ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ! : Ενα συγκλονιστικό ντοκουμέντο για τον Δεκέμβρη του 1944 - το γράμμα ενός Βρετανού φαντάρου στην εφημερίδα «Daily Worker», τις μέρες που έπαιρνε μέρος στη Μάχη της Αθήνας

«Οι 23 μέρες που ακολούθησαν είναι γεμάτες από ηρωικά κατορθώματα του λαού και απίστευτες θηριωδίες των Σκόμπιδων και των προδοτών. Η Καισαριανή είναι υποχρεωμένη ν' αντιμετωπίσει την πίεση ολόκληρης Ταξιαρχίας, ενώ το πυροβολικό και τ' αεροπλάνα τη σωριάζουν κάθε μέρα στα ερείπια (...) τα πυρομαχικά, όμως, σώνονται και όσοι μένουν ζωντανοί πέφτουν στα χέρια του εχθρού. Και τότε φάνηκε η θηριωδία και η ανανδρία (...) όρμησαν σα θηριά απάνω στους αιχμαλώτους και τους κομμάτιασαν με τις ξιφολόγχες και τους σουγιάδες. Η ιατροδικαστική έκθεση λέει πως μόνο το πτώμα του Καπετάν Ορέστη είχε 50 μαχαιριές στο στήθος και το κεφάλι. Ντρεπόμαστε (...)» («Οι ανατολικές συνοικίες το Δεκέμβρη του 1944». Εκδοση της 6ης Αχτίδας της ΚΟΑ. Αθήνα 1945. Επανέκδοση από τη «Σύγχρονη Εποχή», 2014).

Βρετανοί στρατιώτες «καλύπτουν» την οδό Κριεζώτου, στη μάχη της Αθήνας

Και να, κοντά 75 χρόνια μετά, μια λέξη έρχεται ξανά στην επιφάνεια: «Ντρέπομαι!». Από το στόμα ενός Βρετανού φαντάρου. Που την έγραψε στους γονιούς του εκείνες τις μέρες και είδε το φως της δημοσιότητας στις 23 Δεκέμβρη του 1944, στην εφημερίδα «Daily Worker». Και φτάνει ξανά σε μας από την επιστολή που μας έστειλαν δύο σύντροφοι από το ΚΚ Βρετανίας. «Βρήκαμε», αναφέρουν, «στα αρχεία του "Daily Worker" (οργάνου του ΚΚ Βρετανίας) ένα συγκλονιστικό γράμμα ενός δημοκρατικού Βρετανού στρατιώτη που υπηρετούσε στην Αθήνα, κατά τα Δεκεμβριανά. Το γράμμα εστάλη στην οικογένειά του που το παρέδωσε στον "Daily Worker", ο οποίος το δημοσίευσε το Σάββατο 23 Δεκέμβρη 1944. Είναι η προσωπική κατάθεση των γεγονότων ενός ουδέτερου ανθρώπου με ιδιαίτερες δημοκρατικές ευαισθησίες. Φαίνεται δε ότι τα αισθήματα αποτροπιασμού που ένιωθε ο συγκεκριμένος, δεν ήταν μόνο δικά του, αλλά και άλλων συστρατιωτών του».

Πίσω στο χρόνο, λοιπόν: Στις 14 Νοέμβρη «δύο αυτοκίνητα, το ένα αγγλικό (...) πήγαν στο Θησείο από το Σχολείο - Φρουραρχείο της "Χ", φόρτωσαν όπλα και 50 Χίτες, που τους μετέφεραν στο Ρουφ. Εκεί οι Αγγλοι τούς έδωσαν αγγλικές στολές τις οποίες πήραν στο χέρι και έφυγαν» (Αρχείο ΚΚΕ, έγγραφο 424400, δελτίο πληροφοριών με θέμα «Σύμμαχοι - Αίγυπτος - Καταγγελίες», 11/1944, σελ. 1).

Είναι οι μέρες που οι Βρετανοί αξιωματούχοι «διαβεβαίωναν» πως «η Μεγάλη Βρετανία δεν πρόκειται να αναμιχτεί σε καμιά περίπτωση στα εσωτερικά της Ελλάδας». Οι δηλώσεις αυτές αναπαράγονταν και από τον «Ριζοσπάστη» (22 Νοέμβρη 1944).

H δεύτερη σελίδα του «Daily Worker» στις 23 Δεκέμβρη 1944, με πρώτο θέμα της την επιστολή του Βρετανού στρατιώτη και τίτλο «Ντρέπομαι»

ΟΙ "ΦΟΝΕΥΘΕΝΤΕΣ"

Τι μπορείς να μάθεις….

Ένας από τους λόγους που δημιουργήσαμε αυτό το blog είναι η ανάδειξη της ιστορίας του ΔΣΕ και ειδικότερα του Δημοκρατικού Στρατού Μυτιλήνης. Μαχητές του ΔΣΜ που θυσίασαν τη ζωή τους για τα ιδανικά τους, ιστορικά γεγονότα, νίκες και ήττες, καθώς και οι επικρατούσες συνθήκες εκείνης της εποχής, φιλοδοξούμε να γίνουν ευρύτερα γνωστές και μέσω του διαδικτύου. Έχουμε την γνώση ότι δεν είμαστε οι μόνοι (πολλοί άλλοι σύντροφοι επάξια το κάνουν) αλλά ούτε ίσως και οι «αποκλειστικοί αντιπρόσωποι» της αλήθειας, όμως…

Για να συγκεντρώσεις στοιχεία και πηγές που αφορούν αυτό το μεγάλο θέμα συχνά – πυκνά απευθύνεσαι στις μηχανές αναζήτησης. Από αυτές λοιπόν «φτάσαμε» σε μια ιστοσελίδα που βλέπει να πράγματα από την άλλη πλευρά του νομίσματος, το όνομά της …. «Επανελληνισμός» …
Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και από το όνομα της ιστοσελίδας, οι δημιουργοί της μάλλον έχουν πιο «ανεπτυγμένα» τα Ελληνικά αντανακλαστικά τους σε αντίθεση (πάντα σύμφωνα με την άποψή τους) με τους αριστερούς και κομμουνιστές οι οποίοι και «προδότες» είναι και «φόνευσαν» και «προσπάθησαν να σύρουν την (λατρευτή μας) Ελλάδα στο άρμα του Κομμουνισμού»…


Ανάμεσα λοιπόν στα άλλα «όμορφα» που αναφέρονται σε αυτή την Ελληναράδικη ιστοσελίδα, παραθέτεται και ένας «Πίναξ Συγκεντρωτικός των φονευθέντων Αξιωματικών του Γ' Σώματος Στρατού από 1ης Ιανουαρίου 1947 μέχρι τέλους του 1950» καθώς και ο πίναξ «Αγνοούμενοι (Συλληφθέντες υπό των συμμοριτών και προφανώς εκτελεσθέντες)». Και οι δύο αυτοί πίνακες αναφέρουν συνολικά 243 ονοματεπώνυμα «πεσόντων» και «αγνοούμενων» (www.epanellinismos.com).

Παραβλέποντας τις επιδιώξεις και τα κίνητρα των αντιμαχόμενων πλευρών, από περιέργεια «χτυπήσαμε» στο google τα δύο πρώτα ονόματα από αυτές τις λίστες κοιτώντας μόνο την πρώτη σελίδα που μας έδινε ως αποτελέσματα αναζήτησης.
Και ως εκ θαύματος για το όνομα «Υπτγος Γεώργιος Κώτσαλος» οδηγηθήκαμε στο blog kavala-gv.blogspot.com, στο οποίο σε ανάρτηση του με τίτλο «Λόγια του αέρα» αναφέρεται:
«… Βέβαια, εκτός από τους νεκρούς που προκλήθηκαν από τη δράση των πολεμικών αεροσκαφών (σ.σ εννοεί τους μαχητές του ΔΣΕ που σκοτώθηκαν από τις πρωτοδοκιμαζόμενες βόμβες Ναπάλμ…) που ξεκινούσαν από το συγκεκριμένο αεροδρόμιο (σ.σ. το αεροδρόμιο του Αμυγδαλεώνα στην Καβάλα), είχε και η «εθνικόφρων» παράταξη έναν διακεκριμένο νεκρό, έναν πρωτοπόρο του αγώνα εναντίον των «συμμοριτών». Αυτός ήταν ο υποστράτηγος Γεώργιος Κώτσαλος, διοικητής της 7ης Μεραρχίας Πεζικού, που έχασε τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα -μαζί με άλλα 21 άτομα- στις 6 Ιουνίου 1949. Το αεροπλάνο που μετέφερε τους άτυχους επιβάτες είχε απογειωθεί από το αεροδρόμιο του Αμυγδαλεώνα, πήρε φωτιά εν πτήσει και συνετρίβη κοντά στη Μαλακάσα. Το (περιπόθητο τώρα πια από τοπικούς φορείς και επιχειρηματίες) στρατόπεδο Κωτσάλου στο Καρά – Ορμάν πήρε το όνομά του από τον 56χρονο –όταν σκοτώθηκε- ανώτερο αξιωματικό» (kavala-gv.blogspot.com).

Μπορούμε να μάθουμε κύριοι του «Επανελληνισμού» που και πως ακριβώς εφονεύθη; Από αετό – αντάρτη που παρεμβληθεί στα φτερά του αεροπλάνου, από «δολιοφθορείς εδάφους» ή μήπως το μολύβι του νικητή – που γράφει και την ιστορία – το αποφάσισε; Μήπως ξεχάσατε να συμπεριλάβετε και... τα θύματα της αεροπορικής τραγωδίας με την αποστολή της Manchester United;

Και είναι μόνο ένας από τους 243 «φονευθέντες», δεν ψάξαμε για άλλα ονόματα… Τέτοια ιστορία να μας λείπει…

Aristeri Poria

ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ: ΜΙΑ ΑΦΙΕΡΩΣΗ...

Στους πονηρούς πολιτευτές που καλοπιάνουν με μνημεία και μουσεία τους ηρωικούς φυλακισμένους και εξόριστους του Άη-Στράτη και της Μακρονήσου αφιερώνουμε το μοναδικό ποίημα (πικραμένη αγωνιστική και ελπιδοφόρα κραυγή) του Αντώνη Πρωτοπάτση που γράφτηκε για τα "Δεκεμβριανά".

Νύχτα βαθιά λάδι σταλιά δε μένει

Στο λύχνο μας αργεί να φέξει... αργεί...

Μα εμείς την καρτερούμε την αυγή,

Ακοίμητοι, χλωμοί, αποφασισμένοι.

Έλεος δεν τάζει ουδέ ζητά η σφιγμένη

Καρδιά μας. Ναι, στη γνώριμη μας γη

Μόνο από μας θε νάβρουνε στοργή

Μ΄ιδρώτα κ΄αίμα θάνε κερδισμένη.

Με λόγια πια κανείς δε μας μεθά:

Δος μου ζωή, στον ήλιο μοίρα δος μου.

Κι αν κακία περίσσεψε του κόσμου,

Περίσσια και του κόσμου τ΄αγαθά.

Πολύ πάρα πολύ χύθηκε το αίμα.

Δε θα το πνίξει, θα πνιγεί το ψέμα.

08-12-1944

Α. Πρωτοπάτσης

Αυτό το ανέκδοτο ποιήμα του Α. Πρωτοπάτση δημοσιεύτηκε χωρίς τίτλο στα "Αιολικά Γράμματα" του Γιώργου Δουβαλέτα μέσα στη Δικτακτορία.
Δ.Μ.

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ

...
Στην τελική ευθεία βρίσκονται οι προετοιμασίες για την ανάδειξη και την τουριστική αξιοποίηση δύο μνημείων της εποχής του Εμφυλίου Πολέμου, στην περιοχή των Πρεσπών:
του στρατηγείου του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) και του νοσοκομείου των ανταρτών.

Εντός της τρέχουσας εβδομάδας εγκαθίσταται ο εργολάβος, ενώ η ολοκλήρωση του έργου τοποθετείται χρονικά γύρω στα τέλη Οκτωβρίου, σύμφωνα με όσα δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Πρεσπών.
Το έργο εντάσσεται στο κοινοτικό πρόγραμμα INTERREG III, όλες οι δράσεις του οποίου τελειώνουν στις 31/12/2008.
«Αυτή η δράση έχει δύο στόχους. Αφενός μεν να βάλει τέλος στο κεφάλαιο του Εμφυλίου Πολέμου, αφετέρου δε να ενισχύσει το τουριστικό πρόσωπο των Πρεσπών», σημείωσε ο κ. Δήμαρχος, εξηγώντας πως «για να κρατήσει η περιοχή περισσότερες ημέρες κοντά της τους τουρίστες, θα πρέπει να αναδείξει όλα της τα μνημεία, ένα σημαντικό κομμάτι των οποίων είναι και αυτά τα δύο».
Στο πλαίσιο του έργου, θα γίνει αποκατάσταση του εσωτερικού χώρου του νοσοκομείου, με κρεβάτια από ξύλα και κορμούς δένδρων, θα φτιαχτεί ξύλινο μονοπάτι και στην είσοδό του θα υπάρχει σήμανση και ενημερωτικές πινακίδες για το χώρο και την ιστορία του.
Ανάλογα έργα θα γίνουν και στο στρατηγείο του ΔΣΕ, με το μονοπάτι που οδηγεί σε αυτό να διαμορφώνεται σε επίπεδα, λόγω της πολύ ανηφορικής του κλίσης και προκειμένου να είναι ο χώρος εύκολα προσβάσιμος στον επισκέπτη.

Το νοσοκομείο των ανταρτών
Σε απόσταση λίγο μεγαλύτερη των τριών χλμ από το συνοριακό χωριό Βροντερό της Φλώρινας, προς τον ερειπωμένο παραλίμνιο οικισμό του Αγκαθωτού και στην αριστερή όχθη της χαράδρας που βρίσκεται παράλληλα με το δρόμο, σε μια κλειστή πτύχωση των βράχων βρίσκεται μεγάλο σπήλαιο, το οποίο στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου λειτούργησε ως νοσοκομείο για την περίθαλψη τραυματιών του ΔΣΕ.
Το Σεπτέμβριο του 1948, όταν το «θέατρο» του πολέμου μεταφέρθηκε στο Βίτσι, η ηγεσία του ΔΣΕ αναζήτησε ασφαλές μέρος για να εγκαταστήσει το νοσοκομείο και επέλεξε το συγκεκριμένο σημείο, το οποίο ήταν αθέατο για τα αεροπλάνα και απροσπέλαστο για τις δυνάμεις του αντίπαλου, λόγω της γεωγραφικής του θέσης (σ.σ.η σπηλιά - νοσοκομείο καλύπτεται από πέτρινο όγκο μεγαλύτερο των 100 μέτρων).
Οι τραυματίες από τα τμήματα που δρούσαν στις διάφορες περιοχές των Κορεστίων μεταφέρονταν στο χωριό Μικρολίμνη, από εκεί με βάρκα στο Αγκαθωτό και στη συνέχεια με τα ζώα, στο νοσοκομείο. Όταν, μάλιστα, οι συνθήκες το επέβαλαν (βομβαρδισμοί κλπ), οι τραυματίες μεταφέρονταν σε μικρές σπηλιές στην περιοχή του Αγκαθωτού, σε κοντινή απόσταση από τη λίμνη Μικρή Πρέσπα, για λόγους ασφαλείας και προστασίας της ζωής τους.
Στους τρεις σπηλαιοθαλάμους του νοσοκομείου (συνολικής επιφάνειας 450-500 τ.μ. και βάθος περίπου 30 μέτρων) υπήρχαν περίπου 250 κρεβάτια, κατασκευασμένα από σανίδια και κορμούς δέντρων και τοποθετημένα σε τρία επίπεδα.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70, ο χώρος ήταν φυλασσόμενος ως στρατιωτική ζώνη και διατηρούνταν σχεδόν ανέπαφος. Ωστόσο, μετέπειτα, υπέστη καταστροφές, με τη χρησιμοθηρία των υλικών και την καύση τους από λαθρομετανάστες, που έβρισκαν καταφύγιο εκεί. Σήμερα, σώζονται μερικά μόνο αντικείμενα, υπολείμματα της εσωτερικής οργάνωσης του νοσοκομείου.

Στρατηγείο και «αμπρί» Νίκου Ζαχαριάδη
Σύμφωνα με τη μελέτη του έργου, πρόκειται για κατασκευή λίθινου κλιμακωτού μονοπατιού ή μονοπατιού δασικού χαρακτήρα με κορμούς δένδρων για τη σύνδεση των χώρων των σπηλαίων Ζαχαριάδη με την υφιστάμενη αγροτική οδό προς το Χωριό Πύλη.
Με την αναδίπλωση του ΔΣΕ, το γενικό αρχηγείο και η κυβέρνηση του βουνού, εγκαταστάθηκαν στο χωριό Πύλη της Πρέσπας και τη γύρω περιοχή. Σε σπίτια της Πύλης είχε εγκατασταθεί η έδρα της τελευταίας, ενώ στα γύρω υψίπεδα είχαν αναπτυχθεί η πολεμική ηγεσία και το επιτελείο του ΔΣΕ, μαζί με τις υπηρεσίες υποστήριξής τους.
Ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης, ως πρόεδρος του πολεμικού συμβουλίου του ΔΣΕ είχε το στρατηγείο του, μαζί με την υπόλοιπη ηγεσία, σε σπήλαιο που βρισκόταν σε καλά φυλασσόμενη δασώδη περιοχή. Στον ίδιο χώρο υπήρχαν αποθήκες, καταλύματα και ο ασύρματος του γενικού αρχηγείου.
Στη σπηλιά του Ζαχαριάδη, που διακρίνονταν για την ακουστική της στεγανότητα λόγω της εσωτερικής διαμόρφωσης του χώρου, διεξάγονταν άκρως εμπιστευτικές συναντήσεις της στρατιωτικής ηγεσίας του γενικού επιτελείου.
Σε μικρή απόσταση από το στρατηγείο του Ζαχαριάδη βρίσκεται το σπήλαιο αμπρί (προστατευμένο καταφύγιο), στο οποίο κοιμόταν ο ίδιος ο Νίκος Ζαχαριάδης. Η είσοδος του σπηλαίου αυτού ήταν κατασκευασμένη με κορμούς δέντρων και πέτρα και ήταν εντελώς αθέατη.
Πρόσφατα, στο χωριό Πύλη των Πρεσπών έγιναν τα αποκαλυπτήρια πλάκας της ΚΝΕ για τον ΔΣΕ, παρουσία της Γ.Γ. του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα.

(φώτο: Rizobreaker Blog)

Δείτε το σχετικό βίντεο: Αποκαλυπτήρια μνημείου ΔΣΕ, Πρέσπες 05/07/2008

..