Ο Μαραντόνα, γεννήθηκε στις φαβέλες
Τώρα
που κατακάθησε ο κουρνιαχτός του Μουντιάλ, είναι ίσως η πιο κατάλληλη
στιγμή, για να φωτίσουμε τις αθέατες πλευρές του ποδοσφαίρου. Κοιτά
κανείς τους διάτοντες αστέρες του ποδοσφαίρου, και τα διάφορα εγχώρια
"παιχτάκια του συρμού" και κατανοεί με τον πιο πλήρη τρόπο την διαφορά
ενός μπαλαδόρου από έναν καλοπληρωμένο κομπάρσο του αθλήματος.
Η
σκέψη, παίρνει μορφή και γίνεται εικόνα. Εικόνα που έχει το πρόσωπο του
Μαραντόνα. Όχι μόνο γιατί υπήρξε ένας εκπληκτικά ανυπέρβλητος
ποδοσφαιριστής, αλλά κυρίως γιατί με την πράξη του κατέδειξε, την
σημασία του ποδοσφαίρου ως ενός διαχρονικού κοινωνικού, πολιτικού,
οικονομικού και πολιτισμικού δρώμενου.
Ο Μαραντόνα άφησε ανεξίτηλο το χνάρι του στην ποδοσφαιρική ιστορία, επιλέγοντας να μην πορευθεί κρυπτόμενος, απο τα δικά του πάθη, αλλά κυρίως απο τα πάθη και την δυστυχία των εξαθλιωμένων του πλανήτη. Δεν πορεύθηκε ατσαλάκωτος. Δεν παράμεινε άβουλος θεατής των τεκταινόμενων. Διάλεξε όχθη. Διάλεξε συνοδοιπόρους. Στάθηκε στο πλάι όλων αυτών που δεν έχουν τίποτα. Παρά μόνο, μιαν ελπίδα που αργοσβήνει.
Ο Μαραντόνα άφησε ανεξίτηλο το χνάρι του στην ποδοσφαιρική ιστορία, επιλέγοντας να μην πορευθεί κρυπτόμενος, απο τα δικά του πάθη, αλλά κυρίως απο τα πάθη και την δυστυχία των εξαθλιωμένων του πλανήτη. Δεν πορεύθηκε ατσαλάκωτος. Δεν παράμεινε άβουλος θεατής των τεκταινόμενων. Διάλεξε όχθη. Διάλεξε συνοδοιπόρους. Στάθηκε στο πλάι όλων αυτών που δεν έχουν τίποτα. Παρά μόνο, μιαν ελπίδα που αργοσβήνει.



