Συμφωνία για το κλίμα στο Παρίσι: Μια συμφωνία προκάλυμμα μονοπωλιακών ανταγωνισμών

Η Συμφωνία για το κλίμα στο Παρίσι προβλήθηκε από τους αρχηγούς των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών του πλανήτη ως ιστορική με δηλώσεις πανηγυρικού χαρακτήρα. Ο στόχος τους είναι μέχρι το 2100 να μην αυξηθεί η μέση παγκόσμια θερμοκρασία πάνω από τους 2 βαθμούς Κελσίου από τα προβιομηχανικά επίπεδα και να συνεχιστούν οι προσπάθειες για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας στους 1,5 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, εκτιμώντας ότι αυτό θα μειώσει σημαντικά τους κινδύνους και τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Ηδη, ο πλανήτης είναι περίπου 1 βαθμό Κελσίου θερμότερος σε σχέση με τη μέση επιφανειακή θερμοκρασία πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση.

Τα κυριότερα σημεία της Συμφωνίας, η οποία θα ισχύσει από το 2020 και μετά, είναι:

• Οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα θα πρέπει να αρχίσουν να μειώνονται άμεσα ώστε στο δεύτερο μισό του αιώνα να μειωθούν στα επίπεδα που μπορούν να απορροφούν τα δάση.
• Ολες οι χώρες θα εγγραφούν σε κοινό σύστημα αναφοράς, παρακολούθησης και επιβεβαίωσης των εκπομπών.
• Από το 2020 οι ανεπτυγμένες χώρες θα προσφέρουν βοήθεια 100 δισ. δολαρίων το χρόνο προκειμένου να βοηθήσουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να στραφούν σε καθαρές πηγές Ενέργειας.

Η Συμφωνία είναι προϊόν συμβιβασμών λόγω των αντιδράσεων των ΗΠΑ, της Κίνας και άλλων κρατών, που ανησυχούν για τις επιπτώσεις της στην οικονομία, ενώ δεν έχει νομικές δεσμεύσεις για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Κάθε κράτος από τα 196 μέλη της Συνθήκης - Πλαισίου του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή θα πρέπει να παρουσιάσει, εθελοντικά, στόχους για τη μείωση ή συγκράτηση των εκπομπών, οι οποίοι θα επανεξετάζονται κάθε πέντε χρόνια από το 2018. Δεν υπάρχει επίσης πρόβλεψη για οικονομική αποζημίωση των κρατών που πλήττονται από φυσικές καταστροφές λόγω ανόδου της θερμοκρασίας. Πού επικεντρώνεται η Συμφωνία; Βασικά στο ενεργειακό ζήτημα και πώς αυτό θα συμβάλει στην επίτευξη του στόχου. Αλλά πίσω απ' αυτό βρίσκεται η επιδίωξη κάθε κράτους για κερδοφόρες επενδύσεις των μονοπωλίων του, μεγαλύτερα μερίδια στη διεθνή αγορά και «χτύπημα» των ανταγωνιστών τους.

Η «Φολκσβάγκεν», τα βουβάλια και τα βατράχια...

Η υπόθεση της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας «Φολκσβάγκεν», που αποκαλύφτηκε και κυριαρχεί στα Μέσα Ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, είναι ιδιαίτερα σοβαρή και διδακτική. Σε μεγάλη μερίδα του Τύπου, με αφορμή αυτή την υπόθεση και το γεγονός ότι ήρθε στη δημοσιότητα από την άλλη μεριά του Ατλαντικού, αναδεικνύονται οι μεγάλες οικονομικές και πολιτικές αντιθέσεις ανάμεσα σε Γερμανία και ΗΠΑ. Κάνουν λόγο για «οικονομικό πόλεμο» για τα «μερίδια στην παγκόσμια αγορά», που αποτελούν το διακύβευμα αυτής της ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης και που βέβαια έχει εκδηλωθεί και με άλλες αφορμές. Εντύπωση, βέβαια, προκαλούν οι αναφορές στη χτεσινή «Αυγή» γύρω από αυτό το θέμα. Στο κύριο άρθρο της, λοιπόν, λέει: «Στο παρελθόν δεν ήταν λίγες οι φορές που το πεδίο μάχης και αντιπαράθεσης των δύο χωρών μεταφέρθηκε και στην Ελλάδα, με τις συνέπειες να μην έχουν γίνει ακόμα πλήρως γνωστές. Σήμερα, κάποιοι επιμένουν πως η Ελλάδα μπορεί να βγει ακόμη και κερδισμένη από τον πόλεμο αυτό. Στο χέρι της είναι». Με λίγα λόγια, δηλαδή, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης αφήνει να εννοηθεί ότι από την κόντρα και την ενδοϊμπεριαλιστική αντιπαράθεση ανάμεσα στους δύο καπιταλιστικούς κολοσσούς, η Ελλάδα μπορεί να βγει κερδισμένη. Βέβαια, αυτό που έχει σημασία δεν είναι γενικά και αφηρημένα «η Ελλάδα», αλλά ο λαός της. Γιατί, πράγματι, κάποιοι στην Ελλάδα μπορεί να βγουν κερδισμένοι, αλλά αυτοί δε θα είναι οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα...

 

Η ρύπανση σκοτώνει τη φτωχολογιά στην απαστράπτουσα Καλιφόρνια

Νέφος ρύπων καλύπτει τον ουρανό του Λος Αντζελες, που έχει ποιότητα αέρα από τις χειρότερες μεταξύ των πόλεων των ΗΠΑ

Η Καλιφόρνια έχει τη φήμη του ηλιόλουστου παράδεισου, με τοποθεσίες που έχουν γίνει διάσημες παγκόσμια, χάρη στην προβολή τους από τα κανάλια που παρέχει η κυριαρχία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη διεθνή διακίνηση κινηματογραφικών έργων και τηλεοπτικών σειρών. Η αλήθεια είναι ότι η πολυπληθέστερη πολιτεία των ΗΠΑ, ένας βιομηχανικός κολοσσός (ένατη μεγαλύτερη οικονομία σε παγκόσμια κλίμακα) έχει τη χειρότερη ποιότητα αέρα σε όλη τη χώρα, σύμφωνα με την Αμερικανική Πνευμονολογική Ενωση.

Περισσότερα από τα μισά προϊόντα από το εξωτερικό φτάνουν στις ΗΠΑ από το λιμάνι του Λος Αντζελες και του Λονγκ Μπιτς, με κάθε πλοίο να εκπέμπει τόνους ρύπων κατά τη διάρκεια της παραμονής του. Περισσότερα από 12 εκατομμύρια αυτοκίνητα κινούνται στους αυτοκινητόδρομους της πολιτείας καθημερινά, ανάμεσά τους και σημαντικό ποσοστό φορτηγών και άλλων επαγγελματικών οχημάτων. Οι επιπτώσεις είναι βαριές στην υγεία των κατοίκων, ιδιαίτερα αυτών που κατοικούν στη «ζώνη θανάτου από το ντίζελ», όπως λέγεται ο βιομηχανικός διάδρομος, που εκτείνεται από τα λιμάνια ως το Ρίβερσαϊντ, μια πόλη 300.000 κατοίκων, που ξεφύτρωσε ως διαμετακομιστικό κέντρο. Το τίμημα της καπιταλιστικής ανάπτυξης το πληρώνουν αυτοί που χύνουν τον ιδρώτα τους για να πραγματοποιηθεί, η εργατιά που κατοικεί σε αυτές τις πόλεις και τις περιοχές, οι οποίες σαν να μην υπάρχουν στις ταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές, παρά μόνο σε κάποιες σκηνές καταδίωξης.
 

Παιδιά ενός κατώτερου θεού
 

Το Πανεπιστήμιο της νότιας Καλιφόρνια διεξήγαγε μια δεκαετή μελέτη για την παιδική υγεία στην περιοχή, με 5.500 παιδιά, που παρακολούθησε από την τετάρτη δημοτικού μέχρι που τελείωσαν το γυμνάσιο. Οπως διαπιστώθηκε, η ανάπτυξη των πνευμόνων των παιδιών που κατοικούν κοντά σε εστίες βιομηχανικής ρύπανσης είναι κατά 20% μικρότερη από το φυσιολογικό, δυσκολεύοντας σημαντικά το κρίσιμο για τον οργανισμό έργο των οργάνων αυτών. Τα παιδιά που ζούσαν σε απόσταση μικρότερη των 400 μέτρων από αυτοκινητόδρομο είχαν 89% μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν άσθμα από τα παιδιά που ζούσαν 1,5 χιλιόμετρο μακριά. Τα συμπτώματα άσθματος που είχαν ήταν χειρότερα και η πιθανότητα να καταλήξουν στα επείγοντα κάποιου νοσοκομείου ήταν τριπλάσια σε σχέση με τα παιδιά εύπορων περιοχών. Αυτό συνέβαινε και για τα παιδιά που είχαν ασφαλιστική κάλυψη, καθώς πολλά παιδιά δεν έχουν καμία δυνατότητα περίθαλψης στην ιμπεριαλιστική μητρόπολη. Οι έγκυες γυναίκες που κατοικούν σε περιοχές της νότιας Καλιφόρνια με βιομηχανική ρύπανση είναι πιθανότερο να γεννήσουν πρόωρα και ελλιποβαρή παιδιά, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις ώστε και η επόμενη γενιά της εργατικής τάξης να ζήσει μια ζωή γεμάτη προβλήματα υγείας.
 

Οι μετρήσεις έδειξαν ότι για σύντομα χρονικά διαστήματα οι τιμές των ρύπων φτάνουν σε ορισμένα σημεία μέχρι και τα 7.000 μικρογραμμάρια αιωρούμενων σωματιδίων ανά κυβικό μέτρο, δηλαδή 400 φορές τη μέγιστη τιμή που έχει ορίσει το αστικό κράτος. Πολλά από τα παιδιά, εξαιτίας της ρύπανσης, αναπτύσσουν σοβαρές αλλεργίες και χρησιμοποιούν συνεχώς εισπνευστήρες και διάφορα φάρμακα για να καταφέρουν να βγάλουν τη μέρα.
 

Ζωή στην αρρώστια και πρόωρος θάνατος
 

Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη στην Κεντρική Κοιλάδα της Καλιφόρνια, όπου ο συνδυασμός της γεωργικής εκμετάλλευσης, της βιομηχανίας και της αστικής και υπεραστικής κυκλοφορίας στο πλαίσιο της καπιταλιστικής οικονομίας, συνδυάζεται με τη δύσκολη τοπογραφία, κάνοντας τέσσερις από τις πόλεις της περιοχής να βρίσκονται στη δεκάδα των πόλεων με το μεγαλύτερο πρόβλημα ατμοσφαιρικής ρύπανσης στις ΗΠΑ. Τα σχολεία στο Φρέσνο υψώνουν καθημερινά σημαία περιβαλλοντικής κατάστασης και όταν είναι κόκκινη σημαίνει ότι τα παιδιά πρέπει να μείνουν στα σπίτια τους. Κατά μέσο όρο τέσσερις κάτοικοι της Κεντρικής Κοιλάδας πεθαίνουν πρόωρα κάθε μέρα εξαιτίας της ρύπανσης και οι επιστήμονες προβλέπουν ότι μέσα στα επόμενα χρόνια, καθώς η μέση θερμοκρασία αυξάνεται και ο πληθυσμός συσσωρεύεται στις πόλεις, ένα στα τέσσερα παιδιά θα έχει άσθμα.
 

«Τα τελευταία 10 χρόνια έδωσα στεροειδή σε περισσότερα παιδιά από ποτέ», λέει ο πνευμονολόγος Κέβιν Χάμιλτον, διευθυντής της Κλινικής Σιέρρα Βίστα, μιας ομάδας ιατρικών κέντρων στα οποία καταφεύγουν κάθε χρόνο 50.000 νέοι χαμηλού εισοδήματος της Κεντρικής Κοιλάδας. «Τα παιδιά αυτά δε γίνονται ποτέ καλά και τώρα έχουμε μια γενιά με μόνιμη βλάβη από τη διαρκή τους έκθεση στη ρύπανση», συμπληρώνει ο Χάμιλτον. «Τα συμπτώματα δεν είναι προσωρινά. Αν πάθουν πνευμονία είναι πιθανότερο να καταλήξουν στο νοσοκομείο. Δεν μπορούν να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες και όταν μεγαλώσουν είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν καρδιαγγειακά προβλήματα, επειδή το σώμα τους δεν οξυγονώνεται επαρκώς. Αρρωσταίνουν πιο γρήγορα και πεθαίνουν νεότεροι».
 

Είναι όλα αυτά αναπόφευκτα αποτελέσματα της οικονομικής ανάπτυξης; Εκφράζουν αδυναμία της σύγχρονης επιστήμης και τεχνικής να αντιμετωπίσει τα προβλήματα; Οχι. Είναι αναπόφευκτα αποτελέσματα του καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης, που δεν έχει επίκεντρο τον άνθρωπο, αλλά το κέρδος. Μιας ανάπτυξης που γίνεται με τον ιδρώτα και το αίμα της εργατικής τάξης σε βάρος της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Οσες ελπίδες κι αν στηριχτούν σε υποσχέσεις για μέτρα - μπαλώματα που δίνουν οι νυν και οι επίδοξοι διαχειριστές του εκμεταλλευτικού συστήματος, δεν θα υπάρξει ουσιαστική και μόνιμη βελτίωση, ούτε στη λαμπερή Καλιφόρνια, ούτε στην Ελλάδα της καπιταλιστικής κρίσης (ή της καπιταλιστικής ανάπτυξης), αν δεν χτυπηθεί το πρόβλημα στη ρίζα του, αν δεν αλλάξει ο τρόπος παραγωγής.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: «Discover», «Scientific American»
rizospastis.gr

 

Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο: ΧΟΝΤΡΗ ΜΠΙΖΝΑ ΤΟ ΕΡΓΟ “ΑΙΓΑΙΑ ΖΕΥΞΗ”

Σχετικά με τη συζήτηση που προκάλεσαν, για την ενημέρωση φορέων του έργου "ΑΙΓΑΙΑ ΖΕΥΞΗ", η Περιφέρεια Β.Α. Αιγαίου και ο Δήμος Λέσβου, η διοίκηση του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου (www.pek-mit.gr), επισημαίνει:

1) Το ηλεκτρικό ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και κανένας δεν έχει το δικαίωμα να το παραχωρεί στους ιδιώτες για εκμετάλλευση και μάλιστα σε έργα που είναι πληρωμένα από τον ίδιο το λαό.
Το ηλεκτρικό ρεύμα σαν κοινωνικό αγαθό πρέπει να είναι υπόθεση του κράτους. Η κατασκευή υποδομών, η διάθεση του και η συντήρηση των δικτύων, χωρίς καμιά παρέμβαση των ιδιωτών.

2) Όσο αναφορά για τις θέσεις εργασίας που εξαγγέλλει η Περιφέρεια Β.Α.Αιγαίου, πρέπει να πούμε ότι σύμφωνα με μελέτη που είδε το φως της δημοσιότητας και δεν έχει διαψεύσει είναι ό,τι σε κάθε τέτοια επένδυση ύψους 2,3 δις αντιστοιχεί 1 θέση εργασίας. Όσο για τις θέσεις εργασίας που προαναγγέλλονται κατά την κατασκευή του έργου, η εμπειρία από Αιολικά Πάρκα που δημιουργούνται είναι ό,τι υπάρχουν μεταφερόμενα συνεργεία διαφόρων εργολάβων με άθλιες συνθήκες εργασίας, αμοιβών, και ατέλειωτα ωράρια.

3) Η χρηματοδότηση τέτοιων έργων γίνονται συνήθως από προγράμματα όπως το ΕΣΠΑ, δηλαδή τσάμπα λεφτά του ελληνικού λαού στους μεγαλοεργολάβους και μόνο ένα μικρό ποσοστό θα βάλει ο εργολάβος από εξασφαλισμένο δάνειο και αυτό, κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι πραγματικά θα διατεθεί για την κατασκευή του έργου, γιατί με αυτά που καθημερινά ακούμε από τους ίδιους τους κρατικούς λειτουργούς για υπερτιμολογήσεις και διάφορες νομιμοφανείς παρατυπίες, δεν μας αφήνουν απονήρευτους. Τα λεφτά αυτά του Ελληνικού λαού, που βγαίνουν από τα χαράτσια και τη βάρβαρη φορολογία, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να τα δίνει στους εργολάβους δώρο, για την δήθεν ανάπτυξη, που θα επιφέρουν με το έργο τους.

4) Το όποιο έργο γίνει από τους επίδοξους επενδυτές, που παρουσιάζονται ως σωτήρες, λίγο πολύ από την ενημέρωση της Περιφέρειας, το πληρώνουμε και θα το πληρώσουμε χρυσό, σε κάθε λογαριασμό της ΔΕΗ! Με το χαράτσι για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) πληρώνουμε έξτρα σε κάθε λογαριασμό της ΔΕΗ.

5) Όσο για το περιβάλλον που διαφημίζουν ότι αυτές οι πηγές ενέργειας είναι φιλικές προς αυτό, αλήθεια πόσο φιλικές μπορεί να είναι οι τεράστιες καταστροφές δασών και ισοπεδώσεις βουνών, προκειμένου να τοποθετηθούν οι τεράστιοι όγκοι μπετόν στην παρθένα γη; Οι δρόμοι που θα διανοιχτούν μέσα από παρθένα δάση; Ποιο φυσικό κάλλος, αλλά και ποιά συμφιλίωση με το περιβάλλον μπορούν να έχουν οι τεράστιοι πυλώνες 100 μέτρων ύψους, με τις δυσμενείς επιπτώσεις που θα επιφέρουν στην πανίδα του περιβάλλοντα χώρου όπου λειτουργούν και σε ακτίνα χιλιομέτρων;

Τέλος, οι προτείνοντες το συγκεκριμένο έργο μιλούν για ανάπτυξη. Ανάπτυξη για ποιόν; Τι ανάπτυξη χρειάζεται σήμερα ο τόπος μας;

Έχουμε δύο δυναμικές πηγές ανάπτυξης του τόπου: α) την κτηνοτροφία, β) την ελαιοκαλλιέργεια. Εδώ έχουμε να πούμε ό,τι δεν υπάρχουν καλύτεροι φίλοι προς το περιβάλλον και όχι μόνο, από τον κτηνοτρόφο και τον ελαιοκαλλιεργητή, αυτοί είναι που προστατεύουν και έχουν συμφέρον από την προστασία της φύσης, γιατί αυτή είναι η ζωή τους.


Αυτοί οι δυο κλάδοι της αγροτικής παραγωγής έχουν όχι μόνο εγκαταλειφτεί από την πολιτεία, αλλά δέχονται επίθεση από παντού και αυτοί που ακόμα ασχολούνται με αυτό το επάγγελμα, ψάχνουν τρόπο να απεγκλωβιστούν, βλέποντας μπροστά τους την χρεοκοπία, αν δεν έχουν ήδη χρεωκοπήσει.


Η ελαιοκαλλιέργεια με τις τιμές στο λάδι, από πηγή πλούτου για τους κατοίκους, έχει γίνει βάσανο η όποια καλή σοδιά. Η δε κτηνοτροφία πάει από το κακό στο χειρότερο. Οι τιμές των προϊόντων κάθε χρόνο και χειρότερα, τα διάφορα αγροτικά εφόδια έχουν πάρει την ανηφόρα.


Αν λοιπόν αναπτύξουμε την αγροτική παραγωγή, προστατέψουμε το αγροτικό προϊόν με τιμές ασφαλείας, απαγορέψουμε την είσοδο παρεμφερών προϊόντων που παράγονται στο τόπο μας, αναπτύξουμε την μεταποίηση γύρω από τα προϊόντα μας, χωρίς να αποκλείουμε και την παραγωγή ενέργειας σε μικρή κλίμακα που χρειάζεται ο τόπος, αναπτύξουμε τον τουρισμό, «χωρίς βραχιολάκια», όπως ονομάζονται οι τουρίστες του κατευθυνόμενου τουρισμού και τις άλλες πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες του τόπου, τότε αυτή η ανάπτυξη, είναι για το συμφέρον του λαού των νησιών μας.

Είναι η ανάπτυξη που έχει ανάγκη ο τόπος.

Η ανάπτυξη που σήμερα μας προτείνουν, δεν είναι τίποτα άλλο, από μια χοντρή μπίζνα των μεγαλοεταιρειών, που δρουν στον τομέα της ενέργειας, με παραπέρα επιδείνωση της κοινωνικής και οικονομικής ζωής των νησιών μας και της παραπέρα ερήμωσης.

ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

www.pek-mit.gr

Δείτε επίσης:

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ Β. ΑΙΓΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

"ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ", ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ: "ΠΙΑΣ' Τ' ΑΥΓΟ ΚΑΙ ΚΟΥΡΕΥΤΟ"

Του Ρωμύλου Αβδή

     Το αστικό κράτος έχει δημιουργήσει ένα απίστευτα πολύπλοκο σύστημα εξαπάτησης του λαού, με σκοπό να μην ‘χρεωθεί’ στο κόμμα που ασκεί τη διαχείριση του συστήματος φθορά, από μια σειρά αποφάσεις  η πολιτική των οποίων θα επιβαρύνει τόσο την ποιότητα ζωής των κατοίκων,  όσο και την έμμεση οικονομική του κατάσταση.

     Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του συστήματος-εκτός από την πατέντα των Μη Κυβερνητικών -αλλά κρατικοδίαιτων - Οργανώσεων, είναι και οι διάφορες Ανεξάρτητες Αρχές. Μέσα από τις Ανεξάρτητες Αρχές αφ’ ενός μεν περνάει όλο το πλέγμα των αντιλαϊκών πολιτικών, αφετέρου  στελεχώνονται από ένα σωρό ευτραφή κοπρόσκυλα των κυβερνώντων κομμάτων -όρα Ρακιντζής, όρα Καμίνης - άλλο μούτρο της λεγόμενης ‘Αριστεράς’ και δη της ‘Δημοκρατικής’ και δαύτος. Οι Ανεξάρτητες Αρχές αυτές εξειδικεύουν τις εντολές της πολιτικής ηγεσίας-οι οποίες τελούν σε διατεταγμένη υπηρεσία εγχώριων και αλλοδαπών μονοπωλιακών κύκλων - τις ντύνουν με μια επίφαση επιστημονικής εγκυρότητας, ενημερώνουν τους ιδιοκτήτες των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, οίτινες αναθέτουν σε διάφορες, φερέλπιδες είναι η αλήθεια, ρεπόρτερς,   να κάνουν ευρύτερα γνωστό-άρα σίγουρα αποδεκτό από το κοινό- το θεάρεστο έργο τους.

     Ας γίνουμε και μεις πιο αναλυτικοί. Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, σας λέει τίποτα το όνομα της κυρίας; Ναι, είναι αυτή ακριβώς η μαντάμ, ήτις δεν κάνει δεκτό το αίτημα της ΔΕΗ για αυξήσεις 18%, αλλά εισηγείται αύξηση 17,85%. Η ‘ιέρεια’ αυτή της Ενέργειας αναγνωρίζει ένα αυξημένο κόστος στη  λειτουργία της ΔΕΗ, την οποία μετακυλύει στον πολίτη-καταναλωτή. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Πως είναι δυνατόν σε περιόδους περικοπής μισθών και επιδομάτων  στους εργαζόμενους, να έχει ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ  ο μεγαλύτερος-μαζί με τον ΟΤΕ- πυλώνας της μεταπολεμικής ανάπτυξης της χώρας; Το κοπροσκυλοειδές , το οποίο εμφανίζεται ως ουδέτερη, επιστημονική και με ποικιλία άλλων τερατωδών προσδιορισμών Αρχή, έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας την ολοκλήρωση του σχεδίου ‘Πράσινη Ανάπτυξη’, μία ακόμα κερδοφόρος κομπίνα του αλήστου μνήμης ΓΑΠ, του διακονιάρη πρώην πρωθυπουργού.

Σύμφωνα λοιπόν με όσα αναφέρει ο Στρατής Κόρακας, επί κεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης  Β. Αιγαίου, η ΡΑΕ έχει σχέδιο παραχώρησης  αδείας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 706 Mhw σε σταθμούς στη Λέσβο, Χίο, Λήμνο και μάλιστα εντός περιοχών NATURA και αρχαιολογικών χώρων. Ο Σ. Κόρακας αναφέρει ότι ο υπεύθυνος της ΔΕΗ στη Χίο του εκμυστηρεύτηκε ότι το κόστος μιας μεγαβατώρας κοστίζει στη ΔΕΗ 50 ευρώ, ενώ ο ‘επιχειρηματίας’ Ρόκας στον   οποίο  θα ανατεθεί η εγκατάσταση αυτών των γιγαντιαίων ανεμογεννητριών, έχει πετύχει ΕΓΓΥΗΜΕΝΗ  τιμή αγοράς από τη ΔΕΗ στα 125 ευρώ. Μια κερδοφόρα μπίζνες από την οποία κερδισμένοι βγαίνουν οι Τράπεζες που χορηγούν τα ανάλογα δάνεια  και οι μεγάλο-‘επιχειρηματίες’, οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει κέρδη πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα ίδια να υποθέσω ότι ισχύουν και ια τον Όμιλο Μυτιληναίου, στον οποίο παραχωρήθηκε αντίστοιχο έργο στην Ικαρία.  

      Από –δήθεν- επιστημονική επιχειρηματολογία των ομίλων αυτών (Ρόκας στη Χίο, Λέσβο, Λήμνο και Μυτιληναίος στην Ικαρία), από την ΡΑΕ και την κυβέρνηση,  προβάλλεται το επιχείρημα ότι ‘δια της αναπτύξεως  των αιολικών μορφών ενέργειας αντικαθιστούμε τους συμβατικούς σταθμούς.  Ουδέν ψευδέστερον. Το περιοδικό DER SPIEGEL  ανέφερε σε έρευνά  του το 2007, ότι: ’ Η Γερμανία αν και διαθέτει το μεγαλύτερο δίκτυο Αιολικών Πάρκων ισχύος 16.000 MW, ετοιμάζεται να κατασκευάσει 25 νέους  ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς άνθρακα, ενώ η Δανία  με εγκατεστημένη αιολική πάνω από  ισχύ πάνω 6.000 MW   δεν έχει κλείσει τους συμβατικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος  (MASON 2005).

     Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση  της Λαϊκής Συσπείρωσης Β. Αιγαίου, όπως αυτή εμφανίστηκε στον ιστότοπο ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ απ’ όπου και το αλίευσα-η εγκατάσταση συστοιχιών α/γ- εγώ θα συμπλήρωνα και φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων για να φέρουμε το ζήτημα πιο κοντά σε μας στην Κρήτη)  είτε για να ενισχύσουν το εθνικό σύστημα ενέργειας, είτε για να μειωθούν οι ρύποι έχει σοβαρά μειονεκτήματα.

-          Είναι ασταθής, μιας και σε περιόδους άπνοιας ή συννεφιάς δεν παράγεται ενέργεια.

-          Παράγουν ενέργεια μειωμένη κατά 25-30% από την ονομαστική ισχύ, άρα και το επίπεδο ρύπων CO2 το οποίο εξοικονομούν, είναι κατά πολύ μικρότερο.

-          Η λειτουργία α/γ υποστηρίζεται παράλληλα από σταθμούς ορυκτών καυσίμων, πράγμα το οποίο την καθιστά λιγότερο ανταγωνιστική.

-          Η μαζική εξάπλωση α/γ και φωτοβολταϊκών στις διάφορες περιοχές της χώρας θα αλλοιώσει την εικόνα του περιβάλλοντος και λόγω των εκτεταμένων παρεμβάσεων, όπως δρόμοι και δίκτυα. Θα υπάρξουν τεράστιες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των κατοίκων –ειδικά των τουριστικών περιοχών- οίτινες θα ζουν με την παρουσία γιγάντιων συστημάτων α/γ και φωτοβολταϊκών.

     Επειδή λοιπόν στην Ελλάδα προκειμένου να τα ‘κονομήσουν’ τα μονοπώλια και η εγχώρια ολιγαρχία καταστρέφοντας άκριτα το περιβάλλον θα πρέπει να τονίσουμε ότι στη ΔΑΝΙΑ οι περιοχές ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ προορισμού παραμένουν ελεύθερες από την εγκατάσταση και λειτουργία τέτοιων μορφών ενέργειας. 

Τώρα θα μου πεις: ’Εδώ έχουμε άλλα προβλήματα πιο σοβαρά να λύσουμε μ’ αυτό θ’ ασχοληθούμε;’ ΣΤΟ ΠΟΔΑΡΙ πρέπει να βρεθούμε ΟΛΟΙ στην Κρήτη και τις άλλες περιοχές όπου ετοιμάζεται μια τέτοια τερατώδης επιχείρηση ΒΙΑΣΜΟΥ του περιβάλλοντος. Τη Γη  που ζούμε δεν την κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά τη δανειζόμαστε από τα παιδιά μας.

     Ξέρετε τι σημαίνει ‘ ανεβαίνεις στον Κρούστα κι αντί ν’ απολαμβάνεις τη θέα του μαγευτικού τοπίου να ‘σκοντάφτεις’ πάνω στα φωτοβολταϊκά  πάνελς; Να τραβάς τα μαλλιά σου. Η υπόθεση ‘υπεράσπιση του τοπίου του τόπου σου’ πρέπει να γίνει άμεσο καθήκον του Λαού, μιας και υπάρχουν εκλεγμένοι αιρετοί τόσο στην Τοπική, όσο και στην Περιφερειακή Διοίκηση, οι οποίοι έχουν ταυτίσει- με το αζημίωτο ίσως;- την ανύπαρκτη ύπαρξή τους  με την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών αυτών.

     Το ζήτημα όμως της Ενέργειας ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να το δούμε ξεκομμένο από το πρόβλημα της Εξουσίας. Το μεγάλο ερώτημα ΠΟΙΟΣ παράγει, για ΠΟΙΟΝ και ΠΟΣΟ θα στοιχίσει στον πολίτη η ενέργεια, μόνο στα πλαίσια μιας άλλης μορφής άσκησης της Εξουσίας θα λυθεί. Ωστόσο επειδή δεν μπορεί να περιμένεις  μέχρις ότου  οι υποκειμενικές συνθήκες ωριμάσουν για ν’ αλλάξουν οι συσχετισμοί και να πάρει ο Λαός την Εξουσία στα χέρια του, επιβάλλεται να αντιταχθούμε ΜΑΖΙΚΑ στην εγκατάσταση τέτοιων ‘επενδύσεων’, οι οποίες θα αποφέρουν στους καπιταλιστές τεράστια κέρδη, σε βάρος του καταναλωτή. Πρέπει να υπερασπίσουμε τον ΔΗΜΟΣΙΟ χαρακτήρα της ΔΕΗ.

     Πρέπει δηλαδή, να πούμε ένα συνολικότερο ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ σε χώρους όπως η Ενέργεια, η Παιδεία, η Υγεία, η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ. Ο Λαϊκός ξεσηκωμός πρέπει να έχει αντιμονοπωλιακό στόχο, γιατί  στα τελευταία τα μαϊμούνια, τα οποία στέλνετε στην Εξουσία μπορεί να εκχωρήσουν τον κυκλοφορούντα αέρα σε κάποιο μονοπώλιο ‘διαχείρισης’ της ατμόσφαιρας και να κληθούμε να καταβάλουμε μέσω της ΔΕΗ ή του Δήμου, τα αναλογούντα τέλη, όπως τα τέλη κυκλοφορίας  για τους δρόμους που όλοι μας καθημερινά διαβαίνουμε.

ΤΑ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΑΠΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΦΩΣΦΟΡΙΚΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

«Επικίνδυνα για την υγεία των κατοίκων ραδιενεργά χημικά απόβλητα από τον Αλιάκμονα ρίχτηκαν ανεξέλεγκτα μέρα Σάββατο το πρωί στο ρέμα Βούθνηκας, με αποτέλεσμα να μολυνθεί ο υδροφόρος ορίζοντας και το περιβάλλον.

Πάρθηκε δείγμα και θα πάει σε εργαστήριο για ακριβή ανάλυση».

Η είδηση στο blog “Κολινδρός” (http://gekoudi.blogspot.com)

Τα ραδιενεργά απόβλητα προκαλούν μόλυνση του αέρα και του νερού, αφού οι βιομηχανίες φωσφορικών λιπασμάτων για την παραγωγή μισού κιλού φωσφορικού λιπάσματος παράγουν 2,5 κιλά μολυσμένης "πάστας φωσφο-γύψου" (θειϊκό ασβέστιο). Αυτά τα λύματα, από τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας δίπλα στις όξινες λίμνες, δημιουργούν βουνά ολόκληρα γνωστά και ως στοίβες γύψου.

Να θεωρήσουμε με αφέλεια πως πρόκειται για "άγνοια" των υπευθύνων ή πρόκειται για ένοχη αποσιώπηση στο βωμό τους κέρδους και το χορό των συμφερόντων;

Ανάλογη είναι η κατάσταση και σε άλλα σημεία της χώρας, όπου άφησαν τα ραδιενεργά τους απόβλητα ως "σουβενίρ" οι βιομήχανοι λιπασμάτων σκοτώνοντας αργά τους κατοίκους των περιοχών... Οι κάτοικοι συχνά δεν γνωρίζουν πως αργοπεθαίνουν, οι αρχές αδιάφορες και οι ένοχοι ατιμώρητοι...

Το ζήτημα όμως είναι ακόμη πιο τραγικό από μία απλή συσσώρευση "γύψου", γιατί εάν επρόκειτο απλά για γύψο, θα είχε απορροφηθεί ήδη σε διάφορες οικοδομικές εργασίες. Πρόκειται στην ουσία για Ραδιενεργό γύψο, που είναι και η μόνη ποιότητα γύψου που μπορεί να παραχθεί από κατεργασία φωσφορικών πετρωμάτων!

Η πηγή της ραδιενέργειας στο γύψο οφείλεται στην παρουσία ουρανίου και τα διάφορα προϊόντα αποσύνθεσης ουρανίου (δηλαδή το ράδιο) που υπάρχουν ούτως ή άλλως στα ακατέργαστα φωσφορικά ορυκτά. Όπως σημειώνει το Sarasota Herald Tribune: "υπάρχει μια φυσική και αναπόφευκτη σύνδεση μεταξύ εξόρυξης φωσφορικών και Αυτό συμβαίνει επειδή τόσο ο φώσφορος όσο και το ουράνιο δημιουργήθηκαν την ίδια στιγμή και στον ίδιο χώρο από τις ίδιες γεωλογικές διεργασίες εκατομμύρια χρόνια πριν. Πηγαίνουν μαζί. Όπου υπάρχουν στοές εξόρυξης φωσφορικών, έχουμε και ουράνιο."

Αν και το ουράνιο και τα προϊόντα αποσύνθεσης του, εμφανίζονται φυσικά σε κοιτάσματα φωσφορικών αλάτων, οι συγκεντρώσεις τους στα απόβλητα γύψου, μετά την εξαγωγή του φωσφόρου, είναι έως και 60 φορές μεγαλύτερες.

Η ραδιενέργεια αυτή αποτυπώνεται φυσικά και στην υγεία των κατοίκων. Σύμφωνα με το US News World Report, υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν ότι τα ποσοστά καρκίνου κοντά σε στοίβες γύψου είναι αυξημένα. Άρθρο στο ίδιο περιοδικό από το 1995 αναφέρει:

"Μερικές επιδημιολογικές μελέτες υποδηλώνουν ότι τα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα σε άνδρες μη καπνιστές στις περιοχή με φωσφορικά είναι έως δύο φορές υψηλότερα από το μέσο όρο. Τα ποσοστά οξείας λευχαιμίας μεταξύ των ενηλίκων είναι επίσης διπλάσια του μέσου όρου."

Ανάλογα περιστατικά και τραγωδίες σημειώθηκαν και συνεχίζουν να σημειώνονται σε κάθε γωνιά της Γης, όπου λειτουργούσε - ή λειτουργεί κάποια ανάλογη βιομηχανία. Οι αγωγές, η υγεία των κατοίκων, όπως και η περιβαλλοντική ρύπανση από τότε μέχρι σήμερα δεν έχουν σημειώσει κάποια ιδιαίτερα σημαντική βελτίωση, αφού οι βιομηχανίες και τα λόμπι τους κινούνται πάντα με γνώμονα το κέρδος και αδιαφορούν εγκληματικά για την υγεία των ανθρώπων και την περιβαλλοντική ζημιά την οποία αφήνουν πίσω τους.

Μάλιστα οι "απεσταλμένοι τους" αγοράζουν, για να μην πούμε κυβερνούν - και τις υποτιθέμενες Υπηρεσίες Υγείας και Ελέγχου ανά τον κόσμο, αφού αυτές ακόμη και όταν είναι γνωστή η τραγική συνέπεια για τους ανθρώπους συνεχίζουν να καλύπτουν τα συμφέροντα των χρηματοδοτών τους... και δεν εμποδίζουν τη λειτουργία βιομηχανιών, που δηλητηριάζουν την ίδια τη ζωή.

Τίποτε δεν μένει ανέγγιχτο από την δήθεν ανάπτυξη που "προσέφεραν" οι βιομηχανίες. Οι λίμνες, οι θάλασσες και τα ποτάμια, πέρα από τα απόβλητα των βιομηχανιών, "φιλοξενούν" και το νερό από κάθε όξινη βροχή που πέφτει.

Έτσι ο θάνατος των ψαριών σε περιοχές με ιδιαίτερη παρουσία φθορίου στον ατμοσφαιρικό αέρα -λόγω της παρουσίας βιομηχανιών που το εκπέμπουν - ανήκει στις "παράπλευρες απώλειες" των περιοχών, που πληρώνουν με το θάνατο την "βιομηχανική ανάπτυξη", αρκεί βέβαια το πρόβλημα να έχει γίνει γνωστό, γιατί υπάρχει και η τακτική "αποσιώπησης" που στη χώρα μας κατέχει τα σκήπτρα της κεντρικής γραμμής περιβαλλοντικής αδιαφορίας...

Συνένοχοι όμως είναι και οι κάθε είδους ψευτο-περιβαλλοντολόγοι και ψευτο-οικολόγοι που ακολουθώντας τις επιταγές μεγάλων και παγκόσμιων οργανώσεων -που "παρεμπιπτόντως" ελέγχονται και χρηματοδοτούνται από τις ίδιες κλίκες βιομηχάνων- , εστίασαν την προσοχή τους κατά τα τελευταία χρόνια στην καταπολέμηση του CO2...

...αντί να εστιάσουν σε καθαρά βιομηχανικούς ρύπους, που εκ των πραγμάτων είναι μολυσματικοί, αλλά επιπλέον συμβάλουν αποδεδειγμένα στο "φαινόμενο του θερμοκηπίου", το οποίο επικαλούνται στις καμπάνιες τους και θέλουν τάχα να "καταπολεμήσουν"...

http://gekoudi.blogspot.com

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ (εναλλακτικές μορφές ενέργειας στην Ικαρία)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ξεκινάει σήμερα η διημερίδα για τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας στην Ικαρία και την προστασία του περιβάλλοντος που συνδιοργανώνουν η Εταιρεία Ικαριακών Μελετών και ο Δήμος της Ικαρίας. Μια διημερίδα στην οποία δεν προσκλήθηκαν τα σωματεία, οι σύλλογοι, οι μαζικοί φορείς, οι ζωντανές δυνάμεις του νησιού μας και πολύ περισσότερο αποκλείστηκαν από το δικαίωμα λόγου και παρέμβασης με την δικαιολογία ότι πρόκειται για επιστημονική διημερίδα, όπου τον λόγο θα τον έχουν επιστήμονες και κανένας άλλος. Έχουμε να σημειώσουμε τα παρακάτω:

· Δεν επιτρέπεται να διοργανώνεται συζήτηση για τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας που μπορεί να αξιοποιηθούν σε έναν τόπο ή για την προστασία του περιβάλλοντος του, αποκλείοντας από την αρχή αυτούς που πριν απ’ όλα τους αφορά, και τις συλλογικές τους εκφράσεις, δίνοντας τους απλά και μόνο το ρόλο του θεατή - ακροατή. 

· Ενώ την ίδια στιγμή καλείται εκπρόσωπος του υπουργείου περιβάλλοντος, εκπρόσωπος δηλαδή της κυβέρνησης (Που καθορίζει την εφαρμοζόμενη πολιτική στα ενεργειακά ζητήματα της χώρας και στην «περιβαλλοντική» πολιτική. Της κυβέρνησης που περνά από οδοστρωτήρα μεροκάματα, συντάξεις, τα δικαιώματα μας συνολικά), δεν δίνεται ο λόγος σε κανέναν άλλο πολιτικό φορέα.

· Τα ζητήματα της ενέργειας δεν είναι υπόθεση κάποιων ειδικών, κάποιων επιστημόνων, δεν είναι ένα στενά τεχνοκρατικό ζήτημα. Δεν είναι μια ουδέτερη υπόθεση και κανέις δεν μπορεί να παραβλέψει ή να μην τοποθετηθεί στα ερωτήματα: Αν τα ζητήματα ενέργειας και η ενεργειακή πολιτική που ακολουθιέται ή που θα προταθεί θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες. Αν θα έχουμε μια πολιτική που θα οδηγεί στο να κατοχυρώσει την ενέργεια σαν κοινωνικό αγαθό ή, αντίθετα, την αντιμετωπίζει σαν εμπόρευμα. Αν θα παραχωρείται στους ομίλους που δραστηριοποιούνται στον τομέα, γη, νερό και αέρας, για να επεκτείνουν τις δραστηριότητες τους, να αβγαταίνουν τα κέρδη τους, να καταστρέφουν το περιβάλλον, τον τόπο μας εν προκειμένω, και να πληρώνουμε πανάκριβα την κιλοβατώρα και ειδικά την «πράσινη».

· Γιατί καθόλου δεν καταλαβαίνουμε γιατί η «καθαρή» - που λέει ο λόγος - ενέργεια, η οποία είναι τόσο απαραίτητη για το περιβάλλον και την οικονομία, «πρέπει» να πληρώνεται αδρά από τους εργαζόμενους και να αποφέρει μεγάλα κέρδη για τους επιχειρηματίες....

· Το ίδιο και το ζήτημα της προστασίας του περιβάλλοντος δεν είναι μια ουδέτερη ή αποκλειστικά επιστημονική υπόθεση όταν μόνο τον τελευταίο χρόνο έχει ψηφιστεί σειρά αντιπεριβαλλοντικών νόμων όπως για παράδειγμα ο λεγόμενος "fast track".

Για εμάς είναι καθαρό ότι καμία ενέργεια, όσο «πράσινη», «καθαρή», «εναλλακτική» και να είναι, κανένα πρόγραμμα αξιοποίησης της δεν θα έχει καμία σχέση με τις ανάγκες και τα συμφέροντα των εργαζόμενων όσο η διαχείριση της και η αξιοποίηση της, βρίσκεται στα χέρια των μονοπωλίων, όσο θα αποτελεί εμπόρευμα που θα πρέπει να το χρυσοπληρώνουμε για να το αποκτήσουμε. Όπως και το περιβάλλον και η προστασία του ή η καταστροφή του είναι είναι άρρηκτα δεμένη με την ίδια την καπιταλιστική ανάπτυξη, για την οποία το περιβάλλον είναι απλά πεδίο ποικιλόμορφης ληστρικής εκμετάλλευσης.

Η λύση των περιβαλλοντικών προβλημάτων δεν είναι ζήτημα τεχνικό, αλλά βαθιά πολιτικό. Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ξεχωριστά από άλλα μεγάλα προβλήματα του τόπου και των εργαζομένων, απαιτεί μια άλλη πολιτική, έτοιμη να συγκρουστεί με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τα πολλαπλά επιμέρους συμφέροντα που διαπλέκονται με τα πρώτα. Μια πολιτική στο πλαίσιο της οποίας τους καρπούς της δε θα απολαμβάνουν οι λίγοι, αλλά όλος ο λαός.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ (ΠΕΕΑ) ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ) δημιουργήθηκε το 1944 για να δράση ως πόλος οργάνωσης και συσπείρωσης του λαϊκού κινήματος στην ελεύθερη Ελλάδα. Η ΠΕΕΑ είχε ρόλο και μορφή κυβέρνησης και στα πλαίσια αυτά νομοθετούσε και εξέδιδε αποφάσεις. Το έργο της, αν και η περίοδος λειτουργίας της είναι αρκετά μικρή υπήρξε πλούσιο και πολυδιάστατο. Η ΠΕΕΑ ασχολήθηκε με θέματα όχι μόνο στρατιωτικά και διοικητικά αλλά, όπως θα δούμε και παρακάτω, και θέματα παιδείας και περιβάλλοντος.

Υπουργός γεωργίας της ΠΕΕΑ εκλέχθηκε το 1944, ο Κώστας Γαβριηλίδης, γραμματέας του ΑΚΕ (Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας) αλλά και δάσκαλος. Μια από τις νομοθετικές πράξεις της ΠΕΕΑ δια μέσου του υπουργού Γαβριηλίδη, ήταν και αυτή που όριζε το ιδιοκτησιακό καθεστώς των δασικών εκτάσεων. Η πράξη αυτή, είχε σαν σκοπό της όχι μόνο τον αναδασμό της γης και την διευθέτηση του αγροτικού ζητήματος, αλλά και την περιβαλλοντική προστασία των δασών. Τα δάση την εποχή εκείνη υφίσταντο όχι μόνο την παράνομη και ανεξέλεγκτη υλοτόμηση, αλλά και την ανεξέλεγκτη υπερβόσκηση. Επιπροσθέτως η πανίδα των δασών υπέφερε από την λαθροθηρία αλλά και η χλωρίδα υφίσταντο τεράστιες καταστροφές από την παράνομη αφαίρεση ρητίνης από τα δέντρα. Τα θέματα αυτά υπήρχαν ήδη πολλά χρόνια πριν την κατοχή και με αυτή εντάθηκαν στο πολλαπλάσιο.

Ως εκ τούτου ο υπουργός γεωργία Γαβριηλίδης αποφασίζει να μεταφέρει την ιδιοκτησία των δασικών εκτάσεων στους ανάλογους δήμους και κοινότητες. Με την ρύθμιση αυτή επιτυγχάνεται η αντίληψη των δασικών εκτάσεων ως προσωπική υπόθεση του κάθε χωριού και του κάθε δήμου. Οι κοινότητες καλούνται εκτός του να προστατεύουν και να επιβλέπουν τα δάση τους, να εκλέξουν και τους δικούς τους δασοφύλακες και δασονόμους. Επίσης βάσει της απόφασης αυτής, οι κοινότητες καλούνται να συμβουλεύονται αρμόδιους γεωπόνους για την υλοτόμηση, το κυνήγι και την βόσκηση. Ποιό όμως ήταν το αποτέλεσμα της ρύθμισης αυτής;

Γράφει ο Κώστας Γαβριηλίδης στην Ελεύθερη Ελλάδα (Ελεύθερη Ελλάδα 17/03/1945) όταν η ρύθμιση αυτή είχε καταργηθεί από το αστικό κράτος:

"Το Υπουργείο Γεωργίας απεφάσισε την κατάργηση της πράξης της ΠΕΕΑ που παραχωρούσε τη φύλαξη, διαχείριση και εκμετάλλευση των δασικών εκτάσεων στους δήμους και τις κοινότητες. Έτσι οι αγρότες μας θα πληροφορηθούν και πιο έμπρακτα το πνεύμα της σημερινής κυβερνήσεως και τους λόγους της συκοφαντικής επιθέσεως της δεξιάς εναντίον του κινήματος της αντιστάσεως. Οι είλωτες του κάμπου και των βουνών, που στέναζαν από την άγρια εκμετάλλευση της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας και του χωροφυλακίστικου κράτους, θέλανε με το ίδιο τους το αίμα και τους αγώνες τους να αποκτήσουν ανθρώπινα διακαιώματα και να γίνουν κύριοι στο σπίτι τους. Μέσα στα πολλά αιτήματα της αγροτιάς ήταν και το ζήτημα των δασών. Τα δάση της χώρας μας αποτελούν σοβαρή πηγή πλούτου. Δυστυχώς το κράτος με την πράξη του αυτή τα άρπαξε από τα χέρια του φυσικού τους ιδιοκτήτη - της αγροτιάς - και όχι μόνο δεν ενδιαφέρθηκε για τον πλούτο αυτό αλλά με την άστοχη πολιτική του συνετέλεσε στην καταστροφή τους. Η πολιτική αυτή έφερε ξανά στο προσκήνιο την λαθροϋλοτομία και δημιούργησε τους εμπρηστές που ασυλλόγιστα βάζουν φωτιά στα δάση για να φτιάξουν οικόπεδα και χωράφια.

Το κίνημα της αντίστασης από την πρώτη στιγμή αντιμετώπισε με την επιβαλλόμενη σοβαρότητα το ζήτημα αυτό και η ΠΕΕΑ που δημιουργήθηκε μέσα από την φωτιά του αγώνα ψήφισε την πράξη 35, με την οποία παραχωρούσε την φύλαξη διαχείριση και εκμετάλλευση των δασών στους Δήμους και τις Κοινότητες. Με την πράξη αυτή οι αγρότες γίνονταν ιδιοκτήτες των δασών και το δασοτεχνικό προσωπικό περνούσε από το άχαρο χωροφυλακίστικο καθήκον του σε ανώτερο καθοδηγητικό όργανο, όπως το επέβαλλε η επιστήμη. Τα υλικά αποτελέσματα υπήρξαν ολοφάνερα. Ο αγρότης πρόσεξε το δάσος, το φύλαξε και το προστάτεψε. Στα δασοτεχνικά όργανα δεν έβλεπε η φτωχή αγροτιά τον διώκτη της αλλά τον συμπαραστάτη της... "

Αυτό ήταν το αποτέλεσμα ενός τόσο προοδευτικού νομοθετικού έργου, αξιοζήλευτου ακόμα και για την σημερινή εποχή των αυθαιρέτων και των αυθαιρεσιών.
 

πηγή: www.kokkinosfakelos.blogspot.com

 

Διαβάστε επίσης:
Δημοκρατικός Στρατός Λέσβου - Αφιέρωμα
 
 

...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Ν.Ε. ΧΙΟΥ: Λαγοί της Ibertrola και του Ρόκα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

Την ίδια ώρα που οι εκπρόσωποι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είτε σε κεντρικό επίπεδο είτε σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, μέσα από ημερίδες και φανφαρονισμούς ορκίζονται στην προώθηση και εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της φυσιογνωμίας του νησιού, την ίδια ώρα κάνουν πλάτες στους επενδυτές της Ρόκα-Ibertrola προκειμένου να προωθήσουν την επένδυσή τους.

Ρόλο πλασιέ της επένδυσης ανέλαβαν ο Δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ κ. Λαμπρινούδης με το πρωτοκλασάτο στέλεχός τους Μάρκο Μεννή και ο βουλευτής της ΝΔ κ. Μουσουρούλης, οι οποίοι σε αγαστή συνεργασία λειτουργούν ως Πέμπτη φάλαγγα για την κοινωνία της Χίου.

Με πρόσχημα τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με πλαίσιο κερδοφορίας τα εκατομμύρια ευρώ μέσω της ΕΕ και του ΕΣΠΑ, η εταιρεία ΡΟΚΑΣ-Ibertrola σε συνεργασία με την ξεπουλημένη στους ιδιώτες από τις κυβερνήσεις του δικομματισμού ΔΕΗ, ετοιμάζονται να καταστρέψουν το οροπέδιο του Αίπους και περιοχές της Αμανής με 65 γιγαντιαίες ανεμογεννήτριες των 2 MW στην πρώτη περιοχή και 10 στη δεύτερη.

Η συγκεκριμένη επένδυση βρίσκεται μακριά από τις ενεργειακές ανάγκες του νησιού, αποτελεί μέρος στο μεγάλο φαγοπότι που έχει στήσει το κεφάλαιο που δραστηριοποιείται στον τομέα της ενέργειας με άλλοθι τη δήθεν προστασία του περιβάλλοντος, τις κλιματολογικές αλλαγές και τη στροφή στις ΑΠΕ.

Ωστόσο αυτό που επιμελώς κρύβεται από τον επενδυτή, τους κυβερνητικούς παρατρεχάμενους, όλους τους υπηρετούντες το Μαμωνά των κερδών της ιδιωτικής πρωτοβουλίας είναι ότι αποδεδειγμένα μια τόσο μεγάλη επένδυση θα πλήξει ανεπανόρθωτα τις περιοχές που θα αναπτυχθεί, αλλοιώνοντας την ιστορική, αρχαιολογική οικολογική φυσιογνωμία της περιοχής, διώχνοντας τους κτηνοτρόφους, αλλάζοντας τις χρήσεις γης και δημιουργώντας ένα δαιδαλώδες πλέγμα δρόμων και δικτύων που θα προξενήσει ανεπανόρθωτη ζημιά.

ΤΟ ΚΚΕ εκτιμά ότι το μονοπωλιακό και πολυεθνικό κεφάλαιο- εκεί εντάσσεται και ο ΡΟΚΑΣ- που ευθύνεται για την ενεργειακή κρίση, την οικολογική καταστροφή, την καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του πλανήτη, την υπερβολική αύξηση των τιμών ενέργειας, δεν μπορεί από θύτης που είναι να μετατρέπεται σε προστάτης των πάντων και μάλιστα ως άλλος Κολόμβος να μοιράζει αντισταθμιστικά οφέλη, που παραπέμπουν στα γνωστά καθρεφτάκια και σε καμιά περίπτωση δεν αντισταθμίζουν τη ζημιά στη ζωή του νησιού.

Η ανάπτυξη του νησιού δεν περνά μέσα από την καταστροφή της φυσιογνωμίας του, οι ενεργειακές του ανάγκες και γενικότερα οι ανάγκες των κατοίκων του δε σχετίζονται με επενδύσεις τύπου Ibertrola, αλλά με την εφαρμογή μιας άλλης πολιτικής που στο κέντρο της θα έχει τον εργαζόμενο άνθρωπο και τις ανάγκες του, μια πολιτική που μόνο στα πλαίσια της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας μπορεί να εφαρμοστεί.

Με βάση αυτή την πολιτική το ενεργειακό πρότυπο από τη λογική της κατανάλωσης αντιστρέφεται στη λογική της εξοικονόμησης ενέργειας.

Εκσυγχρονίζεται με σύγχρονα φίλτρα το εργοστάσιο της ΔΕΗ.

Προωθούνται πολιτικές χρήσης μικρών μονάδων παραγωγής ενέργειας σε οικιακή βάση και με δημόσια δωρεάν επιδότηση.

Οι πρόσθετες μονάδες είτε αιολικής είτε γεωθερμικής ή φωτοβολταϊκής ενέργειας σε μεγέθη συμβατά με το μέτρο του νησιού και του οικοσυστήματός του, λειτουργούν συμπληρωματικά και στην κατεύθυνση της μείωσης της λειτουργίας του σταθμού της ΔΕΗ και της ελάφρυνσης του παραγόμενου φορτίου από αυτόν. Αποτελεί ΑΠΑΤΗ ότι μπορεί να αντικατασταθεί από ΑΠΕ ο σταθμός της ΔΕΗ.

Η προοπτική της ένταξης του νησιού και των νησιών μας μελλοντικά στο διασυνδεδεμένο σύστημα, αφορά επένδυση και υποχρέωση του Δημοσίου και σε καμιά περίπτωση δε συνδέεται με την οποιαδήποτε επένδυση.

Από αυτή την άποψη θεωρούμε ότι δεν πρέπει να τρέφονται ψευδαισθήσεις για την παρουσία και το ρόλο των επενδυτών στο νησί μας. Ήρθαν για να πατήσουν πόδι, ήρθαν για να κερδοφορήσουν ασύστολα, χειραγωγώντας και πιέζοντας πότε για δήθεν θέσεις εργασίας, πότε για μερίδιο -30 αργύρια στο δήμο και πότε φιλική προς το περιβάλλον ενέργεια. Σε κάθε περίπτωση εμείς θα πληρώσουμε τη νύφη μέσα από τα τιμολόγια της ΔΕΗ μέσα από τα δανεικά κι αγύριστα προς το ιδιωτικό κεφάλαιο.

Καταγγέλλουμε την πολιτική των εκπροσώπων του δικομματισμού στο νησί μας πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, καταγγέλλουμε τη συνδιαλλαγή τους με τον επίδοξο επενδυτή και καλούμε τις μαζικές οργανώσεις, τις ταξικές δυνάμεις του νησιού στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στα σωματεία, τις ανένταχτες προσωπικότητες που εξακολουθούν να μη βολεύονται στη σημερινή σαπίλα, να συσπειρωθούν για την αποτροπή μιας τέτοιας καταστροφικής για το νησί μας επένδυσης.

Ν.Ε. Χίου του ΚΚΕ (http://fotis-agoules.blogspot.com)

 
 
.....
 

ΈΝΑΣ ΜΟΝΟΣ, ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΣ ΜΕ ΣΑΣ, ΡΥΠΑΣΜΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Του Θανάση Παντελόγλου *

Με όλα αυτά τα αξιόλογα και σωστά δεδομένα που ακούσαμε ως τώρα, ας αναλογιστούμε. Τι μπορεί να αισθάνεται; Τι μπορεί; και Τι κάνει; «ένας καθημερινός οικογενειάρχης-απλός πολίτης του τόπου».
Σε καιρούς που όλοι του μιλούν και του υπόσχονται: Ανάπτυξη!!
Ομοιοπαθής, και αυτός χρόνια τώρα. Ουσιαστικά σαν ένας από εμάς «τους αναπτυγμένους»!!!
Βολοδέρνει μπλεγμένος ήδη, στον κυκεώνα τις στριμωγμένης καθημερινότητας του, και κυνηγώντας το καθημερινό μεροκάματο. Προσπαθεί να βγάλει και νόημα και για τον καημό, τον νέο που του φόρτωσαν.

Τον βασανίζει να καταλάβει: το Τι; Το ποιος; και Το γιατί;
του φόρτωσαν και προβλήματα που αφορούν στις προϋποθέσεις επιβίωσης στον τόπο του, της Επιβίωσής του, των παιδιών του, των εγγονών του.
Ας μιλήσουμε για πράγματα που σας είναι γνώριμα: ας πούμε ότι υφίσταται τις συνέπειες «μιας καμινάδας εργοστάσιου» , πλάι στο παράθυρο του δωματίου των παιδιών του, που ξερνά «κόκκινο καπνό»!!!
και μαζί το ότι: «Το νερό της βρύσης του, στο σπίτι, στο σχολείο, την παιδική χαρά, ξαφνικά, βρίσκεται τοξινομένο, με βαρέα μέταλλα (π.χ. εξασθενές χρώμιο) και έρχονται απλά και του ανακοινώνουν….. « Τώρα είναι ακατάλληλο, για να το πίνεις»…

Τι κάνει τότε;; τι μπορεί να κάνει;;; Είναι να μην τρελαίνεται;;; και όχι μόνο!
Διότι: τι(;) άλλο του αφήνουν σαν πρακτική δυνατότητα, εκτός από «το σκάσε και κολύμπα προς την Αχερουσία!! Κρατώντας ένα νόμισμα στο στόμα, σαν αντίτιμο του περάσματος για τον χάρο!».
Δηλαδή του λένε: Πλήρωνε τον λογαριασμό ύδρευσης του Δήμου για ακατάλληλο νερό, μαζί και το εμφιαλωμένο στο super market και αρκέσου να αναπνέεις, τούτον «τον κόκκινο αέρα» ! Διότι για σένα και τα παιδιά σου….. …….« η πατρίς αυτά μόνο διαθέτει»!!!!!

Ας φτιάξουμε ένα σενάριο απλό.
Ο «καθημερινός πολίτης μας» σκέπτεται καλόπιστα και απλά:
Στο κάτω-κάτω τις γραφής, τους φόρους του δεν τους πληρώνει;
Εξουσίες δεν έχει ψηφίσει; Δεν είναι υπαρκτοί;; οι κυβερνήτες του, τοπικοί και υπέρ τοπικοί. Δεν στέκονται πλάι του κορδωμένοι;;;
Σε αυτούς λοιπόν θα καταφύγει!!
Τον Δήμαρχο: πρώτα, που είναι πιο κοντά του!!!
Τον ρωτά, τον ξανά ρωτά και… Απάντηση δεν παίρνει…
Χώρια που υπάρχουν και αυτοί που του λένε: πως «απλά είναι ιδέα του», «και δεν υπάρχει κόκκινος καπνός!!» και επιπλέον ξαφνικά: Κάποιοι «γνωστοί και μη εξαιρετέοι» στο χωριό ,του ρίχτηκαν στο καφενείο!!
Άρχισαν να Τον κατηγορούν ότι: Δήθεν θέλει να κάνει κακό στο χωριό, ότι το δυσφημίζει!! Σκαλίζοντας το θέμα του νερού!!!
Του έρχεται «Νταμπλάς σκέτος». Όλοι οι νόμοι και οι δικηγόροι που συμβουλεύτηκε του λένε ότι έχει δίκιο.
Όλοι του λένε ότι έχει δικαίωμα: Τον καθαρό αέρα για να αναπνέει και στο καθαρό σίγουρο νερό.
Και όμως !!. τον έβαλαν να ζει μέσα στην αδικία. Που τρώει ζωές!!!
Όταν όμως: ξετρελαμένος, αντιδρά ατομικά, ξεφωνίζοντας, προς το πλαϊνό εργοστάσιο που τον βρωμίζει, τότε παίρνει την απάντηση:
Όχι κύριε!
«Το τσιγάρο που καπνίζεις φταίει, και όχι το εξασθενές χρώμιο στο νερό σας». Αυτά που κάνεις σε σκοτώνουν!! και όχι το ότι σου κάνουμε εμείς». Άλλωστε: «Ο κόκκινος καπνός μας» δεν είναι επικίνδυνος «γιατί είναι εντός νομίμων ορίων»!!!

Σε ποιον να στραφεί να πει το πάθημα του;;;, Σε ποιον να μιλήσει;;; Να πάρει μια δεύτερη γνώμη;;; Ποιος ξέρει να του πει;;;;
Έτσι:… Αποφασίζει να γράψει στην Νομαρχία. Να ρωτήσει!
Σε Ανάγκη βρίσκεται, ας τους ενοχλήσει … στο κάτω τις γραφής…
Αν δεν το ξέρουν;;… Πρέπει να το μάθουν!. και να κινητοποιηθούν… να σταματήσουν το κακό !!! Ανώτερη εξουσία είναι!!! Θα ξέρουν πώς να το κάνουν…
Να. Και οι απαντήσεις ήρθαν!!
Χαρτιά μπόλικα, πληροφόρηση γαρ!!!
Από την τάδε διεύθυνση και από το δείνα τμήμα τις νομαρχίας, της περιφέρειας, είτε του υπουργείου…
«Ναι μεν αλλά δε» του λένε όλοι… και πόσα θα !!!!
Πολλά θα.
Όμως ο πολίτης μας, δεν πτοείται από τα ΘΑ!! Ελπίζει! Θα περιμένει!
Άντε και τώρα ο καπνός θα σταματήσει», και ….άντε και «τώρα θα αναγγείλουν ότι το νερό έφτιαξε και πίνεται» !!!….
Και περιμένει… σίγουρος ! Άλλωστε νομοταγής πολίτης είναι.
Ναι αλλά, περιμένοντας Πέρασαν Χρόνια και ακόμα πληρώνει εμφιαλωμένο νερό. Όσο για τον «κόκκινο καπνό», ακόμα τον αναπνέει, κι αυτός και τα μωρά του…
Νομίζεις συμπολίτη μου, ότι είναι απλό, αυτό που εσύ ζητάς, αυτό που εσύ θέλεις;;;
«Ζητάς καθαρό νερό για να πίνεις μαζί με τα παιδιά σου»
«καθαρό αέρα να αναπνέεις»
“τόπο ανθρώπινο , για να μπορείς να ζεις και να δουλεύεις”,
«τόπο που να είναι δυνατόν να ανανεώνεις τις εργατικές σου δυνάμεις»!!!

Στα απλά μάς τσαλακώνουν συμπολίτη μου!!
Ακόμα και αυτά μάς τα παίρνουν!!
Για την ανάπτυξή ΤΟΥΣ φίλτατε!!
Έχουμε πολλά ακόμα να μάθουμε…
Αλλά: Τι να μας πουν;; και τι να μας ομολογήσουν;;
Σάματις δεν τα οσμιζόμαστε;
Τι περιμένουμε να μας ομολογήσουν : Ότι χάρισαν «τα δικά μας» στους άλλους για να αναπτυχτούν καλύτερα και γρηγορότερα!!!! ;; ότι τα δίνουν έτσι τζάμπα , Χωρίς χρέωση……….
«Εντός των προδιαγραφών τους » συνεχίζεις και παραμένεις φίλε συμπολίτη!!
Ας το καταλάβουμε επιτέλους, για αυτήν «την προδιαγραφή» ποιότητας ζωής έχουν προσδιορίσει ότι θα μας κάνουν να ζούμε.
Έτσι! Θέλουν να μας κάνουν να ζούμε!
Χρόνια τώρα, έτσι μας παιδεύουν. Σε Οινόφυτα, σε κεντρική Εύβοια, Ανατολική και Δυτική Αττική-Θριάσιο!!!
Άλλο νέο, δεν έρχεται από τις τωρινές μας εξουσίες !! Σε όλους γράψαμε, σε όλους τους αρμόδιους πήγαμε!! Σε όλους μιλήσαμε!! Εδώ και στις Βρυξέλες! Όλοι : Μας έγραψαν!!!
Στην καλύτερη μάς είπαν: ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ (Να είναι καλά οι άνθρωποι!!!)
Μας υποσχέθηκαν. Δεν έχουμε παράπονο!
Ότι: ΘΑ το δούνε !!
Ότι ΘΑ μας απαντήσουν!!
Ότι Θα αποφανθούν, για το Τι;; χρειάζεται να κάνουμε.
Υποσχέθηκαν ότι: Θα μας εξηγήσουν Τι; Δικαιούμαστε…
Βάση ποιου νόμου και κανονισμού το δικαιούμαστε!!!
Και μετά πάλι βλέπουμε!!!

Και ακόμα περιμένουμε… και εσείς ακόμα περιμένετε τα όσα από το 1970 μελετούν και υπόσχονται ότι: Θα…
Όμως «ο κόκκινος καπνός» δεν σταμάτησε. Τον αναπνέουμε συνεχώς, τον έκαναν τώρα να είναι η μόνιμη παρέα μας…
Το νερό τις βρύσης, ακόμα δεν πίνεται!!
Τώρα μας λένε πως: Και τα χωράφια, δεν πρέπει να ποτίζονται με το τοξινομένο νερό!!!
Σωστό επιστημονικά ακούγεται και αυτό!
Όπως σωστό ακούγεται και το άλλο:, για το οποίο ολημερίς μας μιλούν: Αν θέλετε να επιβιώσετε, εγκαταλείψτε τον τόπο σας!
Εκείνο που δεν λένε και δεν ομολογούν. Είναι ότι τον θέλουν για να στεγάσουν «στρατηγικές επενδύσεις”!! Το FAST TRACK και το Invest in GREECE μπορούν και ξεπουλούν στην στιγμή ! Σε «αδειοδοτημένους επενδυτές»…
Τους μοντέρνους κατακτητές!! Των Τόπων!!!
Αυτοί συμπολίτη μου είναι πολυεθνικοί!
Δεν έχουν πατρίδα.
Στέκουν σε ένα τόπο προσωρινά, για να κάμουν κέρδη και μετά φεύγουν, αφήνοντας πίσω τους «πλίνθους και κεράμους πεταγμένους!! Σε βρώμικη γη»…
Αβίωτους τόπους !!!!
Και εμείς συμπολίτη μου, άλλους τόπους για να ζήσουμε δεν έχουμε!! «οι πεζούλες και τα καλύβια μας εδώ είναι»!
Και οι εξουσίες μας;; τοπικές και περιφερειακές, που είναι;;
Κανένας τους, δεν μας απολογιέται για το συγκεκριμένο. Να μας πει: Επιτέλους εκείνος τι έκανε σαν εξουσία;;;[!!!]
Προκειμένου να έχουμε σήμερα καθαρό υγιεινό νερό «και από χτες» καθαρό αέρα για να ζήσουμε… στους τόπους μας!!!
Συμπολίτη μου, μπλέξαμε!!
Πώς διάολο τους αφήσαμε και μας στρίμωξαν έτσι;;
Άραγε και «ποια άλλη προδιαγραφή;;» μας έχουν σκαρώσει, για να ζήσουμε με αυτήν, σαν πειραματόζωα;; Τι άλλο μας περιμένει;;;

Τι λες λοιπόν συμπολίτη;
«Έτσι θα το αφήσουμε να τσουλήσει και τώρα;;;;;»
«Μοιραίοι και άβουλοι αντάμα»…θα στεκόμαστε… προσμένοντας…το θαύμα!!
Που δεν έρχεται ποτέ…
είτε θα πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας…
Αρχίζοντας, προσχωρώντας και προχωρώντας με την ΛΑΪΚΗ Συσπείρωση στην Τοπική και Περιφερειακή εξουσία !

-----------------------------------------------------------------
* Θανάσης Παντελόγλου Χημικός - Μsc Βιοχημικός Μηχανικός, Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Αττικής με την ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ομιλία στην εκδήλωση - συζήτηση, με θέμα: "Για την ανάπτυξη και το περιβάλλον. Οι επιπτώσεις στη ζωή των εργαζομένων", στο Δημαρχείο της Ελευσίνας, 16-10-2010).

από το www.zabetakis.net μέσω του sibilla.blogspot.com

..

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΙ «ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ» ΤΟΥ

Του Νίκου Λαρδά *
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια έντονη ενασχόληση ενός τμήματος του πληθυσμού της χώρας μας με τα ζητήματα που αφορούν το περιβάλλον και την προστασία του. Αυτή η υπόθεση απασχολεί πλέον και αρκετούς φορείς (πολιτικά κόμματα- αυτοδιοικητικούς φορείς κ.λ.π.) που κάτω από την πίεση των διογκωμένων προβλημάτων διατυπώνουν προτάσεις ή ψελλίζουν κάποια λόγια για να υπάρχουν στα προγράμματα τους. Σε όλη αυτή την ιστορία να προσθέσουμε και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις (Μ.Κ.Ο) που δραστηριοποιούνται γύρω από το περιβάλλον, τις περισσότερες φορές με το αζημίωτο. Μέχρι εδώ θα μπορούσαμε να πούμε πως η εξέλιξη αυτή ανταποκρίνεται στην αντιμετώπιση των σύγχρονων προβλημάτων που έχει δημιουργήσει στο περιβάλλον η ανθρωπογενής δραστηριότητα, εξέλιξη που κινείται σε θετική κατεύθυνση.
Μια πιο προσεχτική ματιά όμως στις θέσεις που διατυπώνονται και κυρίως στην πρακτική που ακολουθείται από όσους αναφέραμε νωρίτερα θα μας οδηγήσει σε χρήσιμα συμπεράσματα.

Για να γίνουμε σαφέστεροι θα θίξουμε δύο ζητήματα που θεωρητικά όλοι συμφωνούν στην κατεύθυνση αντιμετώπισης των προβλημάτων που παρουσιάζουν εδώ και δεκαετίες αλλά τα τελευταία χρόνια μόνο (όχι τυχαία) έχουν γίνει αντικείμενο ενασχόλησης.

Το πρώτο αφορά την προστασία περιοχών ιδιαίτερου φυσικού κάλους ή περιοχές που για διάφορους λόγους εκτιμάται ότι πρέπει να διαφυλαχθούν.
Το δεύτερο αφορά την διαχείριση των απορριμμάτων , τεράστιο πρόβλημα που θα έπρεπε να απασχολεί τους πάντες αλλά δυστυχώς μέχρι σήμερα είναι θέμα που αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση ( με τον τρόπο που κάθε φορέας αντιλαμβάνεται την ευθύνη αυτή) και μικρό τμήμα των κοινωνιών μας.
Τα τελευταία χρόνια έχουν γραφτεί αρκετά γύρω από αυτά τα δύο θέματα, στις περισσότερες αναφορές όμως που γίνονται για το θέμα δεν αναδεικνύεται το κυρίαρχο στοιχείο που οδήγησε στη σημερινή κατάσταση και εμποδίζει μέχρι και σήμερα την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων προς όφελος της πλειονότητας του κοινωνικού συνόλου. Αυτό το στοιχείο δεν είναι άλλο από την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, με τη λογική της εκχώρησης του περιβάλλοντος και όσων το αφορούν στη περίφημη «ιδιωτική πρωτοβουλία», την αντιμετώπιση του σαν ένα ακόμα πεδίο κερδοφορίας για το κεφάλαιο.

Αν δεν υπήρχε αυτή η βασική αντίληψη στις κυβερνήσεις κυρίως την τελευταία 20ετία, θα μπορούσαν να είχαν διασφαλιστεί οι απαιτούμενοι πόροι για να μπορέσουν να υλοποιηθούν οι απαραίτητες υποδομές για τη προστασία περιοχών που απειλούνται και χρειάζονται προστασία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι περιοχές του δικτύου NATURA σε όλη τη χώρα οπου μέχρι και σήμερα δεν έχουν διατεθεί ούτε οι απαιτούμενοι πόροι ούτε έχουν ενισχυθεί οι φορείς που πρέπει να παίξουν αυτό τον ρόλο. Αν δεν υπήρχε αυτή η αντίληψη στα κόμματα που κυβέρνησαν αυτό το τόπο, θα μπορούσαν αυτά τα 20 χρόνια να είχαν χρηματοδοτηθεί όλες οι απαιτούμενες παρεμβάσεις και να είχαν δημιουργηθεί όλες οι απαραίτητες υποδομές.

Ένα ιδιαίτερο παράδειγμα που υπάρχει στην Ικαρία είναι το Δάσος του Ράντη για το οποίο καμία ουσιαστική ενέργεια δεν έχει γίνει από όλους τους συναρμόδιους φορείς. Και όμως η λύση θα μπορούσε να δοθεί εύκολα τόσο από τα συναρμόδια Υπουργεία ( Αγροτικής Ανάπτυξης – ΥΠΕΧΩΔΕ) όσο και από τις συναρμόδιες υπηρεσίες (Διεύθυνση Δασών π.χ)
Μια κυβέρνηση που θα λειτουργούσε σε διαφορετική κατεύθυνση θα διέθετε τους απαιτούμενους πόρους τόσο για την έρευνα που απαιτεί ένα τόσο ιδιαίτερο οικοσύστημα όσο και τις απαραίτητες ενέργειες για την προστασία του, φορέας διαχείρισης θα μπορούσε άνετα να ήταν η Δασική Υπηρεσία. Μια δασική υπηρεσία όμως που θα υποστηριζόταν με την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή, το αναγκαίο προσωπικό και τους απαιτούμενους γι αυτό το σκοπό πόρους.

Όλα αυτά μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει (όχι τυχαία) με αποτέλεσμα την σημερινή απαράδεκτη κατάσταση στην οποία συμβάλουν και αρκετοί ασυνείδητοι συμπατριώτες μας « ιδιώτες» για καθαρά ιδιοτελείς λόγους. Λαμβάνοντας υποψιν την εμπειρία άλλων περιοχών δεν θα είναι καθόλου περίεργο, το επόμενο διάστημα να δοθεί διέξοδος σε αυτή την κατάσταση εφαρμόζοντας ένα «πιλοτικό» πρόγραμμα προστασίας με φορέα διαχείρισης κάποια μη κυβερνητική οργάνωση που θα κληθεί να παίξει με το αζημίωτο το ρόλο που θα έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια να έχει εκπληρώσει το ελληνικό δημόσιο με ευθύνη των κυβερνήσεων .
Το κυρίαρχο στοιχείο λοιπών που καθόρισε την μέχρι σήμερα εξέλιξη και στο περίφημο δάσος του Ράντη είναι η εφαρμοζόμενη πολιτική διαδοχικά από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ .

Ακριβώς ανάλογη κατάσταση επικρατεί και στο θέμα της διαχείρισης απορριμμάτων σε όλες του τις πτυχές του. Οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις δεν διασφάλισαν ποτέ τους απαιτούμενους πόρους για να δημιουργήσουν τις υποδομές που οι ίδιες αναγνωρίζουν ως αναγκαίες μέσα από τον εθνικό σχεδιασμό διαχείρισης αποβλήτων όπως αυτός εξειδικεύεται στους περιφερειακούς σχεδιασμούς. Την ίδια στιγμή μεταβιβάζοντας την ευθύνη στο σύνολο σχεδόν των εμπλεκομένων φορέων (Υπουργεία – Περιφέρειες- Φορείς διαχείρισης-Τοπική αυτοδιοίκηση Α και Β Βαθμού) δημιούργησαν ένα εξαιρετικά δυσκίνητο μηχανισμό έτσι ώστε να παρουσιάζονται συχνά φαινόμενα αλληλοσυγκρουόμενων αποφάσεων που εμποδίζουν την δημιουργία των αναγκαίων υποδομών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κατασκευή του ΧΥΤΥ Ικαρίας, όπου η υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2001. Έχουν εκπονηθεί 5 διαχειριστικές μελέτες που για διαφόρους λόγους (κυρίως μικροπολιτικούς- τοπικιστικούς και υπηρεσιακούς) μέχρι και σήμερα δεν έχουν εφαρμοστεί, με αποτέλεσμα να μην έχει ακόμα αρχίσει η κατασκευή του ΧΥΤΥ Ικαρίας.

Σε αυτή την υπόθεση βέβαια συνέβαλαν (αξιοποιώντας το θεσμικό πλαίσιο) τόσο οι υπηρεσιακοί παράγοντες (Περιφέρεια π.χ ) όσο και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση που μέχρι σήμερα διαχειρίζεται την υπόθεση. Οι μόνοι φορείς που δεν έβαλαν κανένα εμπόδιο σε αυτή την υπόθεση όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν οι Δήμοι της Ικαρίας, που όχι μόνο αποδέχτηκαν τις διαχειριστικές μελέτες αλλά κατήγγειλαν και το ανασταλτικό ρόλο υπηρεσιών που ουσιαστικά ακύρωναν σε προηγούμενη φάση την δημιουργία του ΧΥΤΥ.
Στην υπόθεση βέβαια της διαχείρισης των απορριμμάτων ρόλο παίζει και ο τρόπος διαχείρισής τους, δηλαδή κατά πόσο εφαρμόζονται σύγχρονες μέθοδοι διαχείρισης περιβαλλοντικά και οικονομικά αποδεκτές. Σε αυτή την υπόθεση καθοριστικό ρόλο παίζει η ανακύκλωση των υλικών, δυστυχώς όμως και σε αυτή τη περίπτωση η εφαρμοζόμενη πολιτική των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχει διαμορφώσει μια συγκεκριμένη κατάσταση, με την εκχώρηση αυτής της ουσιαστικής αρμοδιότητας στο ιδιωτικό κεφάλαιο με τους νόμους που από κοινού ψήφισαν και εφάρμοσαν. Νόμοι που είχαν ως αποτέλεσμα αντί να προχωρήσει η δημιουργία ενός εθνικού οργανισμού που θα έχει τη ευθύνη για το σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων και δράσεων ανακύκλωσης σε ολόκληρη τη χώρα και σε όλες τις κατηγορίες των υλικών. Ουσιαστικά το μόνο που έκαναν ήταν να καθορίσουν τους κανόνες για την εκχώρηση αυτής της καθοριστικής για τη διαχείριση των απορριμμάτων υπόθεσης σε εταιρικά σχήματα που λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, συνδέοντας με αυτόν το τρόπο την επέκταση της ανακύκλωσης με το προσδοκώμενο κέρδος των εταιρικών σχημάτων. Αυτή η πρακτική είναι ο κύριος λόγος που δεν προχωράει ουσιαστικά ο σχεδιασμός προγραμμάτων και δράσεων σε όλη τη χώρα. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τ.Α της Ικαρίας στη προσπάθεια της να δημιουργήσει υποδομές και δίκτυο συλλογής ανακυκλώσιμων υλικών στους 3 Δήμους του νησιού.

Η προσπάθεια της τοπικής αυτοδιοίκησης της Ικαρίας ξεκινάει το 2005 και συστηματικότερα το 2006 όταν από κοινού και οι 3 Δήμοι απευθύνουν πρόταση συνεργασίας σε εκείνα τα Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης Αποβλήτων που διαχειρίζονται τις δραστηριότητες ανακύκλωσης των υλικών που αποτελούν το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Ικαρία. Ε.Ε.Α.Α (Υλικά Συσκευασίας) – Ανακύκλωση Συσκευών (Ηλεκτρικά – Ηλεκτρονικά απόβλητα) – Ε.Δ.Ο.Ε (Οχήματα τέλους ζωής).

Δυστυχώς όμως μέχρι και σήμερα παρουσιάζονται σοβαρές δυσκολίες στην ουσιαστική συνεργασία κυρίως με την Ε.Ε.Α.Α καθιστώντας ουσιαστικά την όλη προσπάθεια της Τ.Α της Ικαρίας προβληματική. Για να έχετε πληρέστερη εικόνα της σημερινής κατάστασης σας γνωρίζουμε πως στον δήμο Αγίου Κηρύκου και στον δήμο Ευδήλου από τον Ιούνιο του 2009 έχει ξεκινήσει η διαλογή στην πηγή ανακυκλώσιμων υλικών (Χαρτί/ αλουμίνιο /πλαστικό). Η συλλογή γίνεται με εξοπλισμό που έχει αγοραστεί από την τοπική Αυτοδιοίκηση και την υπηρεσία καθαριότητας των Δήμων και μέχρι σήμερα έχουν απομακρυνθεί από το νησί αρκετοί τόνοι ανακυκλώσιμων υλικών (χαρτί, πλαστικό, αλουμίνιο). Ωστόσο υπάρχουν προβλήματα στην αποτελεσματικότερη υλοποίηση αυτής της δράσης γιατί η Ε.Ε.Α.Α βάζει εμπόδια (Τεχνικής και νομικής φύσεως) στην διαδικασία υπογραφής συμβάσεων με τους ΟΤΑ της Ικαρίας, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται σοβαρές δυσκολίες στην προώθηση των προς ανακύκλωση υλικών στην Αττική και την τελική τους διάθεση (Μέχρι σήμερα φυλάσσονται στης αποθήκες των δήμων αρκετοί τόνοι ανακυκλώσιμων υλικών σε δέματα, δημιουργώντας είδη πρόβλημα χωρητικότητας). Σε ό,τι αφορά την δράση της ανακύκλωσης που εφαρμόζεται στους 2 δήμους αξίζει να τονιστεί πως είναι οι μοναδικοί δήμοι στην χώρα που υλοποιούν αυτή την υπηρεσία στην ουσία και όχι για εντυπωσιασμό, χωρίς να μεταφέρουν αυτό το σοβαρό κόστος ( 50.000 σε κάθε δήμο ) στους δημότες μέσα από τα ανταποδοτικά τέλη.

Αντιθέτως διεκδικούν πόρους για τον αναγκαίο εξοπλισμό από το κράτος και τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης, και μέχρι σήμερα έχουμε αποσπάσει 250.000 (οι μοναδικοί δήμοι στην περιφέρεια βορείου Αιγαίου αν όχι σε όλη την χώρα), παράλληλα είναι οι μοναδικοί δήμοι στην χώρα που διεκδικούν σε όλα τα μέτωπα (ΤΕΔΚ- ΚΕΔΚΕ – Υπουργεία – Συστήματα ) μια διαφορετική πολιτική για να μπορεί να υλοποιείται η ανακύκλωση από τους δήμους χωρίς την σύμπραξη με το ιδιωτικό κεφαλαίο. Την ιδία στιγμή διεκδικούμε από το κράτος και τα συστήματα την οικονομική συμβολή τους στο λειτουργικό κόστος των δήμων για την ανακύκλωση.
Για τα προβλήματα αυτά έχουν γίνει από την Τ.Α της Ικαρίας συγκεκριμένες παρεμβάσεις τόσο προς τα συναρμόδια υπουργεία όσο και στους λοιπούς εμπλεκομένους φορείς (Συστήματα –ΤΕΕ-ΕΕΔΣΑ) καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις που αφορούν την τροποποίηση του θεσμικού πλαισίου και την θέσπιση οικονομικής ενίσχυσης των ΟΤΑ μέσω της ΕΕΑΑ, θέμα για το οποίο καμιά αναφορά δεν υπάρχει ούτε στην πρόσφατη τροποποίηση του σχετικού νομού (Ν. 2939/2001) . Αυτό κατά την άποψη μας δεν είναι ένα τεράστιο λάθος η στην καλύτερη των περιπτώσεων μια σοβαρότατη παράλειψη αλλά μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική επιλογή που συνειδητά έκανε και η σημερινή κυβέρνηση.

Όλα αυτά γίνονται την ιδία στιγμή που η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στο νομοσχέδιο για τις ΑΠΕ συμπεριέλαβε ειδική διάταξη για την επιδότηση της καύσης απορριμμάτων στο όνομα της πράσινης ανάπτυξης « Βαφτίζοντας » ανανεώσιμη πηγή ενέργειας μια ακριβή και επικίνδυνη τεχνολογία ικανοποιώντας το αίτημα των επιχειρηματιών που επί χρόνια προσπαθούν να εισάγουν την καύση απορριμμάτων στην Ελλάδα. Χαρακτηριστικό για το πόσο αναγκαία είναι αυτή η παρέμβαση (οικονομική συμβολή της ΕΕΑΑ στο λειτουργικό κόστος αυτής της νέας αρμοδιότητας των ΟΤΑ) είναι οι απόψεις και οι προτάσεις του ΤΕΕ σχετικά με το θέμα (Ημερίδα « Η κοινωνία της ανακύκλωσης - Παρόν και προοπτικές στην Ελλάδα» 25/6/2008) που προσδιορίζουν το λειτουργικό κόστος αποκομιδής των συλλεγομένων υλικών συσκευασίας, το οποίο επιβαρύνονται οι δήμοι, σε 210€/τόνο Αστικών Στερεών Αποβλήτων. Αξίζει τέλος να αναφέρουμε πως οι προτάσεις της Τ.Α της Ικαρίας πριν την κατάθεση του προς ψήφιση σχεδίου νομού όχι μόνο δεν ελήφθησαν υποψιν αλλά ούτε καν απαντηθηκαν ποτέ, αποδεικνύοντας πως η περίφημη διαβούλευση στην οποία η σημερινή κυβέρνηση έδωσε τόσο μεγάλη δημοσιότητα δεν είναι τίποτα άλλο από μια προσχηματική διαδικασία.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να οδηγείται ουσιαστικά η τοπική Αυτοδιοίκηση όλης της χώρας στο να υποχρεώσει τους πολίτες να πληρώσουν για μια δράση για την οποία έχουν ήδη πληρώσει (μέσω των αγορών από τις εταιρίες προϊόντων που χρηματοδοτούν την Ε.Ε.Α.Α), ευθύνες για αυτό έχουν βέβαια και οι αιρετοί εκείνοι που αποδέχονται αυτή την πολιτική και την εφαρμόζουν αδιαμαρτύρητα, αιρετοί που δυστυχώς σήμερα είναι πλειοψηφια στην χώρα και έχουν πολύ συγκεκριμένη πολιτική στήριξη (όλοι πιστεύω πως γνωρίζουμε από ποιους).
Το κυρίαρχο στοιχείο λοιπόν που και σε αυτή τη περίπτωση καθόρισε την μέχρι σήμερα εξέλιξη στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων και καθορίζει και τις μελλοντικές εξελίξεις είναι η εφαρμοζόμενη πολιτική των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Αν λοιπόν συμφωνούμε πως το περιβάλλον δεν απειλείται γενικά και αόριστα αλλά πλήττεται από τις επιπτώσεις συγκεκριμένων πολιτικών, θα πρέπει να κινηθούμε στη κατεύθυνση της ρήξης με τα κόμματα και τις κυβερνήσεις τους, με τους υποστηρικτές του «ευρωμονόδρομου», όλους όσους έχουν πριν απ’ όλα την ευθύνη για αυτές τις πολιτικές και την περιβαλλοντική καταστροφή. Και να πάμε ακόμα πιο πέρα ανοίγοντας τον δρόμο για μια άλλη ανάπτυξη που θα εξασφαλίζει την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών του λαού και όπου ανάμεσα στα άλλα προϋπόθεση θα είναι ότι η γη, τα δάση, οι ακτές θα γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία.
Μπορούμε να διαμορφώσουμε στόχους και να παλέψουμε για στόχους όπως:

• Μετατροπή σε δημόσια περιουσία όλων των μεγάλων ιδιωτικών εκτάσεων στα βουνά και τα δάση. Αναδάσωση καμένων εκτάσεων, προστασία και διαχείριση δασικών οικοσυστημάτων. Μετατροπή σε δημόσια περιουσία των ακτών και ελεύθερων χώρων.
• Προστασία ελεύθερων χώρων, των ποταμών, λιμνών, θαλασσών και του αέρα από τη ρύπανση και των παραλίων από τα φερτά υλικά.
• Περιβαλλοντικός σχεδιασμός αντιπλημμυρικών έργων, δίκτυα όμβριων υδάτων στις πόλεις και συντήρησή τους.
• Να χωροθετήσει άμεσα η κυβέρνηση τους νέους χώρους για τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας και ταφής των απορριμμάτων, χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς, με βάση τις τεκμηριωμένες επιστημονικοτεχνικά μελέτες, χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες, με όρους διαφάνειας και συμμετοχής όλων των εμπλεκομένων φορέων.
• Να διασφαλιστούν άμεσα , με ευθύνη και δαπάνες του κράτους, οι πόροι που απαιτούνται για την εκτέλεση των έργων που προβλέπονται από τους περιφερειακούς σχεδιασμούς.
• Να καλυφθούν τα κενά που υπάρχουν ακόμη στη νομοθεσία διαχείρισης των αποβλήτων, στη βάση εξυπηρέτησης των πραγματικών αναγκών και όχι των επενδυτικών προσδοκιών και των άλλων συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου

Καταθέτοντας τις θέσεις αυτές, πρέπει να τονίσουμε, για άλλη μια φορά, το αυτονόητο: Ο μόνος δρόμος για την υλοποίηση των παραπάνω προτάσεων και όσων ακόμα κριθούν συμφέρουσες για το κοινωνικό σύνολο, είναι η ανυποχώρητη πάλη του λαού. Απαιτείται μια άλλη πολιτική που θα αντιμετωπίζει ενιαία και συνολικά τα κοινωνικά προβλήματα του λαού. Απαιτούνται βαθύτερες αλλαγές στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

* Ο Νίκος Λαρδάς είναι Αντιδήμαρχος του Δήμου Αγίου Κηρύκου Ικαρίας