα μάτια του κόσμου, πέραν του κόσμου της Αριστεράς και των κομμουνιστών, πρόκειται για ένα επεισόδιο ανάμεσα στα δύο άκρα της πολιτικής ζωής. Είναι ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ της ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ η εξίσωση του κομμουνισμού με το φασισμό. Στα σχολεία της ΑΜΑΘΕΙΑΣ αυτό διδάσκονται τα παιδιά εδώ και μερικά χρόνια, από πρόθυμους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι στοχεύουν σε διευθυντικά πόστα, σε απόσπαση σε κομματικά γραφεία, σε υποτροφίες, στη μη απόλυση κλπ. Κι εφόσον ΟΛΑ τα ΚΟΜΜΑΤΑ κόπτονται πρωτίστως για την ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ κι όχι για την ευημερία των ελλήνων πολιτών, κάτι χλιαρές κι ανούσιες τοποθετήσεις άκουσα μέχρι τώρα. Άσε που η δεσποινίς, κυρία μήπως;, Δούρου την στιγμή της επίθεσης του ναζιστή ενάντια στη Λιάνα Κανέλλη, αυτή παρακολουθούσε με σταυρωμένα χέρια - ένα παγερό ύφος διέκρινα, το ίδιο εκείνο παγερό ύφος με το οποίο με τιμούν πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, άρτι προσχωρήσαντα στον ΣΥΡΙΖΑ και οι οποίοι κόπτονται για την εκλογική τύχη του ΚΚΕ στις 17 Ιούνη.

Ο μόνος δρόμος αντίστασης στα ‘παιδιά’ της Χ.Α, του ΛΑΟΣ και της αστικής τάξης που τα γαλουχεί στον ταξικό, αντικομουνιστικό της κόρφο είναι το παραπέρα δυνάμωμα της ταξικής πάλης, η αλλαγή στους συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα, το ξαναζωντάνεμα των σωματείων, είναι τέλος

Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ του ΚΚΕ.

Ψήφο στο ΚΚΕ σημαίνει ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ στον εαυτό σου,

Ψήφο στο ΚΚΕ σημαίνει ΠΙΣΤΗ στους σκοπούς του ταξικού εργατικού κινήματος.

Ψήφο στο ΚΚΕ σημαίνει ΚΑΘΗΚΟΝ απέναντι στα παιδιά σου.

Ψήφος στο ΚΚΕ σημαίνει ΦΡΕΝΟ στα όσα έρχονται. Κι είναι πολλά, πολλά και δύσκολα.

* Ο Ρωμύλος Αβδής, είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός, συγγραφέας

 

ΤΣΙΠΡΕΙΟΝ ‘ΆΓΟΣ’, Μ’ ΕΝΑ ΣΜΠΑΡΟ ΔΥΟ ΤΡΥΓΟΝΙΑ

 Του Ρωμύλου Αβδή

          

           Τίποτα δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Τα πάντα ήρθαν, όπως τα είχαν προγραμματίσει η άρχουσα τάξη και το πολιτικό της προσωπικό. Ανήκουν εξάλλου στην ίδια ομάδα, υπό την επωνυμία ‘Ευρωμονόδρομος’. Απλά ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έπαιζε στα δεύτερα, περίμενε την ευκαιρία, για να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο. Να εξασφαλίσει κι αυτός το μέλλον του.

     Πολλές φορές, αναφερόμενος στον ΓΑΠ-Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου, φτου κακά!-τον χαρακτήρισα πανίβλακα. Ήταν μακράν ο βλακωδέστερος, όλων των άλλων του ηγετικού πυρήνα του ΘΑΣΟΚ. Γι αυτό εξάλλου και το γνωστό συγκρότημα τον προώθησε στη θέση του Προέδρου του ΘΑΣΟΚ. Μόνο  αυτός, λόγω κληρονομιάς επιθέτου, θα μπορούσε να φέρει σε πέρας το τελευταίο στάδιο της προσφοράς του Κινήματος προς την εγχώρια και διεθνή ολιγαρχία. Από το ‘ Λεφτά υπάρχουν’ μέχρι το ΔΝΤ, την Τρόικα και το αντι-Συνταγματικό  έκτρωμα Παπαδήμος. Κι όμως αυτός ο πανίβλακας υποχρέωσε το συμμαθητή του, τον Αντώνη, από πολέμιος του ΠΑΣΟΚ, να γίνει συγκυβερνήτης της εκτροπής.

       Το ΠΑΣΟΚ, ότι ήταν να προσφέρει στην αστική τάξη το πρόσφερε. Το έδειξαν εξάλλου και τα αποτελέσματα των εκλογών της 6^ης Μαΐου. Την στολή του Πατριάρχη της Σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας, την παρέδωσαν στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αφού τον προώθησαν στην πρώτη ομάδα. Είχε περάσει με ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ τα διάφορα τεστ συνεργασίας τόσο με το ΠΑΣΟΚ, όσο και με τη ΝΔ κι όποιον άλλο χρειαζόταν, προκειμένου να αλλοιωθεί και να διαστρεβλωθεί η πολιτική του ΚΚΕ, να απομονωθεί και να οδηγηθεί σε τέτοιας έκτασης εκλογική ήττα, ώστε να αυτοδιαλυθεί. Μιας και δεν συνεμορφώθη με τις υποδείξεις και τις άμεσες και έμμεσες απειλές της άρχουσας τάξης, να σταματήσει να ξεσηκώνει τους εργαζόμενους να διεκδικούν τη ζωή που τους αξίζει, να παύσει πλέον το φαινόμενο να υπάρχουν χιλιάδες εργαζομένων στους δρόμους  διαμαρτυρόμενοι, να μην κρεμάει πανό στην Ακρόπολη και κάνουν το γύρο του κόσμου τα σχετικά ρεπορτάζ, να μην δένουν τους κάβους οι ναυτεργάτες και στερούν πολύτιμο παραδάκι από τους ‘ Ευεργέτες-άκουσον, άκουσον-εφοπλιστές, του αξίζει να πάθει τέτοια ζημιά εκλογικά, ώστε να υποχρεωθεί ή να αλλάξει πολιτική ή να σταματήσει τη δράση του, λόγω οικονομικού στραγγαλισμού. Άλλωστε αυτός ο ‘Περισσός’ τους έχει κάτσει για τα καλά στο στομάχι. Ποια είναι αυτά τα ‘κομμούνια’ που θέλουν να ηγηθούν της μαρξιστικής-λενινιστικής ορθοδοξίας-διεθνώς-και οργανώνουν κάθε λίγο και λιγάκι Διεθνείς Συναντήσεις των Κομμουνιστικών κι Εργατικών Κομμάτων, όπου Γης;  Ποια είναι αυτά τα κομμούνια, που τόλμησαν να υπερασπίσουν το ‘Σπίτι του Λαού’, όταν οι πρώην ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, επιχείρησαν να το καταλάβουν; Ποια είναι αυτά τα ‘κομμούνια’ που τολμούν να λένε, ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος ανάπτυξης;

     Δεν είχα καμιά διάθεση, λίγη ώρα πριν ο Θρύλος ανέβει πάλι στον θρόνο και του ελληνικού μπάσκετ, να κάτσω να γράφω. Αλλά το μεσημέρι στο καφενείο, ήρθε, προφανώς σε διατεταγμένη υπηρεσία ευρισκόμενος, ένας τύπος  οποίος, με τσίπρεια θρασύτητα και αλαζονεία μου πέταξε:’ Αν δεν έρθετε μαζί μας στο πείραμα που γίνεται, θα χάσετε την ματζαδούρα των βουλευτών’. Κι επειδή δεν αφήνω χαμένη καμιά ευκαιρία να πάει χαμένη, του απάντησα: ’ Ποιο πείραμα; Εδώ στον Άγιο ο Κουνενάκης δυο τετραετίες δεν βγήκε Δήμαρχος με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ; Στην Ικαρία δεν συνεργαστήκατε και με τον Καρατζαφέρη χέρι-χέρι, για να μην βγει ο υποψήφιος του ΚΚΕ; Στο Εργατικό Κέντρο Καρδίτσας δεν κατεβήκατε μαζί με την ΠΑΣΚ και την ΔΑΚΕ ενάντια στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΜΕ; Στους ΟΜΕ-ΟΤΑ δεν κάνατε πραξικόπημα, μέχρι κι η δικαστικός σας πήρε χαμπάρι κι έπιασε μια της Εφορευτικής με -δε θυμάμαι πόσα ακριβώς- φάκελα με την υπογραφή της δικαστικού στην τσέπη της; Μήπως είναι δικοί σας οι ψήφοι αυτοί, που πήρατε και θα πάρετε; Του ΠΑΣΟΚ που διάλυσε είναι. Τυχαία έπεσε το όνομα του Αρσένη στο τραπέζι, ως υποψήφιου πρωθυπουργού; Τα συνδικαλιστικά στελέχη του πρώην ΠΑΣΟΚ, αλλά κι εκείνα στην Τοπική Διοίκηση, που προσχώρησαν στην μπάντα σας, γιάντα, ρε βλάμη, ήρθαν; Επειδή ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΙ απόλυτα, ότι θα συνεχίσετε ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ , ότι άφησε στη μέση το ΠΑΣΟΚ. Εξάλλου στην στρούγκα της Ε.Ε δεν υπάρχουν περιθώρια για άσκηση άλλης πολιτικής. Αλλά πες σ’ αυτούς που σ’ έστειλαν, ότι το ΚΚΕ έχει ακατάλυτους δεσμούς αίματος με τον ελληνικό Λαό. Και σύρε πες τους, ότι ακόμα κι ένας ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ, αν πομείνει ζωντανός, ζήτω που καήκατε, μαϊμούνια που θα τολμήσετε να τα βάλετε με το ΚΚΕ’.

     Η Αλέκα κι ο Περισσός σημαίνουν πολλά περισσότερα για τους κύριους ‘πρώην’, οίτινες σήμερον κόπτονται για τη λάθος γραμμή του Κόμματος. Δυο βδομάδες έμειναν μέχρι τις κάλπες, μην χάνουμε καιρό και μην τους χαρίσουμε ούτε ένα ψήφο. Πολλοί ψηφοφόροι του Κόμματος δεν ξέρουν τι διακυβεύεται σ’ αυτές τις εκλογές. Στο βαθμό που κι εμείς οι ίδιοι δουλέψουμε με τις παρυφές, θα βάλουμε τα σχέδια της αστικής τάξης, μέσω Τσίπρα, στα εκλογικά ποσοστά που τους αξίζουν.        

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ …..

Με πλήρη συναίσθηση και συνείδηση της οξυμένης προεκλογικής αντιπαράθεσης, αισθάνομαι την υποχρέωση να απευθυνθώ δημόσια και να δώσω απαντήσεις σε μια σειρά ερωτήματα, που μου θέτουν νέοι - κυρίως-εργαζόμενοι και άνεργοι, πρώην μαθητές μου, αλλά και πολλοί γονείς .

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχει επιστρατευτεί η διαστρέβλωση των θέσεων του Κόμματος, το οποίο ανέχεται τις παραξενιές μου επί δεκαετίες, σήμερα έχει αφαιρεθεί εντελώς η αντιπαράθεση πολιτικών επιχειρημάτων κι έχει πολλαπλασιαστεί η εμπάθεια προς το ΚΚΕ, κυρίως από παλιά στελέχη και μέλη του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ με ειλικρίνεια και ευθύτητα έχει προσδιορίσει  τη στρατηγική του, που δεν είναι άλλη από το δρόμο προς την ΕΞΟΥΣΙΑ - όχι την εξουσία στα πλαίσια της αστικής τάξης, αλλά τη ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ. Όχι την Εξουσία των μονοπωλίων, αλλά την ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ στα Μονοπώλια. Το ΚΚΕ λέει  ΞΕΚΑΘΑΡΑ στον Ελληνικό Λαό, αλλά και τους άλλους λαούς που παρακολουθούν τις εξελίξεις στη χώρα μας, ότι μέσα από μια εκλογική αναμέτρηση χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο ΤΑΞΙΚΟ Συνδικαλιστικό κίνημα, δεν είναι δυνατή η πολυπόθητη ΑΛΛΑΓΗ του συσχετισμού προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας.

Το ΚΚΕ πλήρωσε με χαμηλά ποσοστά τη θέση του για το ΟΧΙ στη Συνθήκη του Μάαστριχτ στις εκλογές του ’93 με 4,5% και αντίστοιχα με 5,5% στις εκλογές για το ΟΧΙ στην ΟΝΕ. Οι εξελίξεις το ΔΙΚΑΙΩΣΑΝ, όπως το δικαίωσαν και σ’ όλες τις προβλέψεις για τις οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις, τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς.

Τώρα το ΚΚΕ σου λέει ότι στα πλαίσια της ευρωζώνης, της ευρώ-υποταγής δεν ΥΠΑΡΧΕΙ φιλολαϊκή  διέξοδος. Δεν σου κρύβει τη δυσκολία των περιστάσεων, δεν ωραιοποιεί τις δυνατότητές σου, δεν χαϊδεύει αυτιά. Μόνο ο αγώνας της ΤΑΞΙΚΗΣ αναμέτρησης - δύσκολος, γιατί θέλει ενεργό συμμετοχή στα σωματεία, τους συλλόγους, σήκωμα από τον καναπέ σου - θα σε βγάλει από τα σημερινά αδιέξοδα του αστικού συστήματος.

ΑΡΝΕΙΤΑΙ το ΚΚΕ να συμμετάσχει σε μια ‘διακυβέρνηση’ για να λυθούν τα αδιέξοδα της αστικής τάξης. Το ΚΚΕ ΔΕΝ ΣΕ ΔΟΥΛΕΥΕΙ για πρόσκαιρα ψηφοθηρικά οφέλη.

Πολλοί συμπολίτες μας πέρασαν κατά καιρούς από το ΚΚΕ.  Άλλοι, διαφωνήσαντες, ιδιώτευσαν ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ, άλλοι, διατηρούν επί μέρους διαφωνίες και συνεργάζονται με το ΚΚΕ. Άλλων η κατάντια έχει φτάσει στο απροχώρητο, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν υποσκάπτουν - έτσι νομίζουν, τρομάρα να τους έρθει - το κύρος του Κόμματος, σπέρνοντας την απογοήτευση στις παρυφές των ψηφοφόρων του ΚΚΕ, λοιδορούντες αυτούς τους οποίους στρέφουν ενάντια στο Κόμμα, εκμεταλλευόμενοι το χαμηλό νοητικό τους επίπεδο. Ξεχνούν οι πρώην αυτοί σύντροφοι, οι οποίοι με τη στάση τους δικαιώνουν το ότι βρίσκονται εκτός Κόμματος, ότι οι ρίζες του ΚΚΕ είναι βαθιά ριζωμένες στη συνείδηση του ελληνικού Λαού. Μια δράκα ψήφων δεν θα το κάνει ν’ αλλάξει πολιτική.

Όθεν καλώ ΟΛΟΥΣ τους πρώην ΚΚέδες, ν’ αφήσουν κατά μέρος την μικροαστική ανυπομονησία τους και να στρατευτούν ΞΕΚΑΘΑΡΑ - όχι υποκριτικά - με το ΚΚΕ, μιας και στις επίσημες συζητήσεις αναγνωρίζουν, ότι  χωρίς ΚΚΕ οι εργαζόμενοι σήμερα θα ήταν ασιάτες.

Και για να τελειώνουμε, μ’ ένα θέμα τελευταίο. Το πότε θ’ απαλλαγεί η σ. Αλέκα από τα καθήκοντα της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, θα το αποφασίσουν τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ, όταν έρθει η ώρα. Την Αλέκα δεν θα την αλλάξουμε επειδή το λέει το ΜΕΓΚΑ και το ΣΚΑΊ. Εμείς ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ πολύ καλά ότι δεν είναι η Αλέκα το πρόβλημα, αλλά είναι οι συνολικότερες θέσεις του ΚΚΕ. Δεν χτυπούν το γάιδαρο, χτυπούν το σαμάρι. Ε, ΟΧΙ , κύριοι, δεν θα σας κάνουμε τέτοια χάρη.

Με εκτίμηση,

Ρωμύλος Αβδής - άνευ αξιωμάτων.

Η ‘ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ’ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (Του Ρωμύλου Αβδή)

Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες ημέρες για τη δυναμική πορεία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ προς την Αστική Εξουσία, για εκλογική πανωλεθρία του ΚΚΕ, για την ανάγκη-του αστικού συστήματος-ν’ αντικατασταθεί η Αλέκα από την θέση της  Γ.Γ. της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και πολλά άλλα-τα οποία ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ονομάζω ανοησίες. Και θα εξηγήσω γιατί.

Το ΚΚΕ είναι κόμμα αρχών, με ιδεολογία μαρξιστική-λενινιστική, με πρόγραμμα το οποίο στηρίζεται στην ιδεολογία του κα ψηφίζεται από τα Συνέδρια, τα οποία αποτελούν το κυρίαρχο καθοδηγητικό όργανο. Στο Κ.Κ. της Ελλάδας μπορούν να προσχωρήσουν ως μέλη του, ή να συνεργαστούν με τις μετωπικές οργανώσεις του, όσοι πιστεύουν – όχι στην Αλέκα ή τον Σπύρο τον Χαλβατζή - στον κοσμοϊστορικό ρόλο της εργατικής τάξης, η οποία σε συμμαχία με τα άλλα κοινωνικά στρώματα θα καταλάβει την Εξουσία των αστών, θα τη μετατρέψει σε Λαϊκή Εξουσία και θα καταργήσει –μέσα από την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και τον κεντρικό σχεδιασμό της Οικονομίας-την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτό ευαγγελίζεται το ΚΚΕ, γι αυτό τον σκοπό παλεύει, αυτόν τον σκοπό προπαγανδίζει, πάνω σ’ αυτόν τον σκοπό συσπειρώνει τον κόσμο.

Ο βαθμός συσπείρωσης - αριθμητικά ή σε εκλογικά ποσοστά - ποικίλει ανάλογα με τις γενικότερες συνθήκες, αλλά και τις υποκειμενικές δυνατότητες των μελών και οπαδών του, να αφομοιώσουν την πολιτική αυτή, να συνειδητοποιήσουν τις γενικότερες συνθήκες μέσα στις οποίες καλούμαστε ΟΛΟΙ να δώσουμε την κάθε φορά αντίστοιχη μάχη. Εδώ να σημειώσω, ότι ο αριθμητικός βαθμός αποδοχής της πολιτικής του ΚΚΕ είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από τον - κάθε φορά - καταγραφόμενο. Το να είσαι ΣΗΜΕΡΑ κομμουνιστής και να παρεμβαίνεις ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ στην ταξική πάλη, είναι κάτι το οποίο απαιτεί θυσίες - πράγμα το οποίο ουδέποτε έκρυψε το Κόμμα.

Τη μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζω στην προπαγανδιστική μου δουλειά, δεν είναι η απλοποίηση των θέσεων του Κόμματος , η διάχυσή τους στην κοινωνία. Είναι το να πείσω το συνομιλητή μου, ότι δεν πρέπει να κρίνει το ΚΚΕ, όπως κρίνει τα υπόλοιπα αστικά και μικροαστικά κόμματα. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΚΡΥΨΑ από τους συνομιλητές μου ότι ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ- κομμένες και ραμμένες στα ΑΣΤΙΚΑ ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ, δεν  μπορεί να χωρέσει η ΟΓΚΩΔΗΣ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ της Εργατικής Τάξης. Αυτή η δυσκολία μου σημαίνει ότι στο παιχνίδι δεν παίζουμε μόνοι μας. Ότι το παιχνίδι δεν παίζεται με ίσους όρους-και δεν παίζεται με ίσους όρους επειδή η αστική τάξη εκτός από τα ρόπαλα και τα χημικά, διαθέτει και το ρόπαλο που απονεκρώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα, τα υπεύθυνα για το ακόνισμα της κρίσης. Δεν παίζεται το παιχνίδι με ίσους όρους επειδή ο πανίσχυρος αστικός τύπος - δεν τον ονόμασαν τυχαία τέταρτη εξουσία - έχει τη δυνατότητα της πλαστογράφησης, της παραποίησης, της αποσιώπησης, της ΨΕΥΔΟΥΣ παρουσίασης ανύπαρκτων γεγονότων. Και τα παρουσιάζει με τρόπο ο οποίος στο τέλος καταντάει ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ παρέμβαση. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης δεν είναι αυτά που καθαγίαζαν τις αποφάσεις του δικομματισμού, συμβάλλοντας στη διόγκωσή του; Τα Μ.Μ. Εξαπάτησης  δεν έχουν υλοποιήσει τα σχέδια της αστικής τάξης, να τρομοκρατήσουν σε εικοσιτετράωρη βάση τον άνεργο, το συνταξιούχο, τον ανασφάλιστο, το νέο, ότι τάχα μου αν βγούμε από το ευρώ θα ζήσουμε χειρότερα απ’ ότι οι αφρικάνοι; Η αποσιώπηση του άλλου δρόμου ανάπτυξης την οποία υποστηρίζει το ΚΚΕ δεν εφαρμόζεται  ΑΠΟ ΟΛΑ τα ΑΣΤΙΚΑ  Μ. Μ. Ε.; πως λοιπόν να προωθήσεις τις θέσεις σου - εκτός των κομματικών εντύπων, σε ταξικές συνθήκες αναμέτρησης με την αστική δημοσιογραφία; Τα Μ.Μ. Εξαπάτησης δεν είναι αυτά τα οποία - ενώ τώρα σιγοντάρουν την εκλογική άνοδο του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ - δυόμιση χρόνια νωρίτερα τον κατηγορούσαν ότι υποθάλπει  τους κουκουλοφόρους. Δεν είναι τα ίδια μέσα εκείνα τα οποία συκοφαντούσαν το ΚΚΕ λέγοντας ότι ‘έσωσε’ το αστικό κοινοβούλιο, ενώ το ΚΚΕ υπερασπίστηκε το αυτονόητο δικαίωμά του να περιφρουρήσει την πορεία του; Τι άλλαξε από τότε και μετέβαλε την στάση των ΜΜΕ απέναντι στον Τσίπρα; Τότε ήταν στην εξουσία το ασύδοτο ΠΑΣΟΚ και δεν είχε συντελεστεί το μεγαλύτερο πολιτικό έγκλημα στη νεότερη πολιτική Ιστορία της Ελλάδας, η  παράδοση των εργαζομένων στις διαθέσεις του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ, με ταυτόχρονη υποθήκευση κάθε στοιχείου του υπόγειου, επίγειου, θαλάσσιου πλούτου της χώρας. Το έγκλημα συντελέστηκε, αλλά τώρα πρέπει ν’ αλλάξουν οι ηθοποιοί. Στο ρόλο του ηγέτη της Σοσιαλδημοκρατίας ο Αλέξης Τσίπρας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας αρχηγός ‘σοσιαλιστικού’ κόμματος καλείται είτε να διαχειριστεί είτε να συνδιαχειριστεί την αστική εξουσία. Αυτό συνέβη στη Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του 80 - αλλά και στα τέλη της δεκαετίας του 90 με τον Μιτεράν και αργότερα τον Ζοσπέν, αυτό συνέβη και στην Ιταλία  με τις κυβερνήσεις Πρόντι το 1996 και Ντ’ Αλέμα το 1999, τις οποίες στήριξαν τα κόμματα τα οποία προέκυψαν από τη διάλυση του PCI.

Στη μεν Γαλλία ουδεμία κατάκτηση για το εργατικό κίνημα. Τότε ήταν που ιδιωτικοποιήθηκε η FRANCE-TELECOM, ΤΟΤΕ ΉΤΑΝ ΠΟΥ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑΝ ΤΑ ΚΟΥΦΑ ΑΥΤΙΑ της Κεντρο-αριστερής κυβέρνησης. Το ‘δήθεν’ 35ωρο στην ουσία σήμανε την κατάργηση των διαλειμμάτων, τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης με ταυτόχρονη εισροή στις τσέπες των βιομηχάνων ‘ζεστού χρήματος’ από την κρατική επιδότηση για την εφαρμογή επί 5ετία του  κατ’ ευφημισμό 35ωρου.  Χέρι-χέρι με τη δεξιά και τους σοσιαλιστές για να μην εκλεγεί ο Λεπέν. Όμως ο Λεπέν και η κάθε Χρυσή Αυγή δεν βγαίνουν μόνοι τους. Τους φέρνουν οι μεσοβέζικες, αδιέξοδες αντεργατικές πολιτικές

Στην Ιταλία η κέντρο-αριστερή κυβέρνηση αύξησε κατά δυο χρόνια τα όρια συνταξιοδότησης, διατήρησε στο Αφγανιστάν τα ιταλικά στρατεύματα, τα οποία προεκλογικά είχε υποσχεθεί πως θα απέσυρε. Γάλλοι και Ιταλοί κέντρο-αριστεροί διαχειριστές δεν ευλόγησαν και συμμετείχαν ΕΝΕΡΓΑ στο βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας;

Στην Ελλάδα ο, μέχρι πριν δυο μήνες, επίσημος διαχειριστής της σοσιαλδημοκρατίας τραυματίστηκε σοβαρά - έως θανάσιμα - από τη μεγάλη αρπαχτή της Τρόικας, την οποία συνυπέγραψε κι ο Σαμαράς. Συμβαίνουν σοβαρές ανακατατάξεις στο πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης. Το ΠΑΣΟΚ τελείωσε κυβερνητικά, ο Σαμαράς φρόντισε να παντρευτεί την Ντόρα, με την οποία μέχρι πριν τις 6 Μαΐου αντάλλασαν  βαρείς πολιτικούς χαρακτηρισμούς.

Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ωθείται προς την εξουσία. Θα (επανα)διαπραγματευτεί  το Μνημόνιο, το χρέος, θα ταπεινώσει τη Μέρκελ, με συμμάχους - κατά δήλωση Δραγασάκη στον ΑΝΤ1 στις 24 Μαΐου 2012 - τον Ομπάμα, τη Ρωσία, την Κίνα και μεγάλο μέρος των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εν ολίγοις με όλους αυτούς τους ‘ηγέτες’ του δυτικού κόσμου οι οποίοι έχουν δείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον τους για την εργατική τάξη. Σ’ όλες αυτές τις χώρες με τις οποίες θα συμμαχήσει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για να ταπεινώσει την Κάγκελα, οι εργαζόμενοι βιώνουν, όπως ακριβώς οι μουσουλμάνοι στον Παράδεισο... Συνεπικουρείται ΑΠΟ ΟΛΑ τα Μ.Μ. Εξαπάτησης, επειδή ΟΜΝΥΕΙ πίστη στον Ευρωμονόδρομο.

Ενώ το ΚΚΕ, το κυβερνητικό πρόγραμμα του οποίου βασίζεται στην αποχώρηση από την λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και κεντρικό σχεδιασμό Οικονομίας - εγκαλείται γιατί δεν δέχτηκε πρόταση για διαχείριση της αστικής εξουσίας με εντελώς διαφορετικό πρόγραμμα απ’ αυτό που το ίδιο έχει στην προμετωπίδα των συνθημάτων του.

Το ΚΚΕ προειδοποιεί ότι μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, υπό την επίβλεψη του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και των άλλων μηχανισμών κερδοφορίας - μέσω καταλήστευσης του πλούτου κρατών και λαών - δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μία στο εκατομμύριο να βρεθεί φιλολαϊκή διέξοδος. Τυχόν αυταπάτες θα μετατραπούν σε σύντομο χρονικό διάστημα, καθώς η ‘αριστερά’ θα έχει χρεωθεί την αποτυχία του εγχειρήματος.

Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ πατάει σε δυο βάρκες. Αριστερά του είναι η βάρκα του συναισθήματος των ‘αριστερών’ - όλων όσων απογοητεύτηκαν και νοιώθουν  προδομένοι από το ΠΑΣΟΚ - των ανυπόμονων μικροαστών - οι οποίοι τρέφουν την ψευδαίσθηση ότι μια νίκη σε μια εκλογική αναμέτρηση είναι αρκετή για να ταπεινώσεις τους δανειστές της ελληνικής ολιγαρχίας. Δεξιά του είναι η βάρκα πού 'χει ρίξει άγκυρα στο λιμάνι των Βρυξελλών και τα μέλη του πληρώματος της βάρκας αυτής γίνονται ολοένα και πιο απαιτητικοί. Ο καπετάνιος του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ένα είναι μαθηματικά σίγουρο. Θα σπείρει απελπισία κι απογοήτευση, μόλις το καράβι χτυπήσει στον ύφαλο του κεφαλαίου. Θα συμβεί ότι συνέβη στη Γαλλία και την Ιταλία. Θα χρεωθεί η ‘αριστερά’ την αντιλαϊκή πολιτική, θα ταυτιστεί με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα κι η απογοήτευση κι η μη συμμετοχή θα λύσουν τα χέρια της αστικής τάξης για ακόμη πιο αντιλαϊκές πολιτικές.

Το σύνθημα-χωρίς αυταπάτες, δύσκολο στην πραγμάτωσή του, αλλά αξίζει τον κόπο να το προσπαθήσεις - είναι γνωστό:

‘ Η ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ή ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΓΑΤΗ ‘

Είτε σε πολεμάει η τηλεόραση, είτε αποκρύπτει τις θέσεις σου  είτε θέλει να μειώνει τα ποσοστά σου, είτε σε παροτρύνει ν’ αλλάξεις την Αλέκα, ένας είναι ο στόχος σου.

ΚΚΕ δαγκωτό.

Με τον εργάτη, κόντρα στην τρομοκρατία των Μ.Μ. Εξαπάτησης - και των άλλων εμφανών τε και αφανών αριστεροδέξιων κυβερνητικών πειραματισμών.  

Σταθερά στην πορεία για τον ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ Ανάπτυξης, αυτόν που το άκουσμά του και μόνο βγάζει σπυριά στους Αλαφούζους, τους Πρετεντέρηδες, τις Τρέμουλες.     

Ρωμύλος Αβδής

           

"ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ", ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ: "ΠΙΑΣ' Τ' ΑΥΓΟ ΚΑΙ ΚΟΥΡΕΥΤΟ"

Του Ρωμύλου Αβδή

     Το αστικό κράτος έχει δημιουργήσει ένα απίστευτα πολύπλοκο σύστημα εξαπάτησης του λαού, με σκοπό να μην ‘χρεωθεί’ στο κόμμα που ασκεί τη διαχείριση του συστήματος φθορά, από μια σειρά αποφάσεις  η πολιτική των οποίων θα επιβαρύνει τόσο την ποιότητα ζωής των κατοίκων,  όσο και την έμμεση οικονομική του κατάσταση.

     Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του συστήματος-εκτός από την πατέντα των Μη Κυβερνητικών -αλλά κρατικοδίαιτων - Οργανώσεων, είναι και οι διάφορες Ανεξάρτητες Αρχές. Μέσα από τις Ανεξάρτητες Αρχές αφ’ ενός μεν περνάει όλο το πλέγμα των αντιλαϊκών πολιτικών, αφετέρου  στελεχώνονται από ένα σωρό ευτραφή κοπρόσκυλα των κυβερνώντων κομμάτων -όρα Ρακιντζής, όρα Καμίνης - άλλο μούτρο της λεγόμενης ‘Αριστεράς’ και δη της ‘Δημοκρατικής’ και δαύτος. Οι Ανεξάρτητες Αρχές αυτές εξειδικεύουν τις εντολές της πολιτικής ηγεσίας-οι οποίες τελούν σε διατεταγμένη υπηρεσία εγχώριων και αλλοδαπών μονοπωλιακών κύκλων - τις ντύνουν με μια επίφαση επιστημονικής εγκυρότητας, ενημερώνουν τους ιδιοκτήτες των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, οίτινες αναθέτουν σε διάφορες, φερέλπιδες είναι η αλήθεια, ρεπόρτερς,   να κάνουν ευρύτερα γνωστό-άρα σίγουρα αποδεκτό από το κοινό- το θεάρεστο έργο τους.

     Ας γίνουμε και μεις πιο αναλυτικοί. Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, σας λέει τίποτα το όνομα της κυρίας; Ναι, είναι αυτή ακριβώς η μαντάμ, ήτις δεν κάνει δεκτό το αίτημα της ΔΕΗ για αυξήσεις 18%, αλλά εισηγείται αύξηση 17,85%. Η ‘ιέρεια’ αυτή της Ενέργειας αναγνωρίζει ένα αυξημένο κόστος στη  λειτουργία της ΔΕΗ, την οποία μετακυλύει στον πολίτη-καταναλωτή. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Πως είναι δυνατόν σε περιόδους περικοπής μισθών και επιδομάτων  στους εργαζόμενους, να έχει ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ  ο μεγαλύτερος-μαζί με τον ΟΤΕ- πυλώνας της μεταπολεμικής ανάπτυξης της χώρας; Το κοπροσκυλοειδές , το οποίο εμφανίζεται ως ουδέτερη, επιστημονική και με ποικιλία άλλων τερατωδών προσδιορισμών Αρχή, έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας την ολοκλήρωση του σχεδίου ‘Πράσινη Ανάπτυξη’, μία ακόμα κερδοφόρος κομπίνα του αλήστου μνήμης ΓΑΠ, του διακονιάρη πρώην πρωθυπουργού.

Σύμφωνα λοιπόν με όσα αναφέρει ο Στρατής Κόρακας, επί κεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης  Β. Αιγαίου, η ΡΑΕ έχει σχέδιο παραχώρησης  αδείας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 706 Mhw σε σταθμούς στη Λέσβο, Χίο, Λήμνο και μάλιστα εντός περιοχών NATURA και αρχαιολογικών χώρων. Ο Σ. Κόρακας αναφέρει ότι ο υπεύθυνος της ΔΕΗ στη Χίο του εκμυστηρεύτηκε ότι το κόστος μιας μεγαβατώρας κοστίζει στη ΔΕΗ 50 ευρώ, ενώ ο ‘επιχειρηματίας’ Ρόκας στον   οποίο  θα ανατεθεί η εγκατάσταση αυτών των γιγαντιαίων ανεμογεννητριών, έχει πετύχει ΕΓΓΥΗΜΕΝΗ  τιμή αγοράς από τη ΔΕΗ στα 125 ευρώ. Μια κερδοφόρα μπίζνες από την οποία κερδισμένοι βγαίνουν οι Τράπεζες που χορηγούν τα ανάλογα δάνεια  και οι μεγάλο-‘επιχειρηματίες’, οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει κέρδη πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα ίδια να υποθέσω ότι ισχύουν και ια τον Όμιλο Μυτιληναίου, στον οποίο παραχωρήθηκε αντίστοιχο έργο στην Ικαρία.  

      Από –δήθεν- επιστημονική επιχειρηματολογία των ομίλων αυτών (Ρόκας στη Χίο, Λέσβο, Λήμνο και Μυτιληναίος στην Ικαρία), από την ΡΑΕ και την κυβέρνηση,  προβάλλεται το επιχείρημα ότι ‘δια της αναπτύξεως  των αιολικών μορφών ενέργειας αντικαθιστούμε τους συμβατικούς σταθμούς.  Ουδέν ψευδέστερον. Το περιοδικό DER SPIEGEL  ανέφερε σε έρευνά  του το 2007, ότι: ’ Η Γερμανία αν και διαθέτει το μεγαλύτερο δίκτυο Αιολικών Πάρκων ισχύος 16.000 MW, ετοιμάζεται να κατασκευάσει 25 νέους  ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς άνθρακα, ενώ η Δανία  με εγκατεστημένη αιολική πάνω από  ισχύ πάνω 6.000 MW   δεν έχει κλείσει τους συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος  (MASON 2005).

     Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση  της Λαϊκής Συσπείρωσης Β. Αιγαίου, όπως αυτή εμφανίστηκε στον ιστότοπο ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ απ’ όπου και το αλίευσα-η εγκατάσταση συστοιχιών α/γ- εγώ θα συμπλήρωνα και φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων για να φέρουμε το ζήτημα πιο κοντά σε μας στην Κρήτη)  είτε για να ενισχύσουν το εθνικό σύστημα ενέργειας, είτε για να μειωθούν οι ρύποι έχει σοβαρά μειονεκτήματα.

-          Είναι ασταθής, μιας και σε περιόδους άπνοιας ή συννεφιάς δεν παράγεται ενέργεια.

-          Παράγουν ενέργεια μειωμένη κατά 25-30% από την ονομαστική ισχύ, άρα και το επίπεδο ρύπων CO2 το οποίο εξοικονομούν, είναι κατά πολύ μικρότερο.

-          Η λειτουργία α/γ υποστηρίζεται παράλληλα από σταθμούς ορυκτών καυσίμων, πράγμα το οποίο την καθιστά λιγότερο ανταγωνιστική.

-          Η μαζική εξάπλωση α/γ και φωτοβολταϊκών στις διάφορες περιοχές της χώρας θα αλλοιώσει την εικόνα του περιβάλλοντος και λόγω των εκτεταμένων παρεμβάσεων, όπως δρόμοι και δίκτυα. Θα υπάρξουν τεράστιες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των κατοίκων –ειδικά των τουριστικών περιοχών- οίτινες θα ζουν με την παρουσία γιγάντιων συστημάτων α/γ και φωτοβολταϊκών.

     Επειδή λοιπόν στην Ελλάδα προκειμένου να τα ‘κονομήσουν’ τα μονοπώλια και η εγχώρια ολιγαρχία καταστρέφοντας άκριτα το περιβάλλον θα πρέπει να τονίσουμε ότι στη ΔΑΝΙΑ οι περιοχές ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ προορισμού παραμένουν ελεύθερες από την εγκατάσταση και λειτουργία τέτοιων μορφών ενέργειας. 

Τώρα θα μου πεις: ’Εδώ έχουμε άλλα προβλήματα πιο σοβαρά να λύσουμε μ’ αυτό θ’ ασχοληθούμε;’ ΣΤΟ ΠΟΔΑΡΙ πρέπει να βρεθούμε ΟΛΟΙ στην Κρήτη και τις άλλες περιοχές όπου ετοιμάζεται μια τέτοια τερατώδης επιχείρηση ΒΙΑΣΜΟΥ του περιβάλλοντος. Τη Γη  που ζούμε δεν την κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά τη δανειζόμαστε από τα παιδιά μας.

     Ξέρετε τι σημαίνει ‘ ανεβαίνεις στον Κρούστα κι αντί ν’ απολαμβάνεις τη θέα του μαγευτικού τοπίου να ‘σκοντάφτεις’ πάνω στα φωτοβολταϊκά  πάνελς; Να τραβάς τα μαλλιά σου. Η υπόθεση ‘υπεράσπιση του τοπίου του τόπου σου’ πρέπει να γίνει άμεσο καθήκον του Λαού, μιας και υπάρχουν εκλεγμένοι αιρετοί τόσο στην Τοπική, όσο και στην Περιφερειακή Διοίκηση, οι οποίοι έχουν ταυτίσει- με το αζημίωτο ίσως;- την ανύπαρκτη ύπαρξή τους  με την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών αυτών.

     Το ζήτημα όμως της Ενέργειας ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να το δούμε ξεκομμένο από το πρόβλημα της Εξουσίας. Το μεγάλο ερώτημα ΠΟΙΟΣ παράγει, για ΠΟΙΟΝ και ΠΟΣΟ θα στοιχίσει στον πολίτη η ενέργεια, μόνο στα πλαίσια μιας άλλης μορφής άσκησης της Εξουσίας θα λυθεί. Ωστόσο επειδή δεν μπορεί να περιμένεις  μέχρις ότου  οι υποκειμενικές συνθήκες ωριμάσουν για ν’ αλλάξουν οι συσχετισμοί και να πάρει ο Λαός την Εξουσία στα χέρια του, επιβάλλεται να αντιταχθούμε ΜΑΖΙΚΑ στην εγκατάσταση τέτοιων ‘επενδύσεων’, οι οποίες θα αποφέρουν στους καπιταλιστές τεράστια κέρδη, σε βάρος του καταναλωτή. Πρέπει να υπερασπίσουμε τον ΔΗΜΟΣΙΟ χαρακτήρα της ΔΕΗ.

     Πρέπει δηλαδή, να πούμε ένα συνολικότερο ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ σε χώρους όπως η Ενέργεια, η Παιδεία, η Υγεία, η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ. Ο Λαϊκός ξεσηκωμός πρέπει να έχει αντιμονοπωλιακό στόχο, γιατί  στα τελευταία τα μαϊμούνια, τα οποία στέλνετε στην Εξουσία μπορεί να εκχωρήσουν τον κυκλοφορούντα αέρα σε κάποιο μονοπώλιο ‘διαχείρισης’ της ατμόσφαιρας και να κληθούμε να καταβάλουμε μέσω της ΔΕΗ ή του Δήμου, τα αναλογούντα τέλη, όπως τα τέλη κυκλοφορίας  για τους δρόμους που όλοι μας καθημερινά διαβαίνουμε.

ΑΝΤΡΙΚΙΕΣ, ΞΑΣΤΕΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

Του Ρωμύλου Αβδή *

Είναι γεγονός, μάγκες μου, ότι ο ιμπεριαλισμός τρέμει. Έπαθε ψυχολογικό τραλαλά με τα αυξημένα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ. Η Κάγκελα Μέρκελ πάσχει εδώ και δέκα μέρες από ιλίγγους, κεραυνός έπεσε στο αεροπλάνο που μετέφερε τον Ολάντ-το γεγονός αποδίδεται στην εύνοια του Διός προς τον Τσίπρα και θεωρείται,  από πολιτικούς αναλυτές διεθνούς κύρους, ως προειδοποίηση του αρχηγού των Θεών του Ολύμπου για το τι θα τους συμβεί, αν βάλουν εμπόδια στον Αλέξη στο δρόμο του για την ταπείνωση των Βρυξελλών. Έντρομοι οι Ομπάμα και Ολάντ έσπευσαν να διακηρύξουν  την ακλόνητη πίστη τους στην παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Σε αντίθεση προς το ΜΕΓΚΑ, το οποίο στριμώχνει τους υποψηφίους του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο το BBC, όσο και η Wall Street Journal κάνουν αγώνα δρόμου για να αποκτήσουν την εύνοια του Αλέξη Τσίπρα, όστις εκλιπόντος του Βενιζέλου-ο οποίος είναι και χοντρός-προαλείφεται για το ρόλο του ηγέτη της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας. Ο Άλεξ συσπείρωσε μια μεγάλη μερίδα από πρώην ‘ευρωκομουνιστές’ στο κόμμα του, τους αφαίρεσε τον απεχθή προσδιορισμό κομμουνιστές και τους άφησε με το ευρώ.

Το ταξικό σχολείο στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες παράγει ημιμαθείς ‘παπαγάλους’,  με σκοπό να επανδρώσει τον κρατικό μηχανισμό του δικομματισμού με άτομα τα οποία θα εκτελούν τις κομματικές εντολές πάραυτα, άνευ κρίσεως, άνευ ετέρας καθυστερήσεως. Γι αυτό και τελείς υπό το κράτος εγκεφαλικής  εμπλοκής στην προσπάθειά σου να κατανοήσεις τα όσα συμβαίνουν γύρω σου. Έτσι αναλαμβάνουν δράση τα μεγάλα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, ώστε διά της περαιτέρω απονέκρωσης των εγκεφαλικών σου κυττάρων να οδηγήσουν την Ελλάδα,  στο ασφαλές λιμάνι του Ευρώ, στις όχθες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Εγώ όμως γουστάρω να βλέπω την αγωνία της Τρέμη και του Πρετεντέρη για την εμμονή των κομμουνιστών να μη θέλουν ν’ απαλλάξουν την Αλέκα από τα καθήκοντα της Γραμματέως της ΚΕ. Ηδονίζομαι  να βλέπω τα κανάλια της διαπλοκής να κατηγορούν το ΚΚΕ, ότι δεν θέλει να συνεργαστεί στο σχηματισμό ‘αριστερής κυβέρνησης’, ενώ τρεις μέρες ο Τσίπρας περιέφερε την εντολή σ’ όλους τους ναούς των Αθηνών προκειμένου να ενημερώσει το χριστεπώνυμο πλήθος γιατί  δεν μπορεί να συνεργαστεί με όλους αυτούς οι οποίοι εψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ-μέχρι και στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ απευθύνθηκε.

Εγώ θα επαναλάβω ένα καθημερινό παράδειγμα για να σας κάνω πιο κατανοητό το πρόβλημα της λεγόμενης ‘επαναδιαπραγμάτευσης’ του χρέους. Έχετε λοιπόν πάρει από την Τράπεζα που χορηγεί το χαμηλότερο επιτόκιο ένα δάνειο. Επειδή ο κερατάς ο τραπεζίτης σας ζηλεύει που έχετε ωραία γυναίκα, σας αναγκάζει να βάλετε υποθήκη το σπίτι σας.  Που να ξέρατε όμως ότι αυτός ο αλιτήριος ο Γιωργάκης θα σας κουβαλούσε εδώ την Τρόικα, ενώ  ψηφίζατε οικογενειακώς τους Παπανδρέου από το 1963-τότε με τον ανένδοτο. Η ρουφιάνα η Τρόικα όμως σας βάζει το χέρι στα εισοδήματα, σας κόβει επιδόματα, μισθούς, προσθέτει φόρους και χαράτσια στα ήδη υπάρχοντα και βαράς φαλιμέντο.  Σε καλεί λοιπόν η Τράπεζα να ‘επαναδιαπραγματευθείς’ τους όρους του δανείου. Σου μικραίνει το ποσό των δόσεων και σου αυξάνει και τον χρόνο αποπληρωμής. Χαρούμενος εσύ βγαίνεις από την Τράπεζα, λες :’Κορόιδα, τους έπιασα’, αλλά ξαφνικά σκέφτεσαι ότι το σπίτι σου εξακολουθεί να παραμένει υποθηκευμένο.   Στην ουσία ποιος έπιασε κορόιδο ποιον; Βγήκε χαμένη η Τράπεζα; Το παραπάνω παράδειγμα από την καθημερινή ζωή μας, φέρε το στα μέτρα του χρέους της Ελλάδας. 

Την αστική τάξη στην Ελλάδα -όπως και σε όλες τις χώρες-δεν πρέπει να την υποτιμάς. Ξέρει πόσες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι είναι κομματικά εξαρτημένοι, από τα κόμματα εξουσίας. Γνωρίζουν καλά οι αστοί, πόσα εκατομμύρια μικρομεσαίοι αγωνιούν για το αύριο, ξέρουν καλά, ότι μεσούσης της  ανεργίας  ο ιδιωτικός υπάλληλος  θα δεχτεί να δουλέψει και μια φορά τη βδομάδα και με πολύ λιγότερα λεφτά. Οι λίστες της ανεργίας αυξάνουν δραματικά κι ο εφιάλτης της ανεργίας σε υποχρεώνει σε ταπεινωτικές συνθήκες εργασίας. Ξαφνικά βλέπεις το γείτονά σου να βάζει λουκέτο, ενώ ένα χρόνο πριν ονειρευόταν να μετακομίσει στη μεσοαστική τάξη. Ακούς το γιο σου-καθηγητή- ότι δουλεύει για 680 ευρώ το μήνα καθαρά. Πας να κοιμηθείς το μεσημέρι και σου χαλάν το ύπνο οι ‘εισπρακτικές’ εταιρείες. Ο φόβος φωλιάζει μέσα σου. Ακούς και τις ειδήσεις στην τηλεόραση και λες και οι 300 ίδιοι είναι. Και κατεβάζεις τις ‘χριστοπαναγίες’ σου, ρίχνεις και τα φάσκελά σου και πας για ύπνο κι ονειρεύεσαι το παρελθόν, γιατί το μέλλον σε φοβίζει. Κι επειδή είσαι ένας απόφοιτος ελληνικού σχολείου, άρα δεν έχεις ‘κρίση’ δεν μπορείς να αναλύσεις ότι αυτό το χτες που βλέπεις στον ύπνο σου, ήταν αποτέλεσμα αγώνων άλλων, πριν από σένα. Δεν μπορεί να περάσει από το μυαλό σου, ότι ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ, αλλά χρειάζεται διαρκής ΑΓΩΝΑΣ. Αγώνας ΤΑΞΙΚΟΣ, ΜΑΖΙΚΟΣ.

‘Γιατί, παππού, αυτοί οι άνθρωποι σηκώνουν τη γροθιά τους;- η απορία του μικρού ήρωα του μυθιστορήματος του Λουντέμη ‘Ένα παιδί μετράει τα’ άστρα’. Ο παππούς ατάραχος γύρισε και του λέει:’ Λύγισέ μου αυτό το δάχτυλο’, προσπάθησε ο μικρός στο τέλος τα κατάφερε, όπως τα κατάφερε και με τα υπόλοιπα τέσσερα δάχτυλα χωριστά. Τον κοίταξε ο μικρός τον παππού στα μάτια με ικανοποίηση. Κι ο παππούς τότε, απόμαχος καπνεργάτης, του λέει:’ Έλα ν’ ανοίξεις τώρα και τη γροθιά μου’.  Κι όσο κι αν προσπάθησε ο μικρός η γροθιά δεν άνοιξε. Καταλάβατε τώρα γιατί η λογοτεχνία εξαφανίζεται από τα σχολικά βιβλία, τα οποία έχουν γεμίσει από συνταγές μαγειρικής ;’ Βάλε το νερό να βράσει, ρίξε τα μακαρόνια…’ . έτσι μαθαίνουν την Προστακτική σήμερα στα σχολεία της ΑΜΑΘΕΙΑΣ.

Για να επανέλθουμε στους αστούς. Ξέρουν πολύ καλά να στηρίζουν και να προωθούν αυτόν, ο οποίος δεν θα αμφισβητήσει την ουσία της πολιτικής τους. Βλέπουν κι αυτοί ότι δεν τους βγαίνουν τα νούμερα, άρα αφού κάηκαν τα δυο βασικά του χαρτιά, πρέπει να φροντίσει για τη διάδοχη κατάσταση. Ξέρουν τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ, όπως γνωρίζουν καλά ότι ο μικροαστικός ενθουσιασμός, στις παρούσες συνθήκες, εύκολα θα μετατραπεί σε απογοήτευση. Φόβος, ενθουσιασμός απογοήτευση. Αυτό το τρίπτυχο διαχειρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα βρίσκεται στον ενθουσιασμό. Μετά θα σας έλθει ο ταμπλάς. Γιατί το σύνθημα το έχουμε ακούσει και πιο παλιά: ‘Στις 18 Σοσιαλισμός’. , Ταιριάζουν κι οι ημερομηνίες. 18 Ιούνη. Από τις 19 και μετά θα σας έρθει ο λογαριασμός, σε τιμές Βρυξελλών.

Εσείς τι θα διαλέξετε;

Το πρόσκαιρο λύγισμα του ενός δαχτύλου;

Εγώ διαλέγω τη γροθιά. ΚΚΕ ΔΑΓΚΩΤΟ!!!   

Ο ΑΓΩΝΑΣ είναι μακρύς και δύσκολος. Αλλά αξίζει να τον τολμήσεις.    

* Ο Ρωμύλος Αβδής, είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός, συγγραφέας.

Η ΑΛΕΚΑ ΚΑΙ ‘ΟΙ ΟΛΙΓΟΝ ΠΑΡΘΕΝΕΣ’.

Του Ρωμύλου Αβδή *

Εν αρχή ήν ο Λόγος, η Λογική. Επ’ αυτής έχει στηθεί- εδώ και δεκαετίες-όλο το παιχνίδι.  Χρησιμοποιείται  ο Λόγος, όχι με την έννοια της Λογικής, αλλά με τη μορφή του ακατάσχετου, αναπάντητου τηλεοπτικού μονόλογου. Τα κανάλια της άρχουσας τάξης –ιδιοκτησία μεγαλοκατασκευαστών, δημοσιογραφικών συγκροτημάτων, άλλων αστέρων της εγχώριας και διεθνούς Λαμογιάς, άλλων τινών τα πλοία των οποίων ρυπαίνουν τις θάλασσες απανταχού της Γης και μετά καλούν τους τηλεθεατές σε δενδροφυτεύσεις για την προστασία του Περιβάλλοντος- έχουν μετατρέψει τον τηλεθεατή σ’ ένα ιδιόρρυθμο ‘πρεζάκια’. Το ‘ναρκωτικό’ προσφέρεται δωρεάν από την Όλγα, την Έλλη, τον Παύλο, τον Αυτιά-  φτου κακά!-, τον Εισαγγελάτο  κ.α, εις το ασφαλές  περιβάλλον της πολυθρόνας του σαλονιού σου διά της βυθίσεως της οπτικής βελόνας  ικανών δόσεων παραπληροφόρησης, αποπροσανατολισμού, σύγχυσης. διαστρέβλωσης ή αποσιώπησης της αλήθειας εις τον απονεκρωμένο εγκέφαλό σου. Το ζητούμενο για την άρχουσα τάξη είναι πως θα αλλοιώσουν τη Λογική, πως θα στερήσουν από τους ανθρώπους τη δυνατότητα να σκέφτονται με βάση τη Λογική και δια της κρίσεως-ανύπαρκτο προσόν για τη μέγιστη πλειονότητα από το σχολείο, το οποίο παράγει ημιμαθείς ‘παπαγάλους’- να πράττουν ανάλογα με την προσωπική τους πείρα, με τα δικά τους συμπεράσματα. Για παράδειγμα, θα έχετε όλοι σας διαπιστώσει την απουσία αστέγων και συσσιτίων κατά την προεκλογική περίοδο.

Άλλο παράδειγμα, εδώ και χρόνια έχει ξεκινήσει από το Mega και τους άλλους χρυσόν-εισπράττοντας δημοσιογράφους μια εκστρατεία ‘αποκαθήλωσης’ της Αλέκας Παπαρήγα από τη θέση της Γραμματέως της ΚΕ του ΚΚΕ. Λένε λοιπόν αυτοί ‘οι ολίγον Παρθένες’ δημοσιογράφοι : ‘Καλή ήταν η Αλέκα κάποτε, αλλά τώρα έχετε πιάσει ταβάνι. Αν δεν την αλλάξετε..’, ενώ οι σατιρικοί Αρβύλες κι ο Λάκης την παρουσιάζουν σαν την πιο κακοντυμένη αρχηγό κόμματος. Μα τους είπε κανένας ότι τα μέλη του ΚΚΕ, της ΚΕ και του ΠΓ την έχουν για παντριγιά; Το ΚΚΕ δια της παρουσίας  γυναίκας στη θέση της Γραμματέως της ΚΕ δείχνει και μ’ αυτόν τον τρόπο ΕΜΠΡΑΚΤΑ την εκτίμηση του Κόμματος στον πρωταγωνιστικό ρόλο της γυναίκας στους αγώνες της ελληνικής κοινωνίας. Γιατί τόση πρεμούρα άραγε από τα κανάλια της άρχουσας τάξης  ια τα ποσοστά του ΚΚΕ και την Αλέκα; Μήπως δεν είναι η Αλέκα, αλλά οι συνολικές θέσεις του ΚΚΕ που ενοχλούν;

Δεύτερη  παρατήρηση. Το ΚΚΕ με υπευθυνότητα απέναντι στους εργαζόμενους και την ιστορία του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα παρουσιάζει στην ελληνική κοινωνία ένα εντελώς διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης.  Δεν ντρέπεται για ότι δημιουργήθηκε στη Σοβιετική Ένωση τον 20^ο αιώνα, δεν αποκηρύσσει και δεν κλαίει πάνω στα ερείπια που άφησε η συμμορία των Γιέλτσιν και Γκορμπατσόφ. Ψάχνει, ερευνά, επιβεβαιώνει, βγάζει συμπεράσματα από λάθη που έγιναν, αλλά υποστηρίζει: ’ Κυρίες και κύριοι, ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου’. Αυτήν την επαναστατική πορεία της νιότης θέλουν να ανακόψουν, γι αυτό λεηλατούν τα οράματα της νέας γενιάς και βλέπεις στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ να υπάρχουν  βασιλεύουσες  η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ. Έναντι ψήφων της μιας ή της άλλης παράταξης, δίνονται τα θέματα των εξετάσεων, ανά καθηγητή. Από νεαρή ηλικία μαθαίνεις τη συναλλαγή.

Προτείνει το ΚΚΕ έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν αναγνωρίζουμε το χρέος και το διαγράφουμε μονομερώς, γιατί δεν είναι οι εργαζόμενοι που το δημιούργησαν, αλλά η πολιτική των επιχορηγήσεων, των φοροαπαλλαγών, των εισφοροαπαλλαγών  προς τους  μεγάλους εγχώριους και ξένους μονοπωλιακούς κολοσσούς, κατά διαταγή των αποφάσεων οι οποίες ακολούθησαν την εξειδίκευση της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Την ώρα που οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν τα χαράτσια στη ΔΕΗ, που βρέθηκαν 375 εκ. ευρώ για να επιχορηγηθεί και να κατασκευάσει ο Μάνεσης-ιδιοκτήτης της Χαλυβουργικής- ιδιόκτητο προβλήτα στο λιμάνι του Βόλου; Ποιος  πλήρωσε το 90εκ. ευρώ  χρέος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών; Αυτοί που υπέγραψαν το Μάαστριχτ το ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΛΑ ποιοι και πως δημιούργησαν το χρέος και είναι διπλά υπεύθυνοι. Ακόμα και τώρα μπορούν να διορθώσουν το λάθος τους και να παλέψουν για την έξοδο της χώρας από την στρούγκα της ΕΕ. Αλλά δεν θα το κάνουν. Βρίσκονται σε διατεταγμένη –οικειοθελώς- υπηρεσία.

Το ΚΚΕ έχει πλήρη συνείδηση ότι ναι μεν το πρόγραμμα που παρουσιάζει στον ελληνικό λαό δίνει λύσεις σ’ όλα τα προβλήματά του-με την προϋπόθεση ότι ο ίδιος θα πάρει την υπόθεση της ζωής του στα χέρια του-, αλλά ουδέποτε έσπειρε χίμαιρες στο λαό ότι είναι δυνατό μέσα από μια εκλογική διαδικασία, η οποία ελέγχεται επικοινωνιακά σχεδόν πλήρως από τα ΜΜ Εξαπάτησης  να έλθει η αλλαγή σκηνικού-ακόμα κι αν πάρεις 20% του εκλογικού σώματος. Την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής την οποία προτείνει το ΚΚΕ ως άλλο δρόμο ανάπτυξης δεν μπορείς να την επιβάλεις με τον Παναγόπουλο-φτου και πάλι κακά!-και τον Παπασπύρου της ΑΔΕΔΥ. Χρειάζεται αγωνιστικό, μαζικό, ταξικό εργατικό κίνημα, που θα έρθει σε σύγκρουση με τα μονοπώλια, τους μηχανισμούς της άρχουσας τάξης και των παρακρατικών οργάνων της.  

Το πρόγραμμα του ΚΚΕ παλεύει για την εξουσία, λέει ναι στην αυτοδυναμία. Το ΚΚΕ δεν παλεύει για να δικαιωθεί ο εργαζόμενος στην άλλη ζωή, ούτε τον επόμενο  αιώνα. Παλεύει για το σήμερα και το αύριο. Οι συνθήκες είναι ώριμες αντικειμενικά, αλλά κολλάνε στο υποκειμενικό.  Ποτέ δεν είπαμε ότι είμαστε αλάθητοι, δεν έχουμε αδυναμίες κι ελλείψεις.  Αλλά δεν σπέρνουμε μικροαστικές αυταπάτες, γι αυτό και δεν συνεργαζόμαστε με το ρεφορμισμό, μ’ αυτούς οίτινες υπέγραψαν στο Μάαστριχτ την καταδίκη της Ελλάδας και τώρα ψάχνουν  συνενόχους για δήθεν λύσεις εντός των κόλπων της ΕΕ.  Ένα παράδειγμα, όταν σας καλεί η Τράπεζα η οποία έχει υποθηκεύσει το σπίτι σας να επαναδιαπραγματευθείτε την αποπληρωμή του δανείου σας, άσχετα αν μικρύνετε τη δόση και πετύχετε περισσότερο χρόνο αποπληρωμής, όταν φεύγετε, το σπίτι σας έχει παύσει να είναι υποθηκευμένο;

Το ΚΚΕ γνωρίζει καλά, ότι το πρόγραμμα που παρουσιάζει στο Λαό θέλει θυσίες. Γνωρίζει καλά ότι σε συνθήκες οξυμένης κρίσης κι ανεργίας, επικρατεί το μικροαστικό ένστικτο της επιβίωσης.  Η άρχουσα τάξη γνωρίζει καλά ότι ο μικροαστικός ενθουσιασμός κι η μικροαστική ανυπομονησία εύκολα μετατρέπονται σε απογοήτευση. Το ΚΚΕ δεν μετέχει σε αγώνες αποπροσανατολισμού και σε εμπόριο ελπίδας. Λέει τα πράγματα με το όνομά τους.

Οι παρ’ ολίγον Παρθένες των μίντια γνωρίζουν πολύ καλά, ότι το ΚΚΕ δεν αστειεύεται  με το Λαό. Άλλωστε οι περισσότεροι απ’ αυτούς από το Ριζοσπάστη ξεκίνησαν. Με τη συνδρομή όλων των απλών κομματικών μελών σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο Δημοσιογραφίας του Ριζοσπάστη ΔΩΡΕΑΝ. Αλλά θαμπώθηκαν από τα μπικινίνια της άρχουσας τάξης.

Τα ρεμάλια, ήρωες. Α, ρε Τσιφόρε. Α, ρε Τσιφόρε.  

* Ο Ρωμύλος Αβδής, είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός, συγγραφέας