Στην κοινή τους δήλωση οι 27 ηγέτες των κρατών - μελών της ΕΕ, χωρίς τη Βρετανία, είπαν ανάμεσα σε άλλα ότι «από
σήμερα ξεκινάμε έναν πολιτικό προβληματισμό σχετικά με το μέλλον που θα
δώσει μια ώθηση στην ΕΕ των 27 κρατών - μελών. Αυτό απαιτεί την ηγεσία
των αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων. Θα επανέλθουμε στο θέμα αυτό κατά την
άτυπη σύνοδο το Σεπτέμβριο στην Μπρατισλάβα».
Είναι ψέμα
ότι αναζητούν τώρα, μετά το Brexit, λύσεις για την αντιμετώπιση των
προκλήσεων του 21ου αιώνα. Αυτή η αναζήτηση προηγήθηκε του Brexit. Στη
Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις 25 - 26/6/2015, συζητήθηκε το μέλλον της
Ευρωζώνης και η θωράκισή της από οικονομικές κρίσεις, με βάση «κείμενο
των πέντε προέδρων», όπως ονομάστηκε, δηλαδή των Ντ. Τουσκ, του
Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ζ. - Κλ. Γιούνκερ, της Κομισιόν, Μ. Σουλτς, του
Ευρωκοινοβουλίου, Γ. Ντάισελμπλουμ, του Γιούρογκρουπ και Μ. Ντράγκι, της
Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που είχε τίτλο «Ολοκλήρωση της
οικονομικής και νομισματικής πολιτικής της Ευρωζώνης». Στόχος, η
μεγαλύτερη συγκέντρωση εξουσιών στην ΕΕ για τον καλύτερο συντονισμό της
οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.
Προβλέπονταν η εμβάθυνση
της τραπεζικής ένωσης, η δημιουργία χρηματοοικονομικής ένωσης, ένας
υπουργός Οικονομικών της Ευρωζώνης, με υπουργείο με δικό του
προϋπολογισμό, με τον πρόεδρο του Γιούρογκρουπ υπουργό και το
Γιούρογκρουπ υπουργείο Οικονομικών.
Υπήρξε ένα αναπάντητο ερώτημα:
Θα προχωρήσουν σε τροποποίηση των ευρωπαϊκών Συνθηκών, ώστε από τη
νομισματική ένωση να προκύψει και μια πολιτική ένωση; Εδώ υπήρξαν
διαφωνίες από τους πέντε προέδρους. Διαφωνίες που αντανακλούσαν
ανταγωνισμούς ισχυρών κρατών - μελών των ΕΕ - Ευρωζώνης.
