Σάββατο 6 Απριλίου 2013

The KKE is marching to its 19th Congress: Article of the International Relations section of the CC of the KKE

Άρθρο του τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ επ' ευκαιρία του 19ου συνεδρίου του Κόμματος (11-14 Απρίλη 2013).
 
The Communist Party of Greece (KKE) will hold its 19th Congress on the 11-14 of April in Athens. The preparations for the Congress are in their final phase.
 
In a 4-month period the communists were able to discuss the activity of the party over the previous period, the tasks of the KKE for the following period and the party’s new draft Programme and its new draft Statutes.
For this reason, the CC published the “Theses”, which contained these documents and on the basis of which the pre-congress dialogue was held. Our party, in an effort for the theses, concerns and tasks posed by the communists of Greece to become known beyond the country’s borders, has translated the entire text of the “Theses” into 4 languages: English, Arabic, Spanish, Russian. Messages of greetings are arriving from Communist and Workers’ and other parties from all over the world which you can find here in their original form.
The discussion was held both in the assemblies of the party base organizations, in the conferences of the sectoral organizations as well as in the regional organizations which elected delegates to the Congress. At the same time, a public pre-congress dialogue was held in the pages of “Rizospastis”, the daily paper and organ of the CC of the KKE, with the publication of hundreds of articles written by members, cadres and friends of the KKE. In addition the party organizations organized dozens of rallies all over the country, where the “Theses” were presented to the workers. As is well-known, the KKE overcame the rationale of intermediate stages and determined the character of the revolution as being socialist in the Programme approved by the 15th Congress in 1996. It posed the resolution of the central contradiction between capital and labour, because it is precisely this contradiction that imposes the character of our era, the era of the transition from capitalism to socialism, as the material pre-conditions for socialist construction have matured.
This basic position of the KKE is confirmed in the new draft Programme, which will be discussed and approved by the 19th Congress. However, the KKE seeks to integrate both the decision of the 18th Congress, which enriches the party’s view on socialism, as well as the conclusions of the Nationwide Conference which examined the history of the KKE in the period 1949-1968.
Thus, the 15th Congress, utilizing the level which had been acquired, determined the line of the Antimonopoly-Anti-imperialist-Democratic Front as a line to rally popular forces, noting that the “KKE directs its action in such a way that the anti-imperialist, anti-monopoly struggle will develop and the anti-capitalist awareness of the working class and the popular strata will deepen”.
 
Today the Theses of the CC for the 19th Congress enrich this direction and determine the People’s Alliance, which has a clear anti-monopoly anti-capitalist orientation – as contemporary capitalism is monopoly capitalism- and promotes rupture with the imperialist unions, struggling against the imperialist war and participation in it, as the rallying line and line of struggle.
 
The People’s Alliance, expresses the interests of the working class, the semi-proletarians, the poor self-employed and farmers in the struggle against the monopolies and capitalist ownership, against the assimilation of the country in the imperialist unions. Its struggle is directed towards the conquest of the working class- people’s power. For the KKE the new power is identified with working class power, the socialist power which scientific socialism defined as the dictatorship of the proletariat, which is the very opposite of the dictatorship of the bourgeois class, the bourgeois state.” Thus the role of the social forces, its social character, is strengthened in the People’s Alliance.
 
The People’s Alliance concerns itself with all the problems of the people, it has a clear anti-monopoly anti-capitalist orientation and today has acquired a certain form with the activity of PAME, PASEVE, PASY MAS, OGE with a common framework. It does not constitute an alliance of political parties.
 
It is assessed that the People’s Alliance in conditions of the revolutionary situation will be transformed into “the revolutionary workers’ and people’s front, using all forms of activity, can become the centre of the popular uprising against capitalist power. It must prevail in the basic regions, particularly in the industrial-trade-transport centres, communications and energy centres, so that the full demobilization of the mechanisms of bourgeois power is possible as well as their neutralization, and so that revolutionary institutions created by the people can emerge and prevail. These revolutionary institutions will undertake the new organization of society, the overthrow of the dictatorship of the bourgeoisie, the establishment of revolutionary working class power.”
 
On the international movement
The assessments of the outgoing CC of the party on the situation in the International Communist Movement and the corresponding activity of the party are presented in Theses 43,44,45,46,47. The following are noted here: “43. The party continued its efforts to deal with the crucial and major problems inherited from the victory of the counterrevolution, with the struggle against opportunism being the most basic element. The results are limited though this issue does not depend on the KKE but on the general situation of many communist parties in all continents and indeed of the parties in the powerful capitalist countries.
The class confrontations in Greece, the conflict with the capitalist employers, and the vanguard activity of the KKE have contributed to the development of reflection within many communist parties around the main issue i.e. what the political line should be for the activity of the communists in the conditions of the crisis. The reflection and the debate between different views show the significant contribution of the KKE along with other parties in order to substantiate the need to concentrate forces for the overthrow of the bourgeois power, for the struggle for socialism.
Thanks to the initiative of our party, as well as of other Communist Parties, the International Meetings of Communist and Workers’ Parties take place every year. In these meetings there is an ideological struggle against opportunism, reformism and various currents. In addition, there are Regional and Thematic Meetings of Communist Parties taking place and joint statements are being issued on current issues. A website of the Communist Parties (www.solidnet.org) is also functioning which has an incorporated system for the rapid exchange of information among them. There is also the publication of the “Information Bulletin” that contains the materials of the Meetings of the Communist Parties.
Nevertheless, these steps in the coordination cannot alter the main issue: the communist movement remains organizationally and ideologically fragmented. It is experiencing a situation of a long-term ideological-political crisis that coexists with the corrosive activity of the strong opportunist current and the weaknesses of the Communist Parties that struggle on the basis of Marxism-Leninism. In the conditions of the crisis, of the new requirements for the communist movement, signs are emerging regarding a new retreat from treating the relevant problems from a class viewpoint.
44. There are CPs which under difficult conditions maintain a correct orientation in general, they fight against bourgeois ideology and opportunism and make efforts to work in the labour movement while facing serious weaknesses.
The developments in Cuba have an impact on the international communist movement. The KKE steadfastly expresses its solidarity with the Communist Party and the people of Cuba, it struggles for the lifting of the longstanding blockade imposed by the USA and the abolition of the anti-Cuban “common position” of the EU, it demands the release of the 5 imprisoned Cuban patriots and their return to their homeland.
Our party defends the gains of the Cuban revolution that have demonstrated the advantages of socialism, achieving in the difficult conditions of the imperialist aggressiveness the solution of the basic problems that remain unsolved and torment the working class and the broad popular strata in other countries in Latin America and the Caribbean.
The KKE, in the framework of proletarian internationalism, develops a constructive dialogue with the Communist Party of Cuba on the socio-economic changes which have been promoted over recent years, it expresses its concern about the implementation of measures that reinforce the presence of capital and weaken socialist ownership, the socialist relations of production.
In the countries which claim to be constructing socialism the KKE examines the developments according to the criteria of the laws of socialist construction, the working class power, the socialization of the means of production and central planning, the workers’ and social control. From this point of view, the KKE expresses both its concern about the strengthening of the capitalist relations of production in Vietnam and also its opposition to the so-called “market- socialism”.
In today’s China the CPC leads the capitalist path of development; it develops relations with the “Socialist International”. This course and generally the positions regarding a “mixed economy”, which was previously supported by social democracy, regarding “market socialism” exert a negative influence on the communist movement; they are utilized in a multifaceted way against it.
Some Communist Parties, which have distanced themselves from Marxism-Leninism, present China as a “model of socialist development”.
45. The KKE, without giving up on the existing forms of cooperation and coordination of the Communist Parties, is oriented to the effort to form a communist pole among the communist parties which defend Marxism-Leninism, the existence of the socialist construction and its contribution, but also recognize its fundamental mistakes that led to its overthrow, the necessity of the struggle for the overthrow of capitalism and the construction of socialism.
The journal “International Communist Review” (ICR) was founded in this direction on the basis of a framework of common principles –starting from a first discussion in Athens at the end of 2008 and in Istanbul in 2009- currently with the participation of eleven theoretical and political journals of Communist parties. The aim of the ICR is to discuss ideological and theoretical issues and to contribute to the formation of a unified revolutionary strategy of the CP so that the international communist movement gets out of the situation of the ideological-political and organizational crisis.
The KKE considers as its duty and obligation the development of the ideological and political struggle, at an international level as well, against the opportunist forces (European Left Party- left “networks”), the forces of social democracy, the Trotskyite forces, which exert an ideological and political impact on the international communist movement.
46. Certain crucial issues that concern the confrontation inside the communist movement:
  • The character of the revolution, the logic of stages. The participation of communist parties in bourgeois governments on the terrain of capitalist society. The international communist movement and opportunism.
  • The distancing from the Leninist concept of imperialism.
  • The stance towards imperialist unions and interstate organizations, the stance towards Russia-China etc.
  • The stance towards social-democracy and the centre-left. The stance towards the possibility of utilizing all forms of struggle in order to confront successfully the violence of the capitalists, the imperialist intervention.
  • The parliamentary illusions as well as the retreat from the utilization of the battle of elections.
  • The stance towards the capitalist crisis.
  • The issue of the environment detached from the issue of the character of ownership and power.
  • The lack of a revolutionary line in the labour movement.
  • The mistaken view that the struggle at a national level has become outdated.
  • The stance towards the socialism which we knew.
  • The mistaken view about modelsof socialism and the socialism of the 21st century”.
  • The proletarian Internationalism.
Internationalist Solidarity
47. In the previous period the KKE developed significant initiatives in order to express its solidarity with the great workers’ and people’s struggles that take place in many countries against the aims, the strategy of capital, against the imperialist plans, the interventions, for the defense of labour and democratic rights, against anti-communism, against the bans and the persecutions at the expense of the communist parties and militants, against the persecutions carried out with the slogan of the unacceptable identification of communism with fascism.
The KKE expresses its solidarity with the working class and the popular strata of Venezuela against the imperialist interventions and threats.
It supports the struggle of the Palestinian people against the Israeli occupation, for the resolution of the Palestinian issue; for an independent, viable and sovereign Palestinian state with the borders of 1967 and East Jerusalem as its capital.
The KKE supports the struggle of the Cypriot people for a unified Cyprus, independent with a federal bi-zonal, bi-communal solution, with a single sovereignty and international representation, without foreign bases and troops, a common homeland for Greek-Cypriots and Turkish-Cypriots, without foreign guarantors and “protectors”.”
 
πηγή:  Revolution Now!     (καλορίζικο !!!)
 

Η María Gabriela Chávez αναρτά ζωγραφιά που είχε κάνει στον πατέρα της όταν ήταν 8 ετών

 
Το απόγευμα της Παρασκευής, η κόρη του Ανώτατου Διοικητή της Μπολιβαριανής Επανάστασης Ούγκο Τσάβες, Μαρία Γκαμπριέλα, μέσω του λογαριασμού της στο twitter, ανάρτησε φωτογραφία μιας ζωγραφιάς που είχε κάνει αποκλειστικά για τον πατέρα της και του την είχε χαρίσει σε ηλικία 8 ετών.
 

Μετέπειτα, το 2009, ο πατέρας της, της έγραψε στη συγκεκριμένη ζωγραφιά μια αφιέρωση που έλεγε: "Μαρία, Μαρία μου!! Είκοσι χρόνια μετά, συνεχίζεις να είσαι ο ήλιος τις νύχτες μου, ζωή της ζωής μου, αγάπη μου αιώνια!"

Η φωτογραφία συνοδευόταν από την εξής δήλωση: "Έχει ένα μήνα που πέταξες ελεύθερος μα πονάει σαν την πρώτη μέρα, όμως, είσαι ακόμα εδώ, μέσα μας, Φίλε Διοικητή, Γίγαντα Αιώνιε! Για πάντα!"
 
 
 

Πέμπτη 4 Απριλίου 2013

ΣΥΜΕΩΝ (ΜΕΝΙΟΣ) ΑΔΑΜΙΔΗΣ - Μέρος Γ

ΣΥΜΕΩΝ (ΜΕΝΙΟΣ) ΑΔΑΜΙΔΗΣ του Λεωκράτη και της Πηνελόπης (1828)
 
Επιμέλεια Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
Γ’ ΜΕΡΟΣ
 
Στη ΓΙΟΥΡΑ
 
Στα Βούρλα μείναμε γύρω στους 6 μήνες και μετά μας πήρανε και μας πήγανε στα Γιούρα που είναι απέναντι στη Σύρο. Το καράβι μας έβγαλε στη Σύρο και μας πήγανε αμέσως στο Μεταγωγών που ήταν ένα δωμάτιο 3Χ4 και μείναμε μόνο μια μέρα, ευτυχώς, γύρω στα 40 άτομα ώσπου να ‘ρθει το καΐκι για να μας μεταφέρει στη Γιούρα.
 
Στο διάστημα που ήμασταν στο Μεταγωγών μας φέρανε φαγητό από τις φυλακές Σύρου. Το φαγητό το έστειλαν με το συμπατριώτη μας Νίκο Γανίτη που ήταν και αυτός κρατούμενος στις φυλακές του νησιού.  Επίσης στο Μεταγωγών που μείναμε μια μέρα δεν υπήρχε τουαλέτα αλλά ούτε νερό να πλυθούμε.
 
Ήρθε κάποια στιγμή το καΐκι, μας βάλανε μέσα και μας πήγανε στα Γιούρα και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας είχαν δεμένους ανά δύο με χειροπέδες και μάλιστα είχε και  φουρτούνα.
 
Φτάσαμε επιτέλους στην περίφημη Γιούρα!! Εκεί μας περίμεναν οι κουρείς και ο φωτογράφος και αφού μας κούρεψαν με την ψιλή μηχανή γουλί, μας υποχρέωσαν να έχουμε πολύ ανοιχτά τα μάτια μας, για να φαινόμαστε αγριάνθρωποι, και μας βγάλανε φωτογραφία που θα τη βάζανε στην ταυτότητα που θα μας βγάζανε και θα μας δίνανε και ένα συγκεκριμένο αριθμό που θα μας ξέρανε με αυτόν.
 
Στη Γιούρα μάς πήγανε στον 4ο όρμο και μας μοίρασαν σε σκηνές και την πρώτη βραδιά μείναμε μέσα, μάλιστα έπιασε ένας αέρας και η σκηνή έπεσε επάνω μας και κανένας δεν μπορούσε να σηκωθεί για να τη φτιάξει, φυσούσε πολύ και έβρεχε.
 


Τη Γιούρα τη λένε το νησί των αέρηδων, των σκορπιών και των ποντικών και όταν δάγκωναν κάποιον τον μετέφεραν στην Αθήνα για θεραπεία και αυτό γινόταν συχνά. Όταν ξημέρωσε πια και σταμάτησε η βροχή, μας φώναξαν να περάσουμε στα μαγειρεία να πάρουμε τσάι και μετά μας βάλανε στη σειρά για να πάμε στην αγγαρεία.
 
Στη σκηνή μέναμε 20 άτομα γιατί ήταν πολύ μεγάλες, πράσινες Αμερικάνικες σκηνές -βλέπετε φρόντισαν οι σύμμαχοι μας και μας προμήθεψαν και από αυτές.
 
Διαμαρτυρηθήκαμε πως η μέση μας έχει πιαστεί και θα πρέπει να μας αφήσουν, να μην πάμε στην αγγαρεία για να συνέλθουμε και η απάντηση ήταν: «Το μεσημέρι που θα γυρίσετε θα ‘ρθει το συνεργείο για να σας τη φτιάξει» γιατί και το συνεργείο ήταν από μας, κρατούμενοι και θα πήγαιναν αυτοί αγγαρεία.
 
Ο 4ος όρμος ήταν εκεί που γινόταν τα έργα για την ανέγερση των φυλακών, αυτές που δείχνουν σήμερα, καμιά φορά, στην τηλεόραση. Στην αγγαρεία, μας μοιράζανε σε ομάδες, άλλους μας πήγαιναν για να μαζέψουμε πέτρες από το βουνό και άλλους στο εργοτάξιο που είχε πολύ δουλειά, άλλους στα καρότσια, άλλους για την λάσπη, άλλους στα βαγόνια και άλλους να σπάνε τις πέτρες, που φέρναμε από το βουνό, σε μικρά κομμάτια και την κάναμε χαλίκι για το μπετόν, όπως αυτές που κάνουν τώρα οι μηχανές στα νταμάρια.
 
Αυτοί που έσπαγαν την πέτρα, γινόντουσαν από τη σκόνη αγνώριστοι και δε μπορούσες να ξεχωρίσεις ποιος ήταν ο διπλανός σου.
 
Αυτό γινότανε κάθε μέρα από Δευτέρα μέχρι και το Σάββατο, την Κυριακή που καθόμαστε θα έπρεπε να πλυθούμε, να πλύνουμε τα ρούχα μας, μας βάζανε και το ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών να ακούσουμε τη Λειτουργία και για το σκοπό αυτό μας υποχρέωναν να βγούμε από τις σκηνές μας και να καθόμαστε προσοχή όση ώρα θα βαστούσε η Λειτουργία και έτσι μας έμεινε λίγος χρόνος για να δούμε και τον εαυτό μας, ούτε μισή μέρα.
 
Στην κορυφή του βουνού θέλανε να χτίσουν ένα φυλάκιο και υλικά θα έπρεπε να τα κουβαλήσουμε στην πλάτη μας μέσα σε τσουβάλια. Βγάζαμε άμμο από τη θάλασσα και όπως ήταν βρεγμένη θα έπρεπε να την κουβαλήσουμε στην κορυφή του βουνού που ήταν μια απόσταση, όση από την παραλία Μυτιλήνης μέχρι τον Προφήτη Ηλία, και οι φύλακες να σε κυνηγούν και να σε βρίζουν και αν διαμαρτυρόσουν σε χτυπούσαν.
 
Πολλές φορές, αν κάτι που μας επιβάλλανε να κάνουμε ήταν αντίθετο με αυτά που πιστεύαμε, τότε διαμαρτυρόμαστε και συνήθως δεν το κάναμε.
 
Η τιμωρία τότε ήταν, να σε πάνε σε ένα απομονωμένο μέρος, σε δένανε σε μια συκιά, που ήταν και η μοναδική – που τη λέγαμε η «Συκιά του Γλάστρα» γιατί έτσι λέγανε το Διευθυντή, Γλάστρα και εκεί σε βασανίζανε όσες μέρες θα σε είχαν εκεί. Μάλιστα έχει γραφτεί και τραγούδι για τη «Συκιά».
 
Όταν είχες κήλη και πήγαινες στο γιατρό για να σε απαλλάξει από την αγγαρεία, να σηκώνεις βαριά αντικείμενα, σου έδινε ένα χαρτί απαλλαγής και αυτό το χαρτί θα έπρεπε να το δείξεις στο Διευθυντή για να απαλλαγείς. Αυτός με τη σειρά του σου επέβαλλε, μπροστά σε όλους τους φυλακισμένους και τους φύλακες, να βγάλεις τα ρούχα σου για: «Να σε δω και εγώ!» έκανε και αυτός το γιατρό.
 
Αυτό βέβαια το έκανε για να σε εξευτελίσει και αν δεν το έκανες ή αν το έκανες και δεν το διαπίστωνε ο Γλάστρας, τότε θα σε πήγαινε στη «Συκιά» για τα γνωστά βασανιστήρια και έτσι απέφευγες να πας στο γιατρό ή αν πήγαινες δεν το έδειχνες του Γλάστρα ή στον Αρχιφύλακα.
 
Τις ημέρες που δεν μαγειρεύανε, γιατί μας δίνανε και ξηρή τροφή - δηλαδή λίγες ελιές και μια κουταλιά λάδι ή λίγη ρέγγα - τους ζητούσαμε να μας επιτρέψουν να μαγειρέψουμε εμείς, δικό μας φαγητό, από αυτά που μας στέλνανε οι δικοί μας στα δέματα –μακαρόνια, τραχανά κλπ - τότε για να μας το επιτρέψουν, μας υποχρέωναν να δώσουμε και στους ποινικούς.
 
Εμείς βέβαια το δεχόμαστε γιατί και αυτοί ήταν άνθρωποι που υπέφεραν όσο και εμείς, γι’ αυτό οι πιο πολλοί, μας εκτιμούσαν και ήταν μαζί μας.
 
Στον 4ο όρμο κάθισα 5 μήνες αλλά αρρώστησα και ήμουν και πολύ αδύνατος και έτσι πήγα στο γιατρό, τον συγκρατούμενό μου, και μετά στο στρατιωτικό και του ζήτησα με στείλει σε άλλο όρμο γιατί εδώ δεν μπορούσα να μείνω. Με εξέτασε και εγκρίνανε και έτσι με στείλανε στον 1ο όρμο.
 
Και εκεί είχε αγγαρεία, αλλά λιγότερη. Ξεφορτώναμε καΐκια που φέρνανε ξύλα για τα μαγειρεία, κουβαλούσαμε πέτρες για διάφορα έργα που γινόταν και μας βάζανε και σκάβαμε για να κάνουμε δρόμο και πολλά άλλα.
 
Ένα Πάσχα, το 1950 θα πρέπει να ήταν, μας άφησαν να επισκεφτούμε τους όρμους που ήταν ένα χιλιόμετρο μακριά γιατί εκεί βρήκαμε άλλους συντοπίτες μας που δεν μπορούσαμε να τους δούμε, αλλά και αδελφός σου να ήταν δεν υπήρχε δυνατότητα μέχρι τότε να το δεις. Νομίσαμε ότι μας άφησαν ελεύθερους, αυτό όμως βάσταξε λίγες μέρες μόνο.
 
Σκόρπιες αναμνήσεις…
 
Στα Γιούρα, όπως και το Μακρονήσι, καθώς και οι άλλες φυλακές την εποχή εκείνη, τα πέτρινα χρόνια, δεν ήταν παράδεισος όπως θέλανε να τον παρουσιάσουν οι τότε κυβερνήσεις. Ήτανε κόλαση.
 
Εμείς όμως προσπαθούσαμε να βελτιώσουμε τη ζωή μας παρόλα τα εμπόδια που μας βάζανε.
 
Στη φυλακή υπήρχαν άνθρωποι που δεν είχαν πάει καθόλου σχολείο για να μάθουν γράμματα, γιατί ο καπιταλισμός από τότε φρόντιζε τα φτωχά παιδιά να μην μαθαίνουν γράμματα. Εμείς όμως οργανώναμε «σχολές» και ζητούσαμε από την υπηρεσία ένα χώρο για να μπορούμε να τον κάνουμε σχολείο και έτσι μας έδωσαν μια σκηνή και τη χρησιμοποιούσαμε γι’ αυτό το σκοπό. Επιστρατεύαμε όσοι ήταν δάσκαλοι αλλά και άλλους μορφωμένους που είχαμε για να μας κάνουν διάφορα μαθήματα.
 
Εγώ είχα ένα δάσκαλο, το Χρήστο Ρήγα, αλλά γρήγορα μας τον πήραν και τον έστειλαν αλλού, και επειδή δεν μπορούσαν να μας πολεμήσουν αλλιώς έπαιρναν αυτούς που μας βοηθούσαν – δάσκαλοι, γιατροί, δικηγόροι - για να μην μπορούμε να μάθουμε γράμματα. Τότε εμείς βάζαμε αυτούς που ξέρανε κάτι παραπάνω από τους άλλους να διδάξουν αυτούς που δεν ξέρανε ή ξέρανε λιγότερα και έτσι άνθρωποι που δεν ξέρανε να γράφουν ούτε το άλφα, μάθανε να γράφουνε μόνοι τους τα γράμματα στους δικούς τους ανθρώπους.
 
Επίσης άλλοι μαθαίνανε ξένες γλώσσες και μια παρέα, μαζί τους και εγώ, μαθαίναμε ηλεκτρολογία, γιατί θα έπρεπε να σκεφτούμε και τι θα κάνουμε όταν μια μέρα θα βγούμε από τη φυλακή, μας δίδασκε ένας Μηχανολόγος-Ηλεκτρολόγος.
 
Όταν μας παίρνανε κάποιον, από αυτούς που μας βοηθούσαν να καλυτερέψουμε τη ζωή μας, τότε μαζευόμαστε όλοι στο προαύλιο και καθόμαστε στη σειρά για να τον αποχαιρετίσουμε και να τον ευχαριστήσουμε για τη βοήθεια που μας έδωσε. Θυμάμαι το γιατρό, το Στάθη Καναβό.
 
Αυτά τα βλέπανε οι φύλακες και σκύλιαζαν από το κακό τους. Όταν ερχόταν γιορτές και θέλαμε να στείλουμε ευχετήριες κάρτες στους δικούς μας ανθρώπους, οι καλλιτέχνες που είχαμε, μας σχεδιάζανε κάρτες με διάφορα σχέδια - ήλιους, περιστέρια, αστέρια κλπ - ανάλογα με τη γιορτή, κατόπιν έπρεπε να τις δώσουμε στη διεύθυνση να τις εγκρίνει για να μπορούμε να τις στείλουμε, γιατί αλλιώς θα τις έκοβε η λογοκρισία. Και μας έκοβαν όσες μιλούσαν για Ειρήνη, το θεωρούσαν επιλήψιμο, εμείς τους λέγαμε: «Μα και ο παπάς, αυτές τις μέρες στην εκκλησία, θα πει το επί Γης Ειρήνη» και μας απαντούσαν: «Θα δούμε αν θα το πει» ήταν όλοι τους άνθρωποι του μίσους και πολεμοχαρείς.
συνεχίζεται_ (Δ΄ Μέρος)
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Νέο Εμπρός", φ. 995, 20.03.2013 (http://issuu.com/neoempros/docs/995)
προηγούμενα:
 
 

ΧΑΝΙΑ: Ο βουτηχτής φούρναρης ΣΤ. ΒΛΑΜΑΚΗΣ .... από τον φούρνο στην ... κατάψυξη...

Ο βουτηχτής φούρναρης ΣΤ. ΒΛΑΜΑΚΗΣ .... από τον φούρνο στην ... κατάψυξη...


Ανακοίνωση της Κίνησης "ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ"
 
Οι νοσταλγοί του Χίτλερ ηττήθηκαν για άλλη μια φορά παταγωδώς στα Χανιά το απόγευμα της Τρίτης 2/4.
Η προσπάθεια του τάγματος εφόδου της Χρυσής Αυγής να τρομοκρατήσει όποιον δεν ταίριαζε στα φασιστικά του πρότυπα και οι επιθέσεις σε μετανάστες και ντόπιους εργαζομένους απαντήθηκαν με μαζική κινητοποίηση από όλο το φάσμα του αντιρατσιστικού-αντιφασιστικού κινήματος και της αριστεράς στέλνοντας τους χρυσαυγίτες κυριολεκτικά στη θάλασσα.
 
Παρ’ όλα αυτά, οι νεοναζί είχαν το θράσος να μηνύσουν τη συνδικαλίστρια δασκάλα Μαργαρίτα Παπαμηνά, εκλεγμένη στο ΔΣ του νομαρχιακού τμήματος της ΑΔΕΔΥ και μέλος της ΚΕΕΡΦΑ, τον σερβιτόρο της καφετέριας που είχαν χτυπήσει νωρίτερα και τη δημοσιογράφο Κατερίνα Πολύζου. Οι φασίστες επιτίθενται για άλλη μια φορά στα συνδικάτα, την αριστερά και την ελευθερία του λόγου αποδεικνύοντας ότι είναι πιστοί υποτακτικοί των βιομηχάνων, της τρόικας και του Σαμαρά.
 
ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΜΑΣΤΕ!!!
 
Απαιτούμε να μη γίνει καμία δίωξη σε αντιφασίστες.
Να καταδικαστούν οι νεοναζί δράστες των ρατσιστικών επιθέσεων.
Να κλείσουν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής.
 
Όλα τα σωματεία, φορείς, συλλογικότητες, κόμματα της αριστεράς να οργανώνουμε τη απάντηση μας στους ναζιστές δολοφόνους στη σύσκεψη που καλεί ο σύλλογος δασκάλων και νηπιαγωγών Χανίων την Πέμπτη 4/4 στις 7μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο.
 
ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΧΑΝΙΩΝ

keerfaxaniwn.wordpress.com


Ανακοίνωση της Ν.Ε. Χανίων του Κ.Κ.Ε.
 
«Η ΝΕ του ΚΚΕ καταγγέλλει στο Χανιώτικο Λαό τη ναζιστική Χρυσή Αυγή που ακόμη μια φορά έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Συγκεκριμένα το απόγευμα της Τρίτης 2/4/13, γνωστά μέλη και στελέχη της ΧΑ περιφέρονταν σε κατάσταση μέθης στους δρόμους των Χανίων. Όταν έφτασαν στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς, με περίσσια θρασυδειλία επιτέθηκαν σε μετανάστες και άρχισαν να τους γρονθοκοπούν. Την ίδια ώρα βέβαια δεν έλειψαν οι ναζιστικοί χαιρετισμοί και οι εναγκαλισμοί με αμερικανονατοϊκούς στρατιώτες.

Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στο παλιό Λιμάνι όπου και ενεπλάκησαν με συγκεντρωμένους πολίτες που αντέδρασαν στην επίθεση ενάντια στους μετανάστες. Σαν να μη τους έφτανε αυτό, η επίθεση τους συνεχίστηκε ενάντια σε εργαζόμενο σε καφετέρια. Ταυτόχρονα η αστυνομία, αφού αρχικά κοιτούσε άπραγη μπροστά στις επαίσχυντες προκλήσεις των φασιστών, αποφάσισε προσχηματικά να τους προσαγάγει για να τους γλιτώσει από τη λαϊκή κατακραυγή.

Η ΝΕ άμεσα πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία στους δρόμους της πόλης, για να αναδείξει το ρόλο της ΧΑ στο Χανιώτικο λαό. Ο λαός πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματά του και να τους απομονώσει. Οι χρυσαυγίτες είναι το μαστίγιο των μεγαλοεπιχειρηματιών, το μακρύ χέρι της καταστολής που το προορίζουν να χτυπήσει τους σκληρά εκμεταλλευόμενους, τους απεργούς εργάτες και μετανάστες, το ταξικό-λαϊκό κίνημα.

Καλούμε τα σωματεία, τους μαζικούς φορείς να καταδικάσουν την επίθεση της ΧΑ και το λαό να τους βάλει εκεί που πρέπει, στο πιο σκοτεινό χρονοντούλαπο της ιστορίας
».



Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟ...

Να πέφτουν και οι τελευταίες μάσκες… (λείπει ο Λάκης από τη Σαρακοστή;)
 
Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή; Πώς να λείψει και ο Λάκης Λαζόπουλος από την ομοβροντία εναντίον του ΚΚΕ;
 
Άλλωστε πάει καιρός απ’ όταν ξεκάθαρα τάχθηκε απέναντί του. Και στο «Τσαντίρι» της Τρίτης φρόντισε να αποδείξει, και στους τελευταίους που δεν τον είχαν καταλάβει, αυτή του την επιλογή: Να παίζει το ρόλο της συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ.
 
Ανακάλυψε κι αυτός «αποκεφαλισμούς», ίντριγκες και μαχαίρια στο ΚΚΕ, για να καταλήξει στο αμίμητο: «Βέβαια, τα κανάλια δε θα δώσουν μεγάλη έκταση σε αυτό, διότι την κυβέρνηση δεν τη συμφέρει οποιαδήποτε πτώση του ΚΚΕ, γιατί το θεωρεί ότι ψιλοσυνεργάζεται, αφού μπορεί να κρατάει τα ποσοστά, να μην πηγαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ». Πρέπει, βέβαια, να εξηγήσει στο κοινό του ο Λ. Λαζόπουλος πώς ακριβώς συμβαδίζει αυτό που λέει με το θάψιμο του ΚΚΕ στα κανάλια, αντίθετα με την καθημερινή παρέλαση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ;
 
Δεν είναι αρκετή, φαίνεται, για τον Λάκη Λαζόπουλο η επίθεση και το θάψιμο που γίνεται εναντίον του ΚΚΕ από τα αστικά μέσα. Πρέπει να ενταθεί. Ο Λάκης Λαζόπουλος, που έκανε επανειλημμένα, μέσα από την εκπομπή του, ό,τι περνούσε από το χέρι του, για χτυπηθεί εκλογικά το ΚΚΕ και να ενισχυθεί η πίεση προκειμένου το ΚΚΕ να πάρει μέρος στην «κυβερνώσα» αριστερά για τη διαχείριση του συστήματος.
 
Δεν χάνει, λοιπόν, ευκαιρία να καλεί τους ψηφοφόρους να φύγουν από το δήθεν συστημικό ΚΚΕ, που κάνει λάθος γιατί δεν συνεργάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ και, άκουσον-άκουσον, ψιλοσυνεργάζεται με την κυβέρνηση, για να πάνε στον δήθεν «αντισυστημικό» ΣΥΡΙΖΑ. Και εμείς θα προσθέσουμε: Για να βαδίσουν όλοι μαζί, μαζί με τον Καμμένο, τον «αντισυστημικό» δρόμο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και όχι του γερμανικού. Έτσι όλοι μαζί θα απολαύσουν την «ευημερία» που θα παράσχει η Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία ξαφνικά θα πάθει κρίση ταυτότητας και από Ευρώπη των μονοπωλίων θα γίνει Ευρώπη των λαών.
 
Αλλά, είπαμε... Όταν παίρνει κάποιος φόρα, κατηφόρα, σταματά μόνο στον πάτο. Φτάνει να χρησιμοποιεί ακόμα και «επιχειρήματα» του Πάγκαλου και της Χρυσής Αυγής εναντίον του ΚΚΕ.
 
 
 
 
Σχόλιο Aristera sti Mitilini: Μας φάνηκε ή είναι ιδέα μας ότι στην χθεσινή του εκπομπή έκανε "πλάτες" στον Βγενόπουλο;
 
 
 

Προς τον κ. Καρτερό του ΣΥΡΙΖΑ και την (τότε και νυν) παρέα του

Οι ίδιοι που τότε (1989 - 1991) όντας στο ΚΚΕ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το διαλύσουν (πάντα με τη συμπαράσταση και τη λυσσαλέα επίθεση των αστικών μηχανισμών - Τύπου, τηλεοράσεων, ραδιοφώνων κ.ά.), κόπτονται (ακόμα μια φορά) για τη δημοκρατία στο ΚΚΕ! Διαμαρτύρονται, επειδή «μέλη της καθοδήγησης του ΚΚΕ γράφουν στον «Ριζοσπάστη» προνομιακά, εκτός των στηλών του προσυνεδριακού διαλόγου (...) στιγματίζοντας πρόσωπα με πλούσια ιστορία και προσφορά»! Έτσι έγραψε ο Θ. Καρτερός στην εφημερίδα «Η Αυγή» (2 Απρίλη 2013). Παλιά τους τέχνη κόσκινο... Ποιοι είναι αυτοί οι ίδιοι, που τόσος πόνος τους έπιασε και πάλι για το ΚΚΕ; Είναι αυτοί που όλα αυτά τα χρόνια δεν εγκατέλειψαν τον τότε στόχο τους να διαλυθεί το ΚΚΕ ή να μεταλλαχθεί (πράγμα που είναι επί της ουσίας το ίδιο) σε ένα κόμμα της αστικής διαχείρισης τύπου ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αυτοί που μοίραζαν «χαρτάκια» στους δημοσιογράφους των αστικών ΜΜΕ, για να «ενημερώνουν» το τηλεοπτικό κοινό, ότι στις εκλογές του 2012 το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ είχε χωριστεί στα δυο, με τα μισά μέλη του να τάσσονται υπέρ της λεγόμενης κυβέρνησης της αριστεράς! Είναι αυτοί που στις ίδιες εκλογές γύριζαν στις γειτονιές με τους ΠΑΣΟΚτζήδες του Κοτσακά, του Ραφτόπουλου της ΓΣΕΕ και άλλων εργατοπατέρων και εμφανίζονταν ως μέλη του ΚΚΕ που έχουν απογοητευτεί από την άρνηση της ηγεσίας του να συνεργαστεί με το ΣΥΡΙΖΑ! Είναι οι ίδιοι που έχουν αντιγράψει όλα τα κόλπα του ΠΑΣΟΚ εναντίον του ΚΚΕ, στο πλαίσιο του δικομματισμού «ΠΑΣΟΚ ή Δεξιά» και τώρα «Μνημονιακή κυβέρνηση ή ΣΥΡΙΖΑ»! Την υπονόμευση έχει ως στόχο και η επίθεση στην εσωκομματική δημοκρατία του ΚΚΕ.
 
Ποιοι είναι αυτοί οι ίδιοι; Είναι εκείνοι που έχουν γράψει αμέτρητες σελίδες υποκρισίας. Είχαν αλλάξει απόψεις και είχαν κάθε δικαίωμα να το κάνουν. Είχαν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν άλλο κόμμα. Αλλά δεν έκαναν αυτό τίμια και καθαρά. Επέμεναν ότι αυτοί θέλουν το ΚΚΕ, τη στιγμή που κάθε άλλο παρά το ήθελαν όπως αποδείχτηκε, αφού πήγαν στο ΣΥΝ. Εδώ βρίσκεται το ήθος καθενός.
 
Όντας τότε στο ΚΚΕ μιλούσαν σε όλους τους τόνους για «κυνήγι μαγισσών», εννοώντας με αυτό ότι οι κομμουνιστές που ήθελαν και υπεράσπιζαν το Κόμμα τους, κατασκεύαζαν εχθρούς για να διασώσουν τις δικές τους θέσεις (!) και το... δόγμα!
 
Όντας τότε στο ΚΚΕ μιλούσαν για τη «δημοκρατία των μελών», για «ανανέωση», για «ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα» και για πολλά άλλα ηχηρά για να κρύψουν επιμελώς την ταμπακέρα: Την οργανωμένη επίθεση για τη διάχυση του ΚΚΕ στον τότε Συνασπισμό. Για να κρύψουν τη φραξιονιστική επίθεση που έκαναν, αλλά που έσκιζαν τα ιμάτιά τους ότι δεν την έκαναν! Και κατηγορούσαν τους κομμουνιστές που υπεράσπιζαν το Κόμμα τους, ότι τους συκοφαντούν, ότι έχουν διαμορφώσει ένα «ανώμαλο εσωκομματικό καθεστώς», που διώκει την άλλη άποψη! Πάντα εκείνοι ήταν τα θύματα, που οι «δογματικοί» είχαν ρίξει στο πυρ το εξώτερον... Και έδειχναν τόσο σεβασμό στη συλλογικότητα (που την επαναλάμβαναν σε όλες τις κλίσεις), ώστε είχαν μετατρέψει τον «Ριζοσπάστη» (που ο Θ. Καρτερός ήταν διευθυντής του με απόφαση της ΚΕ) σε άντρο φραξιονιστικής δράσης ενάντια στην πλειοψηφία της ΚΕ, ενάντια στο ΚΚΕ... Την ίδια στιγμή έλεγαν ότι πρέπει να πάψει ο «Ριζοσπάστης» να είναι όργανο της ΚΕ. Δημοκρατία εννοούσαν το φραξιονισμό τους.
 
Ποιοι είναι αυτοί οι ίδιοι, που το ΚΚΕ τους έχει γίνει βραχνάς εδώ και 25 χρόνια; Είναι αυτοί που πέταξαν στα σκουπίδια κάθε προσφορά του σοσιαλιστικού συστήματος και όλη την ηρωική ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, αυτοί που εξεθείαζαν το λεγόμενο ευρωκομμουνισμό ως δικαιωμένο (!), ενώ ουκ ολίγοι έτρεξαν στη συνέχεια να χωθούν στις ζεστές και προσοδοφόρες θεσούλες σειράς αστικών μηχανισμών, του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ, των ΜΜΕ κλπ.
 
Δεν είναι σε θέση να κρίνουν αυτοί τη δημοκρατία στο ΚΚΕ. Δικαίωμα να γράφουν ή και να λένε τη γνώμη τους προφορικά, έχουν όλοι στο ΚΚΕ. Και όποιος διαφωνεί και όποιος βεβαίως συμφωνεί.
 
Αυτοί εννοούν ως δημοκρατία την ύπαρξη καπετανάτων, όπως στο ΣΥΡΙΖΑ. Η εσωκομματική δημοκρατία σε κάθε κόμμα είναι αντίστοιχη με τους πολιτικούς του σκοπούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ που έχει πρόγραμμα διαχείρισης του καπιταλισμού τέτοια εσωκομματική δημοκρατία έχει, ένα χυλό που αντιστρατεύεται τη συλλογικότητα, καταστρατηγεί την ουσία της δημοκρατίας και χλευάζει την πειθαρχία στις αποφάσεις της πλειοψηφίας. Το ΚΚΕ που έχει πρόγραμμα επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού έχει άλλη δημοκρατία, ανώτερη, την πραγματική, της τάξης του.
 
Ο Θ. Καρτερός αναμασά στο άρθρο του τα περί «ηγετικής ομάδας» του ΚΚΕ! Δεν κάνει λόγο για καθοδηγητικό όργανο ή για την Κεντρική Επιτροπή, αλλά για «ηγετική ομάδα»! Δεν περίμενε βεβαίως κανείς να συμπεριφερθεί διαφορετικά. Αν το σημειώνουμε είναι για να φανεί άλλη μία φορά η συγχορδία τους και σε αυτό το σημείο με τον αστικό Τύπο, όπου διάφοροι ΚΚΕδολόγοι για «ηγετική ομάδα» κάνουν λόγο, με στόχο να εμφανίσουν τη στρατηγική του ΚΚΕ ως προϊόν επεξεργασίας, όχι των Συνεδρίων του όπως είναι, αλλά μιας μειοψηφίας στελεχών που μάλιστα δρα, ούτε λίγο ούτε πολύ, φραξιονιστικά!
 
Ας πληροφορηθούν λοιπόν ότι οι Θέσεις της ΚΕ για το 19ο Συνέδριο έχουν υπερψηφιστεί από τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών του ΚΚΕ. Και ας είναι βέβαιοι (παρά τις περί του αντιθέτου επιθυμίες τους) ότι και το 19ο Συνέδριο θα αποτελέσει έναν ακόμα σταθμό στη νεότερη ιστορία του ΚΚΕ. Το Κόμμα μας δεν πρόκειται να γίνει συνοδοιπόρος του Ομπάμα, του Ολάντ και του Καμμένου. Δεν πρόκειται να υπογράψει δήλωση μετανοίας.
 
Και να θυμούνται πάντα το κύριο: Επιχείρησαν να διαλύσουν το ΚΚΕ και το ίδιο επιχειρούν και σήμερα από άλλα «μετερίζια». Αυτό είναι το ισόβιο στίγμα τους.

Του
Μάκη ΜΑΪΛΗ
 
 
 

Τρίτη 2 Απριλίου 2013

ΛΕΣΒΟΣ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ

ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
Δαβάκη και Βαλαωρίτου Τηλ: 22510-28861/22734
81 100 ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΦΑΞ: 22510-27856
 

 
 
Εργαζόμενοι - εργαζόμενες, άνεργοι, νέοι και νέες,

Η κυβέρνηση έφερε για συζήτηση στη Βουλή ένα νομοσχέδιο έκτρωμα, με όνομα: «Σχέδιο για την αναδιοργάνωση της Εμπορικής Ναυτιλίας».

Με το νομοσχέδιο αυτό προωθούνται αλλαγές, που επηρεάζουν το σύνολο των εργαζομένων της χώρας, το σύνολο των νησιωτών, αλλά και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.

Η κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ στο νομοσχέδιο προωθεί την κατάργηση των ΣΣΕ, την άρση του Καμποτάζ στην επιβατηγό ναυτιλία, ανατρέπονται οι οργανικές συνθέσεις των πλοίων. Καταργείται το 10μηνο και 7μηνο δρομολόγησης συμβατικών και ταχύπλοων πλοίων, αποσαρθρώνεται το ακτοπλοϊκό δίκτυο, ξεπουλάνε το σύνολο των λιμενικών εγκαταστάσεων και υποδομών μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, ιδιωτικοποιούν την Δημόσια Ναυτική Εκπαίδευση.

Αυτές οι εξελίξεις διευρύνουν την «μαύρη» - ανασφάλιστη εργασία, κατακρεουργούν τις ελάχιστες θέσεις εργασίας για ναυτεργάτες με συνδικαλιστική οργάνωση, Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, κοινωνικοασφαλιστική προστασία, τορπιλίζουν την ήδη επιβαρυμένη οικονομική κατάσταση του ΝΑΤ σε βάρος των δικαιωμάτων της ναυτεργατικής οικογένειας.

Η διοίκηση του Παλλεσβιακού Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου σε συνεδρίασή της, αποφάσισε ομόφωνα, να καλύψει με 24ωρη απεργία τους εργαζόμενους στο λιμάνι και με 24ωρη Πανεργατική Απεργία, σε περίπτωση κλιμάκωσης της απεργίας από πλευράς των ναυτεργατών.

Επίσης σε σύσκεψη φορέων που έγινε το Σάββατο στο Εργατικό Κέντρο, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στο χώρο του Εμπορικού Λιμανιού, την ΤΕΤΑΡΤΗ 3 ΑΠΡΙΛΗ στις 5.30 το απόγευμα.
 
Στη σύσκεψη πήραν μέρος:

- Παλλεσβιακό Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο
- Ομοσπονδία Επαγγελματοβιοτεχνών Λέσβου
- Αγροτικός Σύλλογος Αγιάσου,
- Αγροτικός Σύλλογος Κάπης
- Αγροτικός Σύλλογος Μανταμάδου
- Σύλλογος Προοδευτικών Γυναικών Λέσβου (Παράρτημα ΟΓΕ)
- Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών
- Συνδικάτο Οικοδόμων Λέσβου
- Συνδικάτο Επισιτισμού
- Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λέσβου
- Σωματείο Λιμενεργατών
- Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Λέσβου
- Σωματείο Συνταξιούχων ΝΑΤ Λέσβου
- Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Λέσβου
- Σύλλογος Τριτέκνων Λέσβου
- Συνταξιούχοι του Δημοσίου
                                

Καλούμε τα Σωματεία Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα, τους μαζικούς φορείς του νησιού και γενικά τους εργαζόμενους, επαγγελματοβιοτέχνες ΕΒΕ, αγρότες, νέους και νέες, να πάρουν μέρος στη συγκέντρωση, την ΤΕΤΑΡΤΗ 3 ΑΠΡΙΛΗ, 5.30 το απόγευμα, στο χώρο του Εμπορικού Λιμανιού.
 
 ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ