.....
Τρίτη 7 Απριλίου 2009
Κυριακή 5 Απριλίου 2009
ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος ΣΤ΄)
Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)
Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
συνέχεια από Ε΄ μέρος
ι) Από τις φυλακές Μυτιλήνης σε αυτές της Κέρκυρας
Μετά μας πήρανε, εμένα, το Λιαρούτσο και το Νικόδημο και μας πήγαν στις φυλακές της Κέρκυρας μέσω μεταγωγών Πειραιά. Στο διάστημα, αυτό μάθαμε που πήγανε να πάρουνε από του Αβέρωφ το Μεταξωτό και τους άλλους που, με την υπόθεση «Μπάρμπα» της Ο.Π.Λ.Α., είχαν καταδικαστεί σε θάνατο για να τους εκτελέσουν. Μεταξύ αυτών και οι Σπύρος Αντύπας, ο Παντελής Κιουρτσής … 7 άτομα.
Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
συνέχεια από Ε΄ μέρος
ι) Από τις φυλακές Μυτιλήνης σε αυτές της Κέρκυρας
Μετά μας πήρανε, εμένα, το Λιαρούτσο και το Νικόδημο και μας πήγαν στις φυλακές της Κέρκυρας μέσω μεταγωγών Πειραιά. Στο διάστημα, αυτό μάθαμε που πήγανε να πάρουνε από του Αβέρωφ το Μεταξωτό και τους άλλους που, με την υπόθεση «Μπάρμπα» της Ο.Π.Λ.Α., είχαν καταδικαστεί σε θάνατο για να τους εκτελέσουν. Μεταξύ αυτών και οι Σπύρος Αντύπας, ο Παντελής Κιουρτσής … 7 άτομα.
Επειδή όμως είχαν σταματήσει οι εκτελέσεις, είμαστε όλοι υπό αναστολή. Αυτούς όμως, στις 11 Σεπτέμβρη το 1951, πήγε ο Ι.Δ.Ε.Α. και με πίεση του να τους αρπάξουν με σκοπό να τους εκτελέσουν. Τους φωνάξανε για εκτέλεση, αλλά πήρε είδηση ο κόσμος και πρώτοι οι φυλακισμένοι δεν τους άφηναν να παρουσιαστούν στη Διεύθυνση. Αμέσως βγήκανε με τα χωνιά στα παράθυρα και να καλούνε τον κόσμο, ήταν και η «Δημοκρατική Ένωση» τότε που βοήθησε αποτελεσματικά, αν θυμάμαι καλά. Πήρανε το σύνθημα απέναντι οι φυλακισμένες γυναίκες και έτσι ματαιώθηκε η εκτέλεση.
Στις φυλακές Κέρκυρας κάθισα μέχρι τον Μάη του 1953. Μάλιστα μετά την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και με διεθνή κατακραυγή που ξεσηκώθηκε, ψηφίσανε ένα νόμο τον 2058 του 1952 επί Πλαστήρα, που έριχνε τις θανατικές ποινές σε ισόβια και αν σε θεωρούσανε νομοταγή, ακίνδυνο κ.λπ, με τον ίδιο νόμο σε απολύανε υπό όρους, να δίνεις παρόν κ.λπ.
Ο νόμος αυτός ψηφίστηκε λίγες μέρες μετά την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη.
Στις φυλακές Κέρκυρας κάθισα μέχρι τον Μάη του 1953. Μάλιστα μετά την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και με διεθνή κατακραυγή που ξεσηκώθηκε, ψηφίσανε ένα νόμο τον 2058 του 1952 επί Πλαστήρα, που έριχνε τις θανατικές ποινές σε ισόβια και αν σε θεωρούσανε νομοταγή, ακίνδυνο κ.λπ, με τον ίδιο νόμο σε απολύανε υπό όρους, να δίνεις παρόν κ.λπ.
Ο νόμος αυτός ψηφίστηκε λίγες μέρες μετά την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη.
Σάββατο 4 Απριλίου 2009
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΝΙΚΟ ΑΝΤΩΝΑΚΟ
Έφυγε από κοντά μας σε ηλικία 67 ετών, ο σκηνοθέτης και κριτικός κινηματογράφου Νίκος Αντωνάκος. Ο αιφνίδιος θάνατός του οφείλεται σε ανακοπή καρδιάς. Ο Νίκος Αντωνάκος μιλούσε χτες στην εκδήλωση της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών στο αφιέρωμα για τον Γιάννη Ρίτσο. Τη στιγμή που διάβαζε την ομιλία του αισθάνθηκε αδιαθεσία και ζήτησε από τη σύντροφό του να συνεχίσει εκείνη τη γραπτή του ομιλία και κάθισε σε μια καρέκλα. Δεν πέρασαν πολλά λεπτά και ο Νίκος Αντωνάκος ένιωσε πιο έντονη δυσφορία. Κατά τη μεταφορά του με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», εξέπνευσε.
Ο Νίκος Αντωνάκος μας άφησε πλούσιο έργο, ενδεικτικά αναφέρουμε:
Την ποιητική συλλογή «Τ΄ αστέρια δεν φάνηκαν»
τα μυθιστορήματα: «Δεξιότερα της δεξιάς», το οποίο έγινε κινηματογραφική ταινία και «Η Ακτή του Ραζλίφ».
Έγραψε πολλά σενάρια για τον κινηματογράφο, για ντοκιμαντέρ και για την τηλεόραση.
Έγραψε και σκηνοθέτησε την τηλεοπτική εκπομπή «Τέχνη και Πολιτισμός», καθώς και τη θεατροποιημένη τριλογία «Η ζωή, ο Έρωτας και ο Θάνατος». Σκηνοθέτησε δύο ταινίες μεγάλου μήκους, «Το Ράλι του Θανάτου» και «Δεξιότερα της δεξιάς».
Για το θέατρο έγραψε τα κείμενα και σκηνοθέτησε: «Η ζωή, ο Έρωτας, ο Θάνατος», τριλογία με τα μπαλέτα της Κένυα. Αφηγητής ο Μάνος Κατράκης. Εικαστικό Δρώμενο «Θεατρικός Λόγος και εικαστική παρέμβαση». Για την τηλεόραση: «Η ΕΡΤ στη Βόρεια Ελλάδα», «Η Έρευνα», «Πορτρέτα Ασήμων Ανθρώπων», «Άνθρωποι και Επαγγέλματα», τα σήριαλ «Ντόκτορ τικ», «Ο Δεύτερος άνθρωπος», κ.ά.
Για το θέατρο έγραψε τα κείμενα και σκηνοθέτησε: «Η ζωή, ο Έρωτας, ο Θάνατος», τριλογία με τα μπαλέτα της Κένυα. Αφηγητής ο Μάνος Κατράκης. Εικαστικό Δρώμενο «Θεατρικός Λόγος και εικαστική παρέμβαση». Για την τηλεόραση: «Η ΕΡΤ στη Βόρεια Ελλάδα», «Η Έρευνα», «Πορτρέτα Ασήμων Ανθρώπων», «Άνθρωποι και Επαγγέλματα», τα σήριαλ «Ντόκτορ τικ», «Ο Δεύτερος άνθρωπος», κ.ά.
Συμμετοχές σε φεστιβάλ: Βερολίνο, Βαλέντσια, Κωνσταντινούπολη, Κάιρο, Μόσχα, Βανκούβερ κ.ά. Βραβεία: Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Φεστιβάλ Μεσογειακού κινηματογράφου της Βαλέντσια. Σενάρια για τον κινηματογράφο: «Δεξιότερα της Δεξιάς», «Αγωνία», «Ο Σταύρος είναι πονηρός», «Το Τελευταίο Αντίο», «Μείνε Κοντά μου αγαπημένε», «Μάρα η Τσιγγάνα», «Η Θυρωρίνα», «Ερασιτεχνικό Θέατρο», «Αδελφοί Μανάκια», «Απολογία» κ.ά
Διατέλεσε:
Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και μέλος του ΔΣ για περισσότερο από 10 χρόνια,
Μέλος της Διοίκησης και της Εκτελεστικής Γραμματείας της Ομοσπονδίας Ευρωπαίων Σκηνοθετών «FERA»,
Μέλος της Διοίκησης και του Εκτελεστικού Γραφείου της Διοίκησης της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Εργαζομένων στα Οπτικοακουστικά Μέσα «FISTAV»,
Μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Κινηματογραφίας (2 θητείες),
Μέλος του ΔΣ του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (2 θητείες),
Αντιπρόεδρος της Κίνησης των Διανοουμένων και καλλιτεχνών για την Ειρήνη και τον Πολιτισμό,
Μέλος του ΔΣ του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου της Αθήνας,
Συντονιστής της «Παν-καλλιτεχνικής Κίνησης».
Συνεργάστηκε ως πολιτικός συντάκτης σε εφημερίδες του Λονδίνου. Υπήρξε ανταποκριτής του «Ριζοσπάστη» στη Μ. Βρετανία και συνέχισε ως αρθρογράφος στην ίδια εφημερίδα.
Η πολιτική του κηδεία θα γίνει τη Δευτέρα, 6 Απρίλη από το Α' Νεκροταφείο, στις 4 το απόγευμα.
Καλό ταξίδι, σύντροφε Νίκο
..
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΣΩΠΟΥ
Το μεγάλο θέμα της ακαταλληλότητας του πόσιμου νερού, στην ευρύτερη περιοχή των Οινοφύτων, λόγω της ρύπανσης των υπόγειων νερών με επικίνδυνα βιομηχανικά απόβλητα, πλούσια σε βαρέα μέταλλα, μεταξύ των οποίων και το εξασθενές χρώμιο, επανέφερε με Ερώτησή του προς την Επιτροπή της ΕΕ, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Θανάσης Παφίλης. Να σημειωθεί ότι το ΚΚΕ, έχει καταθέσει και άλλες ερωτήσεις στην Επιτροπή, για το ίδιο θέμα.
Συγκεκριμένα, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, σημειώνει ότι «σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική μελέτη (σ.σ.: Σεπτέμβριος του 2008), άνθρωποι και πειραματόζωα παρουσίασαν σοβαρές καρδιοαγγειακές, γαστρεντερικές, αιματολογικές, ηπατικές, νεφρικές και καρκινικές παθήσεις, ύστερα από συστηματική κατάποση ουσιών με εξασθενές χρώμιο. Αντίθετα, κανένα τέτοιο περιστατικό δεν παρατηρήθηκε με δόσεις τρισθενούς χρωμίου έως και εκατονταπλάσιες του εξασθενούς χρωμίου».
Με βάση τα παραπάνω, ο Θ. Παφίλης,
ρωτά, αν «επιμένει η Επιτροπή ότι η επικινδυνότητα του εξασθενούς χρωμίου είναι της ίδιας τάξης με αυτή του τρισθενούς χρωμίου;» και «Εάν όχι, προτίθεται να θεσπίσει ξεχωριστά αυστηρότερα όρια στο πόσιμο νερό για το εξασθενές χρώμιο, όπως έκανε για τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών;».
Τέλος, ρωτά: «Υπήρξαν αποτελέσματα της έρευνας που διεξάγει για "τη φερόμενη μόλυνση του Ποταμού Ασωπού" και ποια είναι αυτά;».
...
Συγκεκριμένα, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, σημειώνει ότι «σύμφωνα με πρόσφατη επιστημονική μελέτη (σ.σ.: Σεπτέμβριος του 2008), άνθρωποι και πειραματόζωα παρουσίασαν σοβαρές καρδιοαγγειακές, γαστρεντερικές, αιματολογικές, ηπατικές, νεφρικές και καρκινικές παθήσεις, ύστερα από συστηματική κατάποση ουσιών με εξασθενές χρώμιο. Αντίθετα, κανένα τέτοιο περιστατικό δεν παρατηρήθηκε με δόσεις τρισθενούς χρωμίου έως και εκατονταπλάσιες του εξασθενούς χρωμίου».
Με βάση τα παραπάνω, ο Θ. Παφίλης,
ρωτά, αν «επιμένει η Επιτροπή ότι η επικινδυνότητα του εξασθενούς χρωμίου είναι της ίδιας τάξης με αυτή του τρισθενούς χρωμίου;» και «Εάν όχι, προτίθεται να θεσπίσει ξεχωριστά αυστηρότερα όρια στο πόσιμο νερό για το εξασθενές χρώμιο, όπως έκανε για τις συσκευασίες τροφίμων και ποτών;».
Τέλος, ρωτά: «Υπήρξαν αποτελέσματα της έρευνας που διεξάγει για "τη φερόμενη μόλυνση του Ποταμού Ασωπού" και ποια είναι αυτά;».
...
Παρασκευή 3 Απριλίου 2009
ΑΠΡΙΛΗΣ: ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΧΡΟΝΗ ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΤΟΥ ΔΣΕ
προηγούμενο: Μάρτης
1948
10 Απρίλη: Φεύγουν οι πρώτες αποστολές παιδιών στις Λαϊκές Δημοκρατίες με τη φροντίδα της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης, για να σωθούν από την πείνα. 11 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. του Αρχηγείου Πελοποννήσου μπαίνουν στα Καλάβρυτα.
14 Απρίλη: Διείσδυση του Δ.Σ.Ε. στο Διδυμότειχο. 16 πατριώτες προσχωρούν στον Δ.Σ.Ε.
15 Απρίλη - 15 Μάη: Ο Δ.Σ.Ε. αντιμετωπίζει με επιτυχία την εκστρατεία του κυβερνητικού στρατού στη Ρούμελη.
18 Απρίλη: Με κεραυνοβόλα επιτυχή επίθεση από τμήματα του Δ.Σ.Ε. Αν. Μακεδονίας μπήκαν στο Τείχος μπήκαν στο Τείχος - Σουφλίου.
15 - 25 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. Πελοποννήσου μπήκαν σε πάνω από 40 χωριά του νομού Ηλείας. Οι χίτες των χωριών παρέδωσαν τα όπλα. 120 πατριώτες από τις περιοχές της Καλαμάτας και της Τρίπολης προσχώρησαν στο Δ.Σ.Ε.
26 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. ανέτρεψαν επιθετικές προσπάθειες στην περιοχή της Ξάνθης.
1949
3 Απρίλη: Ισχυρές δυνάμεις του Δ.Σ.Ε. κάνουν επιθετικό ελιγμό στη Βόρεια Πίνδο. Αιφνιδιάζουν τον εχθρό, τον ανατρέπουν και καταλαμβάνουν τα υψώματα: Προφήτη Ηλία, Φούρκα, Ταμπούρα, Γύφτισσα, Πουλιάνα, Πύργο Στράτσανης, Αμάραντο και έτσι ολοκληρώνουν την κατάληψη του Γράμμου.
4 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. καταλαμβάνουν την Πυρσόγιαννη που ήταν έδρα της 75ης ταξιαρχίας του κυβερνητικού στρατού.
9 Απρίλη: Στην περιοχή Ναυπακτίας Ρούμελης μετά από μάχες τριών ημερών τα τμήματα του Δ.Σ.Ε. ανακόπτουν τις επιθέσεις του κυβερνητικού στρατού.
16 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. καταλαμβάνουν το Αμύνταιο και άλλα οχυρωμένα σημεία του κυβερνητικού στρατού. 53 νέοι μαχητές προσχωρούν στο Δ.Σ.Ε.
18 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. απέκρουσαν επιθέσεις του κυβερνητικού στρατού στην Κομοτηνή.
25 Απρίλη: Ο Δ.Σ.Ε. ανατρέπει σφοδρές επιθέσεις μεγάλων δυνάμεων του κυβερνητικού στρατού που επιχείρησε να ανακαταλάβει τον Πύργο Στράτσανης και το Κάμενικ.
27 Απρίλη: Νέες σφοδρές επιθέσεις στον Πύργο Στράτσανης. Ο Δ.Σ.Ε. αποκρούει σθεναρά τις επιθέσεις αυτές.
Μάχες μικρές και μεγάλες που έδωσαν τα τμήματα του Δ.Σ.Ε. τον Απρίλη του 1949: 181
Κρούσεις: 245
πηγή: Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης & Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, Ημερολόγιο 2009
1948
10 Απρίλη: Φεύγουν οι πρώτες αποστολές παιδιών στις Λαϊκές Δημοκρατίες με τη φροντίδα της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης, για να σωθούν από την πείνα. 11 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. του Αρχηγείου Πελοποννήσου μπαίνουν στα Καλάβρυτα.
14 Απρίλη: Διείσδυση του Δ.Σ.Ε. στο Διδυμότειχο. 16 πατριώτες προσχωρούν στον Δ.Σ.Ε.
15 Απρίλη - 15 Μάη: Ο Δ.Σ.Ε. αντιμετωπίζει με επιτυχία την εκστρατεία του κυβερνητικού στρατού στη Ρούμελη.
18 Απρίλη: Με κεραυνοβόλα επιτυχή επίθεση από τμήματα του Δ.Σ.Ε. Αν. Μακεδονίας μπήκαν στο Τείχος μπήκαν στο Τείχος - Σουφλίου.
15 - 25 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. Πελοποννήσου μπήκαν σε πάνω από 40 χωριά του νομού Ηλείας. Οι χίτες των χωριών παρέδωσαν τα όπλα. 120 πατριώτες από τις περιοχές της Καλαμάτας και της Τρίπολης προσχώρησαν στο Δ.Σ.Ε.
26 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. ανέτρεψαν επιθετικές προσπάθειες στην περιοχή της Ξάνθης.
19493 Απρίλη: Ισχυρές δυνάμεις του Δ.Σ.Ε. κάνουν επιθετικό ελιγμό στη Βόρεια Πίνδο. Αιφνιδιάζουν τον εχθρό, τον ανατρέπουν και καταλαμβάνουν τα υψώματα: Προφήτη Ηλία, Φούρκα, Ταμπούρα, Γύφτισσα, Πουλιάνα, Πύργο Στράτσανης, Αμάραντο και έτσι ολοκληρώνουν την κατάληψη του Γράμμου.
4 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. καταλαμβάνουν την Πυρσόγιαννη που ήταν έδρα της 75ης ταξιαρχίας του κυβερνητικού στρατού.
9 Απρίλη: Στην περιοχή Ναυπακτίας Ρούμελης μετά από μάχες τριών ημερών τα τμήματα του Δ.Σ.Ε. ανακόπτουν τις επιθέσεις του κυβερνητικού στρατού.
16 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. καταλαμβάνουν το Αμύνταιο και άλλα οχυρωμένα σημεία του κυβερνητικού στρατού. 53 νέοι μαχητές προσχωρούν στο Δ.Σ.Ε.
18 Απρίλη: Τμήματα του Δ.Σ.Ε. απέκρουσαν επιθέσεις του κυβερνητικού στρατού στην Κομοτηνή.
25 Απρίλη: Ο Δ.Σ.Ε. ανατρέπει σφοδρές επιθέσεις μεγάλων δυνάμεων του κυβερνητικού στρατού που επιχείρησε να ανακαταλάβει τον Πύργο Στράτσανης και το Κάμενικ.
27 Απρίλη: Νέες σφοδρές επιθέσεις στον Πύργο Στράτσανης. Ο Δ.Σ.Ε. αποκρούει σθεναρά τις επιθέσεις αυτές.
Μάχες μικρές και μεγάλες που έδωσαν τα τμήματα του Δ.Σ.Ε. τον Απρίλη του 1949: 181
Κρούσεις: 245
πηγή: Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης & Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, Ημερολόγιο 2009
επόμενο: Μάης
..Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ
Την άμεση ικανοποίηση του δίκαιου αιτήματος των συμβασιούχων πυροσβεστών σχετικά με τη μονιμοποίησή τους στο Πυροσβεστικό Σώμα, αλλά και την κάλυψη των κενών της Πυροσβεστικής και της Δασικής Υπηρεσίας, ζητά το ΚΚΕ με Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσε προς τους υπουργούς Εσωτερικών και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ο βουλευτής του Κόμματος Αντώνης Σκυλλάκος.
Στην Ερώτηση επισημαίνεται: «Οι καταστροφικές πυρκαγιές που κάθε τόσο αφανίζουν χιλιάδες στρέμματα έχουν φέρει ξανά στην επικαιρότητα το πρόβλημα των τραγικών ελλείψεων σε ανθρώπινο δυναμικό και μέσα στους τομείς της πρόληψης και καταστολής των δασικών πυρκαγιών.
Εξάλλου, για συνεχή χρονιά, η χρηματοδότηση στα δασαρχεία για τη συντήρηση στοιχειωδών υποδομών αντιπυρικής προστασίας είναι ελλιπέστατη.
Η κατάσταση και κατά τη φετινή περίοδο δεν έχει αλλάξει καθόλου και αυτό εγκυμονεί νέους κινδύνους αφανισμού δασικών και άλλων εκτάσεων. Εργα υποδομής για την προστασία και ανάπτυξη των δασών ουσιαστικά δε γίνονται. Οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν τεράστια κενά σε προσωπικό. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να απαντήσει θετικά στο αίτημα των συμβασιούχων πυροσβεστών του Πυροσβεστικού Σώματος για μονιμοποίησή τους, για σταμάτημα της σημερινής απαράδεκτης κατάστασης με τις συμβάσεις περιορισμένου χρόνου. Οι συμβασιούχοι πυροσβέστες μπορούν να απορροφηθούν παραγωγικά με μονιμοποίηση στους αντίστοιχους τομείς πρόληψης και καταστολής των δασικών πυρκαγιών.
Η δημιουργία ενιαίου φορέα πρόληψης και δασοπροστασίας επαρκώς εξοπλισμένου και στελεχωμένου με μόνιμο προσωπικό, με αντικείμενο την προστασία των δασών σε όλες τις φάσεις (πρόληψη, καταστολή κ.ά.), προβάλλει επιτακτικά».
Τέλος, με την Ερώτηση το ΚΚΕ ρωτά τους αρμόδιους υπουργούς:
Αν η κυβέρνηση θα απαντήσει θετικά στο δίκαιο αίτημα των συμβασιούχων πυροσβεστών για μονιμοποίησή τους χωρίς όρους και αποκλεισμούς.
Αν θα ενισχύσει και θα καλύψει τα κενά σε προσωπικό και μέσα στη Δασική Υπηρεσία και στο Πυροσβεστικό Σώμα.
.
Στην Ερώτηση επισημαίνεται: «Οι καταστροφικές πυρκαγιές που κάθε τόσο αφανίζουν χιλιάδες στρέμματα έχουν φέρει ξανά στην επικαιρότητα το πρόβλημα των τραγικών ελλείψεων σε ανθρώπινο δυναμικό και μέσα στους τομείς της πρόληψης και καταστολής των δασικών πυρκαγιών.
Εξάλλου, για συνεχή χρονιά, η χρηματοδότηση στα δασαρχεία για τη συντήρηση στοιχειωδών υποδομών αντιπυρικής προστασίας είναι ελλιπέστατη.
Η κατάσταση και κατά τη φετινή περίοδο δεν έχει αλλάξει καθόλου και αυτό εγκυμονεί νέους κινδύνους αφανισμού δασικών και άλλων εκτάσεων. Εργα υποδομής για την προστασία και ανάπτυξη των δασών ουσιαστικά δε γίνονται. Οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν τεράστια κενά σε προσωπικό. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να απαντήσει θετικά στο αίτημα των συμβασιούχων πυροσβεστών του Πυροσβεστικού Σώματος για μονιμοποίησή τους, για σταμάτημα της σημερινής απαράδεκτης κατάστασης με τις συμβάσεις περιορισμένου χρόνου. Οι συμβασιούχοι πυροσβέστες μπορούν να απορροφηθούν παραγωγικά με μονιμοποίηση στους αντίστοιχους τομείς πρόληψης και καταστολής των δασικών πυρκαγιών.
Η δημιουργία ενιαίου φορέα πρόληψης και δασοπροστασίας επαρκώς εξοπλισμένου και στελεχωμένου με μόνιμο προσωπικό, με αντικείμενο την προστασία των δασών σε όλες τις φάσεις (πρόληψη, καταστολή κ.ά.), προβάλλει επιτακτικά».
Τέλος, με την Ερώτηση το ΚΚΕ ρωτά τους αρμόδιους υπουργούς:
Αν η κυβέρνηση θα απαντήσει θετικά στο δίκαιο αίτημα των συμβασιούχων πυροσβεστών για μονιμοποίησή τους χωρίς όρους και αποκλεισμούς.
Αν θα ενισχύσει και θα καλύψει τα κενά σε προσωπικό και μέσα στη Δασική Υπηρεσία και στο Πυροσβεστικό Σώμα.
.
ΩΡΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΑΜΟΓΙΩΝ
Η μαφιόζικη αλητεία των πάσης φύσεως “επενδυτών” ξαναχτύπησε καίγοντας το σπίτι ενός εκ των αγωνιστών για τη σωτηρία της Γκιώνας από τα μεταλλεία.
Την ώρα που περίσσευε η υποκρισία με την αλαφούζεια συσκότιση των “60 λεπτών για τη σωτηρία της γης“, ένας νέος άνθρωπος, αγωνιστής της οικολογίας, έχανε το σπίτι του από τη δράση των μπράβων της γνωστής λούμπεν μεγαλοαστικής μας τάξης. Παραθέτω την ανακοίνωση-καταγγελία της "Κίνησης για τη Σωτηρία της Γκιώνας":
ΑΣΥΔΟΤΗ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΜΠΡΑΒΩΝ
Βγάλτε Τις Κουκούλες Των Τρομοκρατών Εμπρηστών
Ένα συγκλονιστικό γεγονός ξύπνησε σήμερα τα ξημερώματα τους λιγοστούς κατοίκους της Καλοσκοπής Γραβιάς Φωκίδας, που είναι χτισμένη στις πλαγιές της Γκιώνας. Θρασύδειλοι εμπρηστές, κρυμμένοι στο σκοτάδι, έβαλαν για δεύτερη φορά φωτιά στο σπίτι του μέλους της Κίνησης για τη Σωτηρία της Γκιώνας Στέφανου Κόλλια, για να ολοκληρώσουν την καταστροφή του πρώτου εμπρησμού.
Ο Στέφανος είναι ένας από τους ελάχιστους νέους, που απαρνήθηκαν την Αθήνα και γύρισαν στην περιφέρεια, όπου έγινε μόνιμος κάτοικος Καλοσκοπής. Οι φλόγες τύλιξαν γρήγορα το σπίτι και λίγες ώρες ήταν αρκετές για να καταστραφεί ολοσχερώς.
Η καταστροφή, που ξεκίνησε σήμερα τα χαράματα, έγινε αντιληπτή τυχαία από κάτοικο της περιοχής, που εκείνη της ώρα είχε βγει από το σπίτι του. Έντρομος ενημέρωσε την πυροσβεστική, ξύπνησε και κινητοποίησε αμέσως τους περίοικους, ενώ γρήγορα όλο το χωριό έσπευσε επί τόπου για να βοηθήσει στο σβήσιμο της πυρκαγιάς. Έτσι, αποτράπηκε τουλάχιστον η επέκταση στα γύρω σπίτια, κάποια εκ των οποίων είχαν στην αυλή δεξαμενές πετρελαίου και γκαζιού και αποσοβήθηκε ένα άλλο ολοκαύτωμα της ηρωικής «Κουκουβίστας», σαν αυτό που είχαν κάνει οι φασίστες κατακτητές το 1944.
Ευτυχώς, κανείς δεν ήταν μέσα στο σπίτι, καθώς ο Στέφανος έλειπε για λόγους υγείας στην Αθήνα. Όπως φαίνεται όμως ο αγώνας του για την σωτηρία της Γκιώνας, από την αλόγιστη εκμετάλλευση των μεταλλείων, ήταν πολύ σημαντικός για να θελήσουν κάποιοι να τον εκφοβίσουν ώστε να του κλείσουν το στόμα. Η Πυροσβεστική και η αστυνομία, που ειδοποιήθηκαν, έφτασαν όταν ήταν πια αργά, γιατί τα οχήματα ξεκίνησαν από την Άμφισσα και το Πολύδροσο. Η Αστυνομία διενεργούσε και διενεργεί έρευνα για την ταυτότητα των δραστών, οι έρευνες όμως αυτές δεν πλησίασαν κανέναν από τους φυσικούς τρομοκράτες, που αποθρασύνθηκαν και ξαναχτύπησαν ολοκληρώνοντας την καταστροφή.
Όμως για μας είναι γνωστοί… Τουλάχιστον οι ηθικοί αυτουργοί.
Δεν είναι τυχαίο, που οι τρομοκράτες θρασύδειλοι εμπρηστές «χτύπησαν» μετά από συγκεντρώσεις των κατοίκων της περιοχής ενάντια στην ασυδοσία των μεταλλείων. Δεν είναι τυχαίο, που πριν μερικές μέρες η «Κίνηση για τη σωτηρία της Γκιώνας» κατέθεσε ένσταση κατά της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της εταιρείας «ΕΛΜΙΝ Α.Ε.» συμφερόντων Βαρδινογιάννη.
Αποκορύφωμα η «αυθόρμητη» κινητοποίηση δεκάδων εργαζομένων της εταιρείας S&B και υπεργολάβων, στα πλαίσια της συγκέντρωσης στον Αποστολιά Φωκίδας στις 14 Δεκέμβρη 2008, με πληρωμένα τα έξοδα μετακίνησης για αρκετούς.
Στοχοποιούν τους υπερασπιστές της Γκιώνας, για να μπορέσουν άνετα να ρίξουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και στο περιβάλλον. Φυσικοί αυτουργοί είναι εκείνοι οι θρασύδειλοι τρομοκράτες, που πιστεύουν ότι οι αγώνες σταματούν με μια πυρκαγιά, πως πάνω από τα συντρίμμια των πατρογονικών εστιών τα στόματα σφραγίζουν και δεν είναι η οργή αυτή που δυναμώνει την πάλη. Όμως οι κάτοικοι της Καλοσκοπής και των χωριών της Γκιώνας έχουν διαφορετική άποψη. Μια βουβή οργή έχει ήδη ξεσπάσει, που θα γίνει αγανάκτηση και αγώνας. Ήδη πολλοί προτρέπουν την «Κίνηση για τη σωτηρία της Γκιώνας» να οργανώσει πορεία διαμαρτυρίας. Γι αυτούς τους λόγους συνεδριάζει απόψε η συντονιστική επιτροπή των χωριών.
Γκιώνα, 30 Μαρτίου 2009
Η Κίνηση για τη Σωτηρία της Γκιώνας
από το eksapodo.wordpress.com
....
Την ώρα που περίσσευε η υποκρισία με την αλαφούζεια συσκότιση των “60 λεπτών για τη σωτηρία της γης“, ένας νέος άνθρωπος, αγωνιστής της οικολογίας, έχανε το σπίτι του από τη δράση των μπράβων της γνωστής λούμπεν μεγαλοαστικής μας τάξης. Παραθέτω την ανακοίνωση-καταγγελία της "Κίνησης για τη Σωτηρία της Γκιώνας":
ΑΣΥΔΟΤΗ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΜΠΡΑΒΩΝ
Βγάλτε Τις Κουκούλες Των Τρομοκρατών Εμπρηστών
Ένα συγκλονιστικό γεγονός ξύπνησε σήμερα τα ξημερώματα τους λιγοστούς κατοίκους της Καλοσκοπής Γραβιάς Φωκίδας, που είναι χτισμένη στις πλαγιές της Γκιώνας. Θρασύδειλοι εμπρηστές, κρυμμένοι στο σκοτάδι, έβαλαν για δεύτερη φορά φωτιά στο σπίτι του μέλους της Κίνησης για τη Σωτηρία της Γκιώνας Στέφανου Κόλλια, για να ολοκληρώσουν την καταστροφή του πρώτου εμπρησμού.
Ο Στέφανος είναι ένας από τους ελάχιστους νέους, που απαρνήθηκαν την Αθήνα και γύρισαν στην περιφέρεια, όπου έγινε μόνιμος κάτοικος Καλοσκοπής. Οι φλόγες τύλιξαν γρήγορα το σπίτι και λίγες ώρες ήταν αρκετές για να καταστραφεί ολοσχερώς.
Η καταστροφή, που ξεκίνησε σήμερα τα χαράματα, έγινε αντιληπτή τυχαία από κάτοικο της περιοχής, που εκείνη της ώρα είχε βγει από το σπίτι του. Έντρομος ενημέρωσε την πυροσβεστική, ξύπνησε και κινητοποίησε αμέσως τους περίοικους, ενώ γρήγορα όλο το χωριό έσπευσε επί τόπου για να βοηθήσει στο σβήσιμο της πυρκαγιάς. Έτσι, αποτράπηκε τουλάχιστον η επέκταση στα γύρω σπίτια, κάποια εκ των οποίων είχαν στην αυλή δεξαμενές πετρελαίου και γκαζιού και αποσοβήθηκε ένα άλλο ολοκαύτωμα της ηρωικής «Κουκουβίστας», σαν αυτό που είχαν κάνει οι φασίστες κατακτητές το 1944.
Ευτυχώς, κανείς δεν ήταν μέσα στο σπίτι, καθώς ο Στέφανος έλειπε για λόγους υγείας στην Αθήνα. Όπως φαίνεται όμως ο αγώνας του για την σωτηρία της Γκιώνας, από την αλόγιστη εκμετάλλευση των μεταλλείων, ήταν πολύ σημαντικός για να θελήσουν κάποιοι να τον εκφοβίσουν ώστε να του κλείσουν το στόμα. Η Πυροσβεστική και η αστυνομία, που ειδοποιήθηκαν, έφτασαν όταν ήταν πια αργά, γιατί τα οχήματα ξεκίνησαν από την Άμφισσα και το Πολύδροσο. Η Αστυνομία διενεργούσε και διενεργεί έρευνα για την ταυτότητα των δραστών, οι έρευνες όμως αυτές δεν πλησίασαν κανέναν από τους φυσικούς τρομοκράτες, που αποθρασύνθηκαν και ξαναχτύπησαν ολοκληρώνοντας την καταστροφή.
Όμως για μας είναι γνωστοί… Τουλάχιστον οι ηθικοί αυτουργοί.
Δεν είναι τυχαίο, που οι τρομοκράτες θρασύδειλοι εμπρηστές «χτύπησαν» μετά από συγκεντρώσεις των κατοίκων της περιοχής ενάντια στην ασυδοσία των μεταλλείων. Δεν είναι τυχαίο, που πριν μερικές μέρες η «Κίνηση για τη σωτηρία της Γκιώνας» κατέθεσε ένσταση κατά της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της εταιρείας «ΕΛΜΙΝ Α.Ε.» συμφερόντων Βαρδινογιάννη.
Αποκορύφωμα η «αυθόρμητη» κινητοποίηση δεκάδων εργαζομένων της εταιρείας S&B και υπεργολάβων, στα πλαίσια της συγκέντρωσης στον Αποστολιά Φωκίδας στις 14 Δεκέμβρη 2008, με πληρωμένα τα έξοδα μετακίνησης για αρκετούς.
Στοχοποιούν τους υπερασπιστές της Γκιώνας, για να μπορέσουν άνετα να ρίξουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και στο περιβάλλον. Φυσικοί αυτουργοί είναι εκείνοι οι θρασύδειλοι τρομοκράτες, που πιστεύουν ότι οι αγώνες σταματούν με μια πυρκαγιά, πως πάνω από τα συντρίμμια των πατρογονικών εστιών τα στόματα σφραγίζουν και δεν είναι η οργή αυτή που δυναμώνει την πάλη. Όμως οι κάτοικοι της Καλοσκοπής και των χωριών της Γκιώνας έχουν διαφορετική άποψη. Μια βουβή οργή έχει ήδη ξεσπάσει, που θα γίνει αγανάκτηση και αγώνας. Ήδη πολλοί προτρέπουν την «Κίνηση για τη σωτηρία της Γκιώνας» να οργανώσει πορεία διαμαρτυρίας. Γι αυτούς τους λόγους συνεδριάζει απόψε η συντονιστική επιτροπή των χωριών.
Γκιώνα, 30 Μαρτίου 2009
Η Κίνηση για τη Σωτηρία της Γκιώνας
από το eksapodo.wordpress.com
....
Τρίτη 31 Μαρτίου 2009
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 2 ΑΠΡΙΛΗ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΑΓΩΜΑ ΜΙΣΘΩΝ και ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
ΟΧΙ στην ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ της ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ
1.400 ΕΥΡΩ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΙΣΘΟΣ, 1.120 ΕΥΡΩ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΞΗ
Οι δυνάμεις του Π.Α.ΜΕ Δημοσίου στη Λέσβο καλούν όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, ΟΤΑ και ΝΠΔΔ να μην επιτρέψουν να επιβληθούν τα νέα αντεργατικά μέτρα που συμφώνησε η κυβέρνηση της ΝΔ στις Βρυξέλλες, με την περικοπή μισθών και συντάξεων, για να βγάλουν από την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο, και να πάρουν μαζικά μέρος στην Απεργία στις 2 Απρίλη και στην Απεργιακή Συγκέντρωση την ίδια μέρα στις 11 το πρωί στην Πλατεία Σαπφούς.
ΟΧΙ στην ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ της ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ
1.400 ΕΥΡΩ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΙΣΘΟΣ, 1.120 ΕΥΡΩ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΞΗ
Οι δυνάμεις του Π.Α.ΜΕ Δημοσίου στη Λέσβο καλούν όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, ΟΤΑ και ΝΠΔΔ να μην επιτρέψουν να επιβληθούν τα νέα αντεργατικά μέτρα που συμφώνησε η κυβέρνηση της ΝΔ στις Βρυξέλλες, με την περικοπή μισθών και συντάξεων, για να βγάλουν από την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο, και να πάρουν μαζικά μέρος στην Απεργία στις 2 Απρίλη και στην Απεργιακή Συγκέντρωση την ίδια μέρα στις 11 το πρωί στην Πλατεία Σαπφούς.
ΑΚΟΥ ΛΟΙΠΟΝ, ΕΙΤΕ ΦΤΑΙΣ ΕΙΤΕ ΟΧΙ,
ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙΣ
ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!
ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙΣ
ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!
Μπρεχτ
Κυριακή 29 Μαρτίου 2009
ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος Ε΄)
Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
συνέχεια από Δ΄ μέρος
ζ) Μετά τη σύλληψη…
Στο δρόμο πηγαίνοντας για τα κρατητήρια, περάσαμε από τα Σουμούρια, μας γυροφέρνανε εκεί πέρα, οι γυναίκες κλαίγανε στο χωριό του Μπούρα και βρίζανε: «Τον φάγανε, τον σκότωσαν» κ.λπ. Μας δέσανε χειροπόδαρα, μας ρίξανε στο κρατητήριο μέσα. Εκεί στο κρατητήριο κάνανε αυτοί το λάθος και μας βάλανε και τους τρεις μαζί. Οι άλλοι δεν είχανε εμπειρία, εγώ είχα κάποια πείρα και τους λέω: «Αυτοί κάνανε την κουταμάρα και μας βάλανε όλους μαζί, αύριο θα μας πάρουν έναν - έναν και θα μας ρωτάνε, από πού ήρθατε, που μένανε, τι κάνατε και αυτά και επειδή θα τρώμε ξύλο απεριόριστο, να έχουμε μια ενιαία στάση. Θα πούμε ότι ήρθαμε οπό το «Τσαμλίκι», ο Μπούρας μας έφερε πρωί - πρωί στο σπίτι και δεν είδαμε άνθρωπο». Συμφωνήσαμε έτσι.
Εγώ και ο έρμος ο Παναγιώτης Κουλιαδέλλης ο Στυψιανός, αυτό το τροπάρι και να ξύλο. Επί μια βδομάδα τρώγαμε ξύλο καθημερινά, μέναμε στο ίδιο τροπάρι. Μας πήγανε στη Μυτιλήνη. Μας κράτησαν ένα μήνα στην Ασφάλεια και απ΄ εκεί με δικογραφία μας πήγανε στις φυλακές Αβέρωφ. Αλλά φαίνεται κάνανε λάθος, έπρεπε να μας πάνε στη Μακρόνησο κατ΄ ευθείαν και ύστερα από δύο μέρες μας παίρνουν και μας πάνε στη Μακρόνησο. Εκεί μας χωρίσανε. Εμένα με ρίξανε στα ανήλικα που είχανε φέρει τότε, από τη Γιούρα. Ύστερα από λίγο καιρό μας πήρανε τα ανήλικα και μας πήγανε στο 3ο Τάγμα (σ.σ. Γ.Ε.Τ.Ο. = Γ΄ Ειδικό Τάγμα Οπλιτών της Μακρονήσου, υπήρχε και το Β.Ε.Τ.Ο. και Α.Ε.Τ.Ο.) και μας ντύσανε φαντάρους. Αρχίσανε τη στρατιωτική πειθαρχία και τα τέτοια και κάθε μέρα βγάζανε και έναν στην εξέδρα και έλεγε για τους κομμουνιστές, ότι σκότωσαν τον πατέρα του, ότι πήραν τη μάνα του και διάφορα τέτοια. Τους βασάνιζαν με το γνωστό αντικομμουνιστικό τροπάριο, αυτό που το γράφανε στο Α2 (σ.σ. Το 2ο γραφείο - υπηρεσία που κύριο έργο της ήταν ο αντικομμουνισμός για την ασφάλεια υποτίθεται του στρατεύματος) για να λέει. Ευτυχώς έφυγα γρήγορα για το στρατοδικείο και δεν πέρασα τέτοια δοκιμασία.
η) Στο Στρατοδικείο
Αρχές Νοέμβρη 1949 και αν θυμάμαι καλά 6 Νοεμβρίου ήταν η δικάσιμος του στρατοδικείου. Εμένα με τον Κουλιαδέλλη μας είχανε μαζί, τον άλλον δεν τον πήρανε, ξεχωρίσανε την υπόθεση. Πήγα εγώ με τον Κουλιαδέλλη. Περάσαμε στρατοδικείο, έξι (6) φορές σε θάνατο από το έκτακτο στρατοδικείο Μυτιλήνης. Αφού μας δικάσανε μας πήγανε στις φυλακές. Στις φυλακές μας βάλανε στον «Αράπη», ο θάλαμος των μελλοθάνατων, ήταν ένα κελί και περιμέναμε και συνήθως σε 3 μέρες γινόταν η εκτέλεση, αλλά στη Μυτιλήνη δε γινόταν τότε εκτελέσεις.
Γιατί μετά τους 7 που εκτέλεσαν το 1947, ξεσηκώθηκαν, όπως λένε, διάφοροι παράγοντες και ο λαός και δε θέλανε να γίνονται στη Μυτιλήνη εκτελέσεις και έτσι τους στέλνανε στις φυλακές Αβέρωφ και απ΄ εκεί στο Γουδί. Νομίζω και εγώ, ότι μετά τη μαζική εκτέλεση που κάνανε το 1947, δεν εκτελέσανε άλλους στη Μυτιλήνη. Τότε είχαν εκτελέσει αυτούς που πιάσανε στη μάχη του «Αητού»…
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ & ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Η πρόταση της «πράσινης οικονομίας» προβάλλεται όλο και πιο έντονα. Το γεγονός δεν είναι τυχαίο. Υπηρετεί ουσιαστικούς και προπαγανδιστικούς στόχους της αστικής τάξης σε διεθνές επίπεδο. Τα ιμπεριαλιστικά κέντρα ανησυχούν, καθώς συνεχίζονται οι δυσοίωνες προβλέψεις για το βάθος και τη διάρκεια της κρίσης. Γνωρίζουν καλά ότι οι διαχειριστικές τους προτάσεις δεν μπορούν να ματαιώσουν την εκδήλωση της κρίσης. Γνωρίζουν επίσης ότι μεγαλώνει η λαϊκή αγανάκτηση. Αναζητούν διέξοδο ικανοποιητικής κερδοφορίας για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαιά τους.
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο προβάλλουν την πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» σαν διέξοδο που τάχα διασφαλίζει ταυτόχρονα την προστασία του περιβάλλοντος και τη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση. Εμφανίζουν μια νέα πρόταση που οδηγεί δήθεν στην κοινωνική ευημερία, χωρίς σύγκρουση με την εξουσία των μονοπωλίων.
Η περιβόητη πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» συσκοτίζει τη βασική αιτία που προκαλεί τα οξυμένα προβλήματα του περιβάλλοντος, δηλαδή την άναρχη ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, την εμπορευματοποίηση της γης, του νερού, της ενέργειας.
Με όποιο περιβαλλοντικό πρόβλημα και αν ασχοληθούμε, για παράδειγμα με την προστασία των δασών, θα συναντήσουμε τελικά στη ρίζα του την εμπρηστική πολιτική των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου.
Όμως οι προτάσεις της «πράσινης οικονομίας» όχι μόνο δε θίγουν το βασικό ένοχο, αλλά αντίθετα αναθέτουν στην καπιταλιστική αγορά να δώσει τις λύσεις στα προβλήματα που η ίδια δημιουργεί. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δημιουργία της νέας αγοράς εμπορίου ρύπων στο πλαίσιο εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο. Το συμπέρασμα από τα λίγα χρόνια λειτουργίας της, συμπύκνωσε πρόσφατα σε άρθρο της η συντηρητική εφημερίδα International Herald Tribune με τίτλο «Κάποιοι όμιλοι είχαν τεράστια κέρδη ενώ το κλίμα έχασε».
Ταυτόχρονα η πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» προτείνει σαν διέξοδο τη μεταφορά των βαρών της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Προβλέπει παχυλές κρατικές ενισχύσεις στους μονοπωλιακούς ομίλους για την παραγωγή νέων πράσινων εμπορευμάτων, π.χ. λιγότερο ρυπογόνων «πράσινων» αυτοκινήτων. Κρατικές ενισχύσεις που θα προέλθουν από νέα αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Οι συνθήκες εργασίας και οι εργασιακές σχέσεις για την παραγωγή αυτών των εμπορευμάτων δεν πρόκειται να αλλάξουν βέβαια προς το καλύτερο. Θα παραμείνουν οι μαύρες εργασιακές σχέσεις της προσωρινής και της μερικής απασχόλησης, του ελαστικού ωραρίου, της αύξησης του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Ταυτόχρονα η λαϊκή οικογένεια θα οδηγηθεί σε νέα επιβάρυνση για να αντικαταστήσει το παλιό της αυτοκίνητο, να εκσυγχρονίσει το σπίτι της κλπ., σύμφωνα με τις νέες «πράσινες» προδιαγραφές.
Νέο πεδίο ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων
Η «πράσινη οικονομία» δεν είναι τίποτε άλλο από μια πρόταση διαχείρισης και αξιοποίησης των προβλημάτων του περιβάλλοντος προς όφελος των στρατηγικών συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου. Γι' αυτό την προβάλλουν έντονα σε διάφορες παραλλαγές τόσο η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα επιτελεία της ΕΕ καθώς και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου στην Ελλάδα.
Οι προτάσεις τους δεν πηγάζουν από όψιμο ενδιαφέρον για το περιβάλλον, τις συνέπειες των κλιματικών αλλαγών και άλλα ηχηρά παρόμοια. Εκπορεύονται από τον ανελέητο ανταγωνισμό ιμπεριαλιστικών κέντρων και μονοπωλιακών ομίλων για τον έλεγχο των αγορών. Αντανακλούν την αξιοποίηση κάθε τεχνολογικής καινοτομίας προς όφελος της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Λαμβάνουν, επίσης, υπόψη ορισμένες προβλέψεις στον ενεργειακό τομέα, σχετικά με τον κίνδυνο μεσοπρόθεσμης εξάντλησης των αποθεμάτων ορισμένων ορυκτών καυσίμων.
Δεν είναι για παράδειγμα τυχαίο πως στην προώθηση της «πράσινης ενέργειας» πρωτοστατεί η ΕΕ και ιδιαίτερα η Γερμανία. Η ΕΕ υστερεί έναντι των ανταγωνιστών της στο γεωπολιτικό έλεγχο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η Γερμανία έχει κάνει σημαντικά βήματα στην παραγωγή σύγχρονων τεχνολογικά προϊόντων και στις εξαγωγές στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Η Γαλλία προωθεί «πράσινους» σταθμούς πυρηνικής ενέργειας για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών σε διεθνές επίπεδο. Αντίστοιχα στην αυτοκινητοβιομηχανία ΗΠΑ, Γαλλία και Γερμανία ανταγωνίζονται σχετικά με το ύψος των κρατικών πακέτων ενίσχυσης για την παραγωγή νέων υβριδικών - ηλεκτρικών αυτοκινήτων κλπ.
Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε, ότι με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα οι δυνατότητες αξιοποίησης των νέων προϊόντων και λύσεων είναι σχετικά περιορισμένες. Π.χ. ο βαθμός διείσδυσης της αιολικής ενέργειας στο ενεργειακό σύστημα μιας χώρας δεν είναι σήμερα απεριόριστος, λόγω των συνεπειών στο κόστος ηλεκτροπαραγωγής και στην αξιοπιστία του συστήματος σε ώρες αιχμής, όπου δε διασφαλίζεται ότι τα αιολικά πάρκα θα λειτουργήσουν.
Πράσινος καπιταλισμός ή σοσιαλισμός;
Στη χώρα μας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ διαγκωνίζονται για το ποιος θα προσφέρει τα περισσότερα κίνητρα και τη μεγαλύτερη κρατική χρηματοδότηση στο μεγάλο κεφάλαιο για «πράσινες επενδύσεις» μέσα από το ΕΣΠΑ, τον Αναπτυξιακό Νόμο, την αντιλαϊκή φορολογική μεταρρύθμιση. Ήδη η κυβέρνηση διοχετεύει 5,5 δισ. ευρώ σ' αυτές τις κατευθύνσεις μέσω του ΕΣΠΑ. Οι δυνάμεις του δικομματισμού στηρίζουν την «πράσινη επιχειρηματικότητα» και χρωματίζουν πράσινες τις αναδιαρθρώσεις που είχαν ήδη δρομολογήσει το προηγούμενο διάστημα, σύμφωνα με τη στρατηγική της Λισαβόνας. Π.χ. την κρατική στήριξη της ανάπτυξης του «ποιοτικού τουρισμού», των ξενοδοχείων πολυτελείας σε βάρος της κάλυψης των αναγκών της λαϊκής οικογένειας για διακοπές.
Αλλά και οι υπόλοιπες δυνάμεις του ευρωμονόδρομου, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Οικολόγοι-Πράσινοι ζητούν από την κυβέρνηση να επιταχύνει την υλοποίηση των κοινοτικών στόχων, ιδιαίτερα σε σχέση με τις ΑΠΕ, με έμφαση στα αιολικά πάρκα. Φυσικά κουβέντα δε γίνεται για την πολύμορφη κρατική χρηματοδότηση των «πράσινων» επενδυτών και την κρατική αγορά του «πράσινου ρεύματος» σε πανάκριβες τιμές.
Το υποκριτικό ενδιαφέρον για το περιβάλλον αποκαλύπτεται βέβαια με την αδειοδότηση κερδοφόρων επενδύσεων ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας, με αρνητικές συνέπειες για τα δάση, τις γεωργικές εκτάσεις, την οικονομική δραστηριότητα μικρών νησιών.
Η διέξοδος πρέπει να αναζητηθεί στον αντίποδα της απατηλής πρότασης της «πράσινης οικονομίας» και γενικότερα της άναρχης καπιταλιστικής ανάπτυξης που γεννά την οικονομική κρίση και καταστρέφει το περιβάλλον.
Βρίσκεται στον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομικής ζωής με γνώμονα την ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών που περιλαμβάνει την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος.
Προϋπόθεση για την εφαρμογή αυτού του σχεδιασμού είναι η κοινωνική κρατική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, η λαϊκή εξουσία - οικονομία. Η θετική αλλά και η αρνητική πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στον 20ό αιώνα, επιβεβαιώνει αυτό το συμπέρασμα. Ορισμένα φαινόμενα περιβαλλοντικής ρύπανσης, που καταγράφτηκαν εκείνη την περίοδο σε σοσιαλιστικές χώρες, σχετίζονται με την αποδυνάμωση του κεντρικού σχεδιασμού και του εργατικού ελέγχου, με την παράλληλη ενίσχυση της εμπορευματικής παραγωγής.
Για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος απαιτείται σήμερα να οργανωθεί και να ξεδιπλωθεί η αγωνιστική αντεπίθεση του λαϊκού κινήματος απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο, την εξουσία των μονοπωλίων. Το ΚΚΕ πρωταγωνιστεί σε κάθε μάχη που βοηθά στο άνοιγμα αυτού του δρόμου. Καλεί σε αδιάλλακτη πάλη για να πληρώσει την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο και όχι ο λαός.
Η δράση του σφραγίζει όλες τις αναμετρήσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους στόχους:
- Για πλήρη - σταθερή εργασία και αποκλειστικά δημόσια - δωρεάν υγεία.
- Για προστασία των δασών και για μετατροπή μεγάλων ιδιωτικών εκτάσεων στα βουνά σε δημόσια περιουσία.
- Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων φορέων ύδρευσης και για εφαρμογή από το κράτος ολοκληρωμένης υδατικής πολιτικής που θα αφορά την έρευνα, την προστασία, τις χρήσεις και την αξιοποίηση των υδάτινων πόρων με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες.
- Την πάλη ενάντια στην «απελευθέρωση» του τομέα ενέργειας, για Ενιαίο, αποκλειστικά Κρατικό Φορέα Ενέργειας, ο οποίος θα αποτελεί λαϊκή περιουσία, θα αξιοποιήσει τις εγχώριες ΑΠΕ και θα προσανατολίσει στην αξιοποίηση του φυσικού αερίου στην οικιακή χρήση.
Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες αυταπάτες! Οι «πράσινες» προτάσεις δεν μπορούν να μεταμορφώσουν τον αντιλαϊκό, αδιέξοδο χαρακτήρα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Η απάντηση στα λαϊκά προβλήματα, σε τελευταία ανάλυση, δεν είναι o «πράσινος καπιταλισμός» αλλά ο Σοσιαλισμός!
Ο Μάκης Παπαδόπουλος είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του Κόμματος
....
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο προβάλλουν την πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» σαν διέξοδο που τάχα διασφαλίζει ταυτόχρονα την προστασία του περιβάλλοντος και τη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση. Εμφανίζουν μια νέα πρόταση που οδηγεί δήθεν στην κοινωνική ευημερία, χωρίς σύγκρουση με την εξουσία των μονοπωλίων.
Η περιβόητη πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» συσκοτίζει τη βασική αιτία που προκαλεί τα οξυμένα προβλήματα του περιβάλλοντος, δηλαδή την άναρχη ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, την εμπορευματοποίηση της γης, του νερού, της ενέργειας.
Με όποιο περιβαλλοντικό πρόβλημα και αν ασχοληθούμε, για παράδειγμα με την προστασία των δασών, θα συναντήσουμε τελικά στη ρίζα του την εμπρηστική πολιτική των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου.
Όμως οι προτάσεις της «πράσινης οικονομίας» όχι μόνο δε θίγουν το βασικό ένοχο, αλλά αντίθετα αναθέτουν στην καπιταλιστική αγορά να δώσει τις λύσεις στα προβλήματα που η ίδια δημιουργεί. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δημιουργία της νέας αγοράς εμπορίου ρύπων στο πλαίσιο εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο. Το συμπέρασμα από τα λίγα χρόνια λειτουργίας της, συμπύκνωσε πρόσφατα σε άρθρο της η συντηρητική εφημερίδα International Herald Tribune με τίτλο «Κάποιοι όμιλοι είχαν τεράστια κέρδη ενώ το κλίμα έχασε».
Ταυτόχρονα η πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» προτείνει σαν διέξοδο τη μεταφορά των βαρών της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Προβλέπει παχυλές κρατικές ενισχύσεις στους μονοπωλιακούς ομίλους για την παραγωγή νέων πράσινων εμπορευμάτων, π.χ. λιγότερο ρυπογόνων «πράσινων» αυτοκινήτων. Κρατικές ενισχύσεις που θα προέλθουν από νέα αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Οι συνθήκες εργασίας και οι εργασιακές σχέσεις για την παραγωγή αυτών των εμπορευμάτων δεν πρόκειται να αλλάξουν βέβαια προς το καλύτερο. Θα παραμείνουν οι μαύρες εργασιακές σχέσεις της προσωρινής και της μερικής απασχόλησης, του ελαστικού ωραρίου, της αύξησης του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Ταυτόχρονα η λαϊκή οικογένεια θα οδηγηθεί σε νέα επιβάρυνση για να αντικαταστήσει το παλιό της αυτοκίνητο, να εκσυγχρονίσει το σπίτι της κλπ., σύμφωνα με τις νέες «πράσινες» προδιαγραφές.
Νέο πεδίο ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων
Η «πράσινη οικονομία» δεν είναι τίποτε άλλο από μια πρόταση διαχείρισης και αξιοποίησης των προβλημάτων του περιβάλλοντος προς όφελος των στρατηγικών συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου. Γι' αυτό την προβάλλουν έντονα σε διάφορες παραλλαγές τόσο η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα επιτελεία της ΕΕ καθώς και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου στην Ελλάδα.
Οι προτάσεις τους δεν πηγάζουν από όψιμο ενδιαφέρον για το περιβάλλον, τις συνέπειες των κλιματικών αλλαγών και άλλα ηχηρά παρόμοια. Εκπορεύονται από τον ανελέητο ανταγωνισμό ιμπεριαλιστικών κέντρων και μονοπωλιακών ομίλων για τον έλεγχο των αγορών. Αντανακλούν την αξιοποίηση κάθε τεχνολογικής καινοτομίας προς όφελος της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Λαμβάνουν, επίσης, υπόψη ορισμένες προβλέψεις στον ενεργειακό τομέα, σχετικά με τον κίνδυνο μεσοπρόθεσμης εξάντλησης των αποθεμάτων ορισμένων ορυκτών καυσίμων.
Δεν είναι για παράδειγμα τυχαίο πως στην προώθηση της «πράσινης ενέργειας» πρωτοστατεί η ΕΕ και ιδιαίτερα η Γερμανία. Η ΕΕ υστερεί έναντι των ανταγωνιστών της στο γεωπολιτικό έλεγχο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η Γερμανία έχει κάνει σημαντικά βήματα στην παραγωγή σύγχρονων τεχνολογικά προϊόντων και στις εξαγωγές στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Η Γαλλία προωθεί «πράσινους» σταθμούς πυρηνικής ενέργειας για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών σε διεθνές επίπεδο. Αντίστοιχα στην αυτοκινητοβιομηχανία ΗΠΑ, Γαλλία και Γερμανία ανταγωνίζονται σχετικά με το ύψος των κρατικών πακέτων ενίσχυσης για την παραγωγή νέων υβριδικών - ηλεκτρικών αυτοκινήτων κλπ.
Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε, ότι με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα οι δυνατότητες αξιοποίησης των νέων προϊόντων και λύσεων είναι σχετικά περιορισμένες. Π.χ. ο βαθμός διείσδυσης της αιολικής ενέργειας στο ενεργειακό σύστημα μιας χώρας δεν είναι σήμερα απεριόριστος, λόγω των συνεπειών στο κόστος ηλεκτροπαραγωγής και στην αξιοπιστία του συστήματος σε ώρες αιχμής, όπου δε διασφαλίζεται ότι τα αιολικά πάρκα θα λειτουργήσουν.
Πράσινος καπιταλισμός ή σοσιαλισμός;
Στη χώρα μας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ διαγκωνίζονται για το ποιος θα προσφέρει τα περισσότερα κίνητρα και τη μεγαλύτερη κρατική χρηματοδότηση στο μεγάλο κεφάλαιο για «πράσινες επενδύσεις» μέσα από το ΕΣΠΑ, τον Αναπτυξιακό Νόμο, την αντιλαϊκή φορολογική μεταρρύθμιση. Ήδη η κυβέρνηση διοχετεύει 5,5 δισ. ευρώ σ' αυτές τις κατευθύνσεις μέσω του ΕΣΠΑ. Οι δυνάμεις του δικομματισμού στηρίζουν την «πράσινη επιχειρηματικότητα» και χρωματίζουν πράσινες τις αναδιαρθρώσεις που είχαν ήδη δρομολογήσει το προηγούμενο διάστημα, σύμφωνα με τη στρατηγική της Λισαβόνας. Π.χ. την κρατική στήριξη της ανάπτυξης του «ποιοτικού τουρισμού», των ξενοδοχείων πολυτελείας σε βάρος της κάλυψης των αναγκών της λαϊκής οικογένειας για διακοπές.
Αλλά και οι υπόλοιπες δυνάμεις του ευρωμονόδρομου, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Οικολόγοι-Πράσινοι ζητούν από την κυβέρνηση να επιταχύνει την υλοποίηση των κοινοτικών στόχων, ιδιαίτερα σε σχέση με τις ΑΠΕ, με έμφαση στα αιολικά πάρκα. Φυσικά κουβέντα δε γίνεται για την πολύμορφη κρατική χρηματοδότηση των «πράσινων» επενδυτών και την κρατική αγορά του «πράσινου ρεύματος» σε πανάκριβες τιμές.
Το υποκριτικό ενδιαφέρον για το περιβάλλον αποκαλύπτεται βέβαια με την αδειοδότηση κερδοφόρων επενδύσεων ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας, με αρνητικές συνέπειες για τα δάση, τις γεωργικές εκτάσεις, την οικονομική δραστηριότητα μικρών νησιών.
Η διέξοδος πρέπει να αναζητηθεί στον αντίποδα της απατηλής πρότασης της «πράσινης οικονομίας» και γενικότερα της άναρχης καπιταλιστικής ανάπτυξης που γεννά την οικονομική κρίση και καταστρέφει το περιβάλλον.
Βρίσκεται στον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομικής ζωής με γνώμονα την ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών που περιλαμβάνει την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος.
Προϋπόθεση για την εφαρμογή αυτού του σχεδιασμού είναι η κοινωνική κρατική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, η λαϊκή εξουσία - οικονομία. Η θετική αλλά και η αρνητική πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στον 20ό αιώνα, επιβεβαιώνει αυτό το συμπέρασμα. Ορισμένα φαινόμενα περιβαλλοντικής ρύπανσης, που καταγράφτηκαν εκείνη την περίοδο σε σοσιαλιστικές χώρες, σχετίζονται με την αποδυνάμωση του κεντρικού σχεδιασμού και του εργατικού ελέγχου, με την παράλληλη ενίσχυση της εμπορευματικής παραγωγής.
Για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος απαιτείται σήμερα να οργανωθεί και να ξεδιπλωθεί η αγωνιστική αντεπίθεση του λαϊκού κινήματος απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο, την εξουσία των μονοπωλίων. Το ΚΚΕ πρωταγωνιστεί σε κάθε μάχη που βοηθά στο άνοιγμα αυτού του δρόμου. Καλεί σε αδιάλλακτη πάλη για να πληρώσει την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο και όχι ο λαός.
Η δράση του σφραγίζει όλες τις αναμετρήσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους στόχους:
- Για πλήρη - σταθερή εργασία και αποκλειστικά δημόσια - δωρεάν υγεία.
- Για προστασία των δασών και για μετατροπή μεγάλων ιδιωτικών εκτάσεων στα βουνά σε δημόσια περιουσία.
- Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων φορέων ύδρευσης και για εφαρμογή από το κράτος ολοκληρωμένης υδατικής πολιτικής που θα αφορά την έρευνα, την προστασία, τις χρήσεις και την αξιοποίηση των υδάτινων πόρων με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες.
- Την πάλη ενάντια στην «απελευθέρωση» του τομέα ενέργειας, για Ενιαίο, αποκλειστικά Κρατικό Φορέα Ενέργειας, ο οποίος θα αποτελεί λαϊκή περιουσία, θα αξιοποιήσει τις εγχώριες ΑΠΕ και θα προσανατολίσει στην αξιοποίηση του φυσικού αερίου στην οικιακή χρήση.
Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες αυταπάτες! Οι «πράσινες» προτάσεις δεν μπορούν να μεταμορφώσουν τον αντιλαϊκό, αδιέξοδο χαρακτήρα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Η απάντηση στα λαϊκά προβλήματα, σε τελευταία ανάλυση, δεν είναι o «πράσινος καπιταλισμός» αλλά ο Σοσιαλισμός!
Του Μάκη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
........................................................................................
Ο Μάκης Παπαδόπουλος είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του Κόμματος....
Σάββατο 28 Μαρτίου 2009
ΑΣΤΑΚΟΣ ΚΑΙ ΚΚΕ
Μετά την μαθητική παρέλαση και την καταρρακτώδη βροχή, στην πόλη του Αστακού διαδήλωσε ειρηνικά η τοπική οργάνωση Κ.Κ.Ε ζητώντας να απομακρυνθεί από τον κόλπο του Αστακού το αμερικάνικο καράβι.
Παρόμοιες ειρηνικές διαδηλώσεις το Κ.Κ.Ε έχει πραγματοποιήσει και στο παρελθόν κάθε φορά που το αμερικάνικο καράβι έκανε την εμφάνιση του.
Μίας και αναφερθήκαμε στο αμερικάνικο καράβι, στην φωτογραφία βλέπεται το ταχύπλοο που μεταφέρει τα αμερικανάκια. ‘Οταν χρειάστηκε δεν υπήρχε ταχύπλοο για τους ναυαγούς.
από το blog: Ο Αστακός στης θάλασσας τον πάτο
.....
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ
Την πληρωμή των όποιων αποζημιώσεων και επιδοτήσεων μέχρι το καλοκαίρι ξαναδιαλάλησε χτες ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μετά τη συνεργασία που είχε με τον πρωθυπουργό. Αναφέρθηκε επίσης στην προώθηση του προγράμματος «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» (Δ΄ ΚΠΣ) και στον εθνικό διάλογο για τη γεωργία.
Με άλλα λόγια, δεν ειπώθηκε τίποτα απολύτως που να έχει να κάνει με τα πραγματικά προβλήματα των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων και την επίλυσή τους.
Δεν ειπώθηκε τίποτα που να αφορά στη στήριξη του εισοδήματος των αγροτοκτηνοτρόφων και στην εξασφάλιση τιμών επιβίωσης. Η κυβέρνηση εκεί που δείχνει την προσήλωσή της είναι οι αντιαγροτικές επιταγές της ΕΕ και οι προσταγές των πολυεθνικών και των παραρτημάτων τους.
Όσον αφορά τους κτηνοτρόφους και την όλη κατάσταση ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αρκέστηκε να αναφέρει γενικώς ότι τα προβλήματα στην κτηνοτροφία είναι πολλά και ότι η κυβέρνηση θα τα προσεγγίσει.
Ανέφερε ότι πρόβλημα υπάρχει σε όλη την ΕΕ. Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: Η ΕΕ, η νέα ΚΑΠ, η ακολουθούμενη αντιαγροτική πολιτική, που προκαλούν προβλήματα σε όλη την ΕΕ και στην Ελλάδα. Μάλιστα, στο τελευταίο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ η επίτροπος Γεωργίας δε δέχτηκε να αλλάξει τίποτα για να βελτιωθεί η κατάσταση έστω και λίγο για τους αγελαδοτρόφους...
.....
Με άλλα λόγια, δεν ειπώθηκε τίποτα απολύτως που να έχει να κάνει με τα πραγματικά προβλήματα των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων και την επίλυσή τους.
Δεν ειπώθηκε τίποτα που να αφορά στη στήριξη του εισοδήματος των αγροτοκτηνοτρόφων και στην εξασφάλιση τιμών επιβίωσης. Η κυβέρνηση εκεί που δείχνει την προσήλωσή της είναι οι αντιαγροτικές επιταγές της ΕΕ και οι προσταγές των πολυεθνικών και των παραρτημάτων τους.
Όσον αφορά τους κτηνοτρόφους και την όλη κατάσταση ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αρκέστηκε να αναφέρει γενικώς ότι τα προβλήματα στην κτηνοτροφία είναι πολλά και ότι η κυβέρνηση θα τα προσεγγίσει.
Ανέφερε ότι πρόβλημα υπάρχει σε όλη την ΕΕ. Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: Η ΕΕ, η νέα ΚΑΠ, η ακολουθούμενη αντιαγροτική πολιτική, που προκαλούν προβλήματα σε όλη την ΕΕ και στην Ελλάδα. Μάλιστα, στο τελευταίο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ η επίτροπος Γεωργίας δε δέχτηκε να αλλάξει τίποτα για να βελτιωθεί η κατάσταση έστω και λίγο για τους αγελαδοτρόφους...
.....
ΣΤΑ ΜΟΥΛΩΧΤΑ ΤΟ ΦΑΛΗΡΙΚΟ ΔΕΛΤΑ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ "ΣΤ. ΝΙΑΡΧΟΣ"
Κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς να δοθεί στη δημοσιότητα κανένα στοιχείο, η κυβέρνηση διά των συναρμόδιων υπουργών υπέγραψε την περασμένη Δευτέρα τη σύμβαση για την παραχώρηση του Φαληρικού Δέλτα στο Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος».
Σε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου, το ΚΚΕ καταγγέλλει «το διπλό έγκλημα που διαπράττεται από την κυβέρνηση εν κρυπτώ σε βάρος του περιβάλλοντος και του πολιτισμού, με τη σύμβαση που υπέγραψε μυστικά με το Ιδρυμα "Σταύρος Νιάρχος", παραδίδοντας το Φαληρικό Δέλτα, τη Λυρική Σκηνή και την Εθνική Βιβλιοθήκη. Οι κατά καιρούς δηλώσεις εκπροσώπων της κυβέρνησης και του Ιδρύματος "Σταύρος Νιάρχος", ότι πρόκειται για ένα μεγάλο έργο που αποτελεί ανιδιοτελή προσφορά του ιδρύματος προς το Δημόσιο, συνιστούν επιχείρηση απόκρυψης της αλήθειας».
«Παρά τα επανειλημμένα αιτήματα του ΚΚΕ, εντός και εκτός Βουλής, να δοθούν στη δημοσιότητα τα στοιχεία της σύμβασης, η κυβέρνηση την κρατά μυστική, με αποκορύφωμα την υπογραφή της από τέσσερις υπουργούς κεκλεισμένων των θυρών!».
«Ο λαός του Λεκανοπεδίου δεν πρέπει να δεχτεί την παραχώρηση του παλιού Ιπποδρόμου και του Φαληρικού Δέλτα στο Ίδρυμα. Ο ελληνικός λαός οφείλει να αντιδράσει στην πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που παραδίδουν δημόσια περιουσία και κρίσιμους τομείς του πολιτισμού στο κεφάλαιο.
Καμία ιδιωτική ιδιοκτησία στη Λυρική Σκηνή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, γιατί αυτό οδηγεί στην παραπέρα χειραγώγηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, στη μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της Τέχνης και της επιστημονικής γνώσης. Η ιδιωτική ιδιοκτησία και σε αυτούς τους τομείς αποξενώνει περισσότερο το λαό από τα σύγχρονα επιτεύγματα της επιστημονικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η διαμόρφωση νέων σύγχρονων κτιρίων και υποδομών και η ανάπτυξη θεσμών της Τέχνης πρέπει να είναι αποκλειστική υπόθεση του Δημοσίου. Για να υπάρξει φιλολαϊκή προοπτική αγωνίζεται το ΚΚΕ».
.....
Σε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου, το ΚΚΕ καταγγέλλει «το διπλό έγκλημα που διαπράττεται από την κυβέρνηση εν κρυπτώ σε βάρος του περιβάλλοντος και του πολιτισμού, με τη σύμβαση που υπέγραψε μυστικά με το Ιδρυμα "Σταύρος Νιάρχος", παραδίδοντας το Φαληρικό Δέλτα, τη Λυρική Σκηνή και την Εθνική Βιβλιοθήκη. Οι κατά καιρούς δηλώσεις εκπροσώπων της κυβέρνησης και του Ιδρύματος "Σταύρος Νιάρχος", ότι πρόκειται για ένα μεγάλο έργο που αποτελεί ανιδιοτελή προσφορά του ιδρύματος προς το Δημόσιο, συνιστούν επιχείρηση απόκρυψης της αλήθειας».
«Παρά τα επανειλημμένα αιτήματα του ΚΚΕ, εντός και εκτός Βουλής, να δοθούν στη δημοσιότητα τα στοιχεία της σύμβασης, η κυβέρνηση την κρατά μυστική, με αποκορύφωμα την υπογραφή της από τέσσερις υπουργούς κεκλεισμένων των θυρών!».
«Ο λαός του Λεκανοπεδίου δεν πρέπει να δεχτεί την παραχώρηση του παλιού Ιπποδρόμου και του Φαληρικού Δέλτα στο Ίδρυμα. Ο ελληνικός λαός οφείλει να αντιδράσει στην πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που παραδίδουν δημόσια περιουσία και κρίσιμους τομείς του πολιτισμού στο κεφάλαιο.
Καμία ιδιωτική ιδιοκτησία στη Λυρική Σκηνή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, γιατί αυτό οδηγεί στην παραπέρα χειραγώγηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, στη μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της Τέχνης και της επιστημονικής γνώσης. Η ιδιωτική ιδιοκτησία και σε αυτούς τους τομείς αποξενώνει περισσότερο το λαό από τα σύγχρονα επιτεύγματα της επιστημονικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η διαμόρφωση νέων σύγχρονων κτιρίων και υποδομών και η ανάπτυξη θεσμών της Τέχνης πρέπει να είναι αποκλειστική υπόθεση του Δημοσίου. Για να υπάρξει φιλολαϊκή προοπτική αγωνίζεται το ΚΚΕ».
.....
Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009
ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗ & ΛΟΙΠΟΥΣ SOCIALISTAS
Ο Ν. Σηφουνάκης (βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Λέσβου) ερωτώμενος σχετικά με τις δηλώσεις Πάγκαλου (ξέρετε του εγγονού του dictator και μέλος του Συλλόγου Διδυμότεκνων Οινοποιών Ελλάδας) δήλωσε: « … ο Πάγκαλος ξέρει από Ιστορία και καταγράφει μιαν άποψη… »
Μια ερώτηση προς τον κ. Ν. Σηφουνάκη: Η Ιστορία ξέρει τον Πάγκαλο; Αν ναι, τι άποψη θα καταγράψει; Γιατί κάτι της έχει ψιθυρίσει και ο Οτσαλάν και μπερδεύτηκε η έρμη…
Μια ερώτηση προς τον κ. Ν. Σηφουνάκη: Η Ιστορία ξέρει τον Πάγκαλο; Αν ναι, τι άποψη θα καταγράψει; Γιατί κάτι της έχει ψιθυρίσει και ο Οτσαλάν και μπερδεύτηκε η έρμη…
Aristeri Poria
ΚΑΝΤΕ ΟΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΙ … «ΜΥΛΩΝΑΔΕΣ»
Μάλλον θα πήρατε είδηση αυτό που έγινε στην Alumil στη Bόρεια Ελλάδα, όπου πρόεδρος είναι ο γνωστός κι από άλλες «πρωτοποριακές» δηλώσεις και πράξεις του, Μυλωνάς, που είναι και πρόεδρος του Συνδέσμου Eλληνικών Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας. Μια απ΄ αυτές τις «πρωτότυπες» και «πρωτοπόρες» ιδέες του ήταν αν θυμάστε η εφαρμογή των «τοπικών συμφώνων απασχόλησης» που επέβαλε μαζί με τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σε κάποιες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.
Τα πρόσφατα γεγονότα συνοπτικά έχουν ως εξής:
«Ο ιδιοκτήτης του ομίλου Alumil και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) Γιώργος Μυλωνάς προχώρησε στη μείωση του χρόνου εργασίας κατά 1,5 ώρα την ημέρα και κατά 20% των αποδοχών τους. Η μείωση ισχύει για 2.500 εργαζόμενους (...) ο Γ. Μυλωνάς(…) Χαρακτήρισε άδικη την κατηγορία του ΠΑΜΕ ότι απολύθηκαν 3 που δεν υπέγραψαν τη συμφωνία» (Ελευθεροτυπία).
«1.300 εργαζόμενοι υπέγραψαν τις νέες συμβάσεις εργασίας, ενώ τρεις υπάλληλοι που αντέδρασαν, σύμφωνα με καταγγελίες τους απολύθηκαν. Όμως, ο κ. Μυλωνάς αντιτείνει ότι οι ίδιοι του ζήτησαν για οικογενειακούς λόγους να απολυθούν». (ΑNT1)
«Αντιδρώντας στην απόφαση αυτή της ΑΛΟΥΜΙΛ, δεκάδες μέλη του ΠΑΜΕ με επικεφαλής το Σωτήρη Ζαριανόπουλο, μέλος της γραμματείας του, προχώρησαν στην κατάληψη των γραφείων του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος. Σύμφωνα με πληροφορίες από τους εργαζόμενους, η διεύθυνση της ΑΛΟΥΜΙΛ εδώ και δύο εβδομάδες τους κάλεσε να υπογράψουν νέες ατομικές συμβάσεις εργασίας, στις οποίες περιλαμβάνεται ο μειωμένος χρόνος απασχόλησης. Όπως είπαν στο «Έθνος» εργαζόμενοι, τις προηγούμενες μέρες προσέρχονταν ατομικά μαζί με τους εργοδηγούς τους κατά τμήμα και υπέγραφαν τις νέες συμβάσεις. Ένας από αυτούς μας είπε ότι ο καθαρός μισθός του μέχρι τώρα ήταν στα 700 ευρώ και ότι με τη νέα σύμβαση προβλέπεται να πέσει στα 550 ευρώ. Σύμφωνα με το ΠΑΜΕ, τρεις εργαζόμενοι που αρνήθηκαν να υπογράψουν τις νέες συμβάσεις έχουν ήδη απολυθεί». (Έθνος)
Μετά απ΄ αυτά, το θέμα βγήκε στα κανάλια, όπου ακούστηκαν πολλά και διάφορα. Όπως πολλά είπε κι ο ίδιος ο Μυλωνάς, μεταξύ των οποίων ότι: «οι τρεις εργαζόμενοι που απολύθηκαν το ζήτησαν μόνοι τους», ότι «πρέπει οι εργαζόμενοι να του ανάψουν λαμπάδα» και κυρίως ότι «τέτοιες διαφορές λύνονται στην επιθεώρηση εργασίας».
Πίσω απ΄ όλες αυτές τις τηλεοπτικές συζητήσεις και τις χιλιάδες λεπτομέρειες που αναδεικνύονται, υπάρχουν ορισμένα δεδομένα, που καθαρά τα λέει το ΠΑΜΕ:
- Το πρόβλημα της Alumil δεν είναι ότι «κινδυνεύει να κλείσει». Είναι ότι αντί για 10 εκατομμύρια καθαρά κέρδη πέρσι, «κινδυνεύει» φέτος να βγάλει «μόνο» 9 εκατομμύρια. Οπότε αυτό το ένα εκατομμύριο πρέπει να το πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Να «παρθεί» μέσα απ΄ τα σπίτια των εργαζομένων, απ΄ την τροφή των παιδιών τους, απ΄ την επιβίωσή τους.
- Στις επιχειρήσεις του «κοινωνικού εταίρου» κυρίου Μυλωνά, απαγορεύεται ο συνδικαλισμός. Δεν επιτρέπεται να υπάρχει ούτε καν «εργοδοτικό» σωματείο. Όπως δηλώνει κι ο ίδιος, «στην Alumil είναι τόσο καλές οι σχέσεις με τους εργαζόμενους που δε χρειάζεται να υπάρχει σωματείο».
- Ο νόμος στον οποίο στηρίζεται ο κάθε Μυλωνάς, και κάνει τα κόλπα του σ΄ όλη τη Βόρεια Ελλάδα, είναι νόμος του 1998 (ΠΑΣΟΚ). Τον καιρό δηλαδή της μεγάλης «ανάπτυξης» , της «κερδοφορίας» των επιχειρήσεων και της ανόδου του χρηματιστηρίου, αυτοί όλοι τους από τότε είχαν στο μάτι τις εργασιακές σχέσεις.
- Τότε η ΓΣΕΕ έκανε την «πάπια», όπως την κάνει και τώρα και πάντα.
- Τώρα έχουν όλοι τους δικαιολογία, αφορμή, πρόφαση … την κρίση. Έτσι:
- Η πρόσφατη σύνοδος της Ε.Ε. επαναβεβαίωσε την κατεύθυνση της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.
- Ο Καραμανλής επανέλαβε σε συνέντευξή του τα επιχειρήματα του Μυλωνά : «Προκειμένου να κλείσει η όποια επιχείρηση, δεν είναι προτιμότερο οι εργαζόμενοι να δεχτούν μείωση ωρών και μισθού;» και «Σε έκτακτες περιστάσεις χρειάζονται έκτακτα μέτρα».
- Το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης: «Μιλώντας στο «΄Εθνος» ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης Ν. Γιαννόπουλος είπε ότι (…) έχουν ήδη προχωρήσει σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας». Και μετά συνέχισε να τρώει απ΄ τα εδέσματα της δεξίωσης και να κοιμάται ήσυχος.
- Και το πιο ενδιαφέρον απ΄ όλα είναι το τι κάνει αυτές τις μέρες η επιθεώρηση εργασίας: οργανώνει σεμινάρια του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδας, δηλαδή του Μυλωνά, όπου συμμετέχουν οι βιομήχανοι για να τους εξηγήσουν οι επιθεωρητές εργασίας πώς γίνονται οι ομαδικές απολύσεις, πως περνάνε οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, πώς γίνεται ο περιορισμός των ωρών εργασίας και των μισθών, κλπ. Δηλαδή εξηγεί η επιθεώρηση εργασίας στους βιομήχανους πώς θα κάνουν όλα αυτά που επιδιώκουν «νόμιμα», για να μην τους «πιάσει» ….η ίδια η επιθεώρηση εργασίας.
- Την ίδια στιγμή η ΟΚΕ (όλα τα καλά παιδιά που λέγαμε και στο προηγούμενο φύλλο - ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΣΥΝ-ΣΕΒ–ΓΣΕΒΕ-ΓΣΕΕ-κ.λπ.) κατέληξε και παρουσίασε με την παρουσία όλων των «κοινωνικών εταίρων», την «Εθνική Κοινωνική Αναπτυξιακή Συμφωνία». Ένα επικίνδυνο για την εργατική τάξη κείμενο «Made in EU» που όπως ομολογεί και ο ίδιος ο πρόεδρος της ΟΚΕ Χρήστος Πολυζωγόπουλος «Έτσι θα τεθούν γερά θεμέλια για ένα αξιόπιστο πολιτικοκοινωνικό σύστημα». Και πιο κάτω: «Η κοινωνική συναίνεση και η ανάπτυξη κλίματος εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και την πολιτική ηγεσία είναι εξίσου, και συχνά περισσότερο σημαντικοί παράγοντες προώθησης της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας μιας οικονομίας».
Φυσικό είναι λοιπόν, ο Μυλωνάς μέσα σ΄ ένα τέτοιο κλίμα «ομοφωνίας» ΕΕ, πολιτικών και κομμάτων, βιομηχάνων, εργατοπατέρων και πουλημένων επιθεωρητών εργασίας, να απορεί:
«Τι δουλειά είχαν οι εργαζόμενοι να απευθυνθούν στο ΠΑΜΕ; Μπορούσαν κι έπρεπε να απευθυνθούν στο εργατικό κέντρο του νομού τους και στην επιθεώρηση εργασίας». Αποδεικνύοντας καθαρά ότι αυτός κι όλο του το σινάφι:
- Δεν έχει καμμιά ανησυχία για τη ΓΣΕΕ και τα πουλημένα εργοδοτικά ή «συναινετικά» συνδικάτα σαν το ΕΚΘ
- Ούτε έχει καμμιά ανησυχία για τις καταγγελίες που πιθανόν να γίνουν στην Επιθεώρηση Εργασίας. Έτσι κι αλλιώς το κράτος και οι νόμοι δικοί του είναι.
- Αυτό που φοβάται είναι η ταξική συσπείρωση των εργατών στο ΠΑΜΕ, μιας που όπου απευθύνθηκαν οι εργαζόμενοι στο ΠΑΜΕ είχαν ολόπλευρη στήριξη και συμπαράσταση, αλλά και συγκεκριμένα αποτελέσματα (π.χ. Πλαίσιο της Θεσσαλονίκης όπου δεν πέρασαν οι «προσαρμογές» τύπου Aloumil που επιχείρησε κι εκεί η εργοδοσία).
- Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά δικαιώνεται η πολιτική της αυτόνομης δράσης του ΠΑΜΕ και έξω απ΄ τα πουλημένα συνδικάτα, για το συμφέρον των εργαζομένων.
Και τέλος πάντων φίλε, αν ο κάθε Μυλωνάς φοβάται το ΠΑΜΕ και το ξορκίζει όπως ο διάβολος το λιβάνι, τότε εσύ ξέρεις τι να κάνεις: Κάνε ακριβώς αυτό που φοβούνται οι Μυλωνάδες.
Μάνος Δούκας
Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009
ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος Δ΄)
Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)
Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
συνέχεια από Γ΄ μέρος
Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
συνέχεια από Γ΄ μέρος
στ) Η προδοσία, η σύγκρουση και ο θάνατος του Μπούρα
Το επεισόδιο στα Δάφια έγινε στις 6 Ιουνίου 1949. Πριν 10 μέρες περίπου είχε γίνει η συμπλοκή στα «Καμίνια», στα δικά μας τα μέρη και είχε σκοτωθεί ο Δημητρός Στραβουλέλλης. Επειδή ο Πέτρος Μπούρας ήταν πολύ δεμένος με το Στραβουλέλλη, ζητούσε κατά κάποιο τρόπο εκδίκηση. Γι΄ αυτό θέλαμε να κάνουμε ένα χτύπημα και πήγαμε στα Δάφια, όχι ακριβώς στα Δάφια, αλλά στην περιοχή Καλλονής στα Σουμούρια.
Τα Σουμούρια, ήταν ένας οικισμός έξω από την Καλλονή, και ήταν το χωριό του Μπούρα. Εκεί καθίσαμε σε ένα σπαρμένο χωράφι κάτω από μια συκιά, εκεί οι συκιές είναι τεράστιες, έξω από το χωριό. Βέβαια ήταν και απερισκεψία δικιά μας γιατί όλο το χωριό μας ήξερε, και όταν λέμε όλο το χωριό εννοούμε 20 με 30 άτομα, αφού όλοι τους ήτανε συγγενείς του Μπούρα και τους είχε εμπιστοσύνη.
Εκεί που πήγαμε, πιο πέρα, ήταν ένας αμαξωτός δρόμος που πήγαινε Καλλονή - Αγία Τριάδα. Εκεί βγαίνανε κάθε απόγευμα κατά το βραδάκι, οι αξιωματικοί, οι προύχοντες, ο διοικητής, ο υποδιοικητής της περιοχής, γιατί ήταν έδρα εκεί και είχε λόχο μόνιμο.
Εκεί είχαμε άνθρωπο και τους παρακολουθούσε και σε περίπτωση που βγαίνανε, να τους χτυπάγαμε. Αλλά μόλις φτάσαμε εκεί, ο μακαρίτης ο Μπούρας ειδοποίησε την κουμπάρα του, αν χρειασθεί και αν μπορούμε να πάμε μια μέρα στο σπίτι. Αυτή μας λέει ότι μπορούμε να πάμε.
Εκεί που πήγαμε, πιο πέρα, ήταν ένας αμαξωτός δρόμος που πήγαινε Καλλονή - Αγία Τριάδα. Εκεί βγαίνανε κάθε απόγευμα κατά το βραδάκι, οι αξιωματικοί, οι προύχοντες, ο διοικητής, ο υποδιοικητής της περιοχής, γιατί ήταν έδρα εκεί και είχε λόχο μόνιμο.
Εκεί είχαμε άνθρωπο και τους παρακολουθούσε και σε περίπτωση που βγαίνανε, να τους χτυπάγαμε. Αλλά μόλις φτάσαμε εκεί, ο μακαρίτης ο Μπούρας ειδοποίησε την κουμπάρα του, αν χρειασθεί και αν μπορούμε να πάμε μια μέρα στο σπίτι. Αυτή μας λέει ότι μπορούμε να πάμε.
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ
Tου Πέτρου Βάη (*)
Συνάδελφε ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ,
κρατώ ακόμη τη… συνήθεια – καθήκον μου το θεωρώ – να επισκέπτομαι τα Σχολεία όχι μόνο όταν είναι να ζητήσω τη ψήφο των συναδέλφων μου κι έτσι αυτές τις τελευταίες μέρες, που τόσο δυσκολεύουν τα πράγματα για όλους αλλά και για τον κλάδο μας, πήρα από δασκάλους και διευθυντές αισιόδοξα μηνύματα και θα ‘θελα να στείλω κι εγώ ένα μήνυμα.
Κουβεντιάσαμε για την κρίση. Οι συνάδελφοι βλέπουν ότι εμείς και χωρίς κρίση, κρίση περνούσαμε και τώρα θα είναι χειρότερα. Ότι οι «υπερέχοντες» τότε κέρδιζαν δις, εξαφάνισαν το χρήμα απ’ την αγορά, δημιούργησαν την κρίση και τώρα δεν ανέχονται να μειωθούν τα κέρδη τους, ζητούν έτοιμο και πλούσιο ρευστό από το κράτος και το παίρνουν. Και για μας πάλι δεν υπάρχουν, πάλι θα πάρουν από μας και θα δώσουν σ’ αυτούς. Το επιβάλλει η ΕΕ, λένε σωστά, αλλά εμείς ξέρουμε ότι και οι ίδιοι έτσι πολιτεύονται.
Είπαμε για το πολύπαθο ασφαλιστικό μας. Η κατάσταση δείχνει ότι συντάξεις και εφάπαξ έχουν ένα χρόνο και πάνω να δοθούν και τα ταμεία δηλώνουν ότι τα αμέσως επόμενα χρόνια δε θα έχουν να δώσουν μερίσματα στους δικαιούχους. Αυτά τώρα. Φανταστείτε τι τύχη θα έχουν οι νεότεροι. Εμείς όμως πληρώνουμε στα ταμεία. Τα δικά μας χρήματα δανείστηκαν άτοκα στους μεγάλους επιχειρηματίες ή παίχτηκαν και χάθηκαν στο χρηματιστήριο, πήγαν και πάλι σε μεγάλες τσέπες και κανένας δεν θεωρείται υπεύθυνος, κανείς δεν πληρώνει, αλλά ξαναζητά την ψήφο μας! «Ούτε ο «δικός μου», αν βγει, δε θα κάνει τίποτα για μας, ας μη γελιόμαστε» είπε ένας συνάδελφος. Κι αυτό είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ.
Σχεδόν όλοι ρωτούσαν για το πρόβλημα και τη διευθύντρια του 18ου ΔΣ. Αγανάκτηση που ενώ τώρα δεχόμαστε επίθεση σε όλα και στα εργασιακά, που πρέπει να τα υπερασπίσουμε με κάθε θυσία, βρίσκονται άνθρωποι, μέσα απ’ τον κλάδο, να τα καταστρατηγούν και να γίνονται μοχλοί της εξουσίας. Να τα γράφετε, είπαν πολλοί, να μαθαίνονται, γιατί αργότερα θα γίνουν κι αλλού….
Γι’ αυτό το σοβαρό ζήτημα, μετά απ’ τα πολύ θετικά και αισιόδοξα μηνύματα που πήρα από διευθυντές, θα ‘θελα όχι παραταξιακά, αλλά συναδελφικά να μιλήσω μαζί σας τώρα και να στείλω το μήνυμα:
Συνάδελφοι ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ, μείνετε δάσκαλοι με το δάσκαλο, σταθείτε δίπλα στο συνάδελφο εκπαιδευτικό, υπερασπιστείτε τις κατακτήσεις και τα εργασιακά του δικαιώματα, για να ενθαρρυνθεί και ο νεότερος, να στηριχτεί και να μπορέσει να αντισταθεί, γιατί έρχονται δύσκολοι καιροί για τον κλάδο και κάθε χρόνο θα είναι χειρότερα. Θα είναι δική σας κατάκτηση και τιμή!
Συναδελφικά
Πέτρος Βάης
(*) Ο Πέτρος Βάης είναι δάσκαλος του 45ου ΔΣ Πατρών και μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών ΠΕ Πάτρας
από το blog Ταξική Ενότητα Πάτρας
Συνάδελφε ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ,
κρατώ ακόμη τη… συνήθεια – καθήκον μου το θεωρώ – να επισκέπτομαι τα Σχολεία όχι μόνο όταν είναι να ζητήσω τη ψήφο των συναδέλφων μου κι έτσι αυτές τις τελευταίες μέρες, που τόσο δυσκολεύουν τα πράγματα για όλους αλλά και για τον κλάδο μας, πήρα από δασκάλους και διευθυντές αισιόδοξα μηνύματα και θα ‘θελα να στείλω κι εγώ ένα μήνυμα.
Κουβεντιάσαμε για την κρίση. Οι συνάδελφοι βλέπουν ότι εμείς και χωρίς κρίση, κρίση περνούσαμε και τώρα θα είναι χειρότερα. Ότι οι «υπερέχοντες» τότε κέρδιζαν δις, εξαφάνισαν το χρήμα απ’ την αγορά, δημιούργησαν την κρίση και τώρα δεν ανέχονται να μειωθούν τα κέρδη τους, ζητούν έτοιμο και πλούσιο ρευστό από το κράτος και το παίρνουν. Και για μας πάλι δεν υπάρχουν, πάλι θα πάρουν από μας και θα δώσουν σ’ αυτούς. Το επιβάλλει η ΕΕ, λένε σωστά, αλλά εμείς ξέρουμε ότι και οι ίδιοι έτσι πολιτεύονται.
Είπαμε για το πολύπαθο ασφαλιστικό μας. Η κατάσταση δείχνει ότι συντάξεις και εφάπαξ έχουν ένα χρόνο και πάνω να δοθούν και τα ταμεία δηλώνουν ότι τα αμέσως επόμενα χρόνια δε θα έχουν να δώσουν μερίσματα στους δικαιούχους. Αυτά τώρα. Φανταστείτε τι τύχη θα έχουν οι νεότεροι. Εμείς όμως πληρώνουμε στα ταμεία. Τα δικά μας χρήματα δανείστηκαν άτοκα στους μεγάλους επιχειρηματίες ή παίχτηκαν και χάθηκαν στο χρηματιστήριο, πήγαν και πάλι σε μεγάλες τσέπες και κανένας δεν θεωρείται υπεύθυνος, κανείς δεν πληρώνει, αλλά ξαναζητά την ψήφο μας! «Ούτε ο «δικός μου», αν βγει, δε θα κάνει τίποτα για μας, ας μη γελιόμαστε» είπε ένας συνάδελφος. Κι αυτό είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ.
Σχεδόν όλοι ρωτούσαν για το πρόβλημα και τη διευθύντρια του 18ου ΔΣ. Αγανάκτηση που ενώ τώρα δεχόμαστε επίθεση σε όλα και στα εργασιακά, που πρέπει να τα υπερασπίσουμε με κάθε θυσία, βρίσκονται άνθρωποι, μέσα απ’ τον κλάδο, να τα καταστρατηγούν και να γίνονται μοχλοί της εξουσίας. Να τα γράφετε, είπαν πολλοί, να μαθαίνονται, γιατί αργότερα θα γίνουν κι αλλού….
Γι’ αυτό το σοβαρό ζήτημα, μετά απ’ τα πολύ θετικά και αισιόδοξα μηνύματα που πήρα από διευθυντές, θα ‘θελα όχι παραταξιακά, αλλά συναδελφικά να μιλήσω μαζί σας τώρα και να στείλω το μήνυμα:
Συνάδελφοι ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ, μείνετε δάσκαλοι με το δάσκαλο, σταθείτε δίπλα στο συνάδελφο εκπαιδευτικό, υπερασπιστείτε τις κατακτήσεις και τα εργασιακά του δικαιώματα, για να ενθαρρυνθεί και ο νεότερος, να στηριχτεί και να μπορέσει να αντισταθεί, γιατί έρχονται δύσκολοι καιροί για τον κλάδο και κάθε χρόνο θα είναι χειρότερα. Θα είναι δική σας κατάκτηση και τιμή!
Συναδελφικά
Πέτρος Βάης
(*) Ο Πέτρος Βάης είναι δάσκαλος του 45ου ΔΣ Πατρών και μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών ΠΕ Πάτρας
από το blog Ταξική Ενότητα Πάτρας
Σάββατο 21 Μαρτίου 2009
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΣΤΟΥΣ ΕΛΑΙΟΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΛΕΣΒΟΥ
Τη δέσμευση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης για την άμεση καταβολή ενισχύσεων στους ελαιοπαραγωγούς της Λέσβου, έλαβε χτες ο βουλευτής του ΚΚΕ, Σταύρος Σκοπελίτης με Ερώτησή του στη Βουλή.
Ο υφυπουργός επισήμανε ότι «είναι ζήτημα μερικών ημερών για να ξεκινήσουν οι πληρωμές». Υποστήριξε ότι «υπάρχουν προβλήματα λόγω του ότι έχουν ενταχθεί πολλοί στο πρόγραμμα» και ότι υπάρχει πρόβλημα «ανεντόπιστων ελαιοτεμαχίων», αφού «με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ είναι απαραίτητη η διασταύρωση των εκτάσεων», ενώ «υπήρχε μια δυσκολία στην καταχώριση των στοιχείων στη μηχανογραφική υπηρεσία του υπουργείου».
Ανταπαντώντας, ο Στ. Σκοπελίτης επισήμανε ότι αποδέχεται τη δέσμευση του υφυπουργού σημειώνοντας πως «θέλω να πιστεύω ότι σε 3 μέρες οι αγρότες θα πάρουν τις επιδοτήσεις τους». Όμως - συνέχισε - «δε μας είπατε τίποτε για το τι μέτρα σκοπεύετε να πάρετε ώστε να μην ξαναπαρουσιαστεί το πρόβλημα», αφού «δεν είναι δυνατόν να δέχονται οι υπηρεσίες σας τις αιτήσεις και ύστερα να ανακαλύπτουν προβλήματα, εκτός αν τα προβλήματα δημιουργούνται λόγω των διαθέσιμων πόρων του προϋπολογισμού, για τους οποίους δε φταίει ο αγρότης».
Αναφερόμενος στις δυσκολίες των ελαιοπαραγωγών της Λέσβου, σημείωσε ότι «έχουν τεράστια προβλήματα στη διάθεση της παραγωγής», αναφέροντας ενδεικτικά πως «δίνονται ποσότητες βιολογικού λαδιού σε τιμές συμβατικού». Τέλος επισήμανε, συνολικά για τις επιδοτήσεις: «επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι κάθε άλλο παρά προοπτική δίνουν στην αγροτική παραγωγή της χώρας και κάθε άλλο παρά στηρίζουν το εισόδημα του μεσαίου αγρότη».
...
Ο υφυπουργός επισήμανε ότι «είναι ζήτημα μερικών ημερών για να ξεκινήσουν οι πληρωμές». Υποστήριξε ότι «υπάρχουν προβλήματα λόγω του ότι έχουν ενταχθεί πολλοί στο πρόγραμμα» και ότι υπάρχει πρόβλημα «ανεντόπιστων ελαιοτεμαχίων», αφού «με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ είναι απαραίτητη η διασταύρωση των εκτάσεων», ενώ «υπήρχε μια δυσκολία στην καταχώριση των στοιχείων στη μηχανογραφική υπηρεσία του υπουργείου».
Ανταπαντώντας, ο Στ. Σκοπελίτης επισήμανε ότι αποδέχεται τη δέσμευση του υφυπουργού σημειώνοντας πως «θέλω να πιστεύω ότι σε 3 μέρες οι αγρότες θα πάρουν τις επιδοτήσεις τους». Όμως - συνέχισε - «δε μας είπατε τίποτε για το τι μέτρα σκοπεύετε να πάρετε ώστε να μην ξαναπαρουσιαστεί το πρόβλημα», αφού «δεν είναι δυνατόν να δέχονται οι υπηρεσίες σας τις αιτήσεις και ύστερα να ανακαλύπτουν προβλήματα, εκτός αν τα προβλήματα δημιουργούνται λόγω των διαθέσιμων πόρων του προϋπολογισμού, για τους οποίους δε φταίει ο αγρότης».
Αναφερόμενος στις δυσκολίες των ελαιοπαραγωγών της Λέσβου, σημείωσε ότι «έχουν τεράστια προβλήματα στη διάθεση της παραγωγής», αναφέροντας ενδεικτικά πως «δίνονται ποσότητες βιολογικού λαδιού σε τιμές συμβατικού». Τέλος επισήμανε, συνολικά για τις επιδοτήσεις: «επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι κάθε άλλο παρά προοπτική δίνουν στην αγροτική παραγωγή της χώρας και κάθε άλλο παρά στηρίζουν το εισόδημα του μεσαίου αγρότη».
...
ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος Γ΄)
Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
συνέχεια από Β΄μέροςδ) Πως έγινα τακτικός μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού Λέσβου
Στο δρόμο πηγαίνοντας στην Αγ. Παρασκευή, σε μια περιοχή «Αγόρατος» το λέγανε, είχε ανέβει μια ομάδα αντάρτες με τους Πέτρο Μπούρα, Λιμπούτζ(η) - σ.σ το παρατσούκλι του αντάρτη Ηλία Σεβαστού - και άλλους 5 με 6, ήταν στην Καλλονή, εκεί σε μέρος καλυμμένο είχαν ξημερωθεί. Εγώ δεν το ήξερα. Αυτοί, οι ΜΑΥδες, όπως είχανε εμένα μαζί, πήγαιναν κατά φάλαγγα και χτενίζανε την περιοχή. Εγώ ήμουνα με το λοχαγό, τον υπενωμοτάρχη και μερικούς ΜΑΥδες στα δεξιά της ομάδας.
Οι αντάρτες τους είχανε δει που βάζανε φωτιά, που χτενίζανε την περιοχή και σε τέτοιες περιπτώσεις το ριψοκινδυνεύαμε και δεν φεύγαμε για να μην κάνουμε εμφάνιση και πιάσουν όλο τον κόσμο. Γιατί σε κάθε εμφάνιση πιάνανε όλο τον κόσμο και τους ενοχοποιούσαν και έτσι αποφεύγαμε, και όπως ήταν δασωμένο το μέρος, λίγο δεξιά ή λίγο αριστερά να κάνουν δε θα τους δουν, ήταν πίσω από ένα ντουβάρι και ήταν δύσκολο να τους δουν.
Όμως κατά διαβολική σύμπτωση πήγε ένας ΜΑΥς από την Αγ. Παρασκευή. Η ομάδα που ήταν ο ΜΑΥς που χτυπήθηκε πέσανε κάτω, αλλά άρχισαν τώρα και οι άλλοι αντάρτες να βαράνε και αφού ηρέμησαν κάπως τα πράγματα, συνέχισαν το δρόμο τους.
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009
«ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ» ΚΑΙ … ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ … «ΕΤΑΙΡΕΣ»
Πολύ κουβέντα άνοιξε πάλι γύρω απ΄ την λέξη «ΔΙΑΛΟΓΟΣ». Κυρίως με αφορμή το διάλογο για την παιδεία. Κι όλοι αυτοί που στον προηγούμενο διάλογο πήγαν “με τα μπούνια” για να τον νομιμοποιήσουν (ΟΛΜΕ, ΣΥΝ κλπ) και μας κατηγορούσαν ότι “μόνο το ΚΚΕ δεν πήγε” («Όλοι πλην Λακεδαιμονίων» πάλι) σήμερα παριστάνουν τον «τηλεοπτικό Σπαρτιάτη» και παριστάνουν ότι “απέχουν”. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι εμείς θα έπρεπε να είμαστε ευχαριστημένοι γιατί η στάση μας σαν κόμμα και σαν ΠΑΜΕ στον προηγούμενο διάλογο δικαιώθηκε και άσκησε πίεση:
Πρώτον: Δικαιώθηκε και απ΄ το περιστατικό με τη σύνοδο υπουργών παιδείας της ΕΕ στο Μπέργκεν, όπου η Γιαννάκου είχε πάει να παρουσιάσει τα συμπεράσματα του διαλόγου πριν καν αρχίσει αυτός ο διάλογος. Αλλά και απ΄ τη στάση όλων των υπόλοιπων πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων (ΣΥΝ, ΟΛΜΕ κ.λπ.) που αφού πήγαν κι έδωσαν νομιμότητα στο διάλογο αυτόν, στη συνέχεια αποχώρησαν γιατί ήταν λέει … «προσχηματικός». Λες κι ήταν αφελείς και δεν ήξεραν απ΄ την αρχή το τι γίνεται.
Δεύτερον: Η στάση μας πίεσε συνδικαλιστικά και πολιτικά τις ηγεσίες άλλων κομμάτων και συνδικάτων ώστε σήμερα να αναγκάζονται έστω και στα υποκριτικά να μην πηγαίνουν στο νέο αυτό διάλογο. Έτσι είναι.
Αλλά η λέξη «Υποκριτικά» πρέπει πάντα να αποδεικνύεται. Γι αυτό λοιπόν σήμερα θα σας γράψω για την «ΟΚΕ».
«Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, ένα από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης … Η Ο.Κ.Ε. μπορεί να γνωμοδοτεί για όλους τους τομείς ή να εκπονεί γνωμοδοτήσεις με δική της πρωτοβουλία… Η ελληνική Ο.Κ.Ε. ιδρύθηκε to 1994, με πρότυπο την Ο.Κ.Ε. της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που στηρίζεται στον τριμερή διαχωρισμό των εκπροσωπούμενων συμφερόντων, διαχωρισμό δηλαδή σε τρεις Ομάδες, μία των εργοδοτών - επιχειρηματιών, μία των εργαζομένων - μισθωτών και δημοσίων υπαλλήλων, και μία των λοιπών κατηγοριών στην οποία εκπροσωπούνται οι αγρότες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι καταναλωτές….Σκοπός της Ο.Κ.Ε. είναι η προώθηση του κοινωνικού διαλόγου και μέσω αυτού η διαμόρφωση (αν είναι δυνατόν) κοινά αποδεκτών θέσεων για θέματα που απασχολούν την κοινωνία ευρύτερα ή ειδικότερα τμήματα αυτής… H Ο.Κ.Ε. αποτελεί από το Μάιο του 2001 και συνταγματικά αναγνωρισμένο θεσμό του ελληνικού κράτους… αποστολή της οποίας είναι η διεξαγωγή του κοινωνικού διαλόγου για τη γενική πολιτική της χώρας και ιδίως για τις κατευθύνσεις της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, καθώς και η διατύπωση γνώμης επί των νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων που παραπέμπονται σε αυτήν». (Απ΄ το site www.oke.gr της ΟΚΕ)
Αυτό είναι η ΟΚΕ. Πρόεδρος της ΟΚΕ είναι ο Χρήστος Πολυζωγόπουλος στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Εκεί συμμετέχουν ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών (Σ.Ε.Β.), η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε.), η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (Ε.Σ.Ε.Ε.), η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (Π.Ο.Ξ.), η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, ο Σύνδεσμος Ανωνύμων Τεχνικών Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης (Σ.Α.Τ.Ε.), η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Ε.), η Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (Α.Δ.Ε.Δ.Υ.), η Πανελλήνια Συνομοσπονδία Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών (ΠΑ.Σ.Ε.ΓΕ.Σ.), η Γενική Συνομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ελλάδος (ΓΕ.Σ.Α.Σ.Ε.), η Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (Κ.Ε.Δ.Κ.Ε.). Όλα τα … «καλά παιδιά».
Ανάμεσα στους εκπροσώπους των «εργαζομένων» (που στην πλειοψηφία τους είναι φυσικά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), δεσπόζουσα θέση κατέχουν ο Βρεττάκος Ηλίας κι η Σπανού Δέσποινα, απ΄ τη διοίκηση της ΑΔΕΔΥ, ο Κώστας Κουτζαμάνης απ΄ τη διοίκηση της ΓΣΕΕ, κεντρικά στελέχη του ΣΥΝ, κι άλλοι σύντροφοί τους απ΄ τις διοικήσεις της ΓΣΕΕ, της ΚΕΔΚΕ κλπ.
Πάνε λοιπόν εκεί και συζητούν διάφορα θέματα που τα εισηγούνται πριν πάνε στη Βουλή ή τα προτείνουν για να προωθηθούν, να πάνε στη βουλή να γίνουν νόμοι κλπ. Να μερικά παραδείγματα:
1. «Ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για την κινητικότητα στην εργασία», «Ευέλικτη οργάνωση εργασίας» (Βλέπε ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, νεές μορφές απασχόλησης, διεύρυνσης της ωρομισθίας, κλπ).
2. «Η διαχείρηση της Ενεργού Γήρανσης», «Καινοτόμες προσεγγίσεις εφαρμογών Κοινωνικού Διαλόγου. Η περίπτωση της διαχείρισης της ενεργού γήρανσης -Υποστήριξη της προσαρμοστικότητας των επιχειρήσεων και των εργαζομένων», «Η ενεργός γήρανση και η ποιότητα της εργασίας των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων - υποστήριξη και διατήρηση της απασχόλησης των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην Ελλάδα».
3. «Υλοποίηση της στρατηγικής της Λισσαβόνας», «Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων 2008-2010, στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισαβόνας», «Προτάσεις της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (O.K.E.) στο νέο κύκλο της Στρατηγικής της Λισαβόνας 2007-2013».
4. «Εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση)» (Βλέπε σύνταξη για τις γυναίκες στα 65, δηλαδή αυτό που θέλει να μας επιβάλλει η ΕΕ μέσω και του ευρωπαικού δικαστήριου) και άλλα τέτοια θέματα που ακόμα κι ο τίτλος τους μαρτυρά την ουσία τους και το περιεχόμενό τους.
Αλλά και θέματα με «ουδέτερους» τίτλους», που για να δεις τι λένε πρέπει να τα διαβάσεις. «Προσχέδιο πρότασης για αλλαγές του θεσμικού πλαισίου για τη δομή και λειτουργία των ΑΕΙ», «Προσχολική αγωγή και πρωτοβάθμια εκπαίδευση», “Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση”, “Τριτοβάθμια Εκπαίδευση”, “Υγεία”, “Φτώχεια”, “Τουρισμός και Περιβάλλον” κλπ.
Μπείτε στο site της ΟΚΕ να τα δείτε. Να δείτε ότι την ουσία των θέσεων και των νόμων που έρχονται στη δημοσιότητα και πάνω σ΄ αυτές παίρνουν διάφορες θέσεις τα κόμματα και οι φορείς, στην πραγματικότητα τα έχουν συζητήσει από πριν με διακομματική συμφωνία ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ - ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΚΕΔΚΕ - ΣΕΒ κ.λπ.
Αναρωτιέται λοιπόν κανείς μετά απ΄ αυτά:
α. Πόσο ειλικρινείς είναι όλοι αυτοί που παριστάνουν ότι δεν πάνε στον όποιο διάλογο προκαλεί ο όποιος υπουργός παιδείας ή άλλος υπουργός;
β. Πόσο ειλικρινείς είναι στη βουλή όταν κατακεραυνώνουν νομοσχέδια που όμως τις βασικές τους αρχές τις έχουν από πριν εγκρίνει στην ΟΚΕ και με τη δική τους συμμετοχή;
γ. Τι συζητάνε εκεί μέσα στην ΟΚΕ οι «εκπρόσωποι των εργαζομένων» (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) κι οι εκπρόσωποι της «αντιπολίτευσης» (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ);
δ. Πόσο θράσος πρέπει να έχει κανείς για να συμμετέχει σ΄ αυτά τα όργανα, να συμμετέχει στις αποφάσεις τους και σ΄ αυτούς τους διαλόγους, και στη συνέχεια να τολμά να μιλά στους εργαζόμενους για «συνταξιοδοτικά» ή «για σχέσεις εγρασίας» ή για «δικαιώματα» με τον αέρα του «εργαζόμενου» και του συνδικαλιστή και μάλιστα του «αριστερού»;
Και τέλος… ποια είναι τα αντάλλαγματα της συμμετοχής τους σ΄ όλο αυτό το παιχνίδι; Γιατί μας έρχεται δύσκολο να πιστέψουμε ότι το κάνουν από «άποψη» σαν τις πόντιες πόρνες που (στο ανέκδοτο) δεν ήξεραν ότι οι υπόλοιπες πόρνες πληρωνόταν για τις υπηρεσίες τους.
Πρώτον: Δικαιώθηκε και απ΄ το περιστατικό με τη σύνοδο υπουργών παιδείας της ΕΕ στο Μπέργκεν, όπου η Γιαννάκου είχε πάει να παρουσιάσει τα συμπεράσματα του διαλόγου πριν καν αρχίσει αυτός ο διάλογος. Αλλά και απ΄ τη στάση όλων των υπόλοιπων πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων (ΣΥΝ, ΟΛΜΕ κ.λπ.) που αφού πήγαν κι έδωσαν νομιμότητα στο διάλογο αυτόν, στη συνέχεια αποχώρησαν γιατί ήταν λέει … «προσχηματικός». Λες κι ήταν αφελείς και δεν ήξεραν απ΄ την αρχή το τι γίνεται.
Δεύτερον: Η στάση μας πίεσε συνδικαλιστικά και πολιτικά τις ηγεσίες άλλων κομμάτων και συνδικάτων ώστε σήμερα να αναγκάζονται έστω και στα υποκριτικά να μην πηγαίνουν στο νέο αυτό διάλογο. Έτσι είναι.
Αλλά η λέξη «Υποκριτικά» πρέπει πάντα να αποδεικνύεται. Γι αυτό λοιπόν σήμερα θα σας γράψω για την «ΟΚΕ».
«Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, ένα από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης … Η Ο.Κ.Ε. μπορεί να γνωμοδοτεί για όλους τους τομείς ή να εκπονεί γνωμοδοτήσεις με δική της πρωτοβουλία… Η ελληνική Ο.Κ.Ε. ιδρύθηκε to 1994, με πρότυπο την Ο.Κ.Ε. της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που στηρίζεται στον τριμερή διαχωρισμό των εκπροσωπούμενων συμφερόντων, διαχωρισμό δηλαδή σε τρεις Ομάδες, μία των εργοδοτών - επιχειρηματιών, μία των εργαζομένων - μισθωτών και δημοσίων υπαλλήλων, και μία των λοιπών κατηγοριών στην οποία εκπροσωπούνται οι αγρότες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι καταναλωτές….Σκοπός της Ο.Κ.Ε. είναι η προώθηση του κοινωνικού διαλόγου και μέσω αυτού η διαμόρφωση (αν είναι δυνατόν) κοινά αποδεκτών θέσεων για θέματα που απασχολούν την κοινωνία ευρύτερα ή ειδικότερα τμήματα αυτής… H Ο.Κ.Ε. αποτελεί από το Μάιο του 2001 και συνταγματικά αναγνωρισμένο θεσμό του ελληνικού κράτους… αποστολή της οποίας είναι η διεξαγωγή του κοινωνικού διαλόγου για τη γενική πολιτική της χώρας και ιδίως για τις κατευθύνσεις της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, καθώς και η διατύπωση γνώμης επί των νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων που παραπέμπονται σε αυτήν». (Απ΄ το site www.oke.gr της ΟΚΕ)
Αυτό είναι η ΟΚΕ. Πρόεδρος της ΟΚΕ είναι ο Χρήστος Πολυζωγόπουλος στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Εκεί συμμετέχουν ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών (Σ.Ε.Β.), η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε.), η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (Ε.Σ.Ε.Ε.), η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (Π.Ο.Ξ.), η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, ο Σύνδεσμος Ανωνύμων Τεχνικών Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης (Σ.Α.Τ.Ε.), η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Ε.), η Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (Α.Δ.Ε.Δ.Υ.), η Πανελλήνια Συνομοσπονδία Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών (ΠΑ.Σ.Ε.ΓΕ.Σ.), η Γενική Συνομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ελλάδος (ΓΕ.Σ.Α.Σ.Ε.), η Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (Κ.Ε.Δ.Κ.Ε.). Όλα τα … «καλά παιδιά».
Ανάμεσα στους εκπροσώπους των «εργαζομένων» (που στην πλειοψηφία τους είναι φυσικά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), δεσπόζουσα θέση κατέχουν ο Βρεττάκος Ηλίας κι η Σπανού Δέσποινα, απ΄ τη διοίκηση της ΑΔΕΔΥ, ο Κώστας Κουτζαμάνης απ΄ τη διοίκηση της ΓΣΕΕ, κεντρικά στελέχη του ΣΥΝ, κι άλλοι σύντροφοί τους απ΄ τις διοικήσεις της ΓΣΕΕ, της ΚΕΔΚΕ κλπ.
Πάνε λοιπόν εκεί και συζητούν διάφορα θέματα που τα εισηγούνται πριν πάνε στη Βουλή ή τα προτείνουν για να προωθηθούν, να πάνε στη βουλή να γίνουν νόμοι κλπ. Να μερικά παραδείγματα:
1. «Ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για την κινητικότητα στην εργασία», «Ευέλικτη οργάνωση εργασίας» (Βλέπε ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, νεές μορφές απασχόλησης, διεύρυνσης της ωρομισθίας, κλπ).
2. «Η διαχείρηση της Ενεργού Γήρανσης», «Καινοτόμες προσεγγίσεις εφαρμογών Κοινωνικού Διαλόγου. Η περίπτωση της διαχείρισης της ενεργού γήρανσης -Υποστήριξη της προσαρμοστικότητας των επιχειρήσεων και των εργαζομένων», «Η ενεργός γήρανση και η ποιότητα της εργασίας των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων - υποστήριξη και διατήρηση της απασχόλησης των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην Ελλάδα».
3. «Υλοποίηση της στρατηγικής της Λισσαβόνας», «Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων 2008-2010, στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισαβόνας», «Προτάσεις της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (O.K.E.) στο νέο κύκλο της Στρατηγικής της Λισαβόνας 2007-2013».
4. «Εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση)» (Βλέπε σύνταξη για τις γυναίκες στα 65, δηλαδή αυτό που θέλει να μας επιβάλλει η ΕΕ μέσω και του ευρωπαικού δικαστήριου) και άλλα τέτοια θέματα που ακόμα κι ο τίτλος τους μαρτυρά την ουσία τους και το περιεχόμενό τους.
Αλλά και θέματα με «ουδέτερους» τίτλους», που για να δεις τι λένε πρέπει να τα διαβάσεις. «Προσχέδιο πρότασης για αλλαγές του θεσμικού πλαισίου για τη δομή και λειτουργία των ΑΕΙ», «Προσχολική αγωγή και πρωτοβάθμια εκπαίδευση», “Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση”, “Τριτοβάθμια Εκπαίδευση”, “Υγεία”, “Φτώχεια”, “Τουρισμός και Περιβάλλον” κλπ.
Μπείτε στο site της ΟΚΕ να τα δείτε. Να δείτε ότι την ουσία των θέσεων και των νόμων που έρχονται στη δημοσιότητα και πάνω σ΄ αυτές παίρνουν διάφορες θέσεις τα κόμματα και οι φορείς, στην πραγματικότητα τα έχουν συζητήσει από πριν με διακομματική συμφωνία ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ - ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΚΕΔΚΕ - ΣΕΒ κ.λπ.
Αναρωτιέται λοιπόν κανείς μετά απ΄ αυτά:
α. Πόσο ειλικρινείς είναι όλοι αυτοί που παριστάνουν ότι δεν πάνε στον όποιο διάλογο προκαλεί ο όποιος υπουργός παιδείας ή άλλος υπουργός;
β. Πόσο ειλικρινείς είναι στη βουλή όταν κατακεραυνώνουν νομοσχέδια που όμως τις βασικές τους αρχές τις έχουν από πριν εγκρίνει στην ΟΚΕ και με τη δική τους συμμετοχή;
γ. Τι συζητάνε εκεί μέσα στην ΟΚΕ οι «εκπρόσωποι των εργαζομένων» (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) κι οι εκπρόσωποι της «αντιπολίτευσης» (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ);
δ. Πόσο θράσος πρέπει να έχει κανείς για να συμμετέχει σ΄ αυτά τα όργανα, να συμμετέχει στις αποφάσεις τους και σ΄ αυτούς τους διαλόγους, και στη συνέχεια να τολμά να μιλά στους εργαζόμενους για «συνταξιοδοτικά» ή «για σχέσεις εγρασίας» ή για «δικαιώματα» με τον αέρα του «εργαζόμενου» και του συνδικαλιστή και μάλιστα του «αριστερού»;
Και τέλος… ποια είναι τα αντάλλαγματα της συμμετοχής τους σ΄ όλο αυτό το παιχνίδι; Γιατί μας έρχεται δύσκολο να πιστέψουμε ότι το κάνουν από «άποψη» σαν τις πόντιες πόρνες που (στο ανέκδοτο) δεν ήξεραν ότι οι υπόλοιπες πόρνες πληρωνόταν για τις υπηρεσίες τους.
Μάνος Δούκας (manosdoukas@hotmail.com)
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ
«Ένας διαφορετικός τρόπος να γιορταστεί η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης μπορεί και να είναι ένας ουσιαστικός τρόπος για να γιορταστεί η Ποίηση». Με αυτή την επισήμανση, το Μουσείο Μπενάκη ανακοίνωσε ότι, στα πλαίσια των εκδηλώσεών του για το «Έτος Γιάννη Ρίτσου», αφιερώνει τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης(21/3), αποκλειστικά στον Ποιητή της Ρωμιοσύνης. Τη διαμόρφωση αυτού του αφιερώματος την εμπιστεύθηκε «σε ανθρώπους που ελπίζουμε και θα θέλαμε να είναι οι πραγματικοί αναγνώστες της ποίησης: στα παιδιά».
Το Μουσείο Μπενάκη απηύθυνε πρόσκληση στο 6ο Λύκειο Καλλιθέας και το 10ο Λύκειο Πειραιά, που διαθέτουν blog και έχουν επιδείξει ενδιαφέρον για το έργο του Γ. Ρίτσου, και βρήκε ανταπόκριση. Μαθητές των δύο σχολείων δούλεψαν πολύ για να καταλάβουν τη ζωή και το έργο του Ρίτσου και ετοίμασαν μια παράσταση με τίτλο «Να είσαι ήλιος, να χαρίζεις φως», που θα παρουσιαστεί στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου)), στις 21/3 (7 μ.μ., είσοδος δωρεάν, πληροφορίες 210-3453111).
Οι μαθητές των δύο σχολείων, μετά από συναντήσεις τους στο διαδίκτυο και στα σχολεία τους, συγκέντρωσαν υλικό, επέλεξαν ποιήματα, πεζά, τραγούδια, σχέδια, φωτογραφίες, βίντεο, μαρτυρίες, συνεντεύξεις, CD, ντοκιμαντέρ και συνέθεσαν μια παράσταση, που αναφέρεται στη ζωή του Ρίτσου, στις ιδέες, στους αγώνες, στις εξορίες, στην ποίηση του Ρίτσου. Μια ζωή, που, περνώντας απ' το σκοτάδι, ατένιζε πεισματικά το φως, για να το χαρίσει σ' όλο τον κόσμο. Τα παιδιά, μέσα από τη δική τους «ματιά», ζωγραφίζουν, απαγγέλλουν, φτιάχνουν ταμπλό με φωτογραφικό και εικαστικό υλικό, τραγουδούν, κάνουν γκράφιτι, βιντεοσκοπούν και οπτικοποιούν ποιήματα του Ρίτσου.
..
Το Μουσείο Μπενάκη απηύθυνε πρόσκληση στο 6ο Λύκειο Καλλιθέας και το 10ο Λύκειο Πειραιά, που διαθέτουν blog και έχουν επιδείξει ενδιαφέρον για το έργο του Γ. Ρίτσου, και βρήκε ανταπόκριση. Μαθητές των δύο σχολείων δούλεψαν πολύ για να καταλάβουν τη ζωή και το έργο του Ρίτσου και ετοίμασαν μια παράσταση με τίτλο «Να είσαι ήλιος, να χαρίζεις φως», που θα παρουσιαστεί στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου)), στις 21/3 (7 μ.μ., είσοδος δωρεάν, πληροφορίες 210-3453111).
Οι μαθητές των δύο σχολείων, μετά από συναντήσεις τους στο διαδίκτυο και στα σχολεία τους, συγκέντρωσαν υλικό, επέλεξαν ποιήματα, πεζά, τραγούδια, σχέδια, φωτογραφίες, βίντεο, μαρτυρίες, συνεντεύξεις, CD, ντοκιμαντέρ και συνέθεσαν μια παράσταση, που αναφέρεται στη ζωή του Ρίτσου, στις ιδέες, στους αγώνες, στις εξορίες, στην ποίηση του Ρίτσου. Μια ζωή, που, περνώντας απ' το σκοτάδι, ατένιζε πεισματικά το φως, για να το χαρίσει σ' όλο τον κόσμο. Τα παιδιά, μέσα από τη δική τους «ματιά», ζωγραφίζουν, απαγγέλλουν, φτιάχνουν ταμπλό με φωτογραφικό και εικαστικό υλικό, τραγουδούν, κάνουν γκράφιτι, βιντεοσκοπούν και οπτικοποιούν ποιήματα του Ρίτσου. Ριζοσπάστης, 18/03/2009
..
Τρίτη 17 Μαρτίου 2009
ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος Β΄)
Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)
Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
(συνέχεια από Α΄ μέρος)
γ) Μια σύντομη επιστροφή στο χωριόΠήγα στα μαντριά και κάθισα 15 μέρες περίπου, κρυφά και από τον πατέρα μου. Μόνο ο αδελφός μου το ήξερε, ένας μπάρμπας μου και ένας από την Αγία Παρασκευή, ο οποίος ήταν φύλακας. Φύλαγε τα βόδια του χωριού που την άνοιξη τα βγάζανε πάνω στο «Μερά». Αυτοί μόνο με ξέρανε. Στο μεταξύ αυτός ο Αγιαπαρασκεβιώτης το είπε στον πατέρα μου, μαθεύτηκε ότι ήμουν με τους αντάρτες, ήρθε ο πατέρας μου εκεί, κάτι υποψιάστηκε, είδε κάτι σημάδια και τελικά φανερώθηκα και μου λέει: «Δεν ξέρουν ότι ήσουν με τους αντάρτες, κατέβα να πλυθείς και να φτιαχτείς».
Ύστερα από μέρες, μια βραδιά, κατέβηκα στο χωριό να μου πλύνει ρούχα η μάνα μου, αλλά ο πατέρας μου είχε συνεννοηθεί με το τμήμα που ήταν μια διμοιρία στο σχολείο. Του είπαν μικρός είναι δεν θα πάθει τίποτα… και το πίστεψε. Όταν κατέβηκα, τώρα τους ειδοποίησε ο πατέρας μου, κάποιος άλλος με είδε, δεν ξέρω. Όταν ήμουν στο σπίτι, και με έβαλε η μάνα μου να τρώγω, ήρθαν οι αγροφύλακες με δυο τρεις φαντάρους, με καλόπιασαν απ΄ δω, απ΄ κει και μου λένε: «Να πάμε μέχρι το σχολείο που σε θέλει να σε ρωτήσει ο λοχαγός;» τους λέω «Πάμε».
Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
(συνέχεια από Α΄ μέρος)
γ) Μια σύντομη επιστροφή στο χωριόΠήγα στα μαντριά και κάθισα 15 μέρες περίπου, κρυφά και από τον πατέρα μου. Μόνο ο αδελφός μου το ήξερε, ένας μπάρμπας μου και ένας από την Αγία Παρασκευή, ο οποίος ήταν φύλακας. Φύλαγε τα βόδια του χωριού που την άνοιξη τα βγάζανε πάνω στο «Μερά». Αυτοί μόνο με ξέρανε. Στο μεταξύ αυτός ο Αγιαπαρασκεβιώτης το είπε στον πατέρα μου, μαθεύτηκε ότι ήμουν με τους αντάρτες, ήρθε ο πατέρας μου εκεί, κάτι υποψιάστηκε, είδε κάτι σημάδια και τελικά φανερώθηκα και μου λέει: «Δεν ξέρουν ότι ήσουν με τους αντάρτες, κατέβα να πλυθείς και να φτιαχτείς».
Ύστερα από μέρες, μια βραδιά, κατέβηκα στο χωριό να μου πλύνει ρούχα η μάνα μου, αλλά ο πατέρας μου είχε συνεννοηθεί με το τμήμα που ήταν μια διμοιρία στο σχολείο. Του είπαν μικρός είναι δεν θα πάθει τίποτα… και το πίστεψε. Όταν κατέβηκα, τώρα τους ειδοποίησε ο πατέρας μου, κάποιος άλλος με είδε, δεν ξέρω. Όταν ήμουν στο σπίτι, και με έβαλε η μάνα μου να τρώγω, ήρθαν οι αγροφύλακες με δυο τρεις φαντάρους, με καλόπιασαν απ΄ δω, απ΄ κει και μου λένε: «Να πάμε μέχρι το σχολείο που σε θέλει να σε ρωτήσει ο λοχαγός;» τους λέω «Πάμε».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)