ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ: Πλουτίζουν «ελέγχοντας» τις ζωές μας...

Αν ήξερες ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν τους έχεις δει ποτέ, που δεν έχουν καμία σχέση με τη ζωή σου, αλλά αυτοί ξέρουν τα πάντα για σένα, τα συναισθήματά σου, τα ενδιαφέροντά σου, τους έρωτες, τα μίση και τα πάθη σου, την οικογένειά σου και τους φίλους σου, τις πολιτικές σου πεποιθήσεις, τις συνήθειές σου, σελίδες στο διαδίκτυο που επισκέπτεσαι, τι ψάχνεις, σχόλια που κάνεις, τι μουσική ακούς, τι ταινίες και σειρές βλέπεις, πού διασκεδάζεις, τι αγοράζεις, τι τρως, κυριολεκτικά τα πάντα, πώς θα αισθανόσουν; 

 

Σίγουρα θα ένιωθες μια ταραχή, ίσως ταυτόχρονα και μια δυσπιστία, πως μάλλον στα λεγόμενά μας υπάρχει μια δόση υπερβολής... Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν καθημερινά στη ζωή μας, που «ελέγχουν» τις κοινωνικές, πολιτικές, ιδεολογικές, προσωπικές, καταναλωτικές μας συνήθειες, τις ειδήσεις και τις διαφημίσεις που βλέπουμε κ.ά. Είναι οι ιδιοκτήτες των γιγαντιαίων μονοπωλιακών ομίλων του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που τα κέρδη τους δεν μπορεί να τα διανοηθεί ανθρώπου νους...

 

Αμύθητα κέρδη γι' αυτούς...

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι κατέχουν τις εταιρείες - κολοσσούς («Google», «Facebook», «Apple», «Amazon» κ.ά.) που συγκαταλέγονται στις πιο επικερδείς παγκοσμίως; Πώς έγιναν από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στον κόσμο; Είχαν απλώς μια «καλή ιδέα», που τους γιγάντωσε και τους έφερε στη σημερινή κατάσταση;

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι αυτοί και μόνο αυτοί από ολόκληρο τον πλανήτη είχαν την πιο «έξυπνη ιδέα», θα χρειάστηκαν σίγουρα ένα αρχικό κεφάλαιο για να επενδύσουν στην ιδέα τους. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είχαν αυτό το αρχικό κεφάλαιο γιατί - ας πούμε - απέκτησαν μια περιουσία από κληρονομιά ή φτιάχνοντας το κομπόδεμά τους μήνα το μήνα (πράγμα σχεδόν απίθανο), κάπως έπρεπε όχι απλά να διατηρήσουν αυτήν την περιουσία, αλλά να την αυξήσουν κιόλας, και απ' ό,τι φαίνεται κατά πολύ... Και επειδή πολλές υποθέσεις έπεσαν μαζί... Με όποιον τρόπο κι αν απέκτησαν την αρχική τους περιουσία, όποια κι αν ήταν η «έξυπνη ιδέα» τους, η πηγή του πλούτου τους παραμένει μία: Η απλήρωτη εργασία των εργαζομένων. Για όποια «ικανότητά» τους και αν κοκορεύονται ή διαφημίζονται αυτοί οι μεγιστάνες του πλούτου, η αλήθεια είναι ότι ο πλούτος που έχουν στα χέρια τους δεν είναι τίποτα άλλο από την κλεμμένη υπεραξία που παράγουν εκατομμύρια εργαζομένων στους μονοπωλιακούς ομίλους όπου αυτοί είναι μέτοχοι...

ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΑΙΟΛΙΚΑ ΝΕΑ

Στις 12:30 χθες το μεσημέρι εργαζόμενοι από το ΠΑΜΕ και την Πρωτοβουλία Σωματείων έφθασαν έξω από το Δικαστικό Μέγαρο της Μυτιλήνης για να συμπαρασταθούν στους εργαζομένους των «Αιολικών Νέων», μετά από κάλεσμα που είχε απευθύνει ο Σύλλογος Εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Λέσβου.

Λίγα λεπτά μετά τη 1 το μεσημέρι, ξεκίνησε η εκδίκαση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων που είχαν καταθέσει οι εργαζόμενοι. Από την πλευρά των εργαζομένων, μάρτυρες ήταν ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, Στρατής Αντώνας, και η πρόεδρος του Σωματείου, Θάλεια Βουγδή. Από την πλευρά του εκδότη των «Αιολικών Νέων» δεν είχε ορισθεί μάρτυρας. Το αίτημα των εργαζομένων ήταν να τους καταβληθούν αποζημιώσεις απόλυσης ύψους 100.000 ευρώ.

Περί τις 3:30 μετά το μεσημέρι βγήκε η απόφαση του δικαστηρίου. Σύμφωνα με αυτή, προσημειώνεται το ακίνητο ιδιοκτησίας του κ. Κονδυλούδη στην περιοχή Ακρωτήρι Μυτιλήνης, η αξία του οποίου υπερβαίνει τις 100.000 ευρώ. Πρόκειται για μία μονοκατοικία στην οποία κατοικεί σήμερα ο κ. Κονδυλούδης.Θα ακολουθήσει η εκδίκαση της αγωγής που έχουν καταθέσει οι εργαζόμενοι, για να λάβουν τις αποζημιώσεις απόλυσης.

εφημ. "Εμπρός", 23/4/2010

.....

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΕΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΟΙΒΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ένας στους πέντε δεν παίρνει ούτε 750 ευρώ, ενώ όσοι αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη δουλειά είναι κατά 97% ανασφάλιστοι

Τις δύσκολες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης των εργαζόμενων στο λεκανοπέδιο αποτυπώνει έρευνα της VPRC για το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, που έγινε τον περασμένο Σεπτέμβρη και παρουσιάστηκε χτες.

Σύμφωνα με την έρευνα:
- το 21% των μισθωτών έχει εισόδημα κάτω από τα 750 ευρώ,
- ενώ το μηνιαίο εισόδημα για έξι στους δέκα εργαζόμενους είναι μέχρι 1.250 ευρώ.
- το 8% καταφεύγει σε δεύτερη εργασία, μόνιμα ή περιστασιακά, που στο 97% των περιπτώσεων είναι και ανασφάλιστη.

- Το 54% αμείβεται με τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και ένα 10% λιγότερο και από τη ΣΣΕ.
- Το 66% των εργαζομένων νιώθει εξαντλημένο μετά την εργασία του ενώ, ένα 45% δηλώνει ότι κάνει έντονη σωματική εργασία και το 40% έντονη πνευματική εργασία.
- Ένας στους τρεις εργαζόμενους (32%) εργάζεται κάτω από ανθυγιεινές και επικίνδυνες συνθήκες ενώ το 11% θεωρεί ότι εξαιτίας αυτού υπήρξαν ατυχήματα.
- Μόνο το 25% εργάζεται σε χώρο όπου υπάρχει Επιτροπή Υγιεινής και Ασφάλειας.
- Μόνο το 27% εργάζεται σε χώρο που υπάρχει γιατρός εργασίας και το 35% σε χώρο όπου υπάρχει τεχνικός ασφάλειας.

Για το 15% των εργαζομένων το ωράριο είναι ελαστικό, με βάση τις ανάγκες της επιχείρησης.
Ο μέσος όρος εργασίας τη βδομάδα είναι 41,33 ώρες, αλλά στην ενέργεια και την ύδρευση ο χρόνος εργασίας ανεβαίνει στις 47,2 ώρες, ενώ στα εστιατόρια και στα ξενοδοχεία στις 47,61 ώρες.

Με βάση την εμπειρία τους 17% των εργαζομένων δηλώνει ότι γίνονται διακρίσεις στην εργασία του εξαιτίας του φύλου, 18% ότι γίνονται διακρίσεις για λόγους καταγωγής (αλλοδαποί), 14% θεωρεί ότι γίνονται διακρίσεις εξαιτίας των πολιτικών προτιμήσεων των εργαζομένων και ένα 5% παρατηρεί διακρίσεις που έχουν να κάνουν με την αναπηρία εργαζομένων.

Το 38% των εργαζόμενων δε δουλεύει στην ειδικότητα για την οποία σπούδασε, εκπαιδεύτηκε ή καταρτίστηκε, ενώ για το 58% η εργασία που κάνει ανταποκρίνεται στις σπουδές ή στην κατάρτιση που πήρε.

Η έρευνα αποτυπώνει και το χαμηλό βαθμό συνδικαλισμού, που είναι 27% στον ιδιωτικό τομέα και 54% στο δημόσιο. Είναι όμως χαρακτηριστικό πως ένα 19% των ασυνδικάλιστων θεωρεί ότι δεν έτυχε να γραφτεί στο σωματείο, το 12% δε συμμετέχει από φόβο για απόλυση και το 49% ότι δε θέλει να γίνει μέλος στο σωματείο.

πηγή: Ριζοσπάστης,19/11/2008
.