Το «ιρλανδικό θαύμα» και η πικρή αλήθεια για τους Ιρλανδούς εργάτες!

Τα τελευταία χρόνια πολλοί αστοί αναλυτές και πολιτικοί έχουν κάνει σημαία το «ιρλανδικό θαύμα» ως υπόδειγμα καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Τώρα η Ιρλανδία ξαναπροβάλλεται ως το παράδειγμα προς μίμηση όσον αφορά τη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης από τους διαφόρους «σοφούς», που εμφανίζονται στα τηλεπαράθυρα, αλλά και από τον Α. Σαμαρά.

Ας δούμε όμως ποια είναι η αλήθεια για το πρότυπό τους;

 

Στα πλαίσια αυτής της άγριας επίθεσης ιρλανδικής κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου, για να μειωθεί η τιμή της εργατικής δύναμης, οι συμβιβασμένες ηγεσίες των ιρλανδικών συνδικάτων στις 6/6/2010, υπέγραψαν μια τετραετή συμφωνία (την αποκαλούμενη ως Συμφωνία του Κροκ Παρκ 2010-2014) για τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα. Στήριξαν έτσι με χέρια και με πόδια τη στρατηγική των μονοπωλίων για τη θωράκιση της κερδοφορίας και ανταγωνιστικότητάς τους, για να διασωθούν οι τράπεζες και για να μεταφερθούν τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, με αντάλλαγμα κάποιες υποσχέσεις. Συγκεκριμένα, στο όνομα να μη γίνουν απολύσεις και περαιτέρω περικοπές μισθών στο δημόσιο, συμφώνησαν σε:

• Περικοπές μισθών 5-10% (3,3 δισ. ευρώ έχουν «εξοικονομηθεί» μέχρι σήμερα) στο δημόσιο. Νέοι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται στο δημόσιο με χειρότερες εργασιακές σχέσεις και πετσοκομμένες αποδοχές.
• Τη δυνατότητα υποχρεωτικών μεταθέσεων δημοσίων υπαλλήλων να καλυφθούν τυχόν κενά. Μέχρι σήμερα έχουν γίνει 7.000 τέτοιες μεταθέσεις.
• Περικοπές σε δημόσιες υπηρεσίες.
• Χειρότερες συνθήκες εργασίας, εντατικότητα, ευελιξία, αύξηση του ωραρίου εργασίας.
• Τη δυνατότητα απολύσεων λόγω «μη ανταποδοτικότητας» ή «άρνησης μετάθεσης». Υπολογίζεται ότι 28.000 άνθρωποι «έφυγαν» από το δημόσιο από τον 6/2010 έως τον 9/2012.
• Και ακόμα κάτι πολύ κρίσιμο: Τη συμφωνία των συνδικάτων να τηρηθεί η «εργασιακή ειρήνη» στο δημόσιο. Δηλαδή κήρυξαν κανονικό και με τη βούλα σιωπητήριο σε απεργίες και αγώνες.
 

Στο μεταξύ, έχουμε την επιβολή διδάκτρων στα πανεπιστήμια, την κατάργηση δωρεάν εμβολιασμών ενάντια στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, την κατάργηση της δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για άτομα πάνω από 70 χρόνων, την απόλυση χιλιάδων συμβασιούχων εκπαιδευτικών, μεταξύ άλλων.

Ίσως οι δικοί μας αστοί θαυμάζουν τους Ιρλανδούς ομολόγους τους για την «καινοτομία» τους. Το 2012 επέβαλαν στην Ιρλανδία ένα χαράτσι ύψους 100 ευρώ στους λογαριασμούς του νερού, κάτι που αφορά 1,3 εκατ. νοικοκυριά. Αλλά σχεδιάζεται να αυξηθεί στο σύντομο μέλλον μέχρι 1.300 ευρώ ετησίως ως μέσο όρο.

Πρόκειται δηλαδή για μια σαρωτική επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων και εκτός από μερικές πρωτοβουλίες και διαμαρτυρίες από φοιτητές και συνταξιούχους, δίχως τη στήριξη του εργατικού κινήματος ως σύνολο, έχουμε σιγή νεκροταφείου.

Με αδύναμο το κομμουνιστικό κίνημα και τις ταξικές δυνάμεις στο εργατικό κίνημα της Ιρλανδίας, τα συνδικάτα όλα τα χρόνια της κρίσης έχουν διοργανώσει 2-3 συλλαλητήρια-τουφεκιές για τα μάτια του κόσμου, αλλά επί της ουσίας για να διασωθεί η «εθνική οικονομία» έχουν δώσει τα πάντα. Στη χώρα είναι ενδεικτικό ότι υπάρχουν αρκετά συνδικάτα που έχουν να κάνουν απεργία πάνω από 4 και 5 δεκαετίες… Και αυτό ίσως δεν πρέπει να μας ξενίσει, όπως ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός στην Ελλάδα, αυτές οι ηγεσίες στήριζαν και στηρίζουν τον ευρωμονόδρομο και τη στρατηγική της ανταγωνιστικότητας και «ρεαλιστικών αιτημάτων». Μάλλον αυτό εξηγεί σε σημαντικό βαθμό και τον «ενθουσιασμό» για την Ιρλανδία. Τέτοια ομαλή αστική διαχείριση με ένα συνδικαλιστικό κίνημα στα μέτρα τους και εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα θέλουν! Σε αυτές τις μέρες μια νέα συμφωνία συνδικάτων - κυβέρνησης ετοιμάζεται για το δημόσιο… το λεγόμενο Κροκ Παρκ ΙΙ. Να δούμε τι θα «κερδίσουν» οι εργαζόμενοι πάλι…

Πατέρας Κώστας

 

www.902.gr

 

ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Το σημερινό «ΟΧΙ» των Ιρλανδών είναι ένα μάθημα δημοκρατίας για ολόκληρη τη γηραιά ήπειρο!
Ένα «ΟΧΙ» στην επικύρωση της συνθήκης της Λισαβόνας, που αποτελεί τη μοναδική δημοκρατική «όαση» στην προσπάθεια της ευρωπαϊκής δεξιάς και κεντρο«αριστεράς» να περάσουν μέσα από μια «συνθήκη» (παλιότερα την ονόμασαν ευρώ-σύνταγμα) ότι περισσότερο συντηρητικό για τους ευρωπαϊκούς λαούς και τις κατακτήσεις τους.

Το «ΟΧΙ» των Ιρλανδών είναι ένα ηχηρό χαστούκι σε ηγέτες και κοινοβούλια που αψήφησαν λαούς και επέβαλαν με δήθεν δημοκρατικές διαδικασίες τη δική τους σύνεση στη συνθήκη της Λισαβόνας. Μια συνθήκη που αναφέρεται σε αρχές αλληλεγγύης, ανθρωπισμού, ελευθεριών, δικαιοσύνης και δημοκρατίας, αλλά ταυτόχρονα νομιμοποιεί την ελεύθερη οικονομία της αγοράς και ενισχύει την εξουσία των πολιτικό-οικονομικών εξουσιών.
Ο ευρωπαίος πολίτης παραπλανήθηκε, δεν του επέτρεψαν να μάθει και να γνωρίσει τη σημαίνει «συνθήκη της Λισαβόνας» -όπως συνέβη και με το ευρώ-σύνταγμα-, αποφασίζοντας γι’ αυτόν μέσα από κοινοβούλια με πολιτική ταύτιση δεξιάς και κεντρο-αριστεράς. Ο ευρωπαίος πολίτης δεν μπόρεσε να απευθύνει στους ηγέτες του και τα κοινοβούλια μια απλή ερώτηση: πως μπορεί να συνυπάρξει η Ευρώπη της προόδου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με τη θεμελιώδη αρχή της συνθήκης της Λισαβόνας, που είναι η θεοποίηση της αγοράς;

Σ’ αυτή την Ενωμένη Ευρώπη το «ΟΧΙ» των Ιρλανδών έσωσε την τιμή της ευρωπαϊκής αριστεράς και είναι το ΟΧΙ των εργαζομένων όλης της ηπείρου. Το «ΟΧΙ» των Ιρλανδών είναι η απάντηση της ιστορίας, των δημοκρατικών παραδόσεων και των λαϊκών αγώνων των ευρωπαϊκών λαών. Το «ΟΧΙ» των Ιρλανδών είναι δημοκρατικό μάθημα για ολόκληρη την Ευρώπη.
Ιρλανδία, οι Λαοί είναι υπόχρεοι στη δική σας αντίσταση!

Νίκος Κλειτσίκας, 13/06/2008
sibilla.blogspot.com

..

NO MEANS NO

" Dear friends & supporters,
we get in touch with you again because you signed the petition "Irish friends vote no for me" last year.

Unfortunately, the Irish government and the EU did not respect the Irish vote against the Lisbon treaty. Instead, the Irish people should vote again "in the right way" now on October 2nd 2009.
In order to convince the Irish electorate to vote Yes, their own government and the EU Council have made - legally non-binding - promises regarding neutrality, their own EU commissioner, tax law and abortion. However, they will be voting a second time on exactly the same treaty as before.

In our view, it is just as undemocratic to have an electorate vote on the same issue twice as it is to simply ignore the three previous plebiscites. That´s why we launched a new campaign website for a peaceful, social, ecological and democratic Europe: http://www.no-means-no.eu

Please, have a look at our website, sign the new petition and spread the info! Help us to stop this undemocratic treaty! "

Με το ζόρι εκλογές. Για ένα θέμα που αποφάσισε ο Ιρλανδικός λαός και είπε ΟΧΙ. Μάλλον μέχρι που να πούνε ΝΑΙ θα ψηφίζουν... Για ποιά δημοκρατία μιλάτε; Τέτοια Ευρώπη, ευχαριστώ... δεν θα πάρω.


...

ΞΑΝΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ Ο ΣΟΝ ΓΚΑΡΛΑΝΤ

Του Αντώνη Βλαστάρη *
Ξανά στις Ιρλανδικές φυλακές ο αγωνιστής της Ιρλανδίας Seán Garland. Η είδηση, στις αρχές Φλεβάρη 2009, για τη νέα τρομοκρατική δίωξη σε βάρος του συντρόφου Seán Garland, μας ξάφνιασε. Ήταν κάτι που δεν περιμέναμε γιατί δεν πιστεύαμε ότι οι ιρλανδικές αρχές θα τολμούσαν να ξανασυλλάβουν με βάση τις αστείες - αστήρικτες και χαλκευμένες κατηγορίες των ΗΠΑ, ότι ο Γκάρλαντ συμμετείχε σε «συνωμοσία» για υπόσκαψη του αμερικανικού δολαρίου.

Ο Σ. Γκάρλαντ πρόεδρος του Κόμματος Εργατών της Ιρλανδίας, πιάστηκε το 2005 από τις διωκτικές αρχές της Ιρλανδίας με χαλκευμένες κατηγορίες του Τζ. Ου. Μπους ότι συμμετείχε σε «κομμουνιστική συνομωσία για υπόσκαψη του αμερικανικού δολαρίου».
Οι ΗΠΑ, μετά την σύλληψη του, απαίτησαν την έκδοση του για να δικαστεί στις ΗΠΑ, όμως η παγκόσμια κατακραυγή που ξεσηκώθηκε σε όλο τον κόσμο ανάγκασε τις αρχές της Ιρλανδίας να τον ελευθερώσουν.

Φαίνεται όμως ότι οι ΗΠΑ δεν… συγχώρησαν την τότε υποχώρηση της Κυβέρνησης της Ιρλανδίας και συνέχισαν ανεπίσημα τις πιέσεις για νέα σύλληψη και έκδοση του Γκάρλαντ στις ΗΠΑ και βέβαια οι ΗΠΑ στηρίχθηκαν και στηρίζονται στην ισχύ δύο σημαντικών παραγόντων:
α) στην «αντιτρομοκρατική» νομοθεσία της ΕΕ και
β) στις συμφωνίες ΗΠΑ - ΕΕ για δικαστική αρωγή και έκδοση «υπόπτων» στην υπερδύναμη.

Και η Ιρλανδία τελικά υποχώρησε στις πιέσεις των ΗΠΑ για τη σύλληψη του Σ. Γκάρλαντ και μετέπειτα την έκδοση του στις ΗΠΑ, έτσι στις 30 Γενάρη μετά την έξοδο του Γκάρλαντ από τα γραφεία του κόμματος Εργατών της Ιρλανδίας οι διωκτικές αρχές συνέλαβαν τον αγωνιστή.
Ο Σον Γκάρλαντ, 74 χρονών σήμερα, δεν είναι Πρόεδρος του Κόμματος Εργατών της Ιρλανδίας αλλά παραμένει μέλος της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής του και μάχιμος αγωνιστής στις επάλξεις του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα του λαού του.

Την νέα τρομοκρατική δίωξη του συντρόφου άμεσα κατήγγειλε το ΚΚΕ με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ. Απ΄ όσο γνωρίζουμε κανένα άλλο κόμμα δεν βγήκε να καταγγείλει την νέα δίωξη του συντρόφου μας και να απαιτήσει την άμεση απελευθέρωσή του.
Το Κόμμα Εργατών της Ιρλανδίας καταγγέλλει την νέα πολιτική δίωξη σε βάρος του ηγετικού του στελέχους και καλεί τις λαϊκές δυνάμεις να απαντήσουν.

Εμείς προσθέτουμε και τη δική μας φωνή διαμαρτυρίας απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση του συντρόφου Σον Γκάρλαντ από την κυβέρνηση της Ιρλανδίας και βέβαια την απόρριψη του τελεσίγραφου των ΗΠΑ για έκδοση.
Έχουν χρέος όλοι οι μαζικοί φορείς του Νομού Λέσβου με ψηφίσματα διαμαρτυρίας προς την Ιρλανδία και την ΕΕ να απαιτήσουν την άμεση απελευθέρωση του αντιιμπεριαλιστή Σ. Γκάρλαντ.
«ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΣΟΝ ΓΚΑΡΛΑΝΤ» (!!!)
............................................
* Ο Αντώνης Βλαστάρης, εργάζεται ως καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Συνεργάζεται με την εφημερίδα «Νέο Εμπρός» της Λέσβου. Στην αρθρογραφία του ασχολείται με θέματα Παιδείας - λόγω ιδιότητας -, αλλά και με άλλα θέματα, όπως εσωτερικά, διεθνή και οικονομικά.