Ενημέρωση από την ΛΑΣ Βορείου Αιγαίου για τη συνεδρίαση του Περιφ. Συμβουλίου 17/12/2013

 

Για τη συνεδρίαση του Π.Σ  στις 17 Δεκεμβρίου 2013

Το Περιφερειακό Συμβούλιο Β. Αιγαίου (Π.Σ.Β.Α.) που συνήλθε στις 17 Δεκεμβρίου 2013, συζήτησε, προ ημερήσιας διάταξης, με πρόταση του εκπροσώπου της Λαϊκής Συσπείρωσης (Λ.Σ.), Σταμάτη Φιλιππή (που είναι και Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Σάμου)  το θέμα των διαθεσιμοτήτων σε οδηγούς ασθενοφόρων σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας.  Παρόντα στη συνεδρίαση ήταν και μέλη του ΔΣ του Σωματείου του νοσοκομείου Μυτιλήνης, τα οποία είχαν καταθέσει κοινό ψήφισμα όλων των σωματείων των νοσοκομείων Βορείου Αιγαίου, εκτός Σάμου. Η Σάμος είχε δική της ανακοίνωση που ήταν και η βάση της εισήγησης της Λ. Σ..

Τελικά. μετά από διαλογική συζήτηση, ψηφίστηκε ομόφωνα η πρότασή της Λ.Σ. να αντιδράσει το ΠΣΒΑ ενάντια στις διαθεσιμότητες – απολύσεις γενικότερα και ειδικότερα στον τομέα της Υγείας και τις τραγικές συνέπειες για το λαό και ειδικά για τα νησιά μας. Η απόφαση, αποφασίστηκε,  να σταλεί, ως διαμαρτυρία,  σε όλους τους αρμόδιους.

Για την ΕΟΣΣ

Στη συνέχεια το ΠΣΒΑ συζήτησε, με πρόταση της Λ.Σ., το σοβαρότατο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με την απόφαση του Αντιπεριφερειάρχη  Θ. Παπαθεοφάνους  να δώσει άδεια λειτουργίας στη Σάμο ιδιωτικών οινοποιείων, κατά παράβαση του Νόμου περί αναγκαστικότητας που θεσπίζει την υποχρέωση της Ένωσης Οινοποιητικών Συνεταιρισμών Σάμου (ΕΟΣΣ) να αγοράζει όλη την σταφυλοπαραγωγή Σάμου, ανεξάρτητα από την κατηγορία της και όλους τους παραγωγούς να παραδίδουν όλη την παραγωγή τους στην ΕΟΣΣ, αποκλείοντας έτσι τη λειτουργία  ιδιωτικών οινοποιείων.

Το θέμα εισηγήθηκε η αντιπροσωπεία του Δ.Σ. της ΕΟΣΣ που παρευρισκόταν με επικεφαλής  τον Πρόεδρό του, που κατέληξε ζητώντας από τον Αντιπεριφερειάρχη Σάμου να ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας των ιδιωτικών οινοποιείων στη Σάμο. Τη θέση της Λ.Σ. ανέπτυξε ο εκπρόσωπός της, Σταμάτης Φιλιππής, ο οποίος, μεταξύ άλλων υπογράμμισε την τεράστια οικονομική σημασία της ΕΟΣΣ, δεδομένου ότι η αμπελοκαλλιέργεια αποτελεί την πρώτη σε μέγεθος πηγή εισοδήματος για τη Σάμο.  Στήριξε το αίτημα της ΕΟΣΣ για άμεση ανάκληση της άδειας λειτουργίας των ιδιωτικών οινοποιείων.

Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε οι μεν εκπρόσωποι της συμπολίτευσης(ΠΑΣΟΚ) ισχυρίστηκαν  ότι το θέμα είναι καθαρά νομικό και δε μπορεί να παρέμβει το Π.Σ.Β.Α., οι δε εκπρόσωποι της μείζονος αντιπολίτευσης(ΝΔ), απέφυγαν να πάρουν ξεκάθαρη θέση και  σημείωσαν ότι το θέμα είναι και νομικό και πολιτικό αλλά παρέπεμψαν τη λύση του  στο υπουργείο όπου έχει απευθυνθεί ο κ. Παπαθεοφάνους .

Δεν έλαβαν υπόψη τους τις ομόφωνες αποφάσεις 25 συνεταιρισμών, ούτε και την ομόφωνη απόφαση της ΓΣ της ΕΟΣΣ καθώς και την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σάμου που στηρίζουν το νόμο για την αναγκαστικότητα .

Προσπάθησαν να καλυφθούν πίσω από τον ισχυρισμό  ότι  η ΕΟΣΣ δεν έδωσε επιχειρηματική απάντηση, για να πάρουν την απάντηση από την ΕΟΣΣ ότι:

1) Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται συνεχώς οι πωλήσεις.

2) Όλα τα χρόνια το Σαμιώτικο κρασί έχει την πρωτιά παγκοσμίως και έχει σαρώσει τα βραβεία.

3) Το 80% της παραγωγής εξάγεται

Τελικά το ΠΣΒΑ αποφάσισε:

Ø     Να  στηρίζει την ΕΟΣΣ και το νόμο αλλά παρέπεμψε  τη λύση του θέματος  στα δικαστήριο, που θα γίνει στις 8/1/14 στη Σάμο, όπου θα παραβρεθεί. Θα διαθέσει νομικούς για την υπεράσπιση της ΕΟΣΣ και του νόμου και να μην επιτρέψει να εξάγουν οι ιδιώτες κρασί.

Ø      Να πιέσει το αρμόδιο υπουργείο να δώσει την πολιτική λύση.

Το αίτημα της ΕΟΣΣ υποστήριξαν επίσης  ο περιφερειακός  Σύμβουλος του ΣΥΡΙΖΑ  και ο περιφερειακός  Σύμβουλος των  Οικολόγων.

Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Λέσβου (ΔΕΥΑΛ)

 Το ΠΣΒΑ αποφάσισε ομόφωνα να στηρίξει τα αιτήματα  που κατέθεσαν   οι εργαζόμενοι:

1] να μη γίνουν απολύσεις

2] να μη γίνει ιδιωτική και αυτή η υπηρεσία

3] να μην ιδιωτικοποιηθεί και αυτό το αγαθό που είναι πολυτιμότερο και από το χρυσάφι, το νερό.

Για τη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων της αναθεώρησης του ειδικού πλαισίου χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης για τον τουρισμό.

Ενώ αυτό το θέμα ήταν πρώτο στην ημερήσια διάταξη, το Προεδρείο το έβαλε τελευταίο, όταν ήδη  αρκετοί περιφερειακοί Σύμβουλοι είχαν αποχωρήσει γιατί ταξίδευαν. Έφεραν τελευταία στιγμή και άλλες συμπληρωματικές εισηγήσεις για το ίδιο θέμα.

Η συζήτηση του θέματος κατέληξε σε φιάσκο γιατί ήδη το υπουργείο Τουρισμού δημοσίευσε το χωροταξικό του τουρισμού στην εφημερίδα της Κυβέρνησης. Συνεπώς ερχόταν για συζήτηση «κατόπιν εορτής».

Ο εκπρόσωπος της Λ.Σ, Σταμάτης Φιλιππής  κατήγγειλε τη μεγάλη καθυστέρηση του αρμόδιου αντιπεριφερειάρχη αλλά και όλους όσους υποστήριζαν ότι τον Καλλικράτης και ότι το ΠΣ θα αποτελούσε  δήθεν τη βουλή της περιοχής όπου θα παίρνονταν οι αποφάσεις που θα δέσμευαν  την κεντρική εξουσία και άλλα…

Τόνισε ότι  αυτό το γεγονός αποτελεί κραυγαλέα απόδειξη ότι οι κυβερνώντες  και να έστελνε τις όποιες αποφάσεις του το ΠΣΒΑ,  δεν θα τις λάμβαναν υπόψη τους, αφού η κυβέρνηση, όπως πάντα, λειτουργεί υπέρ των συμφερόντων των ξένων και ντόπιων μεγάλο- επιχειρηματιών.

Το αστείο της υπόθεσης, εκτός των άλλων υπήρξε και η στάση του Αντιπεριφερειάρχη για το Περιβάλλον κ.. Ν. Μάρκου που έκανε πως δεν                      « ήξερε τίποτα για το φόνο»,  απολογούνταν συνεχώς και  ζήταγε συγγνώμη από το σώμα. Βέβαια έριξε ευθύνες και στους Δήμους που δεν κατέθεσαν προτάσεις. Ωστόσο υπήρξε πλήρης κάλυψη του Ν. Μάρκου από τον Αντιπεριφερειάρχη Σάμου και τον Περιφερειάρχη.

Ο εκπρόσωπος της Λ.Σ. κατήγγειλε  πως το όλο θέμα είχε μεθοδευτεί για να μην ακουστούν οι κριτικές παρατηρήσεις  και οι καταγγελίες για τις σκανδαλώδεις ρυθμίσεις υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου που κάνει το χωροταξικό του τουρισμού, χωρίς κανένα σεβασμό στο περιβάλλον.

Μεταφορά των μαθητών στη Σάμο - Ικαρία.

Στην οικονομική επιτροπή, που συνήλθε το πρωί της ίδιας ημέρας, ήρθε για έγκριση το ποσό μεταφοράς των μαθητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για Σάμο και Ικαρία.

Ο εκπρόσωπος της Λ.Σ. σημείωσε ότι δεν καταλαβαίνει γιατί, αφού οι μεταφορείς πληρώνονται με βάση τα δρομολόγια και όχι τον αριθμό των μαθητών που μεταφέρουν, δεν μεταφέρονται οι 5 μαθητές του ΕΠΑΣ Νοσηλευτικής από Καρλόβασι  - Βαθύ και αντιστρόφως τον τελευταίο μήνα.

Η απάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Σάμου ήταν ότι η συγκεκριμένη Σχολή δεν ανήκει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ανήκει στο Υπ. Υγείας.

Η Λ.Σ. διατύπωσε το αίτημα να μεταφέρονται και οι 5 μαθητές όπως μεταφέρονταν έως τώρα, δωρεάν με τα μαθητικά λεωφορεία και τους παρουσίασε το νόμο που διευκρινίζει ότι η συγκεκριμένη Σχολή υπάγεται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση έστω κι αν εποπτεύεται από το Υπ. Υγείας.                       

Να σημειωθεί ότι η ημερήσια δαπάνη μεταφοράς μόνο για Σάμο είναι  πάνω από 3.700 ευρώ ημερησίως.

Δυστυχώς η πρόταση της Λ.Σ. δεν έγινε δεκτή.
Δημιουργείται έτσι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα για τους 5 αυτούς μαθητές.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗ ΑΝΤΩΝΑ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Δ.Ε.Υ.Α.Λ.

Με έκπληξη, παρακολούθησα στο Δελτίο Ειδήσεων της Τηλεόρασης Μυτιλήνης, τον κύριο Μαρινάτο Πρόεδρο του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ, να επαναλαμβάνει ό,τι η απόφαση για την αύξηση κατά 40% των τελών ύδρευσης και αποχέτευσης, ήταν ομόφωνη από το Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ.

Και όπως πληροφορήθηκα, το ίδιο ανέφερε κατά την εισήγησή του, στη πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

Ως μέλος του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ, εκπροσωπώντας το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, όπως προβλέπεται από το νόμο, για την συγκεκριμένη απόφαση, προσωπικά ψήφισα κατά.

Θέλω να ζητήσω από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. να ανακαλέσει τις δηλώσεις που έκανε, όσο αναφορά το σημείο, που αναφερόταν στην ομοφωνία του Δ.Σ., για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Η απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ δεν ήταν ομόφωνη, όπως και πολλές άλλες αποφάσεις.

Ας θυμηθούμε τη λαϊκή ρήση: «ψέματα μαγειρεύεις, νηστικός θα μείνεις».

ΣΤΡΑΤΗΣ ΑΝΤΩΝΑΣ
Πρόεδρος του Π.Ε.Κ.
Μέλος του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ

 

Διαβάστε στη συνέχεια ένα σχετικό άρθρο του Στρ. Αντωνα το οποίο δημοσιεύσαμε στις 17 Μαρτίου 2011 (μετά από 2 χρόνια έγινε θέμα....)

 

ΣΤΡΑΤΗΣ ΑΝΤΩΝΑΣ: ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ

 

Επίσης:

 

28/12/2011 - Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΎΔΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΛΕΣΒΟΥ (ΔΕΥΑΛ) ΟΡΓΑΝΟ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΡΟΥΣΦΕΤΙΩΝ ΤΩΝ «ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ»…

 

 και τέλος

 

31/05/2012: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Π.Ε.Κ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΑΥΞΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΛΕΣΒΟΥ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

 

 

 

 

ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΤΟΥΣ ΥΔΑΤΙΝΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ

Να γιατί διατυμπάνιζαν σε όλους τους τόνους, για τα "καλά" του "Καλλικράτη". Λίγοι, ελεγχόμενοι δήμοι .... καμια αντίδραση...
Πετάει ο γάιδαρος... πετάει λένε και οι δημοτικοί "άρχοντες" της Λέσβου...

Προικίζουν την ΕΥΔΑΠ προκειμένου να βρεθούν ενδιαφερόμενοι "γαμπροί" και να κάνουν μπίζνες με επενδύσεις που είχαμε πληρώσει εμείς...

 

Στη συνέχεια παραθέτουμε την επιστολή του Συλλόγου εργαζομένων στην ΔΕΥΑΛ ενάντια στην εκχώρηση των υδάτινων πόρων της Λέσβου στην ΕΥΔΑΠ ΝΗΣΩΝ Α.Ε.

Με την παρούσα επιστολή θέλουμε να θέσουμε υπόψη σας τον κίνδυνο της ιδιωτικοποίησης των υδάτινων πόρων των νησιών του Β. Αιγαίου με αφορμή το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής με την ΕΥΔΑΠ.

 

Οι βάσεις για την επέκταση της ΕΥΔΑΠ στα νησιά τέθηκαν τον Ιούλιο του 2011 με την ίδρυση της 100% θυγατρικής της, της ΕΥΔΑΠ Νήσων. Σκοπός της είναι η παροχή υπηρεσιών ύδρευσης, αποχέτευσης και συλλογής ομβρίων υδάτων και διαχείρισης αποβλήτων στη νησιωτική Ελλάδα.

Το σχέδιο της ΕΥΔΑΠ όμως δεν είναι τόσο απλό ούτε τόσο αθώο όσο φαίνεται από πρώτη ματιά. Κατ΄αρχάς υπογράφοντας μια τέτοια σύμβαση ένα νησί, στην πράξη ιδιωτικοποιεί την διαχείριση των υδάτινων πόρων του, κάνοντας ταυτόχρονα την ΕΥΔΑΠ πιο ελκυστική στους πιθανούς αγοραστές της.

 

Τότε ο νέος αγοραστής δεν θα βρεθεί μόνο (έναντι πινακίου φακής) να κατέχει την ΕΥΔΑΠ στα σημερινά γεωγραφικά της όρια που κατά βάση περιλαμβάνουν το λεκανοπέδιο της Αττικής, αυτόματα θα βρεθεί να ελέγχει και τα νερά της νησιωτικής Ελλάδας αν τυχόν και το πρόγραμμα υπογραφής των σχετικών συμβάσεων προχωρήσει ικανοποιητικά και ξεπεράσει το σημερινό βάλτωμα. Οπότε δια της πλαγίας οδού, εξ αντανακλάσεως, ο ιδιώτης θα βρεθεί με περισσότερα περιουσιακά στοιχεία και δυνητικές πηγές κέρδους στη διάθεσή του.
 

Εδώ πραγματικά αξίζουν θαυμασμού οι κουτοπονηριές που μηχανεύεται το ελληνικό δημόσιο ώστε να εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες του δημοσίου για να χαρίζει εκατομμύρια ευρώ στους ιδιώτες. Οι συμβαλλόμενοι φορείς για την εκτέλεση της προγραμματικής σύμβασης μπορεί να χρηματοδοτούνται από το Πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων μέσω προγραμμάτων συγχρηματοδοτούμενων από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται αμιγώς από εθνικούς πόρους, τον τακτικό προϋπολογισμό και άλλα Εθνικά ή Περιφερειακά προγράμματα καθώς και από τους προϋπολογισμούς των συμβαλλόμενων φορέων.

 

Με απλά λόγια ο ιδιώτης θα κερδίζει από επενδύσεις που θα χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ ή το ΠΔΕ, με τσάμπα δημόσιο χρήμα δηλαδή, το οποίο θα δίνεται στην ιδιωτική ΕΥΔΑΠ με την επίκληση του κοινωφελούς έργου.

 

Αν ήταν όμως έτσι, αν δηλαδή προέχει το κοινωφελές έργο, θα έπρεπε αυτή η πολιτική να αντανακλάται και στα τιμολόγια

 

Η σύμβαση δεν επιτρέπει στα Δημοτικά Συμβούλια να συνδιαμορφώνουν τις τιμές και να μπορούν έτσι να βάλουν τουλάχιστον φρένο σε περιπτώσεις άγριας κερδοσκοπίας.

 

Η σύμβαση της ΕΥΔΑΠ σχετικά με την τιμολόγηση αναφέρει τα εξής «Ειδικότερα οι συμβαλλόμενοι ΟΤΑ συναινούν στην από δω και δια της υπογραφής της ειδικής προγραμματικής σύμβασης εφαρμογής υποκατάστάσή τους από την ΕΥΔΑΠ Νήσων στην είσπραξη των επιβαλλόμενων τελών και αξίας καταναλισκόμενου ύδατος απ΄ευθείας από τους δημότες εκάστου συμβαλλόμενου ΟΤΑ. Το ύψος των εκάστοτε τελών προσδιορίζεται δια επιχειρησιακού σχεδιασμού και των προβλέψεων κέρδους- οφέλους και υπόκειται στον ετήσιο έλεγχο του δημοτικού συμβουλίου.» έναν έλεγχο δηλαδή θα κάνουν και τίποτε περισσότερο. Καμμία δυνατότητα παρέμβασης ώστε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες ή οικονομικές δραστηριότητες που χρήζουν στήριξης να πληρώνουν χαμηλότερα τιμολόγια. Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται σαν να λέει η ΕΥΔΑΠ στους δημοτικούς αξιωματούχους που θα χάσουν από τα χέρια τους κλασσικά μέσα άσκησης κοινωνικής και αναπτυξιακής πολιτικής.

 

Ο χαρακτήρας της σύμβαση κλίνει υπέρ της ΕΥΔΑΠ και σε βάρος των νησιωτών και η διάρκειά της προβλέπει 20ετή διάρκεια.

 

Η εμπορευματοποίηση του νερού που αντιμετωπίζεται σαν ένα οποιοδήποτε προϊόν ή πρώτη ύλη για πλουτισμό του ιδιωτικού τομέα με τα σχέδια της ΕΥΔΑΠ Νήσων, πρέπει να προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις στα νησιά του Β. Αιγαίου όπως προκάλεσε στην Λευκάδα το 2011 όταν εμπορικού σύλλογοι και χιλιάδες κάτοικοι και φορείς ξεσηκώθηκαν ενάντια στην απόφαση του δήμου να υπογράψει την αποικιοκρατική αυτή σύμβαση.

 

Αυτό πρέπει να συμβεί και στα ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ.

 

Επίσης να τονίσουμε ότι σε μια χώρα στην οποία αμφισβητούνται κυριαρχικά δικαιώματα, υπάρχουν ζητήματα με την υφαλοκρηπίδα να ανακαλύπτονται συνεχώς γκρίζες ζώνες (αγορά νησιών) δεν θα έπρεπε να τίθενται σε συζήτηση θέματα όπως η ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων.

 

Η βιώσιμη διαχείριση των υδάτινων πόρων δεν εξασφαλίζεται μέσα από την ανάθεσή της σε μια ανώνυμη Εταιρεία, σύμφωνα με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, θα πρέπει να βασίζεται σε σχέδια διαχείρισης ανά υδρολογική λεκάνη που προκύπτουν ως αποτέλεσμα μιας συστηματικής διαβούλευσης μέσω των Περιφερειακών Συμβουλίων Υδάτων. Θεσμοί που θα έπρεπε να λειτουργούν εδώ και πολλά χρόνια, με ευθύνη όμως τόσο της κεντρικής όσο και της περιφερειακής διοίκησης, δεν έχουν ακόμα συγκροτηθεί και αν έχουν συγκροτηθεί δεν λειτούργησαν.

 

Η διαχείριση του νερού, ως φυσικού πόρου και αγαθού στο οποίο πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες ανεξαρτήτως της οικονομικής τους κατάστασης δεν μπορεί να παραδοθεί σε καμία Ανώνυμη Εταιρεία που βρίσκεται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης και θα επιβάλει στους καταναλωτές τους νόμους της αγοράς.

 

Σε πολλά νησιά και περιοχές μέχρι σήμερα υπήρξε αδράνεια των αρμοδίων φορέων που οδήγησε σε κακή ποιότητα παρεχόμενου νερού ελλιπέστατη καταγραφή και χρεώσεις αυτό όμως δεν αποτελεί πειστική δικαιολογία για μια λευκή επιταγή – παραχώρηση των τοπικών πόρων και της δημοτικής περιουσίας στην ΕΥΔΑΠ Α.Ε.

 

Η παραχώρηση των φυσικών πόρων και των υποδομών των νησιών ή μελλοντικών υποδομών εξυπηρετεί ίσως ανάγκες βελτίωσης του «πακέτου» της για να πουληθεί σε υψηλότερη τιμή και όχι προσπάθεια να λυθούν προβλήματα που όντως αντιμετωπίζουν τα νησιά μας.

 

Αμφισβητούμε επίσης το κατά πόσον η διαχείριση των υδάτινων πόρων των νησιών - με τις ιδιαίτερες δυνατότητες, ανάγκες και προβλήματα καθενός - μπορεί να επιχειρηθεί κεντρικά από μια Υπηρεσία με αποτελεσματικό τρόπο.

 

Η εμπειρία σε άλλους τομείς από την κεντρική διαχείριση έχει υπάρξει διαχρονικά προβληματική. Υπενθυμίζουμε ότι η πρόσφατη αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση (Καλλικράτης) σχεδιάστηκε στη λογική της δημιουργίας Δήμων - Κυβερνείων και της Περιφερειακής αποκέντρωσης αρμοδιοτήτων.

 

Καλούμε τους νησιωτικούς Δήμους να αναλάβουν τις ευθύνες και την υποχρέωση να προστατεύσουν την δίκαιη παροχή του νερού στους δημότες τους και να σχεδιάσουν και να διαχειριστούν την ορθολογική χρήση του μετατρέποντας το σε εργαλείο ουσιαστικής βιώσιμης ανάπτυξης και ποιότητας ζωής.

 

Δεν κατανοούμε την άρνηση και δεν αποδεχόμαστε την αδυναμία που δηλώνουν οι Δημοτικές Αρχές να διαχειριστούν κατά την υποχρέωσή τους, τους υδάτινους πόρους είτε μέσω των ΔΕΥΑ είτα μέσω των υπηρεσιών Ύδρευσης των Δήμων.

 

Υποστηρίζουμε κάθε προσπάθεια για αναβάθμιση της λειτουργίας των ΔΕΥΑ ή των υπηρεσιών των Δήμων ώστε να επιτευχθεί η προστασία και βιώσιμη διαχείριση των υδάτινων πόρων στις νησιωτικές (και όχι μόνο) περιοχές.

 

Με βάση τα παραπάνω

• Καταγγέλλουμε την στάση που τηρεί η Κυβέρνηση μέσω του Υπουργείου Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής δια μέσου του υπουργού κ. Μουσουρούλη και του Γενικού Γραμματέα κ. Σπιλάνη τόσο για την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας με την ΕΥΔΑΠ Α.Ε. μεταξύ 15 νησιών του Αιγαίου, τόσο και για την συνεχιζόμενη παρότρυνση των Δημάρχων των νησιών του Β. Αιγαίου για υπογραφή συμβάσεων.
• Ζητάμε να ανακληθούν οι αποφάσεις Δήμων που έχουν ληφθεί για παραχώρηση της διαχείρισης των υδάτινων πόρων στην ΕΥΔΑΠ Νήσων Α.Ε. και να μην υπογραφεί από κανένα Δήμαρχο Προγραμματική Συμφωνία Πλαίσιο.
• Καλούμε τις Περιφέρειες να προχωρήσουν στην λειτουργία των Περιφερειακών Συμβουλίων Υδάτων ώστε η πολιτική και τα διαχειριστικά σχέδια να είναι αποτέλεσμα διαβούλευσης.
• Ζητάμε να κινηθούν διαδικασίες μέσω της ΚΕΔΕ για την αναβάθμιση των δυνατοτήτων των νησιωτικών δήμων για την ενίσχυση των ΔΕΥΑ και των υπηρεσιών Ύδρευσης των Δήμων με την άρση της απαγόρευσης για πρόσληψη προσωπικού που θα βοηθήσει στην κάλυψη κενών προσωπικού όπου υπάρχουν και την στήριξη μέσα από αποκεντρωμένες δομές ώστε να διαχειριστούν σωστά τους υδάτινους πόρους και τα λύματα των νησιών, και να παρέχουν ποιοτικές υπηρεσίες στους κατοίκους με γνώμονα την ποιότητα και όχι το κέρδος.
• Ζητάμε την τροποποίηση της υποπαραγράγου Γ.1 παράγραφος 12, ώστε να μπορέσουν οι ΔΕΥΑ να λειτουργήσουν και να συνεχίσουν να παρέχουν ποιοτικές υπηρεσίες στους κατοίκους των νησιών του Β. Αιγαίου (και όχι μόνο).
• Καλούμε τα πολιτικά κόμματα και τους φορείς του Β. Αιγαίου να στηρίξουν το κοινωνικό αγαθό –το νερό- ώστε να μην περάσει σε χέρια ιδιωτών.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΕΥΑ ΛΕΣΒΟΥ

 

Διαβάστε εδώ μια παλαιότερη ανάρτησή μας: ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Π.Ε.Κ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΑΥΞΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΛΕΣΒΟΥ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

www.pek-mit.gr

30/05/2012

Προς

Τον Δήμαρχο Λέσβου Δημήτρη Βουνάτσο,

Τους επικεφαλείς των Δημοτικών Παρατάξεων,

Το Δημοτικό Συμβούλιο,

Κύριοι,

Οι εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι ΕΒΕ, οι φτωχοί αγρότες, στην πόλη και στα χωριά μας, έχουν φθάσει στο απροχώρητο. Η πολιτική που μέχρι τώρα εφαρμόστηκε από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και ΛΑΟΣ, με την στενή συνεργασία και τις οδηγίες πάντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν οδηγήσει τα λαϊκά νοικοκυριά σε οικονομικό μαρασμό. Οι όποιες οικονομίες τους έχουν εξαντληθεί, η ανεργία, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, το πετσόκομμα των όποιων κοινωνικών παροχών, η μείωση της τιμής στο γάλα και στο λάδι, σε αντίθεση με την αύξηση των ζωοτροφών, λιπασμάτων και λοιπών αγροτικών εφοδίων, έχουν φέρει τις λαϊκές οικογένειες σε κατάσταση οικονομικής εξαθλίωσης, δυσκολεύονται να εκπληρώσουν και τις στοιχειώδεις βασικές ανάγκες.

Τα κοινωνικά αγαθά όπως φως, νερό, τηλέφωνο άρχισαν να γίνονται είδη πολυτελείας και είναι αδύνατο να πληρωθούν.

Κύριοι Δημοτικοί σύμβουλοι,

Τώρα που θα συνεδριάζετε με θέμα την αύξηση της τιμής του νερού, σε πολλούς δημότες του Δήμου Λέσβου κρέμεται η απειλή της διακοπής του νερού, γιατί δεν έχουν να πληρώσουν το λογαριασμό και γι’ αυτό το φθηνό (προϊόν), όπως το ονομάζουν κάποιοι από εσάς, που πιθανόν για τα εισοδήματά τους να είναι και έτσι.

Η διοίκηση του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου καλεί έναν-έναν τους Δημοτικούς συμβούλους προσωπικά, αλλά και το σύνολο του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λέσβου. Βρέστε τρόπους, διεκδικήστε μαζί με τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ, τους φτωχούς αγρότες, την χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, τα απαιτούμενα κονδύλια για τις υπηρεσίες της ύδρευσης και αποχέτευσης της πόλης και των χωριών μας.

Μην επιβάλλετε άλλα χαράτσια στους δημότες, δεν αντέχουν!!!

Εμείς σαν Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο θα κάνουμε το παν, θα μας βρείτε απέναντι σε κάθε προσπάθεια παραπέρα εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών, που πρέπει να παρέχονται με συμβολικό τίμημα στους Δημότες.

Ακόμα και να εγκριθεί αυτή η απόφαση από το Δ.Σ. δεν θα περάσει στην πράξη.

Θα μπούμε μπροστά να οργανώσουμε την απειθαρχία και ανυπακοή στις αποφάσεις, που επιβάλουν νέα χαράτσια στους εργαζόμενους.

Μην κάνετε και το νερό πανάκριβο προϊόν και το στερήσετε από την λαϊκή οικογένεια.

Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό κανένας δεν νομιμοποίειται να το μετατρέψει σε εμπόρευμα.

Η επέκταση της ΔΕΥΑΛ σε όλους τους πρώην Καποδιστριακούς Δήμους, για τους κατοίκους των χωριών μας σημαίνει:

Τουλάχιστον 100% θα είναι η αύξηση του νερού και με αναδρομική ισχύ!

Επιμελώς κρύβετε ό,τι με την εφαρμογή της απόφασης για επέκταση της ΔΕΥΑΛ σε όλα τα χωριά, αυτόματα επιβάλλεται 80% ειδικό τέλος, 15% ΦΠΑ, στην κατανάλωση νερού, συν οι προβλεπόμενες αυξήσεις κατανάλωσης νερού και στα τέλη σύνδεσης νερού, αποχέτευσης, πάγια τέλη, τόκοι καθυστέρησης, αναδρομικά, κλπ.

Αυτό είναι το τίμημα που θα πληρώσουν τα χωριά μας για την ολοκλήρωση του Καλλικράτη, από την πλειοψηφία του Δήμου Λέσβου.

Από τη Διοίκηση του ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟΥ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ (www.pek-mit.gr)

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΎΔΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΛΕΣΒΟΥ (ΔΕΥΑΛ) ΟΡΓΑΝΟ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΡΟΥΣΦΕΤΙΩΝ ΤΩΝ «ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ»…

Σε ανοιχτή επιστολή που έστειλε στο δήμαρχο Λέσβου, Δημήτρη Βουνάτσο, o κ. Στρ. Αντώνας καταγγέλλει μια περίπτωση ρουσφετολογικής μετάταξης υπαλλήλου, υδροδότηση κτημάτων για μικροπολιτικούς σκοπούς, απαξίωση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ και της υπηρεσίας, καθώς και φαινόμενα αλαζονείας.

Ο κ. Αντώνας καλεί το δήμαρχο να πάρει θέση σε όλα αυτά, καθώς η παράταξη στην οποία ηγείται έχει την πλειοψηφία στο Δ.Σ. της ΔΕΥΑ Λέσβου. Τονίζει δε, πως το Δ.Σ. της Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου συμμετέχει στο Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ για να «βάζει φρένο σε αντιλαϊκές μεθοδεύσεις, σε διάφορες αλαζονικές και ρουσφετολογικές συμπεριφορές και πρακτικές των πλειοψηφιών και για να ξεσκεπάζει στα μάτια των εργαζομένων τις πρακτικές αυτών που κόπτονται για το λαό, για τη δημοκρατία, όπου σε περιπτώσεις, ανάλογα των περιστάσεων, το παίζουν ανεξάρτητοι» κ.λπ..

Του Ν. Μανάβη, (empros.net)

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Του Στρατή Αντώνα

Στο Δήμαρχο Λέσβου

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Στους επικεφαλείς των δημοτικών παρατάξεων

Κύριε Δήμαρχε του δήμου Λέσβου,

Απευθύνομαι σε σας γιατί προσωπικά, έχετε την ευθύνη στο Δημοτικό Συμβούλιο της πρότασης των Δημοτικών Συμβούλων, εκ μέρους της Παράταξης της οποίας ηγείσθε στο Δ.Σ. της ΔΕΥΑ Λέσβου, άρα και την πολιτική ευθύνη.

Προσωπικά έχω διατελέσει μέλος του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΜ την προηγούμενη τετραετία, αλλά και τη νέα που διανύουμε σαν εκπρόσωπος του Π.Ε.Κ (www.pek-mit.gr). Ένα χρόνο περίπου με νέο Πρόεδρο και νέο Δ.Σ. διανύουμε, που με συγκεκριμένες διαδικασίες οριστήκαμε ο καθένας, από τον φορέα που εκπροσωπούμε.
Αυτό που μου έδωσε το ερέθισμα να απευθύνω δημόσια αυτή την επιστολή στο Δήμαρχο Λέσβου, είναι η τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ.

Η σταγόνα όμως που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν συγκεκριμένες αποφάσεις του τελευταίου Δ.Σ.

Βέβαια παρόμοιες αποφάσεις και περιστατικά, αλλά και συμπεριφορές του Προέδρου του Δ.Σ., υπήρξαν και σε προηγούμενα συμβούλια, στον ένα χρόνο που διανύσαμε.

Τι έγινε λοιπόν στο τελευταίο Δ.Σ:

Α) Για εξυπηρέτηση και μόνο φιλικής, ρουσφετολογικής μετάταξης υπαλλήλου, με την επιμονή του Προέδρου, συνεπικουρούμενου από ειδικό σύμβουλο του Δημάρχου, αποφασίστηκε η αλλαγή του εσωτερικού κανονισμού.

Β) Τι στιγμή που η λειψυδρία είναι προ των πυλών και με αυτοθυσία εδώ και δύο μήνες συγκεκριμένων υπαλλήλων λειτουργεί το αντλιοστάσιο στην «τσίτα» και γίνεται κατορθωτή η σταθερή υδροδότηση της πόλης και των χωριών. Επανέφερε για δεύτερη φορά με εισήγηση του προέδρου στο συμβούλιο, θέμα και το προχώρησαν με επιμονή του ίδιου σε απόφαση. Συγκεκριμένα αποφάσισαν κατά πλειοψηφία, να παραχωρήσουν παροχή νερού σε δύο κτήματα περιοχής, που το καλοκαίρι «καίγεται» από νερό και οι κάτοικοι των χωριών πολλές φορές μένουν χωρίς νερό, γιατί επί χρόνια η τακτική των διάφορων Προέδρων Τοπικών Συμβουλίων, ήταν να δίνουν νερό σε κτήματα για μικροπολιτικά οφέλη. Παρά το γεγονός ότι και στο προηγούμενο Δ.Σ. παρουσιάστηκαν παρόμοιες καταστάσεις και με τις παρεμβάσεις του εκπροσώπου των εργαζομένων της ΔΕΥΑΛ, του εκπροσώπου του ΠΕΚ, εκπροσώπου του Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανικών Λέσβου και άλλων συμβούλων, είχε μπει φρένο σε τέτοιες ρουσφετολογικές πρακτικές, που λειτουργούν σε βάρος όλων των δημοτών. Συνεχίζεται σήμερα με πείσμα, αυτή η τακτική από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ, με την δικαιολογία ότι είχε βεβαίωση από τον πρόεδρο της Τοπικής κοινότητας ότι τα συγκεκριμένα κτήματα είχαν υδροδότηση πριν τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

Γ) Οι προτάσεις των υπηρεσιακών παραγόντων για καθαρά τεχνικά θέματα, κοινά αποδεκτά από τους τεχνικούς και με ειδικές συστάσεις των ειδικευμένων μελετητών και οι κανόνες λειτουργίας των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, για τον Πρόεδρο δεν έχουν καμιά αξία, μπροστά στην ικανοποίηση των αιτημάτων των πιθανών πολιτικών του φίλων; Έτσι για τρίτη φορά φέρνει θέμα για συζήτηση στο Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ, την απαίτηση κάποιου δημότη για παροχή νερού πάνω από κεντρικό καταθλιπτικό αγωγό, για να ποτίζει τον κήπο σε ιδιοκτησία του, που βρίσκεται εκτός οικισμού, από την μοναδική γεώτρηση που υπάρχει και μετά βίας επαρκεί για τα δύο χωριά, που υδροδοτούνται από αυτή. Και να προσθέσουμε ότι τους καλοκαιρινούς μήνες μεταφέρεται νερό και με βυτίο, γιατί το νερό δεν επαρκεί και για τα δυο χωριά, τους τρεις τουλάχιστον θερινούς μήνες.

Δ) Και το τελευταίο, με την υπόθεση της προγραμματικής σύμβασης με τον Δήμο Λέσβου για την παροχή υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, που τώρα τελευταία απασχολεί έντονα τις τοπικές κοινότητες, τους εργαζόμενους της ΔΕΥΑΛ, αλλά και την ίδια τη ΔΕΥΑΛ.
Ενώ είναι ζήτημα πραγματικά, το τι θα γίνει με το μέλλον της ύδρευσης και της αποχέτευσης του Δήμου Λέσβου, ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΛ προχώρησε χωρίς κάποια ενημέρωση, χωρίς απόφαση του Δ.Σ., σε προσφυγή, με αίτηση για την ανάκληση της προγραμματικής σύμβασης με τον Δήμο Λέσβου, όρισε δικηγόρο και κατόπιν εορτής το έφερε σαν θέμα για συζήτηση στο Δ.Σ., την τρίτη 11/12/2011 (όπως κάποιος θα έλεγε αυτός έχει το μαχαίρι αυτός και το πεπόνι).

Αυτά προς το παρόν.

Ας μας απαντήσει ο Δήμαρχος καλύπτονται αυτές οι ενέργειες και πρακτικές, δηλαδή το ρουσφέτι, η απαξίωση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ, της υπηρεσίας, η αλαζονεία, από τον ίδιο; Και επειδή στο Δ.Σ. της ΔΕΥΑΛ, εκτός του Προέδρου υπάρχει ένας από τους συμβούλους, που πρόσφατα έχει προσλάβει ο ίδιος ο Δήμαρχος.

Στο Δ.Σ. πάντως όταν ρωτήθηκαν και ειπώθηκε, από εμένα προσωπικά ό,τι αυτά θα κατατεθούν επίσημα και δημόσια στο Δήμαρχο, η απάντηση ήταν «κάνε ότι καταλαβαίνεις», που σημαίνει, ότι όλα αυτά έχουν την έγκριση.

Πραγματικά η εμπειρία μου και η γνώση της συμπεριφοράς συγκεκριμένων διορισμένων διοικήσεων, από τις διάφορες εκλεγμένες τοπικές διοικήσεις, είναι, ότι οι αποφάσεις είναι προειλημμένες και η συμμετοχή των εκπροσώπων των διάφορων φορέων, των εργαζομένων κ.λπ., είναι μόνο για να προσθέσουν κάποια άλλοθι και την νομιμοποίηση στην συνείδηση των εργατικών λαϊκών μαζών ό,τι τα όποια αντιλαϊκά μέτρα και χαράτσια, επιβάλλονται κατά καιρούς, από τέτοιου είδους Δ.Σ. διαφόρων οργανισμών και δημοτικών επιχειρήσεων, είναι καρπός δημοκρατικών διαδικασιών και συλλογικών αποφάσεων, που πάρθηκαν, μετά από δημιουργική συζήτηση και με γνώμονα το καλό του λαού και του τόπου.

Το Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο, που το εκπροσωπώ, συμμετέχει σε αυτές τις επιτροπές και συμβούλια, όχι γιατί πιστεύουμε ότι μπορούμε να αλλάζουμε τις πολιτικές, που θα ακολουθήσουν οι συγκεκριμένες πολιτικές και κομματικές πλειοψηφίες, που έχουν το πάνω χέρι σ’ αυτά. Αλλά συμμετέχουμε για να βάζουμε φρένο σε αντιλαϊκές μεθοδεύσεις, σε διάφορες αλαζονικές και ρουσφετολογικές συμπεριφορές και πρακτικές των πλειοψηφιών και για να ξεσκεπάζουμε στα μάτια των εργαζομένων, τις πρακτικές αυτών που κόπτονται για το λαό, για την δημοκρατία, όπου σε περιπτώσεις, ανάλογα των περιστάσεων, το παίζουν ανεξάρτητοι κ.λπ.

Στρατής ΑΝΤΩΝΑΣ

Μέλος του Δ.Σ της ΔΕΥΑΛ, εκπρόσωπος του ΠΕΚ (www.pek-mit.gr)

ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ

Το νερό μέχρι την δεκαετία του ‘70-‘80 στους μεγάλους δήμους και μόνο στις πρωτεύουσες των νομών υπήρχαν υδρόμετρα και κατέγραφαν την κατανάλωση νερού, η δε τιμή του νερού ήταν συμβολική γιατί και οι δήμοι είχαν τη δυνατότητα να καλύπτουν τα έξοδα άντλησης και διανομής του νερού από τη διαχείριση κρατικών επιχορηγήσεων. Τα έργα ύδρευσης-αποχέτευσης ήταν υπόθεση του κρατικού Προϋπολογισμού και μάλιστα όσο πιο δραστήριος ήταν ο δήμαρχος και απαιτούσε από την εκάστοτε κυβέρνηση, είχε να επιδείξει και έργο και στο τομέα αυτό.

Να θυμίσουμε για την Πόλη της Μυτιλήνης τα μεγάλα για την εποχή τους έργα, τη δεξαμενή της Αγίας Κυριακής και τη μεταφορά του αντλιοστασίου στο Ίππειος και των δύο αγωγών από το Ίππειος στη δεξαμενή Αγίας Κυριακής κ.λπ. με τα αναπαυτήρια στο δρόμο, τον αγωγό Κρατήγου-Μυτιλήνης και άλλα έργα που ακόμα είναι σε λειτουργία.

Βέβαια με τις αναγκαίες προσαρμογές και παρεμβάσεις, με την αναγκαστική επιβολή του νόμου 1069/80, που τον ψήφισε η ΝΔ και τον εφάρμοσε το ΠΑΣΟΚ, το νερό άρχισε να μην θεωρείται κοινωνικό αγαθό. Οι υπηρεσίες ύδρευσης στους δήμους υποχρεώθηκαν να μετατραπούν σε επιχειρήσεις με ανταποδοτικό χαρακτήρα. Οι επιχειρήσεις αυτές ονομάστηκαν ΔΕΥΑ και ξεκίνησαν να επιχορηγούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, όμως κάθε χρόνο είχε φθίνουσα πορεία και τώρα τελευταία σχεδόν εκμηδενίστηκε, χωρίς καμία αντίδραση των Δημάρχων και δημοτικών αρχών.

Το νερό έγινε εμπόρευμα και οι ΔΕΥΑ λειτουργούσαν ανταποδοτικά. Η όποια κρατική επιχορήγηση που στην αρχή ήταν αξιοσημείωτη, στην πορεία σχεδόν καταργήθηκε, ή είναι ανάξια λόγου. Οι ΔΕΥΑ από την ίδρυσή τους ήταν επιχειρήσεις θνησιγενής. Αυτό φαίνεται και από το ότι όλες σχεδόν είναι χρεωμένες έως υπερχρεωμένες και μια σειρά δραστηριότητες τις έχουν αναλάβει εργολάβοι.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι λόγω του νομικού καθεστώτος που υπήρχε στις ΔΕΥΑ, οι δήμαρχοι και οι δημοτικές αρχές μέσα από τις ΔΕΥΑ έκαναν κοινωνική πολιτική, αλλά πάλι το όποιο έργο κοινωνικής πολιτικής το φόρτωναν στη τιμή του νερού.
Στη Μυτιλήνη απάλλαξαν τα σχολεία και τις εκκλησίες από τέλη ύδρευσης-αποχέτευσης, έκαναν μειώσεις σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες. Έκαναν τα λεγόμενα ρουσφέτια στους ημέτερους. Ο δήμος δεν πλήρωνε νερό για πάρκα, δημοτικά κτίρια (καμιά φορά γινόταν και αλόγιστη χρήση) και ήταν ο πρώτος «μπαταχτσής» για τη ΔΕΥΑ. Το κόστος αυτό μεταφραζόταν σε αύξηση τιμής του νερού, δηλαδή στην ουσία το νερό πέρα από το ότι από κοινωνικό αγαθό έγινε εμπόρευμα. Έγινε και μέσο για να φορτωθούν στους δημότες μια σειρά δραστηριότητες, ή υποχρεώσεις του κράτους προς τους πολίτες, που ήδη έχουν πληρώσει μέσα από τη φορολογία και έρχονται να αναπληρώσουν μέσα από τα πανάκριβα τιμολόγια του νερού.

Έτσι λοιπόν με τον Καποδίστρια επεκτάθηκε παραπέρα η εμπορευματοποίηση του νερού. Η τιμή του νερού σε αρκετές περιπτώσεις πήγε στα ύψη. Τα χωριά που συνενώθηκαν με τους δήμους, ενώ μέχρι τώρα είχαν τη δυνατότητα συμβολικά να πληρώνουν για το νερό και την αποχέτευση, με τη συνένωση (κοιτώντας πάντα την τιμή του δήμου) η τιμή του νερού ήταν ανοδική και επιβλήθηκαν τέλη αποχέτευσης. Για τα όποια έργα βιολογικού καθαρισμού έγιναν, επιβαρύνθηκαν οι κάτοικοι τη λειτουργία τους. Οι ΔΕΥΑ υποχρεώθηκαν να πάρουν δάνεια, να φτιάξουν εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού και δεξαμενές νερού, δίκτυα ύδρευσης-αποχέτευσης.

Λέμε υποχρεώθηκαν γιατί αν δεν υπήρχε οικόπεδο, αν δεν υπήρχε συμμετοχή αποδεδειγμένη για τα έργα δεν μπορεί μια ΔΕΥΑ να μπει σε πρόγραμμα για να χρηματοδοτηθεί το έργο.
Όπως στη Μυτιλήνη η ΔΕΥΑΜ φορτώθηκε ένα τεράστιο δάνειο για την αγορά οικόπεδου για τον βιολογικό καθαρισμό και ενώ αυτό για την αποπληρωμή δόσεων επιβαρύνει και αυτό την τιμή του νερού, με αποφάσεις των προηγούμενων δημοτικών αρχών το μεγαλύτερο μέρος έχει παραχωρηθεί στο Δήμο.

Το νερό έγινε πανάκριβο εμπόρευμα. Ήδη ο βασικός όγκος νερού της χώρας μας έχει πάει σε χέρια ιδιωτών και τώρα με το μνημόνιο οι εταιρείες ύδρευσης Αθηνών και Θεσ/νίκης, θα παραχωρηθούν πλήρως στους ιδιώτες. Με τον Καλλικράτη οι ΔΕΥΑ θα υποχρεωθούν, είτε να διευρύνουν το αντικείμενό τους και να συμπεριλάβουν σ’ αυτό όλες τις δραστηριότητες, ύδρευσης, και αποχέτευσης, των δήμων που συγχωνεύονται και να παραλάβουν τις εγκαταστάσεις, και να εναρμονισθούν τα χωριά των δήμων με τη λογική της εμπορευματοποίησης, είτε να μείνουν τα χωριά έξω από τη ΔΕΥΑ. Αλλά η λογική της παραπέρα εμπορευματοποίησης θα κυριαρχήσει, γιατί ο Καλλικράτης κλείνει κάθε παράθυρο που έδινε τη δυνατότητα στους μικρούς δήμους να διατηρήσουν ορισμένα χαρακτηριστικά του νερού ως κοινωνικό αγαθό. Δηλαδή σε κάθε περίπτωση το νερό πλέον θα είναι εμπόρευμα, από το μικρό χωριό μέχρι την πρωτεύουσα και η άμεση μεγάλη αύξηση των τιμολογίων ύδρευσης και αποχέτευσης με την λογική της πειθαρχίας στο νόμο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ είναι αναπόφευκτη.

Εδώ πρέπει να πούμε ότι οι ΔΕΥΑ είτε απορροφήσουν τους δήμους που συγχωνεύονται, είτε μείνουν έτσι όπως είναι, με την πολιτική που εφαρμόζεται για την ύδρευση και αποχέτευση, είναι καταδικασμένες σε διάλυση και οι υπηρεσίες τους και εγκαταστάσεις τους, είτε συνολικά, είτε τμηματικά να δοθούν σε ιδιώτες, όπου το νερό και τα λύματα θα γίνουν πηγή κέρδους για αυτούς που θα αναλάβουν την διαχείρισή τους και για το λαό πανάκριβο εμπόρευμα.

Αυτά τα στοιχεία του Καλλικράτη έκρυβαν επιμελώς οι δήμαρχοι πρώην και νυν του ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ο πρώην Νομάρχης και ο νυν Περιφερειάρχης. Έκρυβαν ότι ο Καλλικράτης είναι το όχημα μέσα από το οποίο θα εμπορευματοποιηθούν πλήρως μια σειρά κοινωνικά αγαθά και κοινωνικές υπηρεσίες όπως το νερό, το περιβάλλον, η παιδεία, η υγεία κ.λπ.
Τα έκρυβαν όλα αυτά πίσω από επιμέρους ανούσιες κοκορομαχίες για το αν θα είναι ένας-δυο ή τρεις δήμοι, αλλά με τα αντιλαϊκά χαρακτηριστικά. Κάθε σταγόνα νερό που εκχωρείται για εκμετάλλευση στους ιδιώτες, είτε με ΣΔΙΤ, είτε με προγραμματικές συμβάσεις, είτε με πωλητήριο, είναι έγκλημα και συμβάλλει στην ανάπτυξη για λογαριασμό της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και όχι του τόπου μας.

Το νερό πλέον με την εφαρμογή του Καλλικράτη θα είναι ακόμα πιο ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα και στην πορεία πηγή κέρδους για τις επιχειρήσεις, «όχι πλέον δημοτικές», που θα κυριαρχήσουν στην ύδρευση και αποχέτευση των χωριών μας, των πόλεων μας και γενικά των δήμων. Όσο γι’ αυτά που ακούμε για επιχειρήσεις του δήμου ή των πρώην δήμων για το πόσιμο νερό σε συνεργασία με ιδιωτικές εταιρίες, κάθε άλλο παρά βοήθησαν στην ανάπτυξη, αλλά παραδίδουν ένα κοινωνικό αγαθό και το φυσικό περιβάλλον του τόπου μας στην ανεξέλεγκτη δράση των όποιων επιχειρηματιών και στο κυνήγι του ανταγωνισμού.

Υπάρχει λύση; Ναι. Σε μια πορεία άλλης ανάπτυξης που θα έχει στο κέντρο της προσοχής της τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι την εξυπηρέτηση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και το νερό πάψει να είναι εμπόρευμα, αλλά κοινωνικό αγαθό, και αυτό μπορεί να υλοποιηθεί με:

1. Τη δημιουργία αποκλειστικά Δημόσιου Ενιαίου Φορέα Διαχείρισης των υδάτινων πόρων.
2. Την ένταξη όλων των εργαζομένων στις επιχειρήσεις ύδρευσης με κατοχύρωση και διεύρυνση των δικαιωμάτων τους.
3. Άμεσα μέτρα για να σταματήσει η μόλυνση των υδροφορέων κυρίως από βιομηχανικά απόβλητα και να εφαρμοστούν ολοκληρωμένα προγράμματα αποκατάστασης τους για υγιεινό και φτηνό νερό.
4. Δημιουργία θεσμικού πλαισίου που θα αντιμετωπίζει το νερό ως φυσικό πόρο ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο, τη φύση και την ανάπτυξη της κοινωνίας που σημαίνει ότι το νερό αποτελεί κοινωνική ιδιοκτησία και είναι υπό κρατικό έλεγχο και διαχείριση.
5. Επεξεργασία και εφαρμογή ολοκληρωμένης υδατικής πολιτικής, που αφορά την έρευνα, την προστασία της και την ορθολογική αξιοποίηση των υδάτινων πόρων συνολικά στη χώρα και κατά υδατικό διαμέρισμα.

Στρατής Αντώνας
Μέλος του Γραφείου της
ΝΕ Λέσβου του ΚΚΕ

.....