ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ 2012 - 2016: Κατρακυλάει ο μέσος μισθός, γενικεύεται η μερική απασχόληση

Εκτίναξη της μερικής απασχόλησης σε απόλυτους αριθμούς και ποσοστά, και παράλληλα μείωση του μέσου μηνιαίου μισθού σχεδόν κατά 15,5% για τις θέσεις πλήρους απασχόλησης και κατά 34% για τις θέσεις μερικής απασχόλησης, μέσα στα τελευταία τέσσερα χρόνια, προκύπτει από την επεξεργασία των στοιχείων του ΙΚΑ για την απασχόληση, το μήνα Γενάρη των ετών 2012-2016.

Τα στοιχεία αυτά αφορούν στις λεγόμενες «κοινές επιχειρήσεις» (δεν συμπεριλαμβάνονται τα οικοδομοτεχνικά έργα), οι οποίες συγκεντρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών.

Κρίσιμο χρονικά σημείο αποτελεί το έτος 2012, όταν δηλαδή η τότε κυβέρνηση Παπαδήμου (με τη στήριξη των κομμάτων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας) επέβαλε τη μείωση του κατώτατου μισθού κατά 32% για τους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών και κατά 22% για τους εργαζόμενους από 25 ετών και άνω, χειροτερεύοντας παραπέρα το επίπεδο ζωής των εργαζομένων. Το μέτρο αυτό διατηρεί ακέραιο η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Μείωση του μέσου μισθού στην πλήρη απασχόληση

 

Η ρύθμιση αυτή επέδρασε καταλυτικά στη μεγάλη μείωση συνολικά των μισθών. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι ότι ενώ οι θέσεις πλήρους απασχόλησης (Πίνακας και Γράφημα 1), μεταξύ των ετών 2012-2016, αυξήθηκαν κατά 102.525 (8,69%), το σύνολο της μισθοδοσίας (Πίνακας), την ίδια περίοδο, μειώθηκε κατά 8,08%, από 1,7 δισ. ευρώ το 2012 σε 1,56 δισ. ευρώ το 2016! 

Γράφημα 2

Δηλαδή, μετά την υπογραφή της ΠΥΣ που μείωνε τον κατώτερο μισθό, πάνω από 100.000 άτομα προστέθηκαν με σχέση πλήρους απασχόλησης στο εργατικό δυναμικό. Οι κεφαλαιοκράτες, όμως, όχι μόνο δεν έδωσαν ούτε ένα ευρώ παραπάνω για μισθούς, αλλά η συνολική δαπάνη μειώθηκε κιόλας (το γεγονός αυτό αποτυπώνεται καθαρά στη συγκριτική ανάγνωση των Γραφημάτων 1 και 2). Να τι σημαίνει όταν οι κυβερνήσεις, χτεσινές και σημερινές, και οι καπιταλιστές λένε ότι «πρέπει να γίνουν θυσίες για να υπάρχουν δουλειές»!

Η «κοινωνική οικονομία» έχει τις ευλογίες του κεφαλαίου (Του Χρήστου Μανταλόβα)

Η φιλολογία για την «κοινωνική οικονομία» γίνεται όλο και πιο πυκνή. Δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ - και όχι μόνο - στήνουν «σχήματα» και «εγχειρήματα», φτιάχνουν «λαϊκά» πανεπιστήμια, αποσπούν ακόμα και φράσεις του Μαρξ, προκειμένου να προπαγανδίσουν ότι υπάρχει απάντηση στην καπιταλιστική κρίση και ότι αυτή η απάντηση βρίσκεται μέσα στον καπιταλισμό. 

Τα παραπάνω επιβεβαιώνει στο ακέραιο ο εύγλωττος τίτλος μιας ακόμα ημερίδας που οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από μια βδομάδα: «Κοινωνική Οικονομία: Απάντηση στην κρίση. Παίρνουμε τη ζωή στα χέρια μας - Δημιουργούμε τις δικές μας δουλειές».

Ωστόσο, η μόνη απάντηση που μπορεί να δώσει η «κοινωνική οικονομία» στην κρίση είναι να διαχειρίζεται για ορισμένο χρονικό διάστημα την εξαθλίωση και τη φτώχεια, συγκαλύπτοντας και αφήνοντας στο απυρόβλητο την αιτία που τις γεννά, τον ίδιο τον καπιταλισμό.

Στην ημερίδα μίλησαν οι δύο αναπληρώτριες υπουργοί Κοινωνικής Αλληλεγγύης (του υπουργείου Εργασίας) Ράνια Αντωνοπούλου και Θεανώ Φωτίου. Από τις τοποθετήσεις τους αναδείχθηκε ότι το «νέο» που επιδιώκει να φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, είναι να επεκτείνει, αν είναι δυνατόν, τα αποκαλούμενα εγχειρήματα της «κοινωνικής οικονομίας» σε όλη την οικονομία.

Υποκατάσταση του κράτους και φιλανθρωπία

Το πρώτο θεσμικό πλαίσιο για την «κοινωνική οικονομία» στην Ελλάδα φτιάχθηκε από το ΠΑΣΟΚ το 2011. Στη βάση αυτού έχουν δημιουργηθεί περίπου 900 «κοινωνικές επιχειρήσεις» (ΚΟΙΝΣΕΠ), από τις οποίες οι 600 θεωρούνται ενεργές. Το πλαίσιο δράσης τους αφορά κυρίως την προσφορά κοινωνικών παροχών και κοινωνικής φροντίδας.

Οι βασικές εξελίξεις στον τραπεζικό τομέα την περίοδο της κρίσης

Επιταχύνθηκαν η συγκέντρωση και η συγκεντροποίηση. Το μάρμαρο πλήρωσαν εργαζόμενοι και λαός.

Οι εξαγορές και οι συγχωνεύσεις στον τραπεζικό τομέα, κατέληξαν στη δημιουργία τεσσάρων ισχυρών «συστημικών» τραπεζικών ομίλων

Η καπιταλιστική κρίση επιτάχυνε την τάση συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης στον τραπεζικό κλάδο, διαδικασία που συνοδεύτηκε από τη μείωση του προσωπικού και την αλλαγή προς το χειρότερο των εργασιακών σχέσεων.

 

Το 2008 το μερίδιο των πέντε μεγαλύτερων τραπεζικών ομίλων στις συνολικές καταθέσεις ήταν 80,1%, ενώ οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες έλεγχαν το 57,1% των συνολικών καταθέσεων. Το 2011 το μερίδιο αυτό έφθασε το 91,3% με τις τρεις μεγαλύτερες να ελέγχουν το 71,5%. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία για το εννιάμηνο του 2014, το μερίδιο αυτό διαμορφώθηκε στο 98,6% με τις τρεις μεγαλύτερες να ελέγχουν 76,8%.

Αντίστοιχα, το 2008 το 73,7% του συνολικού δανεισμού προερχόταν από τις πέντε μεγαλύτερες τράπεζες, ενώ οι τρεις μεγαλύτερες έλεγχαν το 54% του συνολικού τραπεζικού δανεισμού. Το 2011 το μερίδιο αυτό έφθασε το 92% με τις τρεις μεγαλύτερες να ελέγχουν το 71,4% και στην αντίστοιχη περίοδο του 2014 έφθασε 99,2% με τις τρεις μεγαλύτερες να ελέγχουν το 77,6%.

ΟΑΕΔ: Κόβει από τους ανέργους και τα δίνει στις επιχειρήσεις

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ

Κόβει από τους ανέργους και τα δίνει στις επιχειρήσεις

Με τον προϋπολογισμό του 2015, μόλις ένα στα τρία ευρώ από τα έσοδα κατευθύνεται για τη στοιχειώδη προστασία όσων δεν έχουν δουλειά

Του Χρήστου ΜΑΝΤΑΛΟΒΑ

Πριν λίγες μέρες εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία από τη Διοίκηση του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ) ένας ακόμα ταξικός προϋπολογισμός για το έτος 2015. Ο προϋπολογισμός δεν εξασφαλίζει καμιά ουσιαστική προστασία, κανένα μέτρο πραγματικής ανακούφισης των ανέργων και των οικογενειών τους. Μειώνεται παραπέρα το κονδύλι για τα επιδόματα ανεργίας, ενώ αυξάνεται το «ζεστό» και «τζάμπα» χρήμα που πάει στους επιχειρηματίες, με τη μορφή των προγραμμάτων επιδότησης θέσεων εργασίας.

Συγκεκριμένα, ο προϋπολογισμός του 2015 προβλέπει μόλις 992 εκ. ευρώ για επιδόματα ανεργίας, που αντιστοιχούν στο 33,7% των εσόδων του. Δηλαδή, μόλις ένα στα τρία ευρώ από τα έσοδα του Οργανισμού κατευθύνεται προς τους ανέργους. Αντίστροφα, τα «προγράμματα απασχόλησης», που κατά κύριο λόγο απευθύνονται και υπηρετούν τις επιχειρήσεις, «καταβροχθίζουν» 600 εκ. ευρώ, δηλαδή το 22,37% των συνολικών δαπανών του ΟΑΕΔ.