Ν. ΜΟΤΤΑΣ - Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Ο «πατριωτισμός» του Κεφαλαίου είναι η μιζέρια του λαού

 

Του Νικόλαου Μόττα.

«Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς;
Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να
βρει κέρδη σ’ όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια.
Γι’ αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη
των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο πού
διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. [...]
Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του;
Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»

- Άρης Βελουχιώτης, Οκτώβρης 1944.

Η πλουτοκρατία πάει στο Κατάρ. Όχι μόνη της ασφαλώς. Αλλά συνοδεύοντας τον πολιτικό υφιστάμενο της, τον πρωθυπουργό, στο ταξίδι του στη χώρα της Μέσης Ανατολής. «Στο Κατάρ θα βρίσκεται από σήμερα το απόγευμα ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς επικεφαλής κυβερνητικής αντιπροσωπείας και συνοδευόμενος από περίπου 40 έλληνες επιχειρηματίες» έγραψε το Πρώτο Θέμα (29/1). Ο ηγέτης, λοιπόν, της «μεγάλης ευρωπαϊκής παράταξης» πήρε αλα μπρατσέτα το «πατριωτικό κεφάλαιο» και κίνησαν προς άγραν επενδύσεων από τους ζάμπλουτους εμίρηδες σαουδάραβες. Στόχος η ανάπτυξη. Αφού, λοιπόν, (δι)έλυσε με τον πλέον... δημοκρατικό τρόπο (επιστράτευση) την απεργία στο μετρό, αφού ξαμόλησε τα ΜΑΤ ενάντια στους αγρότες, αφού έσφιξε ακόμη δυνατότερα τη θηλιά στο λαιμό του λαού, ο πρωθυπουργός ξεκίνησε για νέα «πατριωτική» αποστολή. Με στόχο, πάντα, την “ανάπτυξη”...

 

Ανάμεσα στους ολιγάρχες που συνοδεύουν τον πρωθυπουργό στο Κατάρ είναι, ενδεικτικά, και οι κ.κ. Δημήτρης Κοπελούζος της Προμηθέας Gas, Νίκος Μάνεσης της Χαλυβουργίας Ελλάδος, ο εφοπλιστής Βαγ. Μαρινάκης, ο Κωνστ. Αγγελόπουλος της Χαλυβουργικής, ο ιδιοκτήτης της Lavipharm και επικεφαλής διεθνών σχέσεων του ΣΕΒ Θαν. Λαβίδας. Τα ονόματα των συνταξιδιωτών του κ. Σαμαρά – αυτών δηλαδή που θα συμμετέχουν στην προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων – δίνουν μια σαφή εικόνα της «υγειούς επιχειρηματικότητας» την οποία οραματίζεται η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Πρόκειται ασφαλώς για την ίδια υγιή επιχειρηματικότητα που εξυμνούσε προ λίγων μηνών και η εφημερίδα “Αυγή”, παρουσιάζοντας ομιλία της κας. Μαριάννας Λάτση με θέμα την ανάγκη «συμβολής της νέας ελληνικής επιχειρηματικότητας στη διαμόρφωση μιας νέας εθνικής αυτοπεποίθησης» (12 Δεκ.2012). Είναι ενδιαφέρον, λοιπόν, να δούμε πόσο ταυτίζεται ο «πατριωτισμός» του μεγάλου Κεφαλαίου με τα συμφέροντα του λαού και προς όφελους ποιανού λειτουργεί η περιβόητη “ανάπτυξη”.

 

Εκ των συνταξιδιωτών της πρωθυπουργικής επίσκεψης στο Κατάρ ο μεγαλοβιομήχανος Νίκος Μάνεσης, ιδιοκτήτης της “Χαλυβουργίας Ελλάδος ΑΕ”. Πρόκειται για τη γνωστή “Χαλυβουργία” της 9μηνης ηρωϊκής απεργίας των εργατών, των τρομοκρατικών και εκδικητικών απολύσεων, της επιθετικής εργοδοσίας που σε αγαστή συνεργασία με την τρικομματική κυβέρνηση επιχείρησε να καταστείλει τις απεργιακές κινητοποιήσεις του περασμένου έτους. Η επιχείρηση του Μάνεση (παρεπιπτόντως και μέλος του ΔΣ της Alpha Bank) κατέγραψε το 2010 πωλήσεις ύψους 272,3 εκατομμυρίων ευρώ, αυξημένες κατά 16,8% σε σχέση με τις αντίστοιχες του 2009. Το ενεργητικό της εταιρείας αυξήθηκε, μέσα σε 12 χρόνια, από το 1998 έως το 2010, κατά 415 εκατομ. ευρώ! Την ίδια στιγμή δε που ο ελληνικός λαός ματώνει κυριολεκτικά από την άγρια φοροεπιδρομή και τα βάρβαρα μέτρα λιτότητας, ο φορολογικός παράδεισος για τους μεγαλοεπιχειρηματίες ζεί και βασιλεύει: για το έτος 2012, ο μεγαλοβιομήχανος Ν. Μάνεσης δήλωσε συνολικό ατομικό εισόδημα... 30.714, 52 ευρώ! (περιοδ. Unfollow, τευχ. 13).

 

Το έτερο μονοπώλιο της παραγωγής χάλυβα είναι η “Χαλυβουργική” της οικογένειας Αγγελόπουλου. Είναι η γνωστή οικογένεια μεγαλοεπιχειρηματιών που το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει ανακυρήξει, με διάφορους τίτλους κατά το πρόσφατο παρελθόν, «μεγάλους ευεργέτες». Πρόκειται για τη γνωστή τακτική όπου η φιλανθρωπία, ως άλλη «κολυμβήθρα του σιλωάμ», ξεπλένει υπερκέρδη, καπιταλιστική εκμετάλλευση, και τραπεζικούς λογαριασμούς δισεκατομμυρίων, βοηθώντας ταυτόχρονα τον “ευεργέτη” να εξασφαλίσει φορολογικές απαλλαγές. Το 2010 οι πωλήσεις της “Χαλυβουργικής” άγγιξαν τα 138,6 εκατομ. ευρώ, αυξημένες κατά 2,7% σε σχέση με το 2009. Ο δε συνολικός τζίρος της εταιρείας αυξήθηκε το 2011 – εν μέσω κρίσης – κατά 57 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι πως χτίστηκαν τα «πατριωτικά» υπερκέρδη της “Χαλυβουργικής” όλα αυτά τα χρόνια. «Σαράντα πέντε εργάτες άφησαν την τελευταία τους πνοή μέσα στη "Χαλυβουργική". Εκατοντάδες οι σακατεμένοι, αμέτρητα τα εργατικά ατυχήματα» γράφει ρεπορτάζ του “Ριζοσπάστη” τον Σεπτέμβρη του 1997 (28 Σεπτ. 1997). Εργάτες που δούλεψαν στη βιομηχανία των Αγγελόπουλων είχαν μιλήσει τότε για άθλιες συνθήκες εργασίας, για τη νομοθεσία περί εργατικών ατυχημάτων που “έβγαζε λάδι” τον εργοδότη και έριχνε το φταίξιμο στους χαλυβουργούς, για έλλειψη μέτρων ασφαλείας που καθιστούσαν σχεδόν βέβαιο τον τραυματισμό των εργαζομένων με την πρώτη απροσεξία. Όπως φαίνεται λοιπόν, ο πατριωτισμός των “ευεργετών” της “Χαλυβουργικής” κόστισε 45 νεκρούς εργάτες (έως το 1997), εκατοντάδες τραυματίες και τρείς γενιές σκληρής εκμετάλλευσης στα χυτήρια του χάλυβα.

 

Άλλος συνταξιδιώτης του Αντώνη Σαμαρά είναι ο Δημήτρης Κοπελούζος, επικεφαλής του ομώνυμου επιχειρηματικού ομίλου και διευθύνων σύμβουλος της “Προμηθέας Gas”. Ο γνωστός μεγαλοεπιχειρηματίας έχει εδώ και πολύ καιρό εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην εκμετάλλευση πετρελαϊκών κοιτασμάτων και φυσικού αερίου, είναι συνέταιρος του ρωσικού κολοσσού Gazprom ενώ έχει δημιουργήσει από κοινού εταιρεία με τη ΔΕΗ με προσεδοφόρο αντικείμενο τα οικιακά φωτοβολταϊκά συστήματα. Ο μεγαλοεπιχειρηματίας – άλλοτε εκλεκτός “εταίρος” της κυβέρνησης Σημίτη – ήταν εκ των συνδαιτημόνων της συνάντησης που είχε η καγκελάριος Μέρκελ με εκπροσώπους του ανφάν γκατέ της ελληνικής πλουτοκρατίας στην Αθήνα τον περασμένο Νοέμβρη. Τώρα συνοδεύει τον πρωθυπουργό στο Κατάρ. Λογικό αν σκεφτούμε ότι ο Όμιλος Κοπελούζου παραμονεύει πίσω από κάθε ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, κατέχοντας ήδη το 5% του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος, τη μαρίνα Ζέας, διεκδικώντας μερίδιο στην Αττική Οδό, στα Κρατικά Λαχεία και στη διαχείριση των απορριμάτων στην Αττική. Με λίγα λόγια μπίζνες παντού, χέρι σε κάθε αποκρατικοποίηση και αδιάκοπο κυνήγι του κέρδους.

 

Η πρωθυπουργική επίσκεψη στο Κατάρ δε θα μπορούσε να μην έχει άρωμα ΣΕΒ. Έτσι τον Α.Σαμαρά συνοδεύει και ο Θανάσης Λαβίδας, ιδιοκτήτης της φαρμακευτικής εταιρείας Lavipharm και επικεφαλής διεθνών σχέσεων του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων. Η Lavipharm, τα τελευταία δύο τουλάχιστον χρόνια, έχει προβεί σε μαζικές απολύσεις (το πρώτο μισό του 2011 είχε ήδη απολύσει 50 εργαζόμενους), καθιερώνοντας, με εκβιαστικό για τους εργαζόμενους τρόπο, την εκ περιτροπής εργασία. Και όλα αυτά στο όνομα της οικονομικής κρίσης. Αξιοσημείωτο παρ' όλα αυτά είναι ότι το 2009, δεύτερη χρονιά της παγκόσμιας καπιταλιστικής ύφεσης, η εταιρεία κατέγραψε αύξηση του μικτού κέρδους κατά 5,6% σε σχέση με το 2008, αυξάνοντας σε σημαντικό βαθμό τις πωλήσεις της.

 

Σε μια περίοδο όπου εργατικά κεκτημένα δεκαετιών τινάζονται στον αέρα, οι 100 μεγαλύτερες ελληνικές εταιρείες μειώνουν το εργατικό κόστος (πετώντας κυριολεκτικά στο δρόμο εργαζόμενους) ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα τους – κερδοφορούν εν μέσω κρίσης πατώντας πάνω στο πτώμα της κοινωνίας. Σε αυτό το πλαίσιο ο αντιλαϊκός, αντεργατικός ρόλος του ΣΕΒ είναι, λίγο έως πολύ, γνωστός: μείωση εργατικού κόστους, πετσόκομμα εργατικών δικαιωμάτων, ενταφιασμός συλλογικών συμβάσεων, εκ περιτροπής εργασία, ευνοϊκές ρυθμίσεις για αύξηση επενδύσεων και μεγιστοποίηση κερδοφορίας. Ο πρωθυπουργός, άλλωστε, είχε συναντηθεί προ λίγων ημερών με τον πρόεδρο Δ. Δασκαλόπουλο για να συντονίσουν το κοινό μέτωπο κυβέρνησης-τρόϊκα-κεφαλαίου κατά των εργαζομένων. Η αποστολή του ΣΕΒ στο Κατάρ είναι, λοιπόν, περισσότερο κι' απο προφανής: να βεβαιωθεί η ντόπια κεφαλαιοκρατική ελίτ ότι η όποια συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης-εμίρηδων για επενδύσεις θα διασφαλίσει την απρόσκοπτη αύξηση των κερδών της.

 

Ποιός είναι λοιπόν ο «πατριωτισμός» του Κεφαλαίου και της περιβόητης «υγιειούς επιχειρηματικότητας»; Ορισμένα στοιχεία μιλάνε από μόνα τους:

 

− Κατά το 2011, μια χρονιά αιματηρών θυσιών για τα λαϊκά στρώμματα της χώρας μας, οι 500 πιο κερδοφόρες ελληνικές επιχειρήσεις παρουσίασαν αύξηση κερδών κατά 18,8%! (Έρευνα Statbank). Την ίδια ακριβώς στιγμή που η ανεργία κάλπαζε στα ύψη, ξεπερνώντας το 20% επί του πληθυσμού της χώρας, το μεγάλο κεφάλαιο έβγαινε κερδισμένο από την κρίση.

− Οι οκτώ μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας (Εθνική, Alpha, Eurobank, Πειραιώς, Marfin, Κύπρου, Εμπορική, ΑΤΕ) είχαν το Α' τρίμηνο του 2012 κέρδη (μόνο από τους τόκους) 721 εκατομ. ευρώ – δηλαδή 75% περισσότερο από τα έξοδα μισθοδοσίας και των οκτώ μαζί. Το ενεργητικό, δηλαδή τα περιουσιακά στοιχεία αυτών των 8 τραπεζών είναι σήμερα αυξημένο κατά 3,5% σε σχέση με το ενεργητικό τους πριν το ξέσπασμα της κρίσης. Την ίδια ώρα μειώνουν δραστικά προσωπικό (12%-15% το 2012) και αποδοχές για τους εργαζόμενους (Στοιχεία: Ελλην. Ένωση Τραπεζών & Οικονομ. Δελτία Τραπεζών, Α' Τρίμηνο 2012). Στο πρωθυπουργικό ταξίδι στο Κατάρ παίρνουν μέρος τραπεζίτες από την Εθνική, την Πειραιώς, την Alpha Bank αλλά και ο διευθύνων σύμβουλος της Eurobank (όμιλος Λάτση).

− Το «πατριωτικό» εφοπλιστικό κεφάλαιο απολαμβάνει απίστευτες φοροαπαλλαγές (σχεδόν 60 συνολικά!) που πηγάζουν απ' το Νόμο 27/1975 “περί φορολογίας πλοίων”. Έτσι, ασχέτως των κερδών που αποκομίζει από τις μπιζνες του, ο έλληνας εφοπλιστής οφείλει να πληρώσει, ως φόρο, το ποσό των 5.300 δολαρίων! Ταυτόχρονα δε, η κρίση λειτουργεί προς όφελος τους αν κρίνουμε από τα χρήματα που δαπανούν για την αγορά νέων πλοίων: 2 δισεκατομ. δολάρια για την απόκτηση μεταχειρισμένων πλοίων κατά τους πρώτους επτά μήνες του 2012 (Ημεροδρομος, Ριζοσπάστης, 4 Οκτ. 2012). Εύλογη λοιπόν και η συμμετοχή στα πρωθυπουργικά ταξίδια στα εμιράτα, ελλήνων εφοπλιστών όπως ο Β. Μαρινάκης (τέως συνέταιρος του έτερου εφοπλιστή Γ. Αλαφούζου στον ΣΚΑΪ).

 

Αυτός είναι ο περιβόητος «πατριωτισμός» των κεφαλαιοκρατών, αυτών που – με την υποστήριξη της τρικομματικής κυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) και την ένοχη σιωπή των υπόλοιπων αστικών και οπορτουνιστικών πολιτικών δυνάμεων – πλουτίζουν σε βάρος του λαού. Είναι «πατριωτισμός» κομμένος και ραμμένος στα κέρδη τους, αυτά που στον καπιταλισμό χτίζονται στις πλάτες των εργαζομένων. Είναι «πατριωτισμός α λα καρτ», καθώς είναι στο DNA του Κεφαλαίου να πηγαίνει εκεί όπου θα είναι σε θέση να εκμεταλλευτεί φτηνό εργατικό δυναμικό, να ισχυροποιήσει την εκμετάλλευση των εργαζομένων και να αποκομίσει όσο περισσότερο κέρδος γίνεται.

 

Σε αυτόν λοιπόν, τον κάλπικο «πατριωτισμό» είναι δεμένες χειροπόδαρα, τόσο η κυβέρνηση των τριών, όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ), η οποία δε χάνει ευκαιρία τελευταία να δίνει τα διαπιστευτήρια της στο ντόπιο και ξένο Κεφάλαιο. Σε αυτήν την ανίερη, αντιλαϊκή συμμαχία η εργατική τάξη και οι σύμμαχοι της, τα χαμηλά λαϊκά στρώμματα, οφείλουν να αντιτάξουν τον δικό τους, πραγματικό πατριωτισμό: αυτόν της αλληλεγγύης και του ανειρήνευτου αγώνα για οριστική ρήξη με τα δεσμά της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
 

(* Το άρθρο γράφτηκε στις 29/1/2013)

 

 

αναδημοσίευση από leninreloaded.blogspot.gr

 

 

ΤΟ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΘΕΛΕΙ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ (Βίντεο)

Δεν μπορεί να παράγει ούτε μια μπετόβεργα...

ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ: 23 ΙΟΥΛΗ Πλ. ΣΑΠΦΟΥΣ - ΣΤΟ ΠΛΑΙ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Η τρικομματική κυβέρνηση Ν.Δ.- ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ έδειξε το πραγματικό πρόσωπό της, σε κάθε εργαζόμενο που είχε κάποιες επιφυλάξεις. Την ίδια ώρα που δήθεν συζητούσαν με το σωματείο των Απεργών Χαλυβουργών στον Ασπρόπυργο. Μαζί με το μεγαλοβιομήχανο Μάνεση κατέστρωσαν σχέδιο επέμβασης με ΜΑΤ και χημικά, ενάντια στους απεργούς χαλυβουργούς και τις οικογένειες τους.

Για να διαλύσουν τις απεργιακές φρουρές, δεν δίστασαν και πνίξανε με χημικά, ακόμα και τα γυναικόπαιδα που βρίσκονταν μπροστά στο εργοστάσιο.

Οι Χαλυβουργοί στον Ασπρόπυργο εδώ και εννέα μήνες έδιναν και δίνουν ένα ηρωικό και τίμιο αγώνα για το δικαίωμα στη δουλειά, για να επαναπροσληφθούν οι 120 απολυμένοι συνάδελφοι τους, συνάδελφοι μας, για να δουλέψουν σε ανθρώπινες συνθήκες χωρίς καθημερινά ατυχήματα, που ορισμένες φορές είναι και θανατηφόρα.

Μέσα από τις Γενικές συνελεύσεις οι εργαζόμενοι χαλυβουργοί, με συντριπτική πλειοψηφία, αποφάσισαν και διατύπωσαν συγκεκριμένες προτάσεις, που οδηγούσαν στην άμεση λύση του προβλήματος, που είχε δημιουργήσει η εργοδοσία.

Όμως η κυβέρνηση των κυρίων Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη, αντί να πάρει σοβαρά υπόψη τις προτάσεις και να προχωρήσει σε πρακτικά μέτρα για να λυθεί το πρόβλημα, προτίμησε το δρόμο της βάρβαρης και άνανδρης καταστολής, σε στενή συνεργασία με τον βιομήχανο Μάνεση και τους αυλικούς του.

Η επίθεση αυτή δεν αφορά μόνο τον αγώνα των χαλυβουργών. Στόχος της είναι γενικά το κίνημα της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων ΕΒΕ και της φτωχιάς αγροτιάς, γιατί ξέρει πολύ καλά ότι τα μέτρα που ετοιμάζει θα ξεσηκώσουν θύελλα λαϊκών αντιδράσεων και κινητοποιήσεων και θέλουν να τρομοκρατήσουν και να υποτάξουν το λαό και το εργατικό κίνημα, να υποκύψει στην μοιρολατρία, στο τίποτα δεν γίνεται και έτσι θα διαιωνίζεται η κυριαρχία της τάξης που υπηρετούν, η κυριαρχία των βιομηχάνων, εφοπλιστών, τραπεζιτών, μεγαλεμπόρων.

Τα κανάλια των εφοπλιστών και βιομηχάνων (ΣΚΑΙ κλπ.), τα έπιασε πόνος για τους (εργαζόμενους) απεργοσπάστες, αυλικούς του Μάνεση, που οι απεργοί δεν τους επέτρεπαν δήθεν να «δουλέψουν» να σπάσουν την απεργία.

Καλούμε τα σωματεία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ, τους φτωχούς αγρότες, την νεολαία και τις γυναίκες της λαϊκής οικογένειας, να πάρουν θέση στο πλευρό των απεργών χαλυβουργών, να απορρίψουν την λάσπη και τις συκοφαντίες από τα κανάλια των εφοπλιστών και βιομηχάνων, από τους καλοταϊσμένους δημοσιογράφους αναλυτές και γενικά τους υποστηρικτές του κεφαλαίου, που θα παρουσιαστούν σαν υπερασπιστές στο (δικαίωμα στην εργασία) στη απεργοσπασία.

  

Η διοίκηση του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου καλεί τους εργαζόμενους τη ΔΕΥΤΕΡΑ 23 Ιούλη και ώρα 8.00 το βράδυ στη Πλατεία Σαπφούς σε πικετοφορία  καταδίκης ενάντια στην κυβέρνηση και τις δυνάμεις καταστολής, καταδίκης της μεγαλοεργοδοσίας και συμπαράστασης στους απεργούς χαλυβουργούς.

Μυτιλήνη 20/07/2012

Η Διοίκηση

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ 902 ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ

5.000 EURO ΤΗΝ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΑΣΦΑΛΕΙΑ" ΤΟΥ ΜΑΝΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ

Εργοδοτική τρομοκρατία και κρατική καταστολή πάνε μαζί

Ανακοίνωση της Επιτροπής Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ

Ότι οι αστυνομικές δυνάμεις και επιχειρήσεις δεν έχουν ως προτεραιότητα την αντιμετώπιση του εγκλήματος αλλά την «αντιμετώπιση» των εργατικών - λαϊκών αγώνων επιβεβαιώνει ανακοίνωση που εξέδωσαν οι Ενώσεις Αστυνομικών Θεσσαλίας κι αφορά στην προετοιμασία για την αντιμετώπιση μιας κινητοποίησης έξω από τα εργοστάσια της «Χαλυβουργίας», στο Βόλο, που - σύμφωνα με «πληροφορίες» που είχαν φτάσει στην Αστυνομία - ήταν να γίνει τα ξημερώματα του Σαββάτου, 4 Φλεβάρη.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση - όπως δημοσιεύτηκε στον τοπικό Τύπο - μετά από αίτημα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Μαγνησίας, η οποία επικαλέστηκε σχετικό έγγραφο της εργοδοσίας, «ιεραρχικά δόθηκε η έγκριση να μετακινηθούν δύο διμοιρίες αστυνομικών και 4 Ομάδες Πρόληψης και Καταστολής Εγκληματικότητας (ΟΠΚΕ) η οποία στην πλειοψηφία όμως των περιπτώσεων μόνο γι' αυτό δε χρησιμοποιείται».

Χαρακτηριστικό είναι ακόμα ότι «οι διοικητές των υπηρεσιών για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στην εκτέλεση της διαταγής παραβίασαν με τη σειρά τους το σχετικό ΠΔ και τροποποίησαν τη διάταξη της δύναμης των υπηρεσιών τους με αποτέλεσμα σε κάποια μέλη μας να μην τους χορηγηθεί η Η/Α (σ.σ. Ημερήσια Ανάπαυση) όπως είχε ανακοινωθεί, άλλοι ενώ είχαν πρωινή υπηρεσία (06-14) της Παρασκευής να εκτελέσουν και βραδινή. Σε κάποιο άλλο μέλος μας, ενώ ήταν βάρδια 14-22 του ανακοινώθηκε ότι είναι και το βράδυ διμοιρία κ.ά. Σε δύο δε περιπτώσεις, οι συνάδελφοι που ήταν σε βάρδια περιπολικό 22-06 και είχαν την ευθύνη της αστυνόμευσης της περιοχής του τμήματός τους, διετάχθησαν να στελεχώσουν τη διμοιρία με αποτέλεσμα να μην αστυνομεύεται για όλο το βράδυ». Μάλιστα, «κάνοντας δε έναν πρόχειρο υπολογισμό για το κόστος της όλης αυτής επιχείρησης και της κατασπατάλησης της αστυνομικής δύναμης το ποσό που προκύπτει για μεροκάματα, νυχτερινά, έξοδα μετακίνησης κ.ά. είναι περίπου 5.000 ευρώ. Και όλα αυτά για να προστατεύσουμε τα συμφέροντα και την εργοδοσία σε βάρος του κοινωνικού συνόλου».

Ανακοίνωση της Επιτροπής Περιοχής Θεσσαλίας του ΚΚΕ

«Με αφορμή την ανακοίνωση - διαμαρτυρία των Ενώσεων Αστυνομικών της Θεσσαλίας για την κινητοποίηση αστυνομικών δυνάμεων στα εργοστάσια της "Χαλυβουργίας Ελλάδας" στη ΒΙΠΕ Βόλου ξημερώματα Σαββάτου 4 Φλεβάρη, θα θέλαμε να σημειώσουμε τα εξής:

Πρώτο, η μάχη που δόθηκε και συνεχίζεται στη "Χαλυβουργία Ελλάδας" αφήνει έντονα τα σημάδια της και στο Βόλο, καθώς ανέδειξε πολύ καθαρά τον ταξικό χαρακτήρα αυτής της αναμέτρησης. Ο κ. Μάνεσης και η εργοδοσία συνολικά δεν σταματούν την προσπάθεια να κινητοποιήσουν όσες περισσότερες δυνάμεις μπορούν, με στόχο να υπερασπίσουν το "δικαίωμά τους" να ξεζουμίζουν τους εργάτες. Το "σήμα" το έδωσε ήδη ο τοπικός ΣΕΒ απ' τις 12 Γενάρη, μέρα απεργίας του Συνδικάτου Μετάλλου Μαγνησίας, απαιτώντας - ανάμεσα στα άλλα - απ' τις δυνάμεις της τάξης να "περιφρουρήσουν" το δικαίωμα στην εργασία.

Αυτή η "απαίτηση", απ' ό,τι αποδεικνύεται, έχει διαρκή ισχύ και γι' αυτό προετοιμάζουν ανάλογα τις αστυνομικές δυνάμεις, αξιοποιούν "πληροφορίες" για δήθεν καταλήψεις εργοστασίων, με βασική επιδίωξη να εμπεδωθεί ο ρόλος και ο προσανατολισμός της δράσης τους, ως δύναμης καταστολής ενάντια στο λαϊκό κίνημα. Αντιλαμβανόμαστε τις διαμαρτυρίες των αστυνομικών υπαλλήλων - που "υποχρεώθηκαν να διαφυλάξουν τα συμφέροντα της εργοδοσίας" για άλλη μια φορά έξω απ' τις πύλες των εργοστασίων του κ. Μάνεση και μόνο για το φόβο των "Ιουδαίων", δηλαδή των εργατών που αγωνίζονται και διεκδικούν.

Γνωρίζουμε όμως ότι αυτή την αποστολή επιφυλάσσουν οι βιομήχανοι για το κράτος και τους μηχανισμούς που έχουν στη διάθεσή τους. Οι ανάγκες αστυνόμευσης ενάντια στο έγκλημα υποτάσσονται, όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι αστυνομικοί στην ανακοίνωσή τους, στην "προστασία της εργοδοσίας". Η "Τάξη" του κεφαλαίου δεν κινδυνεύει απ' τους κακοποιούς και εγκληματίες αλλά απ' τον "εχθρό λαό".

Δεύτερο, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά αυτό που το ΚΚΕ διακηρύσσει εδώ και χρόνια. Ότι ο κ. Μάνεσης όπως και συνολικά η τάξη του κεφαλαίου που εκπροσωπεί έχουν κηρύξει πόλεμο ενάντια στους εργάτες και στα παιδιά τους, στη ζωή της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εξασφαλίσουν την αναπαραγωγή των κερδών τους και για να το πετύχουν αυτό έχουν ένα μόνο τρόπο: Να μεγαλώσουν την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και όλου του λαού, να κάνουν πιο φτηνή την εργατική δύναμη. Να φτάσουν τους εργάτες και το λαό στα όρια της εξαθλίωσης, ίσα ίσα να στέκονται όρθιοι για να μπορούν να τους "προσφέρουν" απλήρωτη εργασία.

Για να διασφαλίσουν αυτό το στόχο, αξιοποιούν το πολιτικό τους προσωπικό, τη σημερινή συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ., τους τοπικούς τους εκπροσώπους, προετοιμάζουν εναλλακτικές πολιτικές "λύσεις" για να εκτονώσουν τη λαϊκή αγανάκτηση.

Η πολιτική ηγεσία, που επικαλούνται στην ανακοίνωσή τους οι Ενώσεις των αστυνομικών, αυτό ακριβώς θεωρεί "ορθή και εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού": Η Αστυνομία ως δύναμη καταστολής του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Στο βαθμό που οξύνεται η ταξική πάλη, αυτός ο ρόλος των αστυνομικών δυνάμεων γίνεται ολοένα και πιο φανερός και απροκάλυπτος, ακόμη και στα μάτια κάθε καλοπροαίρετου και "ανυποψίαστου" εργαζόμενου.

Οι βιομήχανοι και το κεφάλαιο συνολικά γνωρίζουν ότι η ταξική αναμέτρηση που βρίσκεται σε εξέλιξη είναι σκληρή, το κοινωνικό - πολιτικό οικοδόμημα που έχουν στήσει εμφανίζει ρωγμές. Βλέπουν οι ίδιοι και από πρώτο χέρι ότι όσο και να τρομοκρατούν τους εργάτες που έχουν στη "δούλεψή τους", με τον μπαμπούλα της ανεργίας και των "κλειστών εργοστασίων", αυτοί δεν πρόκειται να αυτοκτονήσουν. Θα σηκώσουν κεφάλι και θα τους ζητήσουν "λογαριασμό", γι' αυτό και τρέχουν να προλάβουν, να ακυρώσουν αυτή την προοπτική.

Καλούμε την εργατική τάξη, τους εργαζόμενους να βγάλουν και από δω συμπέρασμα. Η δύναμη βρίσκεται στην οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς, για ταξικό ανυποχώρητο αγώνα για την ανατροπή της τάξης του κεφαλαίου που βρίσκεται στην εξουσία. Η διέξοδος για το λαό βρίσκεται στην πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, τη μόνη ρεαλιστική για τα συμφέροντα και τις ανάγκες του. Στην πάλη για κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, για αποδέσμευση απ' την ΕΕ, διαγραφή του χρέους».