- Αριστερά στη Μυτιλήνη - A la izquierda en la isla de Lesbos de Grecia - Left on Lesvos island of Greece
Πέμπτη 14 Απριλίου 2016
Αγροτικός Σύλλογος Παράκτιας Αλιείας Λέσβου «ο Άγιος Νικόλαος»: Περίεργες «επενδύσεις» στον Κόλπο Καλλονής
Κυριακή 11 Μαΐου 2014
Άμεσα μέτρα για τους ψαράδες του Καταρράκτη (Του Δημήτρη Θωμά)
Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΙΕΩΝ ΚΑΡΛΟΒΑΣΟΥ:48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
Σάββατο 19 Μαρτίου 2011
ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΚΟΠΕΛΙΤΗΣ: ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ - ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ
Κυριακή 22 Αυγούστου 2010
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΣ ΣΤΗ ΛΑΓΚΑΔΑ ΧΙΟΥ
Μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση, και μάλιστα σε ένα από τα χωριά που έχει τμήμα της θαλάσσιας περιοχής του αναπτυγμένες μονάδες ιχθυοκαλλιέργιες, διοργανώνει στη Λαγκάδα Χίου η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ-Αγωνιστική Πρωτοβουλία."Η ανάπτυξη των ΠΟΑΥ (Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών) και οι επιπτώσεις τους στους παράκτιους αλιείς και στο περιβάλλον."
Ομιλητής θα είναι ο Θανάσης Καλογερογιάννης ιχθυολόγος και δ/ντης του τμήματος αλιείας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λέσβου.
Παρασκευή 21 Αυγούστου 2009
H ΥΠΕΡΑΛΙΕΥΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ
Οι κυβερνήσεις και τα παπαγαλάκια τους περί τα αλιευτικά επιχειρούν να παραπλανήσουν την κοινή γνώμη φορτώνοντας την ευθύνη στους μικρομεσαίους ψαράδες οι οποίοι, όπως ισχυρίζονται, κοιτάζουν το σήμερα και δε νοιάζονται για το αύριο. Η επίρριψη ευθυνών στους ψαράδες κρύβει τους πολιτικούς και οικονομικούς στόχους των κυβερνήσεων της ΝΔ σήμερα και του ΠΑΣΟΚ παλιότερα, του κεφαλαίου και της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της ΕΕ που στοχεύουν στην εκδίωξη των μικρών και μεσαίων ψαράδων και την υποταγή όσων από αυτούς παραμείνουν στο επάγγελμα σαν υπάλληλοι αλιευτικών εταιρειών.
Όλοι αυτοί επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στην αστυνόμευση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, πλασάροντας την άποψη ότι έτσι προστατεύουν τον αλιευτικό πλούτο απ' τις αχαλίνωτες διαθέσεις των ψαράδων. Κατά την αντίληψή τους, οι ψαράδες είναι κοινωνική ομάδα του περιθωρίου που έχει μάθει να ζει στα όρια της νομιμότητας!!! Το εκπληκτικό είναι ότι η εικόνα του παράνομου και καταστροφέα του αλιευτικού πλούτου τείνει να περάσει και να γίνει πεποίθηση σε πολλούς ψαράδες, οι οποίοι, έχοντας το πλέγμα της ενοχής, δεν τολμούν να διεκδικήσουν τα δίκαια αιτήματά τους.
Η υπεραλίευση είναι μια πραγματικότητα που δεν την αμφισβητούν οι ίδιοι οι ψαράδες. Συνήθως την ευθύνη την καταλογίζουν σε συναδέλφους τους, που τυχαίνει να διαθέτουν αποδοτικότερα εργαλεία για τη συλλογή αλιευμάτων στην ίδια περιοχή που δραστηριοποιούνται. Σαν αντίληψη, αυτή είναι κοντόφθαλμη, επειδή βλέπει τους θάμνους και όχι το δάσος! Αν μάλιστα εξελιχθεί και μετατραπεί σε «αγωνιστική διεκδίκηση» για κατάργηση των αποδοτικών εργαλείων, τότε έχουμε να κάνουμε με την τακτική «χτυπάμε το σαμάρι, γιατί δεν μπορούμε να χτυπήσουμε τον γάιδαρο». Αυτή η αντιπαλότητα μεταξύ ψαράδων ως προς τα εργαλεία υπήρξε ανέκαθεν τροχοπέδη στη δημιουργία αλιευτικού μετώπου ενάντια στην αντιαλιευτική πολιτική, γιατί αντί για τη διεκδίκηση κοινών ουσιαστικών αιτημάτων, επικεντρώνεται σε δευτερεύοντα ζητήματα που επενεργούν διαλυτικά στην κοινή τους προσπάθεια.
Διαχρονικές κυβερνητικές ευθύνες
Είναι οι διαχρονικές κυβερνητικές πολιτικές που εκχώρησαν την αξιοποίηση του αλιευτικού πλούτου κατά αποκλειστικότητα στα κυκλώματα εμπορίας, τα οποία υπαγορεύουν στους ψαράδες την αλίευση μερικών δεκάδων ειδών αλιευμάτων. Για τα υπόλοιπα είδη, εάν συλληφθούν σε ποσότητες μεγάλες, η μόνη λύση είναι η απόρριψή τους είτε στη θάλασσα απ' ευθείας απ' το καΐκι του ψαρά, είτε στις χωματερές απ' το φορτηγό του ιχθυέμπορου.
Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι η βαθμιαία ελάττωση των εμπορεύσιμων ειδών σε αριθμό και σε βιομάζα, απ' τη μια, και η κατασπατάληση ακόμα πιο μεγάλης βιομάζας αλιευμάτων που δεν υστερούν σε θρεπτική αξία έναντι των εμπορεύσιμων, τα οποία παίρνουν το δρόμο της απόσυρσης ή και απόρριψης. Στην υπεραλίευση στην οποία εξωθείται ο ψαράς από τους ιχθυέμπορους και τις απαιτήσεις τους έχουν ευθύνη και οι κυβερνήσεις επειδή ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν για την αξιοποίηση των μη εμπορεύσιμων ειδών.
Με βάση τα παραπάνω, ο ψαράς όχι μόνο δεν μπορεί να θεωρείται ως προαγωγός της υπεραλίευσης, αλλά είναι το θύμα αυτής της κατάστασης. Μπορεί να υπερεπενδύει σε εξοπλισμό, ελπίζοντας να βελτιώσει την οικονομική του κατάσταση. Αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να συντηρεί τις ιχθυαγορές και να πλουτίζει τους εμπόρους. Γι' αυτό η άποψη ότι ο μικρομεσαίος ψαράς καταστρέφει τον ενάλιο πλούτο είναι πολύ επιφανειακή και πέρα ως πέρα λανθασμένη. Επειδή αυτός έχει βαθιά συνείδηση της ανάγκης προστασίας του αλιευτικού πλούτου και γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον ότι η εξάντληση των αλιευτικών αποθεμάτων δεν του παρέχει επαγγελματικό μέλλον.
Είναι όμως συνείδηση που παραμένει σε ατομικό επίπεδο και όχι σε συλλογικό. Ολοι θέλουν την προστασία, αλλά η υποψία ότι η μείωση της αλιευτικής προσπάθειας του ενός θα αποτελέσει ευκαιρία σε κάποιον άλλο να εκμεταλλευτεί το κενό της απουσίας του απ' το αλιευτικό πεδίο, τους οδηγεί όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά στην ανασφάλεια και κατά συνέπεια η προστασία δεν υλοποιείται. Ετσι η κατάσταση στους αλιευτικούς πόρους μοιάζει σαν μια πίτα που ο καθένας προσπαθεί όσο το δυνατό συντομότερο να αρπάξει ένα καλό κομμάτι ανάλογα με τα μέσα που διαθέτει πριν προλάβει κάποιος να του το πάρει.
Εκδίωξη των μικρομεσαίων ψαράδων
Η αλιευτική κατάσταση στη χώρα μας και ο τρόπος διαχείρισης των αλιευτικών πόρων αντικειμενικά διευκολύνει την υλοποίηση του στρατηγικού στόχου της ΕΕ, που συνίσταται στην εκδίωξη των πολλών μικρών και μεσαίων αλιευτικών επιχειρήσεων για την επίτευξη ελέγχου των αλιευτικών πόρων από το πολυεθνικό κεφάλαιο. Τα κοινοτικά προγράμματα εκσυγχρονισμού και ανανέωσης του αλιευτικού στόλου που είναι αναγκαία για τους μικρομεσαίους ψαράδες, συνέτειναν στην αύξηση της προσωρινής αποδοτικότητας σε αλιεύματα αλλά και στην ταχύτερη στη συνέχεια μείωση των αλιευτικών αποδόσεων, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν αρκετοί ψαράδες στην εθελούσια έξοδο λόγω του ασύμφορου της παραμονής τους στην αλιεία.
Η αποχώρηση αυτή και η εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων από τους λίγους θα αποτρέψει την υπεραλίευση; Η απάντηση είναι προκαταβολικά ΟΧΙ. Η υπεραλίευση θα γίνεται απ' τους λίγους και μεγάλους γιατί οικονομία της αγοράς και προστασία του περιβάλλοντος είναι ασυμβίβαστα!!! Στη θέση του ανταγωνισμού των μικρών αλιευτικών επιχειρήσεων θα υπάρχει ο ανταγωνισμός των μεγάλων εταιρειών με πιο επώδυνες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στους αλιευτικούς πόρους.
Με την αναθεώρηση της ΚΑΠ δίδεται μια προπαγανδιστική έμφαση στην προστασία των αλιευτικών πόρων. Όμως αυτά είναι εξαγγελίες όπως και οι διακηρύξεις παλιότερα για ορθολογική διαχείριση των αλιευτικών πόρων που ουδέποτε υλοποιήθηκαν. Τίποτα περισσότερο από καθαρή εξαπάτηση.
Στην ΕΕ κυριαρχούν οι δυνάμεις της αγοράς και εκείνο που αποτελεί κύριο μέλημα είναι η σταθερότητα της αγοράς που δεν έχει καμιά σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος και τις λαϊκές ανάγκες εργαζομένων και καταναλωτών. Όσο κυριαρχούν αυτές οι δυνάμεις πάντα θα υπάρχει ανταγωνισμός και αναπόφευκτο αποτέλεσμα θα είναι η υπεραλίευση.
Η μόνη ελπίδα να υλοποιηθεί η ορθολογική διαχείριση του ενάλιου πλούτου και να αποτραπεί η υπεραλίευση είναι όταν οι παραγωγικές δυνάμεις έρθουν στο προσκήνιο και αναδείξουν μια εξουσία που θα μεριμνά για την αξιοποίηση του αλιευτικού πλούτου στο σύνολό του και όχι επιλεκτικά.
Θα μεριμνά για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και τη διασφάλιση του εισοδήματος όλων των ψαράδων στα πλαίσια μιας φιλολαϊκής πολιτικής. Οι μικρομεσαίοι ψαράδες που έχουν πρωτίστως συμφέρον απ' την προστασία και την ορθολογική διαχείριση του θαλάσσιου οικοσυστήματος θα πρέπει με κοινές προσπάθειες να παραμερίσουν τις συντεχνιακές αντιπαλότητες και να καθορίσουν τους όρους παραγωγής που ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες που δεν είναι τίποτα άλλο παρά το φθηνό, φρέσκο ψάρι.
Να συνειδητοποιήσουν ότι οι σημερινοί όροι παραγωγής αντικειμενικά ωφελούν τα εμπορικά κυκλώματα που εξασφαλίζουν κέρδη έχοντας την αβάντα των ελεύθερων εισαγωγών αλιευμάτων, λόγω υποστήριξης της ΕΕ στα εμπορεύσιμα είδη, αλλά κι απ' τη διακίνηση των μη εμπορεύσιμων ειδών που αλιεύονται σε μεγάλες ποσότητες κι εκεί γίνεται η μεγαλύτερη εκμετάλλευση των ψαράδων.
Να κατανοήσουν ότι θα μπορέσουν να απαλλαγούν απ' τη θηλιά της εξάρτησης μόνο όταν αποφασίσουν μαζί με την αγωνιζόμενη αγροτιά και με μπροστάρη το εργατικό κίνημα να συμπορευτούν μαζί τους, να μπουν κι αυτοί στους κοινούς αγώνες. Διαφορετικά, η μοίρα τους θα είναι η εθελούσια αποχώρησή τους απ' τα αλιευτικά πεδία, αφήνοντάς τα στους νέους ψαράδες, στην ίδια κατάσταση όπως τα παρέλαβαν απ' τους πατεράδες τους.
Θανάσης ΚΑΛΟΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ
..
Πέμπτη 16 Απριλίου 2009
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΛΙΕΙΑΣ
Οι βουλευτές του ΚΚΕ Σταύρος Σκοπελίτης, Νίκος Γκατζής, Γιάννης Ζιώγας, Νίκος Καραθανασόπουλος, Νίκος Μωραΐτης, Βέρα Νικολαΐδου και Μπάμπης Χαραλάμπους ΕΡΩΤΟΥΝ τον αρμόδιο Υπουργό:
Γιατί κωφεύει στα επανειλημμένα υπομνήματα των μικρομεσαίων ψαράδων και δεν ανακαλεί την παράλογη «ειδική άδεια αλιείας για τα μεγάλα πελαγικά ψάρια» σαν προϋπόθεση άσκησης αλιείας των ειδών αυτών από μικρομεσαίους ψαράδες.
Τι μέτρα θα πάρει ώστε να περιορίσει τα καταστροφικά αποτελέσματα που προκαλούν οι μεγάλες αλιευτικές εταιρείες στα μεγάλα πελαγικά ψάρια, οι οποίες «σαρώνουν» τα πελάγη, συλλέγουν ζωντανά τα ψάρια αυτά και τα μαντρώνουν σε ιχθυοκλωβούς προς πάχυνση.
Τι μέτρα θα πάρει για να καταργήσει τις συνεχώς κλιμακούμενες υπόλοιπες απαιτήσεις σε βάρος τους, όπως π.χ. δήλωση των αλιευμάτων σε καθορισμένα λιμεναρχεία, διαφορετικά από το λιμάνι τους.
.
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
ΑΛΙΕΥΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ: Η ΚΟΙΝΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΛΙΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΥΣ ΨΑΡΑΔΕΣ
Κοντεύουν δέκα χρόνια που υπομένουμε το μαρτύριο της "ειδικής άδειας αλιείας μεγάλων πελαγικών ψαριών". Ένα από τα πολλά προϊόντα της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) που στη δήθεν προστασία των μεγάλων πελαγικών ψαριών (τόνου & ξιφία) περιορίζουν το δικαίωμα αλιείας των ψαριών αυτών, σε όλο και λιγότερους ψαράδες.
Για το πρόβλημα αυτό έχουμε στείλει υπομνήματα το 2001 και το 2005 και ζητάμε την κατάργηση του θεσμού αυτού που συστηματικά ποινικοποιεί την αλιεία. Είναι παράλογο επαγγελματίες ψαράδες να στερούνται του δικαιώματος αλιείας ορισμένων ειδών. Ο ψαράς είναι ψαράς για όλα τα ψάρια.
Δυστυχώς όμως όχι δεν μας ακούσατε αλλά χρόνο με το χρόνο σηκώνετε τον πήχη των διοικητικών απαιτήσεων όλο και πιο ψηλά. Μας εμπλέκετε σε γραφειοκρατικές διαδικασίες που δεν τελειώνουν μόνο στη χορήγηση της "ειδικής άδειας", αλλά αρχίζουν από την έκδοσή της. Χωρίς κατανόηση των εξαντλητικών συνθηκών της δουλειάς μας, μας υποχρεώνετε να διανύσουμε και μερικά επιπλέον μίλια για να δηλώσουμε τα αλιεύματα στα λιμεναρχεία που έχετε καθορίσει πριν πάμε στο λιμάνι μας. Αν παλιότερα υπήρχε επιφύλαξη για τις προθέσεις σας, τώρα δεν υπάρχει.
ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΙΩΞΕΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΟΛΙΓΩΝ και το δικαιολογείτε για την προστασία των αποθεμάτων των μεγάλων πελαγικών ψαριών.
Η εξάντληση των αλιευτικών αποθεμάτων δεν γίνεται από τα "τσιμπολογήματα" των μικρών ψαράδων, αλλά απ΄τα "σαρώματα" και στη συνέχεια τα "μαντρώματα" των ζωντανών αλιευμάτων στους ιχθυοκλωβούς των μεγάλων εταιρειών. Την υπεραλίευση θα την ψάξετε στα γραφεία των αλιευτικών εταιρειών που σχεδιάζουν και προγραμματίζουν την κατ΄αποκλειστικό τρόπο καταδίωξη της τούνας και του ξιφία. Θα τη ψάξετε στα γραφεία των μεγαλεμπόρων που πλουτίζουν απ΄την υπερπόντια διακίνηση των ειδών αυτών. Θα την βρείτε προπαντός στη πολιτική που σας επιβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση να εφαρμόζετε. Μια πολιτική που προάγει και στηρίζει τα συμφέροντα των μεγάλων αλιευτικών επιχειρήσεων και των μεγαλοεμπόρων.
Αλλά ας έχετε υπόψη σας μερικά πράγματα. Εμείς δεν γίναμε ψαράδες από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κουβαλάμε ιστορία ψαροσύνης χιλιάδων ετών και δεν έχει δικαίωμα η Ευρωπαϊκή Ένωση από ενεργούς ψαράδες να μας μετετρέψει σε απόμαχους θεατές στα παγκάκια των λιμανιών μας. Δεν θα αναλωνόματε να στέλνουμε κάθε τόσο και λιγάκι συμβουλευτικά υπομνήματα όταν πλέον ξέρουμε ότι αυτά πάνε στα καλάθια των αχρήστων στα Υπουργεία σας.
ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΟΓΗΣ "ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΨΑΡΙΑ". Όσο διαιωνίζεται αυτή η αυθαιρεσία να ξέρετε ότι τα όρια της υπομονής μας δεν είναι ανεξάντλητα. Η ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΑΝΥΠΑΚΟΗ. Μη μας εξαναγκάζετε λοιπόν να γίνουμε ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ.
....
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009
ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Ένα μικρό απόσπασμα από τις ομιλίες - συζητήσεις που οργανώνει η ΚΟ Λέσβου στην ύπαιθρο με σκοπό την ανάπτυξη των θέσεων του ΚΚΕ για την Αγροτική Οικονομία και την προοπτική διεξόδου της αγροτιάς.
Αν και στο επίκεντρο βρέθηκε η ελαιοπαραγωγή ανοίχτηκαν κι άλλοι τομείς της αγροτικής οικονομίας όπως η κτηνοτροφία και η αλιεία που διαθέτει το νησί μας σε μεγάλη κλίμακα και οι οποίοι έχουν την ίδια φθίνουσα πορεία.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και για τις θέσεις του Κόμματος για τον Παραγωγικό Συνεταιρισμό έτσι όπως το ΚΚΕ τον αναδεικνύει μέσα από ένα πλέγμα προτάσεων που να παίζει ρόλο σε όλο το κύκλωμα από την παραγωγή ως την κατανάλωση με ελέγχους πάνω στους μεγαλεμπόρους.
Η αποδοχή των προτάσεων του Κόμματος από την πλειοψηφία των μικρών και μικρομεσαίων αγροτών, τους κτηνοτρόφους και τους ψαράδες ξεπέρασε κάθε προσδοκία μας!
..
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009
ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΑΛΙΕΩΝ ΠΕΤΡΑΣ
Ήδη τα Σωματεία Σιγρίου, Σκάλας Συκαμιάς "Παναγιά Γοργόνα", Πλωμαρίου, Περάματος, Σκάλας Καλλονής "Αγία Άννα", απέστειλαν προς τον Περιφερειάρχη υπόμνημα συμπαράστασης στον αγώνα των ψαράδων της Πέτρας που έχει ως εξής:
"Το Σωματείο μας τάσσεται αλληλέγγυο στην αγωνία των συναδέλφων μας της Πέτρας που ζητούν την απομάκρυνση του ιχθυοτροφείου που βρίσκεται στην περιοχή της Αγ. Μαρίνας (Μπαλούτσος).
Το νησί μας έχει αρνητικές εμπειρίες απ΄τη δραστηριότητα των ιχθυοκαλλιεργειών και δε θα επιθυμούσαμε να έχουμε ιχθυοτροφείο εκεί που δουλεύουμε. Για άλλη μια φορά ακόμα θα φωνάξουμε.
Η Λέσβος δεν έχει ανάγκη από ιχθυοτροφεία. Έχει ανάγκη να στηριχθεί η Αλιεία της γιατί είναι σημαντική η συμβολή της τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό και εθνικό επίπεδο".
....
Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2009
"ΕΑΝ ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΜΕΙΣ..." - ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΛΙΕΩΝ ΠΕΤΡΑΣ & ΠΕΡΙΞ "12 ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ"
"... Εμείς δεν βρεθήκαμε στη θάλασσα εξαιτίας επιδοτούμενων προγραμμάτων. Γίναμε ψαράδες γιατί γεννηθήκαμε δίπλα στους ψαρότοπους και ελπίζουμε να παραμείνουμε κι εμείς και τα παιδιά μας στην Αλιεία.
Αυτό το ιχθυοτροφείο που λειτουργεί εδώ και δέκα χρόνια, έχει αλλάξει τρεις ιδιοκτήτες. Ο κάθε επιχειρηματίας όταν δεν τον συμφέρει να συνεχίσει τη δραστηριότητα αυτή, μεταβιβάζει στον επόμενο την επιχείρηση.
Εάν δεν ήμασταν εμείς και οι αγρότες, το νησί αυτό, δεν θα είχε ούτε τους μισούς κατοίκους σε πληθυσμό.
Κοιτάξτε που βρισκόμαστε γεωγραφικά και τι προβλήματα αντιμετωπίζουμε. Αυτό το νησί που κάποιοι ανακάλυψαν ότι μπορεί να είναι γκρίζα ζώνη επιβιώνει και αντιστέκεται γιατί έχει πολλούς ψαράδες.
Μπορεί, να επιβιώσει χωρίς την ιχθυοκαλλιέργεια των επιχειρηματικών ομίλων. Δεν θα επιβιώσει αν δεν υπάρχει Αλιεία και ψαράδες...."
Απόσπασμα από την επιστολή του Σωματείου Αλιέων Πέτρας & Πέριξ "12 Απόστολοι", που στάλθηκε στον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Β. Αιγαίου, σχετικά με το αίτημα της απομάκρυνσης μονάδας ιχθυοκαλλιέργειας από την περιοχή της Αγ. Μαρίνας Σκαλοχωρίου ("Μπαλούτσος").
.
Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2009
ΑΛΙΕΙΑ: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΖΟΥΡΑΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ
Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις των ψαράδων που δουλεύουν στη μηχανότρατα, ενάντια στην απόφαση του ΥΠΑΑΤ, κατ΄ εφαρμογή του Κοινοτικού Κανονισμού 1967/2006, που τους υποχρεώνει να απομακρυνθούν από τις ακτές και να δουλέψουν πέραν του 1,5 μιλίου, αντί του ενός που υπήρχε μέχρι φέτος, αποδεικνύει ότι η πολιτική της μεζούρας στη θάλασσα και στα ψάρια είναι ανεφάρμοστη και αντιεπιστημονική.
Εκείνο που ισχύει στην Αλιεία είναι τα αλιευτικά πεδία όπου ο κάθε ψαράς επιλέγει να δουλέψει με βάση τρία κριτήρια:
α. το ότι εντοπίσθηκαν ψάρια στο πεδίο επιλογής,
β. το ότι είναι κατάλληλο μέρος για το εργαλείο που διαθέτει,
γ. το ότι δεν υπάρχει εκείνη τη στιγμή άλλος ψαράς που δραστηριοποιείται στο συγκεκριμένο αλιευτικό πεδίο.
Το ζητούμενο επομένως είναι η σωστή χωροθέτηση αλιευτικών δραστηριοτήτων και η ορθή χρήση των αλιευτικών εργαλείων.
Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008
ΛΗΜΝΟΣ - ΑΪ-ΣΤΡΑΤΗΣ: ΜΑΡΑΣΜΟΣ & ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ
Μαραζώνει η φτωχή αγροτιά
Οι αγρότες και οι εργαζόμενοι των δύο νησιών αντιμετωπίζουν, καθημερινά, τα αποτελέσματα της πολιτικής των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Η μείωση της αγροτικής παραγωγής, ο μαρασμός της φτωχής αγροτιάς, οι απαράδεκτες εργασιακές σχέσεις, η απομόνωση απ' την υπόλοιπη χώρα λόγω της «απελευθέρωσης» των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών, τα προβλήματα Παιδείας και Υγείας δεν είναι «απλές» εκφράσεις για τους 15.000 κατοίκους της Λήμνου και τους κατοίκους του Αϊ Στράτη. Είναι μια πραγματικότητα που τη βιώνουν καθημερινά.
Οι συνθήκες στην αγροτοκτηνοτροφία, στην αμπελοκαλλιέργεια και στην αλιεία - τις κύριες ασχολίες των κατοίκων - χρόνο με το χρόνο χειροτερεύουν. Με την αντιαγροτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, από τη μια, και με τη στάση των συμβιβασμένων στο μεγάλο κεφάλαιο, πλειοψηφίες των ΔΣ της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΑΣ), από την άλλη, οι αγρότες της Λήμνου βρίσκονται σε αδιέξοδο.
Το Λιμάνι της Μύρινας
* Από το Σεπτέμβρη του 2003 έως το Σεπτέμβρη του 2004 παρήχθησαν 3.000 τόνοι σταφύλια και η τιμή που δόθηκε ήταν 35 λεπτά το κιλό.
* Το διάστημα Σεπτέμβρης 2004 - Σεπτέμβρης 2005 παρήχθησαν μόλις 2.500 τόνοι και η τιμή ήταν 25 λεπτά ανά κιλό.
* Το διάστημα Σεπτέμβρης 2006 - Σεπτέμβρης 2007 παρήχθησαν 3.000 τόνοι και η τιμή ήταν 28 λεπτά ανά κιλό. Οι τιμές αντιστοιχούσαν στις τιμές του 1985.
* Το διάστημα Σεπτέμβρης 2007 - Σεπτέμβρης 2008 παρήχθησαν 2.500 τόνοι και η τιμή είναι 43 λεπτά ανά κιλό.
Πολλαπλές οι ζημιές της αγροτικής οικογένειας
Η ζημιά της αγροτικής οικογένειας πολλαπλασιάζεται με την τεράστια άνοδο της τιμής λιπασμάτων, καυσίμων, γεωργικών μηχανημάτων, τα μεροκάματα που ξοδεύει ένας παραγωγός για να καρπίσει ένα αμπέλι, τη χρονοβόρα και λειψή καταβολή των επιδοτήσεων, το γεγονός ότι μετά από ένα χρόνο γίνεται η καταβολή του ποσού από την ΕΑΣ και τους ιδιώτες στους παραγωγούς.
Αξίζει να συμπληρώσουμε ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ υπερχρέωσαν τις αγροτικές ενώσεις, με την αντιαγροτική πολιτική τους και αρνούνται να ρυθμίσουν τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της ΕΑΣ. Την ίδια στιγμή, χαρίζουν με διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα, δισεκατομμύρια στους ιδιώτες για να δημιουργήσουν οινοποιεία (ήδη λειτουργούν 7 ιδιωτικά οινοποιεία).
Ο αμπελοκαλλιεργητικός Σύλλογος, με ευθύνη των ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ, αδρανοποιήθηκε, ενώ την ίδια ώρα η ΑΤΕ βάζει ληστρικά επιτόκια και αποικιοκρατικούς όρους για τη χρηματοδότηση της ΕΑΣ, όπως μείωση του προσωπικού, πώληση κτιρίων και αποθηκών που ανήκουν στην ΕΑΣ, μη εξαγγελία τιμών.
Η ΠΑΣΥ και το σωματείο των εργαζομένων στην ΕΑΣ που δρα μέσα απ' τις γραμμές του ΠΑΜΕ αντιστάθηκαν και αντιστέκονται δυναμικά στο ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας της Ένωσης. Να σημειώσουμε ότι μόνο τα τελευταία χρόνια ξεπουλήθηκε το σφαγείο της ΕΑΣ σε ιδιώτη, το εκκοκκιστήριο και οι αποθήκες στα χωριά σε ιδιώτες, ενοικιάστηκε σε ιδιώτη το τυροκομείο για 20 χρόνια και σε εξευτελιστικές τιμές. Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν ότι για το οινοποιείο (ό,τι απέμεινε στην ΕΑΣ) ενδιαφέρεται επιχειρηματίας του κλάδου και οι 50 εργαζόμενοι είναι στον αέρα.
Λιγοστεύουν οι κτηνοτρόφοι
Όσον αφορά την κτηνοτροφία στο νησί υπάρχουν 60.000 αιγοπρόβατα, 2.000 αγελάδες και μοσχάρια. Από την αρχή του 2008 πουλήθηκαν έξω από το νησί 42.000 ζωντανά αμνοερίφια. Έχουν σφαχτεί από το ιδιωτικό σφαγείο 10.000 και από άλλους ιδιώτες 10.000.
Αποτέλεσμα της πολιτικής της ΕΕ είναι η δραματική μείωση των κτηνοτρόφων στο νησί, ιδιαίτερα των νέων. Ταυτόχρονα, συγκεντρώνονται τα κοπάδια των κτηνοτρόφων σε λίγα χέρια. Ενδεικτικά: Φέτος το πρόβειο γάλα πουλήθηκε 90 λεπτά ανά κιλό και το κατσικίσιο 50 λεπτά ανά κιλό, ενώ πέρυσι πουλήθηκε στα 75 λεπτά και 35 λεπτά αντίστοιχα. Αύξηση μόλις 15 λεπτά ανά κιλό.
Ένα ακόμα ζήτημα της αγροτοκτηνοτροφίας είναι το πρόβλημα του μεγάλου πληθυσμό των αγριοκούνελων και οι καταστροφές που προκαλούν στις καλλιέργειες και σε όλη τη φυτική παραγωγή του νησιού. Για το θέμα αυτό τα μέτρα είτε έχουν αποτύχει παταγωδώς είτε έχουν αποδειχθεί υποσχέσεις.
Το ΠΑΜΕ και η ΠΑΣΥ στέκονται στο πλευρό των εργαζομένων και των αγροτών. Στιγμιότυπο από παλιότερη κινητοποίηση
Γ.Χ.
Απολύσεις και απομόνωση...
Οι κάτοικοι της Λήμνου ζουν με τις απολύσεις, την απομόνωση και τα προβλήματα Υγείας και Παιδείας.
Οι απολύσεις, η ανεργία, η υποαπασχόληση, όλα τα προβλήματα των λαϊκών οικογενειών υπάρχουν στη Λήμνο και τον Αϊ - Στράτη. Η πλειοψηφία των κατοίκων ζει με δάνεια, η «απελευθέρωση» της ακτοπλοΐας έχει εντείνει την απομόνωσή τους από την υπόλοιπη χώρα και τα προβλήματα Υγείας και Παιδείας είναι μόνιμα.
Στα εργασιακά θέματα υπάρχουν, ήδη, μαζικές απολύσεις. Σε κεντρική ξενοδοχειακή μονάδα του νησιού έχασαν τη δουλειά τους δεκάδες εργαζόμενοι. Οι απαντήσεις που δόθηκαν από την Τοπική Διοίκηση, σε σύσκεψη που έκανε το ταξικό σωματείο των ξενοδοχοϋπαλλήλων, ήταν του τύπου: Αυτά έχει η πρόοδος... και απολύσεις και ανεργία!.
Με τη συμπαράσταση του ΠΑΜΕ, διοργανώθηκαν συλλαλητήρια με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων.
Σοβαρά εργασιακά προβλήματα υπάρχουν και σε πολλές άλλες επιχειρήσεις. Το καλοκαίρι, το ΠΑΜΕ «έσπασε» την εργοδοτική τρομοκρατία και ενημέρωσε τους εργαζόμενους για τα δικαιώματά τους και τις θέσεις του. Μετά από αυτό, αυξήθηκαν οι εγγραφές νέων μελών - ιδιαίτερα γυναικών - στο σωματείο ιδιωτικών υπαλλήλων.
Καμπάνια ενημέρωσης των μεταναστών
Στο νησί υπάρχουν περίπου 1.000 οικονομικοί μετανάστες, οι οποίοι ζουν σε άθλιες συνθήκες απασχόλησης, ανασφάλιστοι και με χαμηλά μεροκάματα.
Ήδη, έχει ξεκινήσει μια καμπάνια ενημέρωσης των μεταναστών από το Σωματείο Οικοδόμων και περίπου 200 μετανάστες είναι μέλη του. Χρόνιο αίτημα των σωματείων του νησιού είναι η δημιουργία Γραφείου ΟΑΕΔ και Επιθεώρησης Εργασίας στη Λήμνο, καθώς και Γραφείου ΥΠΑΔ για τους ασφαλισμένους του Δημοσίου.
Στη Λήμνο, σε σύνολο 15.000 κατοίκων, οι 2.500 περίπου είναι εργάτες, δημόσιοι υπάλληλοι κ.ά. Υπάρχουν 200 ξενοδοχοϋπάλληλοι, 1.000 οικοδόμοι, 300 ιδιωτικοί υπάλληλοι, 100 εργαζόμενοι ΟΤΑ, 200 σε ΔΕΚΟ και ΕΛΤΑ, 150 σε νοσοκομεία, 50 στο Επαρχείο, 30 σε ΕΑΣ, 400 είναι εκπαιδευτικοί.
Τα αποτελέσματα της «απελευθέρωσης» της ακτοπλοΐας
Οι κάτοικοι, οι εργαζόμενοι, οι επαγγελματίες της Λήμνου και του Αϊ - Στράτη βιώνουν έντονα τα οξυμένα προβλήματα με τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες. Τις συχνές βλάβες των παλιών καραβιών, τα λίγα δρομολόγια το χειμώνα που βάζουν το νησί σε απομόνωση, τα πανάκριβα εισιτήρια.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα της «απελευθέρωσης» της ακτοπλοΐας είναι τα παρακάτω:
Η εταιρεία ΣΑΟΣ έχει μειώσει κατά 2 τα δρομολόγια για Καβάλα και κατά 1 τα δρομολόγια για Λαύριο, ενώ έκοψε το δρομολόγιο για Κύμη. Ταυτόχρονα, αύξησε τις τιμές των εισιτηρίων κατά 8% και αρνείται να εκδίδει μειωμένα φοιτητικά εισιτήρια, τη στιγμή που έχει εισπράξει παχυλές επιδοτήσεις από το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας.
Η εταιρεία GA FERRIES έχει μειώσει κατά 3 τα δρομολόγια για Θεσσαλονίκη και έχει αυξήσει κατά 30% τις τιμές των εισιτηρίων για την τρίτη θέση.
Ελλείψεις σε Παιδεία - Υγεία
Στη Λήμνο λειτουργούν 2 δημοτικοί παιδικοί σταθμοί, 15 νηπιαγωγεία, 16 δημοτικά σχολεία, 3 γυμνάσια, 2 λύκεια, 2 ΕΠΑΛ και 1 ΕΠΑΣ. Ακόμη, λειτουργούν ένα Ειδικό Σχολείο, ένα ΕΕΕΚ, ένα Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας και ένα δημόσιο ΙΕΚ. Στον Αϊ - Στράτη λειτουργούν νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο.
Ο Αϊ - Στράτης
Τα σχολεία αντιμετωπίζουν προβλήματα με τις ελλείψεις του προσωπικού, αλλά και με τις κτιριακές υποδομές, κυρίως στη Μύρινα.
Σύμφωνα με έγγραφο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης προς το υπουργείο Παιδείας, λείπουν από τα δημοτικά σχολεία της Λήμνου εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων, μουσικοί, δάσκαλοι Ειδικής Αγωγής, ενώ δε λειτουργούν τάξεις υποδοχής αλλοδαπών μαθητών, παρόλο το μεγάλο αριθμό μεταναστών στο νησί.
Η Λήμνος δεν «ξεχωρίζει» και στον τομέα της Υγείας. Στο νοσοκομείο της Λήμνου, όπως και στα περισσότερα της χώρας, υπάρχουν ελλείψεις σε προσωπικό (ιατρικό, νοσηλευτικό, διοικητικό και βοηθητικό). Πολλοί κάτοικοι του νησιού καταγγέλλουν ότι, ενώ υπάρχει στο νοσοκομείο αξονικός τομογράφος, οι ασθενείς που χρειάζονται αξονική τομογραφία στέλνονται από τους υπεύθυνους του Νοσοκομείου σε ιδιωτικά κέντρα του νησιού για να κάνουν αυτήν την εξέταση.
Τα αιτήματα του ΠΑΜΕ για τα ζητήματα Υγείας
Οι ταξικές δυνάμεις των σωματείων του νησιού, η τοπική επιτροπή του ΠΑΜΕ, διεκδικούν:
> Άμεση κάλυψη των αναγκών σε όλα τα επίπεδα του νοσοκομείου της Λήμνου σε τεχνολογική υποδομή, ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Είναι ευθύνη της κυβέρνησης να δώσει άμεσα λύση σ' αυτό το χρόνιο πρόβλημα.
> Δημιουργία Μονάδας Αυξημένης Φροντίδας και Μονάδας Αιμοδοσίας. Άμεση κάλυψη του ΙΚΑ της Λήμνου με το απαραίτητο ιατρικό προσωπικό.
> Πλήρως εξοπλισμένο και στελεχωμένο πολυδύναμο ιατρείο στο Μούδρο, αλλά και αγροτικά ιατρεία στα χωριά, που να καλύπτουν τις ανάγκες των οικογενειών, των παιδιών, της μητέρας, των χώρων δουλειάς, των σχολείων, των αθλητικών χώρων.
Τα προβλήματα των νέων
Οι νέοι που ζουν στο νησί αντιμετωπίζουν την ανεργία, την υποαπασχόληση, τους χαμηλούς μισθούς, την ανασφάλεια για το μέλλον. Όταν αποφοιτούν από τα σχολεία, τα ΤΕΙ και το πανεπιστήμιο, μετακομίζουν στα μεγάλα αστικά κέντρα, χωρίς όμως να λύνονται τα προβλήματά τους.
Η δράση της ΚΝΕ και οι παρεμβάσεις της σε ζητήματα μόρφωσης, ναρκωτικών, διασκέδασης είναι καθοριστικές. Με θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, τονίζεται η ντόπια παράδοση. Στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ, χρόνο με το χρόνο, συγκεντρώνονται όλο και περισσότεροι νέοι.
Επιπλέον, στο νησί είναι παντελής η έλλειψη πολιτιστικών εκδηλώσεων από τους 4 Δήμους. Δεν υπάρχει ούτε ένα πολιτιστικό κέντρο. Το κινηματοθέατρο «Μαρούλα» λειτουργεί ως Δημοτική Επιχείρηση με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Την άσχημη πολιτιστική κατάσταση διασώζει ο Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος (ΜΕΑΣ) Λήμνου και ο Πολιτιστικός Σύλλογος του Κάσπακα.
rizospastis - 02/11/2008
.
Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2008
ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΚΑΦΟΥΣ "ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ" ΛΕΕΙ Η ΛΗΜΝΟΣ
ΑΧΤΙΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΗΜΝΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ
Διαλύεται η Ιστορία της αλιείας
Ένα ιστορικό αλιευτικό σκάφος της Λήμνου "ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ", οδηγείται στη διάλυση με κοινοτική επιδότηση, ως αποτέλεσμα της ευρωπολιτικής συρρίκνωσης του αριθμού των μικρών και μεσαίων σκαφών.
Ο ιδιοκτήτης του ιστορικού σκάφους έχει υποβάλλει αίτηση απόσυρσης και τεμαχισμού του σκάφους προκειμένου να λάβει την επιδότηση που αντιστοιχεί με βάση το πρόγραμμα απόσυρσης αλιευτικών σκαφών.
Το καΐκι, "βούτηξε" για πρώτη φορά στα νερά της Λήμνου, στις 04 Απριλίου 1947 και αποτελεί την ζωντανή ιστορία της αλιείας του νησιού. Εδώ και 60 χρόνια βρίσκεται αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Μύρινας, χωρίς κανείς να έχει ενδιαφερθεί για την πολιτιστική αξιοποίησή του.
Για το θέμα αυτό η Αχτιδική Επιτροπή Λήμνου του ΚΚΕ έβγαλε ανακοίνωση τονίζοντας ότι η παραδοσιακή αλιεία του νησιού δέχεται ένα ακόμα πλήγμα.
Η διάλυση του ιστορικού αλιευτικού σκάφους "ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ" είναι αποτέλεσμα της αντι-αλιευτικής πολιτικής της ΕΕ που με ευλάβεια εφάρμοσαν και εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Στην ανακοίνωση καταγγέλλεται το υποκριτικό ενδιαφέρον του κ. Σηφουνάκη και σημειώνεται πως η εφαρμογή της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της ΕΕ έχει ως αποτέλεσμα:
1. Τη βαθμιαία μείωση των μικρών και μικρομεσαίων σκαφών, που θα οδηγήσει στη δημιουργία ενός περιορισμένου αριθμού μεγάλων αλιευτικών επιχειρήσεων, οι οποίες θα λυμαίνονται τον ενάλιο πλούτο, εκμεταλλευόμενες το κενό που άφησαν οι εκδιωχθέντες ψαράδες.
2. Την περαιτέρω ανάπτυξη των ιχθυοκαλλιεργειών, που θα οδηγήσει σε περαιτέρω παραχωρήσεις μεγάλων θαλάσσιων εκτάσεων στις ορέξεις του κεφαλαίου, με ό,τι αρνητικές συνέπειες σημαίνει αυτό.
Η Αχτιδική Επιτροπή Λήμνου του ΚΚΕ καλεί τους ψαράδες του νησιού να αγωνιστούν μαζί με το ταξικό κίνημα, μέσα από τους συλλογικούς φορείς και τους παραγωγικούς συνεταιρισμούς για να ανατραπεί η Κοινή Αλιευτική Πολιτική και παράλληλα να διεκδικήσουν συγκεκριμένα αιτήματα για την επιβίωσή τους.
..







