" ΤΑ ΚΑΚΟΡΙΖΙΚΑ "

Του Ρωμύλου Αβδή *

Ανοίγουν σε λίγες μέρες τα σχολεία. Τέρμα η ξενοιασιά, οι χαρές και τα τραγούδια. Ο μπαμπούλας ξαναγυρνά. Ο μπαμπούλας του σχολείου είναι άτεγκτος. Δεν πέρασες στο Πανεπιστήμιο; Είσαι άχρηστος. Πέρασες; Είσαι διάνοια, το καμάρι γονιών και συγγενών, οίτινες καμαρώνουν σαν γύφτικο σκεπάρνι. Βέβαια μετά την αποφοίτηση από το ΑΕΙ ή το ΤΕΙ ο μπαμπούλας ξαναχτυπά με τη μορφή του εφιάλτη του άνεργου ή ετεροαπασχολούμενου πτυχιούχου. Αλλά η ταξική φύση της Ελληνικής Εκπαίδευσης δεν είναι ο σημερινός σκοπός μου.

‘Γιατί λένε τα παιδιά ψέματα;’, αναρωτήθηκε η Ελπινίκη Φρουζή σε πρόσφατο φύλλο της εφημερίδας ΑΝΑΤΟΛΗ στις 23 Αυγούστου, όπου και τεκμηρίωσε την άποψή της. Ελπίζω, ότι λόγω της σοβαρότητας του θέματος θα μου επιτραπεί να καταθέσω και τη δική μου άποψη, χωρίς βιβλιογραφία, αλλά ως καταστάλαγμα διδακτικής και πατρικής εμπειρίας.

Στην αρχή της ζωής του το παιδί αρχίζει και μαθαίνει Εμπειρικά, δια της παρατηρήσεως όσων συμβαίνουν γύρω του, καταγράφοντας τα πάντα. ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ορατά και ακουόμενα. Αν αυτά, τα οποία ακούει κι οι εικόνες τις οποίες προσλαμβάνει το παιδί είναι γαλήνιες, τότε κι αυτό αναπτύσσεται γαλήνια. Διαφορετικά….

Αργότερα, όταν έχει αρχίσει και μιλάει κι επικοινωνεί με το οικογενειακό περιβάλλον κι αρχίζει και κατανοεί τα όσα συμβαίνουν γύρω του, αρχίζει και ‘κρίνει’. Οι εικόνες που ‘βλέπει’ είναι σύμφωνες μ’ αυτές που ‘ακούει’; Ή ανάβουμε κεριά στην εκκλησία, ενώ διατηρούμε και δυο ερωμένες; Υπάρχει αγάπη, σεβασμός, κατανόηση ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας ή ο ένας πάει αριστερά κι ο άλλος δεξιά; Αν υπάρχουν αυτά τα προσόντα ανάμεσα στους γονείς, τότε το παιδί διαμορφώνει θετική κρίση. Αν όμως υπάρχει υποκρισία, τότε η κρίση του παιδιού παθαίνει σύγχυση, με πιο πιθανή κατάληξη το ψέμα.

Το παιδικό ψέμα μπορεί να είναι αθώο, αποκύημα της παιδικής φαντασίας, του παιδικού κόσμου, όπως τον έχει πλάσει στη φαντασία του το παιδί. Μπορεί όμως να είναι ψέμα ‘Ανάγκης’ προκειμένου το παιδί να αποφύγει μια σκληρή τιμωρία των γονέων. Γιατί ξυλοφορτώνετε το παιδί επειδή έκανε δυο λάθη στην ορθογραφία; Το παιδί πρέπει να το αγαπάτε, όχι με λόγια αλλά με πράξεις. Ενθαρρύνοντάς το τόσο στις επιτυχίες του, όσο και στις δυσκολίες του, ιδιαίτερα σ’ αυτές. Δεν έχει νόημα να καθορίσετε τα ΠΡΕΠΕΙ των παιδιών σας με βάση τα ΠΡΕΠΕΙ που σας καθόρισαν οι γονείς σας πριν τριάντα χρόνια και βάλε. Πιθανόν όμως είναι να καταφύγει σ’ ένα ψέμα ‘εκμετάλλευσης’ με σκοπό ίδιον όφελος, χαρτζιλίκι, ιδίως σε λίγο μεγαλύτερες ηλικίες, κατά την οποία το παιδί προσπαθεί να εκμεταλλευτεί και να ισορροπήσει την ανισορροπία που υπάρχει στις σχέσεις των γονέων. Αλλά, για προσέξτε κι αυτό, μήπως λέγοντας ψέματα το παιδί προσπαθεί με το δικό του τρόπο να προσελκύσει το ενδιαφέρον των γονέων, γιατί αυτοί αγαπούν, ή έτσι τουλάχιστον νομίζει το παιδί, τα άλλα αδέλφια του περισσότερο; Φέρεστε στα παιδιά σας με τα ίδια κριτήρια ή άλλα κριτήρια έχετε για το αγόρι κι άλλα για το κορίτσι; Και για να το θέσω και λίγο ωμά. Μήπως το παιδί λέει ψέματα, γιατί στο σπίτι ακούει συνέχεια ψέματα;

Ένας δάσκαλος δεν πρέπει να ενδιαφέρεται μόνο για το πώς θα καλύψει τη διδακτέα ύλη, αλλά πρέπει, πρωτίστως, να ενδιαφερθεί για να μάθει τον ψυχικό κόσμο των παιδιών που καλείται να διδάξει.

Αυτό που εμείς οι εκπαιδευτικοί ονομάζουμε ‘Ανομοιογένεια στην τάξη’ δεν φαίνεται μόνο από το διαφορετικό βαθμό αφομοίωσης της ύλης. Ειδικά στις μέρες μας, τις διαβρωμένες από την υποκρισία, τη στρεβλή παρουσίαση αδιαμφισβήτητων γεγονότων, αλλά προ πάντων υπό τα συντριπτικά εγκεφαλικά και πνευματικά κατάγματα που επιφέρει η ‘εικονική πραγματικότητα’ των ΜΜΕ, η ψυχική ισορροπία του παιδιού είναι αυτή που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη δυνατότητα ‘αφομοίωσης’. Όταν ο δάσκαλος προσπαθεί να εξηγήσει πως βρίσκουμε, για παράδειγμα, το ΕΚΠ, αλλά το μυαλό ενός παιδιού είναι στην κατάσταση μέθης που γύρισε ο πατέρας του ή ότι η, μη εργαζόμενη, μάνα του γύρισε σπίτι ξημερώματα, τότε είναι ανθρωπίνως αδύνατο να προσλάβει την ιδέα του ΕΚΠ. Τότε καταφεύγει στο ψέμα ‘συγκάλυψης’. Λέει ψέματα για να καλύψει πότε τον πατέρα, πότε τη μητέρα, την εικόνα των γονιών του προς τα έξω, σε βάρος του ψυχισμού του, αλλά προ πάντων σε βάρος της νεανικής αξιοπιστίας του, ειδικά αν ο δάσκαλος κάνει το λάθος να δημοσιοποιήσει το ψέμα του ενώπιον των συμμαθητών του. Κι αυτό είναι το πιο σοβαρό πλήγμα. Οι γονείς πρέπει να ξέρουν, ότι ένα παιδί κατανοεί πολύ περισσότερα πράγματα απ’ αυτά που νομίζουν οι ‘μεγάλοι’, ανεξάρτητα αν τα καταχωνιάζουν μέσα τους ή καταφεύγουν στις διάφορες ταξινομήσεις ψεμάτων. Ο δάσκαλος πρέπει να ανιχνεύσει πρώτα την αξιοπιστία του γονιού και μετά αυτήν του παιδιού. Είναι σύνηθες το φαινόμενο οι δάσκαλοι να θεωρούν a priori ως έγκυρο, αυτό που λέει ο μεγάλος. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός, ότι η κοινωνία μας δεν τράβηξε τον κατήφορο από τα παιδιά, αλλά από τους μεγάλους, τους γονείς.

Εν κατακλείδι, μιας και το θέμα είναι τεράστιο και δεν καλύπτεται από τις αράδες ενός άρθρου, εύχομαι στους συναδέλφους, κυρίως τους νέους, καλή σχολική χρονιά, η οποία από τούδε και στο εξής θα είναι όλο και δυσκολότερη, κάνοντας την παραίνεση να σκύψουν πάνω στο παιδί κι όχι πάνω στην ύλη.

Καλός δάσκαλος είναι αυτός που έβγαλε μαθητές, οι οποίοι μετά από είκοσι χρόνια σαν περάσουν έξω από το σχολείο θα πουν στο παιδί τους: ‘Εδώ, παιδί μου, πέρασα έξι χρόνια από τη ζωή μου’, κι όχι: ‘Εδώ, παιδί μου, χαράμισα έξι χρόνια από τη ζωή μου’.

ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ και ΚΑΛΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.

* Ο Ρωμύλος Αβδής, είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός, συγγραφέας, και αρθρογραφεί στην εφημ. "Ανατολή" Αγ. Νικολάου Κρήτης.

«KI O ΒΑΡΝΑΛΗΣ ΜΑΣ ΤΟ ΧΕ ΠΕΙ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΗ:

ΣΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΟ ΑΛΗΣΒΕΡΙΣΙ, ΝΟΜΙΜΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΧΑΣΙΣΙ,

ΠΟΤΕ Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΜΗ ΞΥΠΝΗΣΕΙ»

(O Πάνος Τζαβέλας απ΄ το τραγούδι «Ξυπνήστε»)

Του Μάνου Δούκα

Πριν από λίγο καιρό ο Πρωθυπουργός μας, μαζί με άλλες «διεθνείς προσωπικότητες» του ίδιου φυράματος απ΄ όλο τον κόσμο, ζητούσαν με την υπογραφή τους να αποποινικοποιηθούν όλα τα ναρκωτικά και να νομιμοποιηθεί το χασίσι. Και πιο παλιά ο Γιωργάκης είχε προτείνει ... «μια γλάστρα κάνναβης σε κάθε μπαλκόνι». Τώρα λοιπόν μας το φέρνει σε νομοσχέδιο. Και δεν είναι ο μόνος που αντιγράφει στην Ελλάδα ότι του λένε εκεί στα ιμπεριαλιστικά «ξένα». Δυστυχώς τον αντιγράφουν και όλοι οι άλλοι παπαγάλοι του καπιταλισμού, αλλά και μερικοί «αριστερούληδες». Ειδικά δε αυτά τα ... «μηρυκαστικά» τολμούν να ειρωνευτούν τη θέση του ΚΚΕ. Ας δούμε όμως την αλήθεια και τα παραμύθια για το θέμα:

1. Το ότι είναι «γραμμή» του διεθνούς ιμπεριαλισμού η διάδοση των ναρκωτικών είναι γνωστό. Όχι μόνο γιατί είναι μια τεράστια παγκόσμια αγορά, αλλά γιατί είναι και πολύ αποτελεσματική πολιτική στην αντιμετώπιση του κινήματος, για το αποκοίμισμα της νεολαίας. Ένα στοιχείο μόνο : από τότε που πήγαν οι Αμερικάνοι στο Αφγανιστάν τριπλασιάστηκε η παραγωγή οπίου σ΄ αυτή τη χώρα. Έτσι σήμερα εκεί παράγεται το 95% της ηρωίνης που καταναλώνεται παγκοσμίως. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην υπηρεσία του διεθνούς εμπορίου ναρκωτικών.

2. «Η κατασταλτική πολιτική έχει αποτύχει»... λένε ... «και γι' αυτό θα πρέπει να περάσουμε στην αποποινικοποίηση». Πράγματι. Η πολιτική που αντιμετωπίζει τον χρήστη σαν εγκληματία και αφήνει ελεύθερο τον έμπορο με επίσημες αποφάσεις των δικαστηρίων τους, που δεν ενδιαφέρεται (κάθε άλλο) να βρει και να τσακίσει την παραγωγή και διακίνηση, είναι όχι μόνο αποτυχημένη, αλλά και εγκληματική. Αυτό όμως με κανένα τρόπο δεν αποδεικνύει ότι χρειάζεται να μην υπάρχει καμιά κατασταλτική πολιτική απέναντι στην παραγωγή, διακίνηση και εμπορία των ναρκωτικών. Ούτε ότι η αποποινικοποίηση είναι λύση. Άλλωστε κανένας δεν είναι αφελής να περιμένει απ΄ τους ηθικούς αυτουργούς της παραγωγής και της διακίνησης ναρκωτικών να ασκήσουν ... «κατασταλτική πολιτική» απέναντι στην εμπορία. Είναι ανάγκη του συστήματός τους να έχουν τον κοσμάκη κοιμισμένο. Και γι΄αυτό το σκοπό εκτός απ΄ την τηλεόραση έχουν και τα «κανονικά» ναρκωτικά και τους εμπόρους τους που είναι κολλητοί τους.

3. «Μέσω της νομιμοποίησης της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και της καλλιέργειας κάνναβης» ... λένε ... «θα παταχθεί το οργανωμένο έγκλημα». ΄Όπως, δίπλα στο νόμιμο εμπόριο των αλκοολούχων ή των τσιγάρων αναπτύσσεται ένα πιο κερδοφόρο παράνομο εμπόριο. Όπως δίπλα στο επίσημο εμπόριο όπλων γιγαντώνεται ένα παράλληλο παράνομο εμπόριο όπλων, ακόμα και πυρηνικών. Αν δηλαδή νομιμοποιήσετε τους φόνους, θα σταματήσουν οι άνθρωποι να σκοτώνονται, λες κι η απαγόρευση είναι η αιτία των γεγονότων; Λογική ηλιθίων. Πάρτε μερικά στοιχεία για να ξέρετε:

• Οι ετήσιες εκθέσεις της τελευταίας δεκαετίας της διεθνούς επιτροπής του ΟΗΕ για τον έλεγχο των ναρκωτικών, εφιστά την προσοχή σε προτάσεις απελευθέρωσης της χρήσης.
• Το Άμστερνταμ, όπου έχει αποποινικοποιηθεί η χρήση κάνναβης και υπάρχει ο διαχωρισμός «μαλακών» και «σκληρών»ναρκωτικών, έχει γίνει κέντρο τους διεθνούς εμπορίου ναρκωτικών και από τις πρώτες πόλεις σε εγκληματικότητα στον κόσμο. Οι Ολλανδικές αρχές εξετάζουν σήμερα την κατάργηση της αποποινικοποίησης.
• Σύμφωνα με το «Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας: «Ο αριθμός των χρηστών κάνναβης σε Ολλανδία, Φινλανδία, Σουηδία και Νορβηγία βρίσκεται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Το υψηλότερο ποσοστό χρηστών κάνναβης σε καθημερινή βάση καταγράφεται στην Ολλανδία - 80%. Το 30% των νέων χρηστών αναφέρουν την κάνναβη ως την κύρια ουσία κατάχρησης, η οποία σχετίζεται εν μέρει με την αύξηση της δραστικότητας της ουσίας. Οι αιφνίδιες επιδράσεις του ναρκωτικού αυτού προκαλούν παροδικές ψυχώσεις, ανάπτυξη μακροχρόνιων προβλημάτων ψυχικής υγείας, συμπεριλαμβανόμενων της κατάθλιψης, της ψύχωσης και της σχιζοφρένειας».
• Το 1997 οι Ελβετοί μέσα από δημοψήφισμα αποφάσισαν υπέρ της ελεύθερης χορήγησης ηρωίνης από το κράτος, σε σοβαρά εθισμένους χρήστες. Μόλις ένα χρόνο μετά, η πραγματικότητα που διαμορφώθηκε οδήγησε το 75% των ίδιων Ελβετών ψηφοφόρων να πει «όχι» στην πρόταση νομιμοποίησης όλων των ναρκωτικών και, μάλιστα, στο όνομα του αγώνα ενάντια στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών.

4. Λένε: «Η αποποινικοποίηση θα βοηθήσει να λυθεί το πρόβλημα». Ποιό όμως είναι το πρόβλημα και που οφείλεται; Μπορείς να αντιμετωπίσεις ένα κοινωνικό πρόβλημα χωρίς να αντιμετωπίσεις τις αιτίες που το δημιουργούν; Τις έχουν αναλύσει χιλιάδες ειδικοί: η ανασφάλεια, η ανεργία, η φτώχια, η σχολική διαρροή, η περιθωριοποίηση, είναι οι κύριες. Ποιός θα το λύσει αυτό και πως; Έρχεται λοιπόν σήμερα αυτός που έχει την ευθύνη για το πρόβλημα και λέει ότι «για να λυθεί πρέπει να γίνει νόμιμο». Νομιμοποίηση δηλαδή της αντιδραστικής πολιτικής τους. Αυτής της πολιτικής που αποτελεί την γενεσιουργό αιτία του προβλήματος των ναρκωτικών.

5. Λένε: «Με την αποποινικοποίηση και ελευθερία κατοχής ποσοτήτων για προσωπική χρήση» ... λένε ... «δε θα την πληρώνουν πια οι μικροί χρήστες, δε θα αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο οι μικροδιακινητές και οι μεγαλέμποροι». Πόση είναι η ποσότητα για «προσωπική χρήση»; Ποιός θα μας το πει και με ποια κριτήρια; Είναι κανείς που δε ξέρει ότι η «μικροποσότητα» που σήμερα χρειάζεται ένας ναρκομανής, αύριο δε θα του φτάνει και θα θέλει μεγαλύτερη για να «φτιαχτεί»; Ή ότι αυτός που σήμερα φτιάχνεται με 5 gr χασίσι, αύριο δε θα του φτάνουν ούτε 50 mg ηρωίνης; Κι ας πούμε ότι έτσι θα γίνει με τους μικρούς χρήστες. Η αποποινικοποίηση δεν είναι «μάνα εξ΄ ουρανού» και για τους εμπόρους; Άλλωστε ποιός θα «συλλάβει τους εμπόρους»; Αυτός που τους αθωώνει πάντα και παντού; Αυτός που τώρα τους νομιμοποιεί μ΄ αυτό το νομοθέτημα;

6. Λένε: «Έτσι δε θα μπαίνουν στη φυλακή οι χρήστες». Φυσικά και δεν πρέπει να μπαίνουν στη φυλακή οι χρήστες. Φυσικά και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν εγκληματίες, αλλά ως ασθενείς. Αλλά που θα πηγαίνουν; Θα πρέπει με όλους τους τρόπους να οδηγούνται στην επιλογή της απεξάρτησης. Όμως αυτοί που έχουν αυτές τις «μοντέρνες» θεωρίες, με την πολιτική τους τις θεραπευτικές κοινότητες τις αφήνουν να κλείσουν εξ΄ αιτίας της υποχρηματοδότησης. Άλλωστε και το νομοσχέδιο που έφερε η κυβέρνηση δεν έχει κουβέντα μέσα για πρόγραμμα απεξάρτησης και θεραπευτικές κοινότητες (που ειδικά κάποιες απ΄ αυτές μέχρι τώρα κάνουν θαυμάσια δουλιά).

7. Λένε: «Θα χορηγούνται υποκατάστατα σε 24 νοσοκομεία. Τα υποκατάστατα προσφέρουν απεξάρτηση και θεραπεία». Δηλαδή μέσα στα νοσοκομεία που συγχωνεύονται, που δεν έχουν γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, που δεν αρκούν για όλα τα προβλήματα του πληθυσμού, που δεν έχουν ούτε γάζες, επιδέσμους, φάρμακα, θα «ρίξουμε» μέσα κι αυτό; Το θέμα της απεξάρτησης απαιτεί ειδικευμένο προσωπικό, ειδικούς επιστήμονες και ειδική επιστημονική ψυχολογική φροντίδα. Δεν έχει αυτή τη δυνατότητα το νοσοκομείο ή το φαρμακείο της γειτονιάς. Όποιος το ισχυρίζεται είναι ή αφελής ή συνένοχος, στην επιχείρηση συρρίκνωσης των ήδη υπαρχουσών δομών υποκατάστασης. Κι ένα παραπάνω: Τα στεγνά προγράμματα είναι κοινωνική πολιτική (ντεμοντέ). Δεν προσφέρουν στην ... «αγορά», αλλά μόνο στην απεξάρτηση. Ενώ τα υποκατάστατα αποτελούν από μόνα τους μια ... νέα αγορά. Το να στέλνεις έναν καρκινοπαθή στο φαρμακείο να παίρνει μονίμως παυσίπονα ... δεν είναι θεραπεία. Έτσι και το να στέλνεις έναν τοξικομανή να παίρνει εφ΄ όρου ζωής υποκατάστατα, αυτό δεν είναι ούτε πρόληψη, ούτε θεραπεία. Απλώς έχεις έναν «νόμιμο πελάτη ναρκωτικών». Που όπως έψαχνε μέχρι τώρα για να βρει με κάθε τρόπο λεφτά για να πάρει τη «δόση» του απ΄ τα βαποράκια, τώρα θα κάνει το ίδιο ψάχνοντας με κάθε τρόπο φράγκα για να πάρει τη «δόση» του απ΄ το φαρμακείο. Το κράτος σε ρόλο πλασιέ - dealer ναρκωτικών.

Να μερικά στοιχεία της διεθνούς εμπειρίας για το θέμα:

Σύμφωνα με στοιχεία του «Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα Ναρκωτικά», στη Δανία οι θάνατοι από χρήση μεθαδόνης αγγίζουν το 45%. Ωραία «θεραπεία»! Ας το πούμε λοιπόν καθαρά: Τα υποκατάστατα (μεθαδόνη κλπ) είναι κι αυτά ναρκωτικά που εθίζουν και που ίσως και να έχουν «μικρότερες» συνέπειες. Αλλά δεν είναι ούτε «φάρμακα», ούτε «ακίνδυνα». Κι οδηγούν κι αυτά στο θάνατο.

• Στη Γερμανία σ' ένα χρόνο σημειώθηκαν 350 θάνατοι από βουπρενορφίνη.
• Η μεθαδόνη χαρακτηρίζεται από παρόμοια χημική δομή και δράση με τη μορφίνη και η δράση της διαρκεί πολύ περισσότερο από της ηρωίνης (στοιχεία από την ιστοσελίδα του ΟΚΑΝΑ).
• Μόνο σε μια δεκαετία (1994 - 2004), στις ΗΠΑ, οι θάνατοι από μεθαδόνη και τα περιστατικά υπερβολικής δόσης από τη συγκεκριμένη ουσία αυξήθηκαν κατά 390%!
• Η Διεθνής Επιτροπή για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών το 2007 αναφέρει: «Η θέση ότι η νομιμοποίηση των ουσιών μπορεί να επιλύσει το παγκόσμιο πρόβλημα των ναρκωτικών αγνοεί ιστορικά δεδομένα». Εξ οικείων τα βέλη.
• Σε έκθεση επίσημης Ελληνικής Επιτροπής για τα Ναρκωτικά καταγράφεται η αποτελεσματικότητα των «στεγνών» προγραμμάτων. Στα προγράμματα «υποκατάστατων» ολοκληρώνει το πρόγραμμα (πλήρης αποχή και από ναρκωτικές ουσίες και από το υποκατάστατο) μόλις το 4,1% (στις μονάδες μεθαδόνης) ή το 6,8% (στις μονάδες βουπρενορφίνης). Στα «στεγνά» προγράμματα «εσωτερικής διαμονής» (μέσα στην κοινότητα) ολοκληρώνει τη θεραπεία το 39,9%, ενώ το ποσοστό ολοκλήρωσης της θεραπείας για τα «στεγνά» προγράμματα «εξωτερικής παραμονής» είναι 32,1%. Θέλουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα έστω και σε επίπεδο διαχείρισης; Να ο δρόμος.

8. «Η αποποινικοποίηση θα οδηγήσει στη μείωση των χρηστών και της ζήτησης ουσιών»... λένε. Η ζήτηση δεν σχετίζεται με το αν οι ουσίες είναι νόμιμες ή παράνομες. Η χρήση και η εξάρτηση συνδέονται με κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Η ζήτηση μπορεί να μειωθεί μόνο μέσα από την πρόληψη, την πάλη για την εξάλειψη των αιτίων, την κοινωνική δικαιοσύνη. Το «μοντέλο της Ολλανδίας» με την ελεύθερη εμπορία και χρήση των παράγωγων της κάνναβης, αύξησε τους εξαρτημένους από ναρκωτικά κατά 44% στα 6 χρόνια εφαρμογής του. Τον Αύγουστο του 2004, «η ολλανδική κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι "η κάνναβη δεν είναι ακίνδυνη" ούτε για τους χρήστες, ούτε για την κοινωνία, τα coffee shops "δεν είναι άμοιρα ευθυνών" και σκοπεύει να μειώσει τον αριθμό τους» (Ετήσια Έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής του ΟΗΕ για τον έλεγχο των ναρκωτικών 2005).

9. Λένε: «Η αποποινικοποίηση θα σταματήσει το δρόμο προς τα "σκληρά" ναρκωτικά». Ο λόγος που οδηγεί έναν άνθρωπο στην εξάρτηση από το χασίς, θα τον οδηγήσει και σε πιο «σκληρές» ουσίες. Τα αίτια που γεννούν την τοξικοεξάρτηση είναι κοινά, δε διαχωρίζονται σε «σκληρά» και «μαλακά» ... αίτια. Kι είναι μόνο ελάχιστοι οι ηρωινομανείς που ξεκίνησαν κατευθείαν απ΄την ηρωίνη κι όχι από κάποιο «μαλακό» ναρκωτικό, που στη συνέχεια «δεν τους έφτιαχνε» αρκετά. Οι μελέτες δείχνουν πως το 75% των ηρωινομανών άρχισαν αρχικά με κάνναβη.

10. Όταν θέλουμε να διαμορφώσουμε άποψη για κάποιο θέμα, καλό είναι να παίρνουμε υπ΄ όψιν μας τις απόψεις των «καθ΄ ύλην» επιστημονικά αρμόδιων. Να μερικές:

Εθνικό Συμβούλιο κατά των Ναρκωτικών - ΕΣΥΝ: «Το νομοσχέδιο νομιμοποιεί, όχι μόνο τη χρήση, αλλά και τη διακίνηση ναρκωτικών».
Εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ: «Όχι στη χορήγηση κρατικής πρέζας».
ΚΕΘΕΑ: «Καταδικάζει ανθρώπους να ζήσουν και να πεθάνουν εξαρτημένοι».

Θεραπευτική κοινότητα «18 άνω»: «Είναι αποδεδειγμένο επιστημονικά ότι αποτελούν ουσίες εξαιρετικά εξαρτησιογόνες, σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα (όπως με τη μεθαδόνη) με μοιραίες συνέπειες».

11. «... Στης χούντας το αλισβερίσι ... νόμιμο ήταν το χασίσι ... » ... έλεγε ο μπαρμπά Κώστας. Στο ξαναλέω φίλε «μοντέρνε οπαδέ της αλάθευτης και υπεροπτικής ηλίθιας κοινής γνώμης (όχι λογικής)» που σου φυτεύει κάθε φορά η επίσημη κρατική προπαγάνδα. Αν δεν είσαι τέτοιος, θα πει ότι έχεις δυό τρία ισχυρά επιχειρήματα πέρα απ΄ τις άναρθρες κραυγές περί αρτιοσκληρωτικών απόψεων του ΚΚΕ. Μπορείς με τη στάση σου να βοηθήσεις να ξαναγίνει «νόμιμο» το χασίσι τον καιρό της νέας «χούντας». Ή μπορείς να κάνεις κάτι για να σταματήσουμε την υποτίμηση της ανθρώπινης νοημοσύνης (μαζί και της δικής σου). Άλλωστε η στάση απέναντι σ΄ αυτό το θέμα από μόνη της είναι απόδειξη για το αν κανείς είναι νοήμων άνθρωπος ή ανόητο μηρυκαστικό των τηλεοράσεων και των Λοβέρδων.

Μάνος Δούκας



MOSQUITO ANTI-VANDAL SYSTEM: ΤΟ ΙΚΑΝΟΤΕΡΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

Ένας νέος τρόπος εφευρέθηκε για να διαλύει τις συγκεντρώσεις των νέων! Η συσκευή που παράγει ενοχλητικούς ήχους σε υψηλή συχνότητα και ενοχλεί όσους είναι κάτω των 25 ετών. Με τις ευλογίες της αγγλικής αστυνομίας το «Mosquito Anti-Vandal System» έχει τοποθετηθεί σε δημόσιους χώρους και διαλύει γρήγορα τις συγκεντρώσεις!

Δήμοι, αστυνομία, καταστηματάρχες, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, εταιρείες μαζικών μεταφορών, όλοι θέλουν να διώξουν μερικούς νέους από διάφορα σημεία, έστω προληπτικά, για να αποφύγουν ταραχές. Είναι απλό στη σύλληψή του… Όταν τα παιδιά παίζουν κάτω από το σπίτι μας και μας ενοχλούν με τις φωνές τους, με αυτό το θαυματουργό κουτάκι τα διώχνουμε μια και καλή.

Τα τελευταία χρόνια αυτή η μικρή συσκευή με το όνομα “Mosquito Anti-Vandal System” κάνει θραύση στη Δυτική Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στην Αυστραλία. Εκπέμπει ήχους παρόμοιους με αυτούς ενός κουνουπιού, οι οποίοι βραχυπρόθεσμα προκαλούν δυσφορία. Όμως, το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι ότι εκπέμπει σε ιδιαίτερα υψηλή συχνότητα, που επηρεάζει νέους κάτω των 25 ετών, των οποίων το ακουστικό τύμπανο δεν έχει ακόμη «ωριμάσει»…
Όπως αναφέρει το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο για την ασφάλεια στον χώρο εργασίας, η συγκεκριμένη συσκευή δεν είναι «απόλυτα» ασφαλής… Κάτι σαν τα κινητά δηλαδή…

Εφευρέτης είναι ο Howard Stapleton, ο οποίος μάλιστα πήρε και το βραβείο Ig Nobel for peace το 2006 γι΄ αυτήν του την εφεύρεση. Ένα βραβείο για όσους προάγουν την επιστήμη σε βαθμό που αρχικά σε κάνει να χαμογελάς και μετά να προβληματιστείς σοβαρά για τη χρησιμότητα της εφεύρεσης.
Το αστείο - αν μπορεί να το πει κανείς έτσι - είναι, όπως αναφέρουν οι σκανδαλοθηρικές εφημερίδες της Αγγλίας, ότι ο κύριος αυτός οδηγήθηκε στη συγκεκριμένη εφεύρεση προκειμένου να απομακρύνει από τον δρόμο του σπιτιού του τους διάφορους νέους που πολιορκούσαν ερωτικά την κόρη του…
Καμιά φορά η ιδιοφυΐα, όταν εξαπολυθεί χωρίς μέτρο, μπορεί να προκαλέσει καταστροφή…

Ομηρικές μάχες δίνονται σε διάφορες πόλεις της Αγγλίας για την τοποθέτηση ή όχι του συγκεκριμένου κουτιού σε δημόσιους χώρους. Κάτοικοι ωρύονται ότι στα πάρκα και στον περιβάλλοντα χώρο γίνονται καταστροφές, υπάρχει τρομερή φασαρία, γίνεται εμπόριο και χρήση ναρκωτικών, σεξουαλικές συνευρέσεις κτλ., κτλ.
Η αστυνομία βρήκε τη χαρά της στην Αγγλία. Πέρα από την «εξαιρετική» επένδυση σε κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης, που προκάλεσε η εφαρμογή της Crime and Disorder Act του 1998, τώρα ζητά να τοποθετούνται αφειδώς τέτοια κουτιά σε όσους χώρους παρουσιάζεται νεανική παραβατικότητα, ισχυριζόμενη ότι όπου έχει τοποθετηθεί παρατηρείται μείωση των παραπόνων κατά 84%!
Άλλωστε, η εταιρεία στη διαφήμισή της περήφανα ισχυρίζεται ότι το «κουτί» αποτελεί το ικανότερο εργαλείο για την αντιμετώπιση της αντικοινωνικής συμπεριφοράς των νέων…

Οι αντίπαλοι του «Κουτιού Αντι-Νέων» αρχίζουν να συγκεντρώνονται: στη Βρετανία ο οργανισμός Liberty για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ευρωβουλευτές, το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας, ο Επίτροπος Παιδείας κ.α.
Από την άλλη πλευρά, στους υπερασπιστές η υπουργός Εσωτερικών της Βρετανίας, Τζάκι Σμιθ, δηλώνει κυνικά: «Θα υποστηρίζουμε πάντα αυτούς που σέβονται τον νόμο, κόντρα στις συμμορίες των αλητών. Ο Sir Albert Aynsley-Green, Επίτροπος για τα Παιδιά στην Αγγλία, δηλώνει με πάθος ότι το Mosquito δεν κάνει διακρίσεις, έχοντας επίδραση ακόμα και στα μωρά, ενώ η κυβέρνηση της χώρας απαντά στη μεγάλη εκστρατεία της οργάνωσης «Buzz off» ότι δεν πρόκειται να κάνει τίποτε για να το απαγορεύσει.
Οι «δαίμονες», που έχουν τη μορφή νέων ηλικίας κάτω των 25, μπορούν να αντιμετωπιστούν με μόλις 900 ευρώ! Και έχουν πωληθεί ήδη 4.000 από αυτά τα «θαυματουργά» κουτάκια…

Όμως εκεί που ήταν λογικό η διαμάχη να πάρει διαστάσεις, ήταν στην πρόμαχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Γαλλία, όπου είχαμε και την πρώτη δικαστική απόφαση. Προφανώς με διάθεση… διαστροφής οι Γάλλοι ονόμασαν το κουτί αυτό… Μπετόβεν. Ένας κύριος στην πόλη Pleneuf Val-Andre, που δεν μπορούσε να «ακούει» τους νέους, τους επέβαλε να ακούν εκείνοι έναν «ειδικό» Μπετόβεν.

Τα παιδιά, περνώντας έξω από το σπίτι του, έκλειναν τα αυτιά τους ενοχλημένα και σίγουρα δεν στέκονταν στη γωνία «του» για να μιλήσουν και να αστειευτούν… «Δεν μπορούσα ούτε να χτυπήσω την πόρτα του τρελού γέρου» δήλωσε ένας από τους νέους της περιοχής… Το φαινόμενο το διαπίστωσαν θαμώνες σε διπλανή καφετέρια, όπου παρατήρησαν ότι τα παιδιά που περνούσαν έξω από το συγκεκριμένο σπίτι έκλειναν ενοχλημένα τα αυτιά τους, χωρίς να ακούγεται κάποιος θόρυβος. Η μήνυση ήταν αναμενόμενη και το δικαστήριο του Saint-Brieuc διέταξε την απομάκρυνση του «Μπετόβεν», επιβάλλοντας πρόστιμο για κάθε μέρα καθυστέρησης εφαρμογής της απόφασής του.

Όμως, η γαλλική δικαιοσύνη δεν τοποθετήθηκε στην ουσία του ζητήματος, αν δηλαδή είναι ηθικό ή επικίνδυνο το συγκεκριμένο μηχάνημα, απλώς το αντιμετώπισε ως ένα πρόβλημα διαφορετικού τύπου «ηχορρύπανσης»… Η Δικαιοσύνη όταν θέλει να «απονεμηθεί» συγγενεύει με τη διπλωματία, πόσο μάλλον η γαλλική…
Κατά τη διάρκεια της δίκης η υπουργός Υγείας της Γαλλίας, Ροζλίν Μπασλό, δήλωσε ότι θα ήθελε να απαγορευτεί, έχει όμως να αντιμετωπίσει την μήνιν των συντηρητικών πολιτών και ιδιαίτερα των ηλικιωμένων, που επέλεξαν τον Νικολά Σαρκοζί και έχουν την αίσθηση ότι η Αστυνομία έχει αποτύχει να αντιμετωπίσει τους racailles, τα κατακάθια της νεολαίας, αυτού που δεν τους αφήνουν να ζήσουν ήσυχα…
Πάντως οι νέοι που έδωσαν δυναμικό παρόν στη δίκη δήλωσαν χαρακτηριστικά ότι το «κουτί κατά της νεότητας» θα έχει την τύχη των οπαδών του, είναι δηλαδή κοντά στην απόσυρση… Ό,τι και να μηχανευτούν, η νέα γενιά έρχεται.

Αν αυτή η είδηση σας φαίνεται εξωπραγματική, ίσως θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στη Γαλλία μετά τις ταραχές του 2005, ο τότε υπουργός Εσωτερικών και νυν πρόεδρος Σαρκοζί, εισήγαγε νόμο που απαγορεύει τη συγκέντρωση άνω των τεσσάρων νέων στις εισόδους και στα κλιμακοστάσια των πολυκατοικιών… Τρέχει κάπου το μυαλό σας, σας θυμίζει κάτι αυτό;…

Ασφαλώς η συγκεκριμένη εφεύρεση στερείται ηθικής και φυσικά παραβιάζει τα δικαιώματα των νέων και σειρά από διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσοι δεν το βλέπουν απλώς έχουν μείνει αιώνες πίσω και πιθανόν να είναι νοσταλγοί νεκρών εποχών. Η όλη ιστορία δημιουργεί την εντύπωση ότι και μόνο με την ιδιότητα του νέου… αποκτάς αντικοινωνική συμπεριφορά.
Μη μου πείτε όμως ότι δεν βλέπετε την εικόνα στο μυαλό σας τον υπουργό Παιδείας, μετά το Συμβούλιο Υπουργών Νεολαίας, να ψιθυρίζει στο αυτί του Πρωθυπουργού τη λύση για την αντιμετώπιση των φοιτητικών κινητοποιήσεων…
Η κυβέρνηση λογικά θα επενδύσει στην εξέλιξη του «κουτιού», για να βρει τις εκδόσεις που θα λύσουν όλα τα προβλήματά της, των «αντισυνδικαλιστών» για τον Γ. Αλογοσκούφη, «αντισυνταξιούχων» για τη Φ. Πετραλιά και τόσα άλλα «αντί»… Ίσως δυσκολευτούν να βρουν τα γενετικά χαρακτηριστικά των υπαλλήλων της Ολυμπιακής, αλλά οι Έλληνες φημιζόμαστε για τις «πατέντες» μας…

Πάντως πριν απαγορευτεί στην Ελλάδα το κουτί, ελπίζω να μπορέσω να αγοράσω ένα «αντι-ηλιθίων» και να καταφέρω να διώξω απ΄ την πολυκατοικία που μένω την κυρία που την ενοχλούν τα καναρινάκια μου.

Του Σταύρου Καράμπελα, περιοδικό NEMECIS, Νοέμβριος 2008

Πηγές:
http://www.compoundsecurity.co.uk/teenage_control_products.html
http://fr.wikipedia.org/wiki/Mosquito_(appareil)
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Mosquito
http://www.abcfireandsecurity.co.uk/mosquito.htm
http://www.4ni.co.uk/tradesmandirectory/20824x784XII/mosquito-ni-belfast.htm
http://mosquitonortheast.com/index.php?main_page=product_info&products_id=1
..