Για τη νόμιμη διάθεση ληγμένων τροφίμων

Του Κωνσταντίνου ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ *

«Οι χορτασμένοι μιλάνε στους πεινασμένους για τις μεγάλες μέρες που θα 'ρθουνε»
Μπέρτολτ Μπρεχτ

...Και συγκεκριμένα για την 1η Σεπτέμβρη, οπότε με βάση τη «Νέα Υγειονομική Διάταξη» που διέπει τις επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος (τροφίμων, ποτών και υπηρεσιών) και τους «Νέους Κανόνες Διακίνησης / Εμπορίας Προϊόντων και Παροχής Υπηρεσιών (ΔΙΕΠΠΥ)» η κυβέρνηση δίνει το πράσινο φως για τη νόμιμη διάθεση μη ευαλλοίωτων τροφίμων, όπως μακαρόνια, φακές, ρύζι κ.λπ., των οποίων η ημερομηνία λήξης έχει παρέλθει.

Στη νέα διάταξη γίνεται αναθεώρηση του άρθρου 31 της αγορανομικής διάταξης (ΑΔ) 07/2009, σύμφωνα με την οποία τα ληγμένα προϊόντα θα πωλούνται υποχρεωτικά σε χαμηλότερη τιμή.

Αμέσως μετά την ανακοίνωση πολλοί εκπρόσωποι του εμπορίου¹, καταναλωτικών ενώσεων², αλλά και επιστήμονες³ αναφέρουν, σχεδόν όλοι με μια φωνή, τα κατά αυτής της διάταξης και το πώς θα μπορούσε η κυβέρνηση να χειριστεί το θέμα καλύτερα. Αναγνωρίζεται και απ' τους ίδιους ότι η διάθεση ληγμένων τροφίμων ή τροφίμων που είναι κοντά στην ημερομηνία λήξης τους δεν είναι ελληνική πατέντα, αλλά εφαρμόζεται εδώ και πολλά χρόνια και σε άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ, π.χ. Μεγάλη Βρετανία.

 

Η συζήτηση αυτή έχει ως κύρια μέτωπα το άμεσο ζήτημα της ασφάλειας της υγείας των καταναλωτών, την κατηγοριοποίηση των πολιτών (λ.χ. πολίτες - καταναλωτές δεύτερης κατηγορίας), τον ήδη ανεπαρκή έλεγχο απ' τις αρμόδιες αρχές και την επερχόμενη ασυδοσία των εταιρειών και των εστιατορίων.

Εχει ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο ουσιαστικά «διαφημίζεται» το μέτρο αυτό από διάφορους φορείς. Συγκεκριμένα, η Ένωση Καταναλωτών Ηρακλείου Κρήτης (ΕΝΚΗ Κρήτης) αναφέρει χαρακτηριστικά: «(...) Η ΕΝΚΗ πιστεύει ότι εφόσον όλοι αυτοί οι κανόνες τηρηθούν ευλαβικά τότε το μέτρο αυτό μπορεί να αποβεί επωφελές για τα οικονομικά των καταναλωτών. Αλλωστε ο θεσμός της διάθεσης προϊόντων περιορισμένης διατηρησιμότητας στην Ευρώπη ισχύει από ετών χωρίς προβλήματα. Επειδή όμως στη χώρα μας είναι πασίγνωστη η παραβατικότητα που εδράζεται στον αναποτελεσματικό έλεγχο και την ατιμωρησία των παρανομούντων συμβουλεύουμε τους καταναλωτές να αγοράζουν και να καταναλώνουν με μέγιστη προσοχή τα προϊόντα περιορισμένης διατηρησιμότητας, ιδίως τα τρόφιμα, ελέγχοντας διεξοδικά τις ημερομηνίες και την μακροσκοπική υφή (εμφάνιση) τους»⁴.

 

Ουσιαστικά καλούν το λαό να διαχειριστεί τη φτώχεια του. Να αναλάβει αυτός την ευθύνη για την κατανάλωση ληγμένων τροφίμων. Σκόπιμα βάζουν μπροστά ότι αν προκύψει κάτι με την κατανάλωση ληγμένων τροφίμων θα είναι λόγω της παραβατικότητας και της ατιμωρησίας. Είναι υποκριτικό να καλούν για τήρηση της νομοθεσίας όταν η ίδια η ευρωπαϊκή νομοθεσία προάγει τα διατροφικά σκάνδαλα. Δεν είναι και τόσο μακρινό το παράδειγμα με το αλογίσιο κρέας.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι η διάθεση ληγμένων τροφίμων θα επιδεινώσει την ήδη επιδεινωμένη υγεία του λαού. Γιατί, για παράδειγμα, μια αστοχία στη συσκευασία ενός τροφίμου θα επιταχύνει την ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών με άμεση επίπτωση στην υγεία των καταναλωτών. Οταν μάλιστα αυτό συμβεί σε ένα ληγμένο τρόφιμο, η επίπτωση στην υγεία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από μια γαστρεντερική διαταραχή, ειδικά στις ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού.

Δεν είναι καθόλου απίθανο, αφού δεν ορίζεται στο νόμο, να δούμε τα δημόσια νοσοκομεία και τους παιδικούς σταθμούς να προμηθεύονται ληγμένα τρόφιμα για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις περικοπές που έχουν γίνει στην Υγεία και την Πρόνοια.

Η εξέλιξη με τη διάθεση ληγμένων τροφίμων μπορεί να σηματοδοτήσει και την αλλαγή του εύρους διατηρησιμότητας των τροφίμων, το οποίο σήμερα ορίζεται αυθαίρετα απ' τα ίδια τα μονοπώλια. Οι εταιρείες ορίζουν ως ημερομηνία λήξης τη χρονική περίοδο πέρα από την οποία το τρόφιμο δεν είναι πλέον αποδεκτό από τον καταναλωτή μιας και τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά έχουν εμφανώς αλλοιωθεί. Βέβαια, η μικροβιολογική σταθερότητα του τροφίμου μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη και έτσι να είναι ακόμα ασφαλές για κατανάλωση. Επομένως, η κυβέρνηση με τη διάταξη αυτή δίνει ένα ακόμη όπλο στις βιομηχανίες τροφίμων να βγάλουν κέρδη και απ' τα ληγμένα προϊόντα τα οποία με την υπάρχουσα κατάσταση θα γύριζαν πίσω. Αυτό θα ανοίξει και το δρόμο και σε άλλα προϊόντα στο μέλλον να αλλάξουν τα όρια διατηρησιμότητας.

Ο δρόμος αυτός θα κάνει ακόμα πιο διακριτό το διαχωρισμό ανάμεσα στην ασφάλεια των τροφίμων και στην ποιότητα και έτσι στο πώς θα ορίζεται ο κώδικας τροφίμων, ποια θα είναι τα όρια χρήσης πρόσθετων ουσιών, ποιες θα είναι οι πρώτες ύλες που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή τροφίμων κ.λπ.

Ο διαχωρισμός της ασφάλειας των τροφίμων απ' την ποιότητα γίνεται ήδη στο υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο της ΕΕ. Για παράδειγμα, υπάρχουν στα ράφια τα λεγόμενα ανακατασκευασμένα τυριά. Είναι τυριά που γυρίζουν πίσω στις εταιρείες και τα παίρνουν τα λιώνουν ξανά και τα αναμειγνύουν με περισσότερα συντηρητικά, πρόσθετα γεύσης και υφής, και τα οποία έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά οξέα. Είναι γνωστό ότι διατροφή πλούσια σε τέτοια λιπαρά οξέα συμβάλλει στην εμφάνιση και ανάπτυξη καρδιαγγειακών νοσημάτων. Τα προϊόντα αυτά μπορεί να είναι ασφαλή δε σημαίνει όμως ότι είναι κατάλληλα και ότι πρέπει να αποτελούν μέρος της διατροφής του λαού. Αρα, ενώ βάζουν το ζήτημα ότι με τη διάταξη αυτή θα πλημμυρίσει η αγορά με προϊόντα κακής ποιότητας, κρύβουν ότι αυτό συμβαίνει ήδη εδώ και πολλά χρόνια με διάφορα είδη επεξεργασμένων και τυποποιημένων τροφίμων και σε εποχές μη μνημονιακές και με θετικά πρόσημα στην καπιταλιστική ανάπτυξη. Σίγουρα, όμως, η εξέλιξη αυτή θα στρέψει περισσότερο κόσμο απ' ό,τι πριν στην κατανάλωση τέτοιων τροφίμων.

Γίνεται ολοφάνερο ότι ανάλογα με το ποια φάση περνάει η καπιταλιστική οικονομία, γίνονται και οι ανάλογες προσαρμογές στη νομοθεσία του αστικού κράτους, για να μπορέσει να ξεκολλήσει η ανάπτυξη του κεφαλαίου όταν αυτή απειλείται.

Θέλοντας κάποιοι να αποσπάσουν την οικονομία απ' την πολιτική και κατ' επέκταση απ' τις αξίες και τα ιδανικά που αναπτύσσονται μέσα στην καπιταλιστική κοινωνία, βγάζουν το ουμανιστικό τους προφίλ και διακηρύττουν ότι, για παράδειγμα, το γεγονός ότι σήμερα...«σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου το 40% των παραγόμενων τροφίμων καταλήγουν στα σκουπίδια των ανεπτυγμένων χωρών, ενώ την ίδια στιγμή, εκατομμύρια ανθρώπων υποσιτίζονται ή πεθαίνουν από ασιτία... Η τόσο μεγάλη σπατάλη φυσικών και ανθρώπινων πόρων, γεννά πολλές αμφιβολίες και ερωτήματα για το ανθρώπινο πρόσωπο της σύγχρονης ανεπτυγμένης κοινωνίας μας...»⁵

Κρύβουν ότι η κατασπατάληση πόρων και πρώτων υλών είναι γνώρισμα του ίδιου του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, όπου τον καπιταλιστής δεν τον ενδιαφέρει τι ανάγκες έχει η κοινωνία, τι προϊόντα παράγει ο άλλος καπιταλιστής, αλλά αυτό που τον νοιάζει είναι το πώς θα μπορέσει να βγάλει κέρδος σε έναν τομέα όπως είναι τα τρόφιμα, κατεβάζοντας το κόστος και πλημμυρίζοντας την αγορά με φτηνά προϊόντα για να μπορέσει να κερδίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο. Κρύβουν ότι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι αυτός που δημιουργεί πεινασμένους, αφού η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και η ιδιοποίηση του τελικού προϊόντος (λ.χ. στο τρόφιμο) είναι αυτή που στερεί από το λαό που παράγει την πρόσβαση στα τρόφιμα και στα άλλα προϊόντα.

Λύση στο ζήτημα της διατροφής του λαού με ασφαλή και ταυτόχρονα ποιοτικά προϊόντα υπάρχει. Αυτή η λύση περνάει πρώτα και κύρια απ' την πάλη του ίδιου του λαού και του εργατικού κινήματος να μη δεχτεί, στη σύγχρονη κοινωνία που ζούμε, με τέτοια ανάπτυξη της τεχνολογίας, να τρώει ληγμένα τρόφιμα. Να μη δεχτούμε και να μην κάνουμε βήμα πίσω απ' την απαίτηση να τρώμε ασφαλή και ποιοτικά τρόφιμα. Στο όνομα της κρίσης και ότι δεν τα βγάζουμε πέρα να μη δεχτούμε να συμβιβαστούμε με την κατάσταση αυτή. Να γίνει κατανοητό και με αφορμή τα ληγμένα τρόφιμα, ότι αυτό το σύστημα, αυτή η οικονομία σαπίζει, ό,τι είχε να δώσει το έδωσε, από 'δώ και πέρα μόνο ληγμένα τρόφιμα, σπίτια χωρίς ηλεκτρικό, άνεργους και άστεγους έχει να προσφέρει. Η μόνη λύση πλέον είναι η απαγκίστρωση απ' αυτόν το δρόμο ανάπτυξης, απ' τον καπιταλισμό και απ' τους δεξιούς και αριστερούς διαχειριστές του.

Η συμπόρευση με το ΚΚΕ, η ενίσχυση της Λαϊκής Συμμαχίας με προοπτική τη λαϊκή εξουσία και οικονομία γίνονται επιτακτικές για να μπορέσει ο λαός να διώξει από πάνω του όλα εκείνα τα βαρίδια που του στερούν και την πρόσβαση σε ασφαλή και ποιοτικά τρόφιμα. Μόνο η λαϊκή εξουσία μπορεί να το διασφαλίσει αυτό, αφού δε θα προσκρούει η ανάπτυξη της οικονομίας στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, δε θα παράγει τρόφιμα για το κέρδος αλλά για τις ανάγκες του λαού. Μόνο το λαϊκό κράτος και η κυβέρνησή του μπορούν να αναπτύξουν όλους τους τομείς για ποιοτικά προϊόντα, απ' την αγροτική παραγωγή, μέχρι τη διάθεσή τους. Μόνο με την εξουσία στα χέρια του λαού θα μπορεί να αναπτύξει την έρευνα και την τεχνολογία για τρόφιμα με υψηλή διατροφική αξία, αφού θα την έχει απαγκριστρώσει απ' τις επιταγές της ΕΕ και τις ανάγκες των μονοπωλίων.

 

Παραπομπές:

1. Ελεύθερη Ωρα, 29-08-2013, σελ. 10
2. www.ekpizo.gr (Ληγμένα τρόφιμα;...όχι, ευχαριστώ!)
3. Ελεύθερη Ωρα, 29-08-2013, σελ. 11
4.http://www.prismanews.gr/index.php/crete/item/56824-enwsi-katanalwtwn-ligmena-trofima
5. www.ekpizo.gr (Ληγμένα τρόφιμα;...όχι, ευχαριστώ!)

* Ο Κωνσταντίνος Σταματόπουλος είναι υποψήφιος διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο Μπερμιγχαμ, Αγγλία

www.rizospastis.gr

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΙ ΣΑΠΙΟΣ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Με αφορμή τις υποθέσεις της ΝΕΟΓΑΛ και του διατροφικού σκανδάλου

Από την πρώτη κιόλας βδομάδα της νέας χρονιάς, δύο σημαντικά ζητήματα μεταξύ άλλων απασχολούν και θα απασχολήσουν την επικαιρότητα. Το ένα η υπογραφή της πρώτης επιχειρησιακής σύμβασης της κερδοφόρας συνεταιριστικής επιχείρησης ΝΕΟΓΑΛ ΑΕ, που μειώνει τις αποδοχές των εργαζομένων κατά 9% για 2 χρόνια και το άλλο, ένα ακόμη διατροφικό σκάνδαλο διοξινών σε ζωοτροφές που διαπερνά τη διατροφική αλυσίδα. Ξέσπασε στη Γερμανία και επεκτείνεται και σε άλλες χώρες.

Ας ξεκινήσουμε από την επιχείρηση ΝΕΟΓΑΛ. Ποια είναι; Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της εταιρείας είναι συνεταιριστική και μέλος της ΠΑΣΕΓΕΣ. «Το 1999 η Ένωση Γαλακτοκομικών Συνεταιρισμών Ν. Δράμας - Καβάλας ανοίγει το μετοχικό της κεφάλαιο και εισέρχονται σε αυτό σε πρώτη φάση οι παραγωγοί γάλακτος με ποσοστό της τάξεως του 18% και σε δεύτερη φάση οι εργαζόμενοι της Βιομηχανίας. Με τον τρόπο αυτό όλοι οι συντελεστές της, παραγωγή-μεταποίηση-διάθεση συμμετέχουν ενεργά στην υλοποίηση των στόχων της εταιρείας με κύριο μέτοχο την Ένωση Γαλακτοκομικών Συνεταιρισμών Ν. Δράμας-Καβάλας».

Ωστόσο, μεγαλομέτοχος και κύριος προμηθευτής είναι «ο Δ/νων Σύμβουλος της εταιρείας ο κος Σεβαστίδης Χριστόφορος, Διπλ. Μηχανολόγος Μηχανικός που είναι ταυτόχρονα και ο μεγαλύτερος προμηθευτής αγελαδινού γάλακτος της εταιρείας που σε συνεργασία με το αξιόλογο στελεχιακό δυναμικό της εταιρείας διαμόρφωσε το κλίμα για την λήψη όλων των αποφάσεων σταθμών για την εταιρεία και συγχρόνως τις υλοποίησε αναμορφώνοντας μια εταιρεία που είχε φθίνουσα πορεία».

Στο όνομα λοιπόν της αύξησης του ΦΠΑ που επέβαλε η κυβέρνηση, για να συγκεντρώσει 32 δισ. ευρώ το 2011 από τη λαϊκή κατανάλωση, προωθούνται οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που αφορούν και τη μείωση της αμοιβής της εργατικής δύναμης, μέσα από τον πρόσφατο αντεργατικό Ν. 3899/2010. Οι επιχειρηματίες, ακόμη και αυτοί που υποστηρίζουν ότι θα απορροφήσουν την νέα αύξηση του ΦΠΑ για να μην την περάσουν στην κατανάλωση, δεν σημαίνει ότι θα μειώσουν τα κέρδη τους. Μειώνουν μισθούς εργαζομένων και πρώτων υλών, όπου μπορούν.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συνεταιριστική ΝΕΟΓΑΛ. Μείωσε τους μισθούς των εργαζομένων (μείωση εργασιακού κόστους), αλλά μείωσε και την τιμή παραγωγού στο γάλα που αγοράζει από τους κτηνοτρόφους. Ήδη, από το καλοκαίρι μείωσε την τιμή που αγόραζε το γάλα (μείωση στην τιμή πρώτης ύλης), αν και το κόστος παραγωγής στον κτηνοτρόφο έχει αυξηθεί σημαντικά (από τις αυξήσεις σε ζωοτροφές και ενέργεια). Φυσικά, γι' αυτές τις μειώσεις σε εργαζόμενους - μισθωτούς και κτηνοτρόφους, που τους εκμεταλλεύονται οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις, ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε η ΠΑΣΕΓΕΣ. Γιατί με αυτόν τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, που εκμεταλλεύεται κόπο και ιδρώτα μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων και εργαζομένων, συμφωνεί και υλοποιεί.

Αυτές είναι οι ενώσεις συνεταιρισμών και η ΠΑΣΕΓΕΣ (3βάθμιο όργανο). Με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργούν εξυπηρετώντας τα συμφέροντα και τα κέρδη των μεγαλοπαραγωγών, «στύβοντας και στραγγίζοντας» τον μικρομεσαίο αγροτοκτηνοτρόφο. Παράδειγμα, ο μεγαλοκτηνοτρόφος Σεβαστιάδης Χρ., που είναι και το μεγάλο αφεντικό της συνεταιριστικής επιχείρησης ΝΕΟΓΑΛ και ταυτόχρονα και ο μεγαλύτερος προμηθευτής της (αν και είναι παράνομο σύμφωνα με το άρθρο 23 του Ν. 2190/1920 περί ανωνύμων εταιρειών).

Γι' αυτό και στις κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις της μικρομεσαίας αγροτιάς για το δίκιο της, όχι μόνο δεν συμμετέχουν οι ενώσεις και η ΠΑΣΕΓΕΣ, αλλά διάκειται και εχθρικά. Δίκαια την περιφρονούν στην πλειοψηφία τους οι αγρότες, αφού τους απομυζά τον κόπο και ιδρώτα όπως και το ταξικό κράτος. Εξάλλου το κράτος αυτό του κεφαλαίου ανταμείβει την ΠΑΣΕΓΕΣ (όπως και τη ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ) και τους χρηματοδοτεί κάθε χρόνο με περισσότερα από 3 εκατ. ευρώ, που τα παίρνει όμως από τις εισφορές που δίνουν οι αγροτοκτηνοτρόφοι για την ασφάλιση της παραγωγής τους στον ΕΛΓΑ (το 1,2% των εισφορών των γεωργών και κτηνοτρόφων στον ΕΛΓΑ πηγαίνει στην ΠΑΣΕΓΕΣ και το 0,40% σε ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ, το 2011 ο ΕΛΓΑ υπολογίζει να μαζέψει 200 εκατ. ευρώ από εισφορές).

Φυσικά, για τη μείωση των μισθών και των τιμών παραγωγού στο γάλα, δεν διαμαρτυρήθηκε ούτε πρόκειται να διαμαρτυρηθούν η ΠΑΣΕΓΕΣ και οι ενώσεις που στηρίζουν και υλοποιούν αυτή την άγρια πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Για το διατροφικό σκάνδαλο
Σε ό,τι αφορά το διατροφικό σκάνδαλο που είναι σε εξέλιξη, με άγνωστες μέχρι στιγμής συνέπειες στην ανθρώπινη υγεία, δείχνει πόσο επικίνδυνος και σάπιος είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. Αφού εξαιτίας της αύξησης του κόστους παραγωγής (αυξήθηκαν οι τιμές των ζωοτροφών) δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν επικίνδυνες (διοξινούχες) ζωοτροφές για να διατηρήσουν ή και να αυξήσουν τα κέρδη τους οι επιχειρήσεις. Δεν είναι η πρώτη, αλλά ούτε και η τελευταία φορά , όσο κυριαρχεί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής .

Οι κίνδυνοι αυτοί δεν πρόκειται να εκλείψουν όσο οι βιομηχανίες είναι σε ιδιώτες και η παραγωγή τροφίμων γίνεται για το κέρδος και όχι για την ικανοποίηση των λαϊκών διατροφικών αναγκών. Εξάλλου ότι το ταξικό κράτος όπως και η ΕΕ είναι υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων, φαίνεται και από την ανυπαρξία ουσιαστικών ελεγκτικών οργάνων, όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα με τον ΕΦΕΤ. Υποστελεχωμένος χωρίς ουσιαστική λειτουργία, αδυνατεί και δεν θέλει το ταξικό κράτος με τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ , να γίνονται έλεγχοι για την προστασία της δημόσιας υγείας και που θα περιορίζουν τη δράση των επιχειρηματιών. Μάλιστα όπως υποστηρίζουν βασίζονται στον αυτοέλεγχο των ίδιων των επιχειρήσεων.

Επιβεβαιώνεται ακόμη μια φορά και από τα παραπάνω γεγονότα της επικαιρότητας, ότι μόνο η κοινωνική ιδιοκτησία μπορεί να εξασφαλίσει τρόφιμα ασφαλή, εγγυημένα και φτηνά για το λαό. Αυτό απαιτεί Κεντρικό σχεδιασμό και προγραμματισμό π.χ. στην κτηνοτροφία η χώρα μας είναι ελλειμματική. Κάθε χρόνο ξοδεύονται περίπου 2 δισ. ευρώ για εισαγωγές ζωοκομικών, ενώ μπορούμε να τα παράγουμε, εξασφαλίζοντας αυτάρκεια, ποιότητα και μειώνοντας την ανεργία.

Με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, της γης και τον εθελοντικό παραγωγικό συνεταιρισμό των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων, μπορούμε με βάση τις ανάγκες του λαού να προγραμματίσουμε τι ζωοκομικά προϊόντα θα παράγουμε και πού. Ποιες περιοχές θα αξιοποιήσουμε για την ανάπτυξη των κτηνοτροφικών τομέων (βοοτροφία, χοιροτροφία, πτηνοτροφία, αιγοπροβατοτροφία κ.λ.π), σε ποιες περιοχές θα αναπτύξουμε την παραγωγή ζωοτροφών, ποιες μεταποιητικές μονάδες θα επεκτείνουμε ή θα δημιουργήσουμε, με τι εργατικό και επιστημονικό δυναμικό θα στελεχωθούν, πώς σε όλο αυτό τον κύκλο εργασιών παραγωγής προϊόντων θα απασχολείται και θα αμείβεται ο κτηνοτρόφος και ο γεωργός, ποιες εισαγωγές προϊόντων θα απαγορεύσουμε για να προστατεύσουμε και ενισχύσουμε την ντόπια παραγωγή κ.ο.κ. Είναι μερικά από τα θέματα που λύνει ο Κεντρικός σχεδιασμός στο διατροφικό ζήτημα, βελτιώνοντας την παραγωγικότητα και εξασφαλίζοντας τη λαϊκή ευημερία.

Αυτός όμως ο τρόπος παραγωγής συμφέρει τη μικρομεσαία αγροτιά, την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Βάζει στο περιθώριο τα μονοπώλια και επιχειρηματικούς ομίλους, τους μεγαλοπαραγωγούς και μεγαλέμπορους και τον παρασιτικό τους ρόλο.
Γι' αυτό είναι ώριμη ανάγκη και μονόδρομος, ο συντονισμός σε κοινό μέτωπο της ΠΑΣΥ με το ΠΑΜΕ, το ΜΑΣ και την ΟΓΕ, για τη ρήξη και ανατροπή αυτής της σκληρής εκμεταλλευτικής πολιτικής της ΕΕ και των κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Με στόχο την αποδέσμευση από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για ριζικές αλλαγές σε επίπεδο εξουσίας και οικονομίας, για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης και λαϊκής εξουσίας.

Του Βαγγέλη ΜΠΟΥΤΑ
Ο Βαγγέλης Μπούτας είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

...

ΑΝΑΤΙΜΗΣΕΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

"Μέχρι τώρα βιομήχανοι και ιδιοκτήτες σούπερ μάρκετ μας έλεγαν ότι οι τιμές των ειδών διατροφής αυξανόταν γιατί υπήρχε άνοδος της τιμής του πετρελαίου.

Σήμερα που υπάρχει κατακόρυφη βουτιά στην τιμή του πετρελαίου όχι μόνο δεν μειώθηκαν οι τιμές αλλά υπήρξαν ανατιμήσεις σε πάνω από 100 προϊόντα που φτάνουν και μέχρι το 20%.
Και ενώ το πάρτι των κερδοσκόπων και η λεηλασία του εργατικού εισοδήματος συνεχίζεται με ξέφρενους ρυθμούς τα ΜΜΕ κάνουν αναλύσεις και εκτιμήσεις αν αύριο ο Καραμανλής στην συνεδρίαση της Κ.Ε του κόμματος του θα διαγράψει τον Τατούλη, ή θα κράξει τον Πολύδωρα κ.λ.π.

Να υποθέσουμε ότι όλα αυτά θα συμβούν. Ε, και;
Αφόδευσε η φοράδα στ’ αλώνι. Πρόκειται να σταματήσει η δράση των κερδοσκόπων και να μειωθούν οι τιμές σε τρόφιμα και καύσιμα; Αλλά είπαμε. Το σύστημα έχει ανάγκη μια επικοινωνιακή πολιτική που εντοπίζει το δέντρο και χάβει το δάσος".

(Αναδημοσίευση από: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ)
.