Ακούς ; (Βίντεο)

Χρόνια Πολλά
με μια .... ανασκόπηση των πρόσφατων μνημονιακών ετών

 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΑΣΣΟΥ ΣΤΗΝ ΕΡΤ1

Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει και επαυξάνει την πολιτική για την οποία κατήγγειλε τις προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν κατάργησε κανένα από τα μέτρα των προηγούμενων μνημονίων και μάλιστα φόρτωσε νέα βάρη στις πλάτες του λαού και των εργαζομένων. 

Αυτό επισήμανε μεταξύ άλλων ο Σταύρος Τάσσος, βουλευτής του ΚΚΕ, μιλώντας στην τηλεόραση της ΕΡΤ 1 το πρωί της Πέμπτης 13 Οκτώβρη.

Ερωτηθείς για τους πλειστηριασμούς, υπογράμμισε ότι οι όποιες κυβερνητικές ρυθμίσεις προστασίας ουσιαστικά προστατεύουν τα συμφέροντα των τραπεζών και όχι των λαϊκών στρωμάτων. 

Όσον αφορά την κοκορομαχία μεταξύ ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, επισήμανε ότι οι διαφορές τους είναι για το μείγμα που πρέπει να εφαρμοστεί προκειμένου να βγούμε από την κρίση, με κοινό παρανομαστή, όμως τα τσακισμένα δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού και την υπεράσπιση  των συμφερόντων του κεφαλαίου.

Τα μνημόνια στους δήμους και η υποκρισία της ΚΕΔΕ

Πριν από περίπου 10 μέρες, ο «Ριζοσπάστης» ανέδειξε με ρεπορτάζ του τι σημαίνει η υπαγωγή ενός δήμου σε πρόγραμμα οικονομικής εξυγίανσης, με αφορμή τη σχετική απόφαση του δήμου Αχαρνών, του τρίτου δήμου, μετά τη Σαλαμίνα και τη Γόρτυνα Ηρακλείου Κρήτης, που μπήκε σε αυτήν τη διαδικασία. Πρόκειται για δήμους που δεν κατάφεραν να καταρτίσουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, όπως επιβάλλει ο νόμος, αδυναμία που θα λουστούν οι κάτοικοι των περιοχών αυτών, καθώς τα μέτρα που προβλέπονται για την «οικονομική εξυγίανση» συμπυκνώνονται στην υπερφορολόγησή τους και την ταυτόχρονη στέρησή τους από έργα, υπηρεσίες και υποδομές. Τα μέτρα αυτά χαρακτήρισε πριν από λίγες μέρες, ο υπουργός Εσωτερικών, Π. Κουρουμπλής, ως «προστασία» για ένα δήμο, λέγοντας για το πρόγραμμα εξυγίανσης: «Είναι μια διαδικασία που κατατείνει στο να προστατεύει το δήμο, να του δώσει τη δυνατότητα ενός υγιούς προϋπολογισμού, ώστε να μπορέσει αυτός να έχει μια κανονική λειτουργία...». Ως κανονική θεωρείται η λειτουργία που δεν θα διαταράσσει τους δημοσιονομικούς στόχους. Στην κατεύθυνση αυτή θυμίζουμε ότι για τον έλεγχο της αντιλαϊκής δημοσιονομικής πορείας στην Τοπική Διοίκηση η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ είχε θεσπίσει το Οικονομικό Παρατηρητήριο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που διατυμπάνισε την κατάργησή του, άλλαξε τη μορφή του και συγκρότησε στη θέση του την «Επιτροπή Οικονομικής Ανασυγκρότησης των ΟΤΑ».

 

Ας δούμε τι σημαίνει η εν λόγω προστασία για τα λαϊκά στρώματα:

-- Αμεση εφαρμογή σειράς μέτρων για τη διασφάλιση της είσπραξης των οφειλών προς τους ΟΤΑ. Δηλαδή, οι δήμοι μπορούν να προχωρούν ακόμα και σε κατασχέσεις για οφειλές.

-- Αναστολή προσλήψεων, επιβολή υποχρεωτικών μετατάξεων προσωπικού. Ανοίγει έτσι ευκολότερα ο δρόμος για παράδοση υπηρεσιών και έργων σε ιδιώτες, αφού οι δήμοι χωρίς προσωπικό δεν θα μπορούν να τις λειτουργήσουν.

-- Αύξηση των ιδίων εσόδων από φόρους, τέλη, δικαιώματα και εισφορές. Είναι προφανής η στόχευση για αύξηση των ανταποδοτικών τελών και επιβολή άλλων φόρων.

-- Αύξηση του συντελεστή επιβολής του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας σε ποσοστό μέχρι και τρία τοις χιλίοις. Πρόκειται για φόρο που εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, η αύξηση του οποίου θα επιβαρύνει τους καταναλωτές.

-- Αύξηση του συντελεστή επιβολής του τέλους επί των ακαθαρίστων εσόδων και παρεπιδημούντων από 0,5% μέχρι και 2% και περιορισμός των δαπανών μόνο σε υποχρεώσεις μισθοδοσίας και λοιπές απολύτως ανελαστικές δαπάνες. Τίθεται έτσι σε κίνδυνο η λειτουργία μιας σειράς αναγκαίων για τα λαϊκά στρώματα υπηρεσιών όπως παιδικοί σταθμοί, προγράμματα Πρόνοιας, αθλητικά και πολιτιστικά προγράμματα κ.ά.

-- Απαγόρευση κάθε έργου από τους ΟΤΑ και περιορισμό των δαπανών τους στις απολύτως ανελαστικές. Είναι προφανές ότι οι ανάγκες για ένα έργο, όπως για παράδειγμα σχολείο, πάνε περίπατο.

Η αμαρτωλή ιστορία των Airbus A340

Δεν ξέρω αν στα χτεσινά τηλεοπτικά δελτία-ο-θεός-να-τα-κάνει-ειδήσεων έπαιξε το χαρμόσυνο μαντάτο αλλά μπορεί να σας ενημερώσει το ιστολόγιο ότι τα δυο Airbus A340 που μας είχαν ξεμείνει, πουλήθηκαν επί τέλους! Το ανακοίνωσε επισήμως το ΤΑΙΠΕΔ: "Κατά τη διάρκεια της σημερινής συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου του ΤΑΙΠΕΔ, η Turboshaft FZE ανακηρύχτηκε ως προτιμητέος αγοραστής στη διαγωνιστική διαδικασία για την πώληση των δύο αεροσκαφών Airbus A340-300, υποβάλλοντας προσφορά ύψους 4,2 εκατ. δολαρίων".
Υποψιάζομαι ότι δεν καταλαβαίνετε πού το πάω. Κατά πάσα πιθανότητα δε, δεν έχετε ιδέα για ποια αεροσκάφη μιλάω. Κατανοητό. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, λοιπόν. Προσδεθείτε και... καλή πτήση να έχουμε!

Τα δυο Airbus Α340 "παρκαρισμένα" στο αεροδρόμιο των Σπάτων.
Η στάθμευση και η -απαραίτητη για να μη καταστραφούν- συντήρησή τους κόστιζε 60.000 ευρώ μηνιαίως.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1990, όταν η διοίκηση του τότε εθνικού μας αερομεταφορέα, της καλής μας Ολυμπιακής, κλείνει μια συμφωνία με την Airbus για δυο Α300 με option άλλα δυο αεροσκάφη. Το 1992, λίγο πριν πέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, οι δυο πλευρές συμφωνούν την τροποποίηση της σύμβασης, επειδή η Ολυμπιακή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα Α300 ήσαν ακατάλληλα για τον σκοπό που τα ήθελε, δηλαδή την αντικατάσταση των Boeing 747 στις μακρυνές πτήσεις. Αντί γι' αυτά, η Ολυμπιακή θα προμηθευόταν τέσσερα Α340.

 

Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας... τα πρώτα δείγματα γραφής ...

ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ... ΑΛΛΑ ΚΑΙ "ΟΣΟ ΟΣΟ" ...

Πούλησαν δυό Airbus A340-300 της πρώην Ολυμπιακής Αεροπορίας, στην Turboshaft FZE, για 4,2 εκατ. ευρώ ... και τα δύο ... 

Τα συγκεκριμμένα αεροπλάνα αγοράστηκαν 140 εκατ. ευρώ το καθένα ...
Το 2009 αποτιμήθηκαν για 180 εκατ. ευρώ και τα δύο ...

Το 2010 ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχε θέσει ως κατώτατη τιμή πώλησης τα 100 εκατομμύρια ευρώ και για τα δύο ... 

Το 2012 η αμερικανική εταιρεία Apollo συμφώνησε με το Δημόσιο να πληρώσει 40,3 εκατ. δολάρια ... 

Ο ΣΥΡΙΖΑ τότε ... φώναζε για ξεπούλημα ...

Η εταιρεία ζήτησε μείωση τιμής κι η τιμή “ψαλιδίστηκε” περαιτέρω. Δημόσιο και "επενδυτές" συμφώνησαν στην καταβολή τιμήματος 9 εκατ. δολαρίων ... το καθένα ... 

Την τροποποιημένη αυτή σύμβαση δεν ενέκρινε το Ελεγκτικό Συνέδριο με το σκεπτικό ότι το χαμηλότερο τίμημα ζημιώνει το Δημόσιο ... 

Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ τα πούλησε για 4,2 εκατ. ευρώ ... και τα δύο ... 

Άλλο δείγμα γραφής:
Τρία θαυμάσια αρχοντικά στο Πήλιο, φημισμένα για την αρχιτεκτονική τους δομή, τα οποία λειτουργούσαν ως ξενοδοχεία, πούλησε το ΤΑΙΠΕΔ, έπειτα από πλειοδοτικό διαγωνισμό. Τα έσοδα στο ΤΑΙΠΕΔ από την πώληση και των τριών αρχοντικών του Πηλίου ανήλθαν στις 900.000 ευρώ.

Manos Doukas 

Διαβάστε επίσης:
Η αμαρτωλή ιστορία των Airbus A340  

Άραγε, είμαστε όντως αθώοι;

Τεκμήριο αθωότητας

Η συζήτηση στο γραφείο για τους πρόσφυγες είχε αρχίσει να ξεφεύγει. Ο συντηρητικών πεποιθήσεων συνάδελφος ακουγόταν λίγο ανήσυχος αλλά συνάμα και απειλητικός. «Ξέρεις τι φοβάμαι, ρε συ; Όσο περισσότεροι μαζεύονται, τόσο θα αγριεύουν τα πράγματα. Ο κόσμος θα πάρει όπλα». «Ε, και;», προσπάθησα να ελαφρύνω το κλίμα, «αφού με την νομιμότητα δεν γίνεται τίποτε, μπορεί με μερικές μπαταριές κάτι να γίνει». Δεν κατάλαβε το πνεύμα μου. «Δηλαδή, ρε Θόδωρε, αν σκοτωθούν αθώοι άνθρωποι θα λυθεί το πρόβλημα;»…

Η συνέχεια της κουβέντας δεν έχει σημασία. Όμως, εκείνο το «αθώοι άνθρωποι» επέστρεψε αργότερα στο μυαλό μου.

Αθώοι άνθρωποι. Μια περίφραση που την ακούμε συχνά πυκνά όταν κάποιοι χάνουν βίαια την ζωή τους, άσχετα από τον τρόπο που γίνεται αυτό: έγκλημα, τρομοκρατική επίθεση, σεισμός, πόλεμος, ναυάγιο, πείνα… Βάζω στοίχημα ότι η συντριπτική πλειοψηφία, ίσως το σύνολο όλων μας, αν μας ρωτούσαν, θα κατατάσσαμε τους εαυτούς μας στους «αθώους ανθρώπους». Όμως, υπάρχουν δυο σχετικά ερωτήματα στα οποία έχουν ενδιαφέρον οι απαντήσεις, ένα έλασσον και ένα μείζον. Το έλασσον είναι: ως προς ποιά κατηγορία είμαστε αθώοι; Και το μείζον: είμαστε όντως αθώοι; Αν και το πρώτο ερώτημα μπορεί να δεχτεί οποιαδήποτε υποκειμενική απάντηση, το δεύτερο φοβάμαι πως θα μας δυσκολέψει. Κι επειδή το έλασσον περιέχεται στο μείζον, ας ασχοληθούμε με το μείζον.

Άραγε, είμαστε όντως αθώοι…

ΖΗΤΩ η Επανάσταση του 1821 ... Μερικές Σκέψεις ... (Του Μάνου Δούκα)

Ρεαλισμός και 1821 ... Νομιμότητα και 1821 ... Βία και 1821 ... "Όλοι μαζί" και 1821 ... 

Κάθε φορά που κοντεύει μια τέτοιου μεγέθους εθνική επέτειος, αναγκαστικά ο καθένας κάνει τις σκέψεις του. Θα μοιραστώ λοιπόν κι εγώ μαζί σας τις δικές μου.

Για θέματα που χάνονται συχνά μέσα στις τυπικότητες και τις επετειακές ιαχές. 

Θέματα με αφορμή την ιστορική αυτή επέτειο: 

1. Ο «ρεαλισμός» ποτέ δε «γράφει» ιστορία. Ποτέ δεν αλλάζει την κατάσταση. Ο Ρήγας Φεραίος που ονειρεύτηκε την επανάσταση κι ο Παπαφλέσσας που την «εκβίασε», δεν είχαν «ίχνος» ρεαλισμού. Είχαν όμως δίκιο κι απόλυτη εμπιστοσύνη στο λαό. Kι η ιστορία δε «θυμάται» ποτέ τους «ρεαλιστές». Το ίδιοι κι οι λαοί. Αλλά «θυμάται» και τιμά τους «τρελούς». Δηλαδή τους επαναστάτες. 

2. Η ιστορία δε γράφεται με «διαπραγματεύσεις» και «διαλόγους». Η ιστορία όλων των λαών του κόσμου και πάνω απ΄ όλα των Ελλήνων, αυτό δείχνει. Ο Κολοκοτρώνης δεν πήγε σε «διάλογο» στα Δερβενάκια. Κι ο Διάκος δεν πήγε για «διαπραγματεύσεις» στην Αλαμάνα. Η κατάληψη της Τρίπολης από τον Κολοκοτρώνη ήταν «διαλλακτικότητα» και «εποικοδομητικός διάλογος» ή κάτι άλλο; Και τι άλλο ήταν; 

 

3. Η ιστορία δε γράφεται μέσα στα πλαίσια της όποιας «νομιμότητας» της εκάστοτε εξουσίας. Τότε «νόμος» ήταν ό,τι έλεγε ο Σουλτάνος κι ο Μέτερνιχ. Όλοι οι αγωνιστές του 1821 ήταν λοιπόν τότε ... «παράνομοι». Ποτέ η ιστορία δεν προχώρησε μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας της παλιάς τάξης, αλλά προχώρησε «σκίζοντας» τους νόμους και τις συμφωνίες των μεγάλων και των ισχυρών και βάζοντας «νέο δίκαιο», σύμφωνο με τα συμφέροντα των ανθρώπων, με τις ανάγκες της κοινωνίας και με τα βήματα της ιστορίας. Κι αυτή η αέναη διαδικασία δε θα σταματήσει ποτέ. 

Και ξαφνικά… συναίνεση (Του Μάνου Δούκα)

Ήταν όλα όπως τα ήθελαν (το κεφάλαιο κι η ΕΕ). Πρωθυπουργός Τσίπρας με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Παντοδυναμία. Τουπέ. Και «μπλα, μπλα, μπλα δημοκρατία. Μπλα, μπλα, μπλα με εκλέξανε» (που λέει κι ένα τραγούδι). Ολοκαίνουριο «αριστερό» μνημόνιο, ψηφισμένο από 5 κόμματα και 220 βουλευτές. «Το 90% του λαού (έλεγαν) στηρίζει το μνημόνιο, την ευρωπαϊκή επιλογή της χώρας και το Ευρώ». Το μαύρο σκυλί του κεφαλαίου (ΧΑ), έτοιμο στη γωνία για κάθε ενδεχόμενο. Και οι «απομονωμένοι» εκεί … στο 5%, στη γωνιά τους. Τέλεια. Μέχρι πριν μερικές μέρες. 

Και ξαφνικά … όλα άλλαξαν. 

• Με την πρώτη ψηφοφορία για προ απαιτούμενα, λάκισαν 3. Το 155, έγινε 153. Ο καθένας πια μπορεί να εκβιάζει τον Τσίπρα.
• Ένας νόμος με προ απαιτούμενα – μείον τρεις. Δεύτερος νόμος με προ απαιτούμενα (και μάλιστα με ασφαλιστικό μέσα) - πόσοι; Και δεν είναι «απλή μέθοδος των τριών». (Αν και αυτή αρκετή είναι για να πέσουν).
• Μόνα τους τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ άρχισαν να λένε «να δούμε αν πέσει η κυβέρνηση τι θα κάνετε» και … «οι άλλοι είναι χειρότεροι». (Το ενδεχόμενο να αλλάξουν ρότα ούτε τους περνά απ' τη φαντασία).
• Κάποιοι άλλοι πρόθυμοι αρχίζουν να μιλάνε για οικουμενική (ακόμα κι η Χρυσή Αυγή είπε ότι «θα συμμετείχε αν …».
• Η κυβέρνηση θυμήθηκε τη «συναίνεση». (Ο Σαμαράς το έλεγε πιο καθαρά: «θα το πω στην ΕΕ ότι δεν ψηφίζετε αυτά που μας είπαν να περάσουμε»).
• Οι άλλοι ξέχασαν ότι είχαν ψηφίσει το μνημόνιο (τότε ο Τσίπρας φαινόταν στα μάτια τους παντοδύναμος), και θυμήθηκαν ότι είναι λέει αντιπολίτευση (δρυός πεσούσης πᾶς ἀνήρ ξυλεύεται) και δε θα ψηφίσουν τα προ απαιτούμενα. Να πάρει λέει μόνος του το πολιτικό κόστος ο Τσίπρας.
• Το σύνδρομο «Κουβέλη – Καρατζαφέρη» έρχεται κάθε βράδυ στον ύπνο της μαμάς του Αλέξη.
• Το ασφαλιστικό (που θα το ψήφιζαν τσαμπουκά το Δεκέμβρη), το πήγαν για «μετά τις γιορτές».
• Και σήμερα ανακοίνωσε και το «κουαρτέτο» ότι δεν είναι μέσα στο δεύτερο πακέτο προ απαιτούμενων το ασφαλιστικό (που μέχρι προχτές ήταν εκ των ουκ άνευ).
• Και πάνω απ όλα ( σας το είχα πει εγώ) ο Λεβέντης ανακοίνωσε ότι ο Τσίπρας του ζήτησε να συναντηθούν «κατιδίαν» για να συζητήσουν τους 9 όρους που θέτει (ο Λεβέντης) για να συμμετέχει στην κυβέρνηση.

Τι τους αποσταθεροποιεί; Τι δεν τους αφήνει να χαρούν τον ευρωλιγούρικο έρωτά τους; Τι τους εμποδίζει να περάσουν ό,τι θέλουν, όποτε το θέλουν; Τι προκαλεί τόση ανακατωσούρα; 

Μάλλον αυτός που αρνείται «να μπει στο κάδρο».

Οι «πρώτες 100 μέρες» της όποιας επόμενης κυβέρνησης φέρνουν βαριά αντιλαϊκά μέτρα

Είναι ίσως οι πρώτες εκλογές των τελευταίων χρόνων που κανένα κόμμα από εκείνα που διεκδικούν την αστική διακυβέρνηση της χώρας, δεν προβάλλει τίποτα για τις «100 πρώτες μέρες» της νέας κυβέρνησης. Θυμόμαστε όλοι ότι τις τελευταίες δέκα μέρες πριν τις εκλογές και στην προσπάθειά τους να ψαρέψουν ψήφους, τα πρωτοσέλιδα του αστικού Τύπου γέμιζαν με τα άμεσα μέτρα που θα πάρει η επόμενη κυβέρνηση. Πότε λέγανε για χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, πότε για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, πότε για κατάργηση φόρων. 

Ολοι θυμόμαστε τις πρόσφατες εκλογές του Γενάρη, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω του αστικού Τύπου, υποσχόταν ότι μέσα στις πρώτες 100 μέρες θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, θα αυξήσει τον κατώτατο μισθό, θα δώσει τη 13η σύνταξη, θα επαναφέρει το ΕΚΑΣ, θα, θα, θα... Η συνέχεια είναι γνωστή και τραγική για το λαό. Ενα νέο, το τρίτο, αντιλαϊκό μνημόνιο φορτώθηκε στις πλάτες του και θα το πληρώνει για τα επόμενα 10 χρόνια. Γιατί άραγε σε αυτές τις εκλογές δεν υπάρχουν πουθενά οι «πρώτες 100 μέρες» της επόμενης κυβέρνησης; Μήπως τα κόμματα που διεκδικούν αστική διακυβέρνηση δεν έχουν να πουν τίποτα; Μήπως άλλα κόμματα που δηλώνουν πρόθυμα να συνεργαστούν με όποιον έρθει πρώτος, δεν έχουν προγραμματικές επεξεργασίες; Γιατί κρύβουν τις «πρώτες 100 μέρες»; Για να τελειώνει η πλάκα και η κοροϊδία στις πλάτες του λαού: Οι «πρώτες 100 μέρες» της επόμενης κυβέρνησης, είτε με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με κορμό τη ΝΔ, είναι δεδομένες. Τις συμφώνησαν μαζί, τις ψήφισαν μαζί, θα τις υλοποιήσουν από κοινού. Το τρίτο μνημόνιο που ψηφίστηκε το 15Αύγουστο από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ, είναι το επόμενο πρόγραμμα διακυβέρνησης. Τι περιλαμβάνουν οι «πρώτες 100 μέρες» αυτού του προγράμματος; Τι μέτρα θα υλοποιηθούν μέχρι το τέλος του 2015, αρχές 2016;

Ας δούμε τι περιμένει τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους από τα μέτρα που θα υλοποιηθούν άμεσα, αλλά θα έχουν αρνητική επίδραση για πολλά χρόνια:

Βασικές ανατροπές του 3ου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Το ΚΚΕ, είχε, έχει και θα έχει πάντα μια ανοικτή αγκαλιά, που χωρούν, όλης της γης οι κολασμένοι.

Κατακαλόκαιρο, ο λαός αναζητεί λίγη δροσιά, μια ανάσα, να σβήσει, έστω για λίγο, τις φωτιές που του άναψαν τα διαρκή αντιλαϊκά μέτρα των τελευταίων χρόνων.

Σύσσωμοι οι «θεσμοί», ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, οι πρώην κυβερνήσεις ΝΔ , ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι πρόθυμοι να κυβερνήσουν, συντάχτηκαν στο σφαγείο «Μνημόνιο 3» και έπιασαν δουλειά. 

Συμφώνησαν και η λαιμητόμος απασφαλίστηκε, με την συναίνεση όλων, πλην ΚΚΕ.

Όλοι αυτοί αντάμα (ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - ΝΔ - ΠΟΤΑΜΙ – ΠΑΣΟΚ ) και από κοντά, η κολαούζα ΧΑ και ο τάχα μου, δεν συμφωνώ… αλλά σε στηρίζω, ο νέος δηλαδή ΙΑΝΟΣ Π. Λαφαζάνης (δεν μου ακούγεται και άσχημα, για τίτλο κόμματος, ας το σκεφτεί, του πάει γάντι).

Για σκέψου λοιπόν, συμφώνησαν όλοι αυτοί αντάμα και κατά μόνας, που συμφωνούσαν χρόνια τώρα, για το καλό σου, που τελικά, καλό και προκοπή δεν είδες!

Για θυμήσου:

Βασικό προαπαιτούμενο η χρεοκοπία του λαού (Του Γιώργη Αμπαζή)

Του Γιώργη Αμπαζή

«Δεν υπάρχουν άλλα προαπαιτούμενα», δηλώνουν σ' όλους τους τόνους τα κυβερνητικά στελέχη, στρέφοντας την προσοχή στα διαδικαστικά, την ώρα που στο σύνολό του ο αστικός πολιτικός κόσμος έχει ενώσει τις δυνάμεις του στο κύριο που είναι η με κάθε τρόπο ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών, η οποία βεβαίως έχει ένα κεντρικό προαπαιτούμενο: Το τσάκισμα του λαού, την εκμηδένιση των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων.

Αλλά και στο διαδικαστικό δε λέει αλήθεια η κυβέρνηση. Η ίδια έχει ορίσει ως προαπαιτούμενα για την υπογραφή του τρίτου μνημονίου μια σειρά μέτρα που είτε περιέχονται στη δική της πρόταση προς την τρόικα, είτε αναφέρονται στο κείμενο που υπέγραψε μαζί τους και είναι ήδη νόμος του κράτους. Μέτρα όπως η μείωση των συντάξεων των νέων συνταξιούχων με τη θέση ότι πρέπει να υπάρχει «στενότερη σύνδεση μεταξύ εισφορών και παροχών», ή ο νέος τρόπος υπολογισμού των συντάξεων με το διαχωρισμό σε βασική και αναλογική. Μέτρα όπως η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, ή οι ριζικές ανατροπές στην ασφάλιση των αγροτών κ.ά. Μα, το σημαντικότερο που η ίδια η κυβέρνηση αποδέχτηκε ως προαπαιτούμενο είναι οι νέες ανατροπές τόσο στο θέμα των Συλλογικών Συμβάσεων, όσο και στο κυρίαρχο ζήτημα της συνδικαλιστικής δράσης, βάζοντας στον πάγο απεργίες, κινητοποιήσεις κ.λπ.

Σταύρος Τάσσος: Καμία φιλολαϊκή πολιτική δεν μπορεί να γίνει όταν τα μέσα παραγωγής είναι στα χέρια της πλουτοκρατίας (AUDIO)

Καμιά φιλολαϊκή πολιτική δεν μπορεί να γίνει όταν τα μέσα παραγωγής είναι στα χέρια της πλουτοκρατίας. Αυτό τόνισε ο Σταύρος Τάσσος, βουλευτής Λέσβου του ΚΚΕ, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του webradio 902.gr «Κλικ στην Ενημέρωση» την Πέμπτη 30 Ιούλη.
Όπως σημείωσε, και το «plan A» και το «plan B» οδηγούν το λαό στη χρεοκοπία, χαρακτηρίζοντας τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο 3ο μνημόνιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ως τα πιο βάρβαρα σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.
«Οι θυσίες που μας καλούν να αποδεχτούμε, αποσκοπούν ουσιαστικά στο να διασφαλιστεί η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων», σημείωσε, ενώ κάλεσε σε οργάνωση του αγώνα και σε συστράτευση με το ΚΚΕ για να ανοίξει ο δρόμος της πραγματικής φιλολαϊκής διεξόδου με αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων.

Η Ελλάδα και τα δάνειά της - Μια άκρως διδακτική ιστορία από το παρελθόν

Μια άκρως διδακτική ιστορία από το παρελθόν

Όποια τηλεοπτική συζήτηση κι αν παρακολουθήσεις, σ’ όποιο «παράθυρο» κι αν σταματήσεις κάνοντας ζάπινγκ θα πέσεις πάνω σε υπουργούς, κυβερνητικά στελέχη, δημοσιογράφους καλοθελητές και κάθε λογής «έγκυρους» αναλυτές, που έχουν αναλάβει εργολαβικά και για λογαριασμό των τραπεζιτών, να μας πείσουν πως πρέπει σώνει και καλά, σαν καλά και υπάκουα παιδιά, να πληρώσουμε το χρέος που δεν δημιουργήσαμε εμείς. 

Στη σειρά αυτή εξιστορείται όλη αυτή η περίοδος, από τη γέννηση του Ελληνικού Κράτους ως τις μέρες μας. Με αφορμή την απόφαση της νεαρής τότε σοβιετικής εξουσίας, το 1917, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, να διαγράψει τα δάνεια της τσαρικής Ρωσίας προς την Ελλάδα, ξετυλίγουμε το κουβάρι της ιστορίας. Μιας ιστορίας άκρως διδακτικής…

Διαβάστε, εκτός των άλλων, στα κείμενα που ακολουθούν:
- Πρόταση της Σοβιετικής Ένωσης στην Ελληνική Κυβέρνηση για λύση στο αδιέξοδο της Μικρασιατικής Εκστρατείας
- Ο Μάρξ για τα χρέη της Ελλάδας
- Διαγραφή χρεών της Ελλάδας προς την Σοβιετική Ένωση
- Τα δάνεια του «μεγαλοϊδεατισμού»

Η Οκτωβριανή Επανάσταση και τα τσαρικά δάνεια

Από κοντά και διάφορα στελέχη της Αριστεράς που μπροστά στο μέλι της κυβερνητικής εξουσίας νερώνουν το κρασί τους και ζαλίζουν τους πολίτες με εμβριθείς θεωρίες για το απεχθές χρέος και αυτό που πρέπει να πληρώσουμε. Μέχρι και την Iστορία επιστράτευσαν ορισμένοι από αυτούς για να στηρίξουν τα επιχειρήματά τους. «Τι να κάνουμε;» μας λένε. Εδώ και ο Λένιν, σαν «Εγγλέζος τζέντλεμαν» και «αξιοπρεπής συναλλασσόμενος» και όχι μπαταχτσής, πλήρωσε τα χρέη της τσαρικής Ρωσίας μέχρι και το τελευταίο ρούβλι. Πέρα από τη γελοιότητα του επιχειρήματος υπάρχει και το ψέμα. Και μάλιστα καραμπινάτο αν και για τους «αναλυτές» αυτούς η Ιστορία είναι «ψιλά γράμματα». Δεν είναι όμως το ίδιο γι αυτούς που εξακολουθούν να πιστεύουν στη δύναμη των λαών και αντλούν διδάγματα από αυτήν τόσο για να κρίνουν το παρόν όσο και για να προετοιμάσουν το μέλλον. Ε, λοιπόν η ιστορία διδάσκει πως αν ένας λαός είναι αποφασισμένος και το ίδιο αποφασισμένοι είναι και οι ηγέτες του, τότε όλα είναι δυνατά. Το 1918, ενενήντα έξη χρόνια πριν, η νεαρή τότε σοβιετική εξουσία όχι μόνο αρνήθηκε να πληρώσει τα δυσβάστακτα χρέη της τσαρικής Ρωσίας στους καπιταλιστές των τότε μεγάλων δυνάμεων αλλά και χάρισε τα χρέη άλλων λαών, μεταξύ των οποίων και του ελληνικού στο προεπαναστατικό καθεστώς. Και γι αυτό δέχθηκαν την άγρια επίθεση των βιομηχάνων, των δανειστών, των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων παράλληλα με την ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση.

Θα συνεχίσω να προσπαθώ να εξηγήσω στον τυφλό πως είναι το φως!!!

Την ώρα που η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση και τα άλλα κόμματα του «Ευρωπαϊκού Δημοκρατικού Τόξου» (ξεχάστε το σκέτο «Δημοκρατικό Τόξο», τώρα άλλαξε, είναι …παλιό) «κέρδιζαν» τους εταίρους τους στην Ευρώπη και όλο τον κόσμο, με θετικές ψηφοφορίες των κοινοβουλίων τους, κέρδιζαν και τις αγορές όλου του πλανήτη με την εντυπωσιακή άνοδο των χρηματιστηρίων.

 

Την ώρα που η «Αριστερή Πλατφόρμα» ομολογεί κάποιες φορές κυνικά τη …χρησιμότητά της δηλώνοντας: «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειπε το ριζοσπαστισμό του, τότε θα έχανε την ορμή του και σε τελευταία ανάλυση τη δυνατότητά του να κατακτήσει την κυβερνητική εξουσία» (Π. Λαφαζάνης). «Η θέση της «Αριστερής Πλατφόρμας» είναι ενισχυτική της θέσης της πλειοψηφίας…» (Σόφη Παπαδόγιαννη, στέλεχος της «Πλατφόρμας»).

 

Την ώρα που ο υπουργός Εθνικής Άμυνας (συνεταίρος του Αλέξη στην κυβέρνηση) εγκαινιάζει το πρώτο «έργο» της ΜΟΜΑ και εγγυάται πως «οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό»

 

Τότε???

Σταύρος Τάσσος: Το ζήτημα δεν είναι το νόμισμα αλλά το ποιος κατέχει τα μέσα παραγωγής (VIDEO)

«Το ζήτημα δεν είναι το νόμισμα αλλά το ποιος κατέχει τα μέσα παραγωγής», τόνισε μεταξύ άλλων ο βουλευτής του ΚΚΕ Σταύρος Τάσσος, σε παρέμβασή του σε συζήτηση στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ», σχολιάζοντας την έντονη συζήτηση που γίνεται το τελευταίο διάστημα με επίκεντρο το νόμισμα. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «και η υποταγή στα μνημόνια και η ψευδεπίγραφη ρήξη της “επιστροφής στη δραχμή” στοχεύουν στην προάσπιση του καπιταλιστικού συστήματος.

Ο βουλευτής του ΚΚΕ τόνισε ότι η κυβέρνηση, από τη στιγμή που είχε δηλώσει την πίστη και την υποταγή της στην ΕΕ και το ευρώ, δεν μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο από το να φέρει ένα νέο μνημόνιο, ενώ κατέληξε λέγοντας ότι η μόνη λύση προς όφελος του λαού, είναι η έξοδος από την ΕΕ, η μονομερής διαγραφή του χρέους και η κοινωνικοποίηση των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής.

Το πάθος και η πράξη

1. Δεν είμαστε εδώ για να γίνουμε πλούσιοι πατώντας στα κεφάλια των συνανθρώπων μας, ούτε για να περάσουμε τη ζωή μας μέσα στη φτώχεια. Ηρθαμε για να μοιραστούμε αυτόν τον κόσμο. Τη θέλησή μας αυτή καμία χυδαία κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν μπορεί να αναχαιτίσει.

 

2. Με αξιοθαύμαστη επιτηδειότητα, ο Τσίπρας τα βρήκε σε όλα με τους Ευρωπαίους και έπειτα με αόριστους υπαινιγμούς προσπάθησε να καλύψει τη συντριβή του. Η μεταμόρφωσή του δεν συντελέστηκε μέσα σε μια νύχτα στις Βρυξέλλες, έχει γίνει εδώ και πολύ καιρό. Ελειπε απλώς η ευκαιρία.

 

3. Οι ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι πρέπει να περάσουν στη δράση, να πιστέψουν μόνο στη δύναμή τους και να μην υποχωρήσουν μπροστά στις πάσης φύσεως σειρήνες. Οφείλουν να ανοίξουν τα μάτια τους και να κλείσουν το όπιο της τηλεόρασης, που δεν θ' αργήσει να σχηματίσει μια πρώτη γραμμή, αυτή τη φορά με κορυφαίο τον Τσίπρα και το σύνολο των αστικών κομμάτων. Τα γεγονότα αυτή τη φορά εμφανίζονται πεντακάθαρα και δεν επιτρέπουν δεύτερη σκέψη. Φτάσαμε επιτέλους στο τέλος των αναλύσεων που γεννούσαν αμφιβολίες. Με πάθος, πράξεις και θυσίες, οι άνεργοι να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους.

Tο δούλεμα πάει σύννεφο !

Χθες στα θεωρεία της Βουλής καθόταν ο Βλαδίμηρος Ίλιτς Λένιν !

Του Τάκη Βαρελά

Παρακολουθούσε εντυπωσιασμένος τις μεταλλάξεις και τον ψευτοπατριωτισμό των κομμάτων του ευρωενωσιακού τόξου και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον του θύμισε το αστικό κυβερνητικό κόμμα των καντέτων το 1906 και μονολόγησε:

«…αυτοί δεν είναι κόμμα, αλλά μια συμπτωματική κατάσταση. Δεν είναι πολιτική δύναμη, αλλά αφρός που γεννιέται από τη σύγκρουση αντιμαχόμενων δυνάμεων που λίγο - πολύ η μία αντισταθμίζει την άλλη. Πραγματικά συνδυάζουν μέσα τους τον κύκνο, τον κάβουρα και το λούτσο, την φλύαρη, ξιπασμένη, αυτάρεσκη, στενοκέφαλη, δειλή αστική διανόηση...». («Άπαντα», τόμος 12ος, σελ. 292, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»)

Όταν βέβαια ο Λένιν είδε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στη Βουλή, άκουσε και τις δηλώσεις του Λαφαζάνη, με το ΟΧΙ στα μέτρα αλλά ΝΑΙ στην κυβέρνηση, σηκώθηκε και έφυγε σιχτιρίζοντας…

«.... βρε, αυτοί δεν παίζονται, πέρασαν πάνω από 100 χρόνια και ο οπορτουνισμός, ο καιροσκοπισμός, ο τυχοδιωκτισμός παρέμεινε ίδιος και απαράλλαχτος...».

Έξω από τη Βουλή άκουγε τους κρότους και τα δακρυγόνα!

Σεχταρισμός, ε;

Καλορίζικο, το νέο μνημόνιο. Να ζήσουμε να μας πεθάνει και να το θυμόμαστε –ή να μας θυμάται αυτό. Αναρωτιέμαι αν θα κυκλοφορήσουν και λίστες καταζητούμενων βουλευτών, που ψήφισαν το μνημόνιο, όπως είχε γίνει στα προηγούμενα δύο. Αλλά αυτό είναι ίσως το λιγότερο σημαντικό κι εν πάση περιπτώσει, αυτά έχουμε χρόνο να τα αναλύσουμε, εν καιρώ.

Αλλά προς το παρόν, ας περιοριστούμε σε κάτι άλλο, «δευτερεύον». Έχουμε ακούσει άπειρες φορές τα τελευταία χρόνια, λάβρα σχόλια για τον καταστροφικό σεχταρισμό του ΚΚΕ, που ζημιώνει τόσο το ίδιο, όσο και το μαζικό κίνημα. Μια κατηγορία που βασίζεται στη λογική πως δε συνεργάζεται με άλλες πολιτικές δυνάμεις στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, δεν επιδιώκει κοινή δράση σε επιμέρους ζητήματα, κτλ. Κι η οποία εντάθηκε την τελευταία τριετία για τις ιστορικές ευθύνες του, επειδή δεν μπήκε και δεν υποστήριξε την κυβέρνησης της «πρώτη φορά αριστεράς».

Αλλά ας πάρουμε να τα δούμε ένα προς ένα.