Άρθρο του Δημήτρη ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΟ «Έθνος της Κυριακής»
Οι συζητήσεις των στελεχών του ΔΝΤ, που δημοσιεύτηκαν στον ιστότοπο «Wikileaks», έφεραν στην επιφάνεια τις οξύτατες αντιθέσεις ανάμεσα στο ΔΝΤ, τμήματα του κεφαλαίου των ΗΠΑ από τη μία και την ΕΕ και ειδικότερα τμήματα του γερμανικού κεφαλαίου από την άλλη, οι οποίες εκδηλώνονται με αφορμή το ελληνικό πρόγραμμα και τις δυσκολίες στην ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης.
Γιατί είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι η δημοσίευση αυτών των συνομιλιών, σε αυτή τη χρονική στιγμή, αλλά κι όσα ακολούθησαν, όπως η συνάντηση Μέρκελ - Λαγκάρντ, έχουν να κάνουν μόνο με την πορεία της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης και τη στάση τεχνοκρατών τύπου Τόμσεν και Βελκουλέσκου.
Τα αίτια είναι πολύ βαθύτερα κι αφορούν τη διαχείριση του χρέους συνολικά κι όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και την ίδια την πορεία της Ευρωζώνης.
Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ και κατ' επέκταση το ΔΝΤ, προβάλλουν την ολοκλήρωση της αξιολόγησης ως προϋπόθεση για «κούρεμα» του ελληνικού κρατικού χρέους, την οποία θα επωμιστεί κυρίως η Γερμανία.
Η Γερμανία αντιδρά σε αυτή την προοπτική προβάλλει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης ως μέσο πίεσης για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων, διατηρώντας ανοιχτό ακόμα και το ενδεχόμενο της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη.
Συνεπώς, η προβολή αυτής της αντιπαράθεσης μέσω δημοσιευμάτων ούτε τυχαία είναι ούτε και πρωτοφανής. Θυμίζουμε την αμερικανογερμανική διαμάχη, με αφορμή τις αποκαλύψεις του πράκτορα της NSA, Σνόουντεν για παρακολουθήσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων από υπηρεσίες των ΗΠΑ, μ' εμπλοκή και τότε των «Wikileaks».
Οι συζητήσεις των στελεχών του ΔΝΤ, που δημοσιεύτηκαν στον ιστότοπο «Wikileaks», έφεραν στην επιφάνεια τις οξύτατες αντιθέσεις ανάμεσα στο ΔΝΤ, τμήματα του κεφαλαίου των ΗΠΑ από τη μία και την ΕΕ και ειδικότερα τμήματα του γερμανικού κεφαλαίου από την άλλη, οι οποίες εκδηλώνονται με αφορμή το ελληνικό πρόγραμμα και τις δυσκολίες στην ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης.
Γιατί είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι η δημοσίευση αυτών των συνομιλιών, σε αυτή τη χρονική στιγμή, αλλά κι όσα ακολούθησαν, όπως η συνάντηση Μέρκελ - Λαγκάρντ, έχουν να κάνουν μόνο με την πορεία της διαπραγμάτευσης της ελληνικής κυβέρνησης και τη στάση τεχνοκρατών τύπου Τόμσεν και Βελκουλέσκου.
Τα αίτια είναι πολύ βαθύτερα κι αφορούν τη διαχείριση του χρέους συνολικά κι όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και την ίδια την πορεία της Ευρωζώνης.
Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ και κατ' επέκταση το ΔΝΤ, προβάλλουν την ολοκλήρωση της αξιολόγησης ως προϋπόθεση για «κούρεμα» του ελληνικού κρατικού χρέους, την οποία θα επωμιστεί κυρίως η Γερμανία.
Η Γερμανία αντιδρά σε αυτή την προοπτική προβάλλει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης ως μέσο πίεσης για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων, διατηρώντας ανοιχτό ακόμα και το ενδεχόμενο της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη.
Συνεπώς, η προβολή αυτής της αντιπαράθεσης μέσω δημοσιευμάτων ούτε τυχαία είναι ούτε και πρωτοφανής. Θυμίζουμε την αμερικανογερμανική διαμάχη, με αφορμή τις αποκαλύψεις του πράκτορα της NSA, Σνόουντεν για παρακολουθήσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων από υπηρεσίες των ΗΠΑ, μ' εμπλοκή και τότε των «Wikileaks».












