Επιμέλεια Ηρακλής Κακαβάνης
«Κουμπάρε». Αυτή ήταν η προσωνυμία του λογοτέχνη Θέμου
Κορνάρου, που υποκαθιστούσε και το «Θέμος» και το «Κορνάρος». Με την
προσφώνηση «κουμπάρε» συμπύκνωνε τις έννοιες αδελφός, σύντροφος,
συναγωνιστής.
Υπόδειγμα κομμουνιστή λογοτέχνη, στρατευμένου στην υπόθεση του λαού.
«Φλογισμένο πολυβόλο» τον χαρακτηρίζει ο Τάκης Αδάμος και συνεχίζει: Η
ζωή, η δράση και τα έργα του δεν είναι παρά «εύστοχες βολές» στις ρίζες
της...
λαϊκής δυστυχίας, της εκμετάλλευσης, της ξενοδουλίας και της
πολύπλευρης καθυστέρησης της χώρας. Αγωνίστηκε αδιάλλαχτα να εμποδίσει
τη ζούγκλα «να κατακλύσει τους ανθρώπινους συνοικισμούς».
Αξιος μαχητής της στρατιάς της κοινωνικής αλλαγής. Για τη δράση και
τα έργα του γνώρισε αμείλιχτους και σκληρούς διωγμούς: Το ’36 πιάστηκε
και εκτοπίστηκε στη Φολέγανδρο και αργότερα, βαριά άρρωστος, στην
Ακροναυπλία. Και έπειτα «τα χρόνια σου περνάνε από διωγμό σε διωγμό/ Απ”
το Χαϊδάρι, στα μπουντρούμια του Μεσολογγίου/ Απ” τη Μακρόνησο στον Αϊ –
Στράτη/ Δίπλα στο θάνατο με μια μπουκιά χαμόγελο στο στόμα σου/ Με δύο
αστραπές απόφαση στη νύχτα των ματιών σου…» (Γ. Ρίτσος) .
