Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 2 ΑΠΡΙΛΗ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΑΓΩΜΑ ΜΙΣΘΩΝ και ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
ΟΧΙ στην ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ της ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ
1.400 ΕΥΡΩ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΙΣΘΟΣ, 1.120 ΕΥΡΩ ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΞΗ


Οι δυνάμεις του Π.Α.ΜΕ Δημοσίου στη Λέσβο καλούν όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα, ΟΤΑ και ΝΠΔΔ να μην επιτρέψουν να επιβληθούν τα νέα αντεργατικά μέτρα που συμφώνησε η κυβέρνηση της ΝΔ στις Βρυξέλλες, με την περικοπή μισθών και συντάξεων, για να βγάλουν από την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο, και να πάρουν μαζικά μέρος στην Απεργία στις 2 Απρίλη και στην Απεργιακή Συγκέντρωση την ίδια μέρα στις 11 το πρωί στην Πλατεία Σαπφούς.

ΑΚΟΥ ΛΟΙΠΟΝ, ΕΙΤΕ ΦΤΑΙΣ ΕΙΤΕ ΟΧΙ,
ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙΣ
ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!
Μπρεχτ


Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος Ε΄)

Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή

συνέχεια από Δ΄ μέρος

ζ) Μετά τη σύλληψη…
Στο δρόμο πηγαίνοντας για τα κρατητήρια, περάσαμε από τα Σουμούρια, μας γυροφέρνανε εκεί πέρα, οι γυναίκες κλαίγανε στο χωριό του Μπούρα και βρίζανε: «Τον φάγανε, τον σκότωσαν» κ.λπ. Μας δέσανε χειροπόδαρα, μας ρίξανε στο κρατητήριο μέσα. Εκεί στο κρατητήριο κάνανε αυτοί το λάθος και μας βάλανε και τους τρεις μαζί. Οι άλλοι δεν είχανε εμπειρία, εγώ είχα κάποια πείρα και τους λέω: «Αυτοί κάνανε την κουταμάρα και μας βάλανε όλους μαζί, αύριο θα μας πάρουν έναν - έναν και θα μας ρωτάνε, από πού ήρθατε, που μένανε, τι κάνατε και αυτά και επειδή θα τρώμε ξύλο απεριόριστο, να έχουμε μια ενιαία στάση. Θα πούμε ότι ήρθαμε οπό το «Τσαμλίκι», ο Μπούρας μας έφερε πρωί - πρωί στο σπίτι και δεν είδαμε άνθρωπο». Συμφωνήσαμε έτσι.

Εγώ και ο έρμος ο Παναγιώτης Κουλιαδέλλης ο Στυψιανός, αυτό το τροπάρι και να ξύλο. Επί μια βδομάδα τρώγαμε ξύλο καθημερινά, μέναμε στο ίδιο τροπάρι. Μας πήγανε στη Μυτιλήνη. Μας κράτησαν ένα μήνα στην Ασφάλεια και απ΄ εκεί με δικογραφία μας πήγανε στις φυλακές Αβέρωφ. Αλλά φαίνεται κάνανε λάθος, έπρεπε να μας πάνε στη Μακρόνησο κατ΄ ευθείαν και ύστερα από δύο μέρες μας παίρνουν και μας πάνε στη Μακρόνησο. Εκεί μας χωρίσανε. Εμένα με ρίξανε στα ανήλικα που είχανε φέρει τότε, από τη Γιούρα. Ύστερα από λίγο καιρό μας πήρανε τα ανήλικα και μας πήγανε στο 3ο Τάγμα (σ.σ. Γ.Ε.Τ.Ο. = Γ΄ Ειδικό Τάγμα Οπλιτών της Μακρονήσου, υπήρχε και το Β.Ε.Τ.Ο. και Α.Ε.Τ.Ο.) και μας ντύσανε φαντάρους. Αρχίσανε τη στρατιωτική πειθαρχία και τα τέτοια και κάθε μέρα βγάζανε και έναν στην εξέδρα και έλεγε για τους κομμουνιστές, ότι σκότωσαν τον πατέρα του, ότι πήραν τη μάνα του και διάφορα τέτοια. Τους βασάνιζαν με το γνωστό αντικομμουνιστικό τροπάριο, αυτό που το γράφανε στο Α2 (σ.σ. Το 2ο γραφείο - υπηρεσία που κύριο έργο της ήταν ο αντικομμουνισμός για την ασφάλεια υποτίθεται του στρατεύματος) για να λέει. Ευτυχώς έφυγα γρήγορα για το στρατοδικείο και δεν πέρασα τέτοια δοκιμασία.

η) Στο Στρατοδικείο
Αρχές Νοέμβρη 1949 και αν θυμάμαι καλά 6 Νοεμβρίου ήταν η δικάσιμος του στρατοδικείου. Εμένα με τον Κουλιαδέλλη μας είχανε μαζί, τον άλλον δεν τον πήρανε, ξεχωρίσανε την υπόθεση. Πήγα εγώ με τον Κουλιαδέλλη. Περάσαμε στρατοδικείο, έξι (6) φορές σε θάνατο από το έκτακτο στρατοδικείο Μυτιλήνης. Αφού μας δικάσανε μας πήγανε στις φυλακές. Στις φυλακές μας βάλανε στον «Αράπη», ο θάλαμος των μελλοθάνατων, ήταν ένα κελί και περιμέναμε και συνήθως σε 3 μέρες γινόταν η εκτέλεση, αλλά στη Μυτιλήνη δε γινόταν τότε εκτελέσεις.
Γιατί μετά τους 7 που εκτέλεσαν το 1947, ξεσηκώθηκαν, όπως λένε, διάφοροι παράγοντες και ο λαός και δε θέλανε να γίνονται στη Μυτιλήνη εκτελέσεις και έτσι τους στέλνανε στις φυλακές Αβέρωφ και απ΄ εκεί στο Γουδί. Νομίζω και εγώ, ότι μετά τη μαζική εκτέλεση που κάνανε το 1947, δεν εκτελέσανε άλλους στη Μυτιλήνη. Τότε είχαν εκτελέσει αυτούς που πιάσανε στη μάχη του «Αητού»…

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ & ΠΡΑΣΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η πρόταση της «πράσινης οικονομίας» προβάλλεται όλο και πιο έντονα. Το γεγονός δεν είναι τυχαίο. Υπηρετεί ουσιαστικούς και προπαγανδιστικούς στόχους της αστικής τάξης σε διεθνές επίπεδο. Τα ιμπεριαλιστικά κέντρα ανησυχούν, καθώς συνεχίζονται οι δυσοίωνες προβλέψεις για το βάθος και τη διάρκεια της κρίσης. Γνωρίζουν καλά ότι οι διαχειριστικές τους προτάσεις δεν μπορούν να ματαιώσουν την εκδήλωση της κρίσης. Γνωρίζουν επίσης ότι μεγαλώνει η λαϊκή αγανάκτηση. Αναζητούν διέξοδο ικανοποιητικής κερδοφορίας για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαιά τους.

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο προβάλλουν την πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» σαν διέξοδο που τάχα διασφαλίζει ταυτόχρονα την προστασία του περιβάλλοντος και τη φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση. Εμφανίζουν μια νέα πρόταση που οδηγεί δήθεν στην κοινωνική ευημερία, χωρίς σύγκρουση με την εξουσία των μονοπωλίων.
Η περιβόητη πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» συσκοτίζει τη βασική αιτία που προκαλεί τα οξυμένα προβλήματα του περιβάλλοντος, δηλαδή την άναρχη ανάπτυξη με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, την εμπορευματοποίηση της γης, του νερού, της ενέργειας.


Με όποιο περιβαλλοντικό πρόβλημα και αν ασχοληθούμε, για παράδειγμα με την προστασία των δασών, θα συναντήσουμε τελικά στη ρίζα του την εμπρηστική πολιτική των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου.
Όμως οι προτάσεις της «πράσινης οικονομίας» όχι μόνο δε θίγουν το βασικό ένοχο, αλλά αντίθετα αναθέτουν στην καπιταλιστική αγορά να δώσει τις λύσεις στα προβλήματα που η ίδια δημιουργεί. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η δημιουργία της νέας αγοράς εμπορίου ρύπων στο πλαίσιο εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο. Το συμπέρασμα από τα λίγα χρόνια λειτουργίας της, συμπύκνωσε πρόσφατα σε άρθρο της η συντηρητική εφημερίδα International Herald Tribune με τίτλο «Κάποιοι όμιλοι είχαν τεράστια κέρδη ενώ το κλίμα έχασε».

Ταυτόχρονα η πρόταση της «πράσινης ανάπτυξης» προτείνει σαν διέξοδο τη μεταφορά των βαρών της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Προβλέπει παχυλές κρατικές ενισχύσεις στους μονοπωλιακούς ομίλους για την παραγωγή νέων πράσινων εμπορευμάτων, π.χ. λιγότερο ρυπογόνων «πράσινων» αυτοκινήτων. Κρατικές ενισχύσεις που θα προέλθουν από νέα αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος. Οι συνθήκες εργασίας και οι εργασιακές σχέσεις για την παραγωγή αυτών των εμπορευμάτων δεν πρόκειται να αλλάξουν βέβαια προς το καλύτερο. Θα παραμείνουν οι μαύρες εργασιακές σχέσεις της προσωρινής και της μερικής απασχόλησης, του ελαστικού ωραρίου, της αύξησης του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Ταυτόχρονα η λαϊκή οικογένεια θα οδηγηθεί σε νέα επιβάρυνση για να αντικαταστήσει το παλιό της αυτοκίνητο, να εκσυγχρονίσει το σπίτι της κλπ., σύμφωνα με τις νέες «πράσινες» προδιαγραφές.

Νέο πεδίο ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων
Η «πράσινη οικονομία» δεν είναι τίποτε άλλο από μια πρόταση διαχείρισης και αξιοποίησης των προβλημάτων του περιβάλλοντος προς όφελος των στρατηγικών συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου. Γι' αυτό την προβάλλουν έντονα σε διάφορες παραλλαγές τόσο η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα επιτελεία της ΕΕ καθώς και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου στην Ελλάδα.
Οι προτάσεις τους δεν πηγάζουν από όψιμο ενδιαφέρον για το περιβάλλον, τις συνέπειες των κλιματικών αλλαγών και άλλα ηχηρά παρόμοια. Εκπορεύονται από τον ανελέητο ανταγωνισμό ιμπεριαλιστικών κέντρων και μονοπωλιακών ομίλων για τον έλεγχο των αγορών. Αντανακλούν την αξιοποίηση κάθε τεχνολογικής καινοτομίας προς όφελος της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Λαμβάνουν, επίσης, υπόψη ορισμένες προβλέψεις στον ενεργειακό τομέα, σχετικά με τον κίνδυνο μεσοπρόθεσμης εξάντλησης των αποθεμάτων ορισμένων ορυκτών καυσίμων.


Δεν είναι για παράδειγμα τυχαίο πως στην προώθηση της «πράσινης ενέργειας» πρωτοστατεί η ΕΕ και ιδιαίτερα η Γερμανία. Η ΕΕ υστερεί έναντι των ανταγωνιστών της στο γεωπολιτικό έλεγχο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η Γερμανία έχει κάνει σημαντικά βήματα στην παραγωγή σύγχρονων τεχνολογικά προϊόντων και στις εξαγωγές στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Η Γαλλία προωθεί «πράσινους» σταθμούς πυρηνικής ενέργειας για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών σε διεθνές επίπεδο. Αντίστοιχα στην αυτοκινητοβιομηχανία ΗΠΑ, Γαλλία και Γερμανία ανταγωνίζονται σχετικά με το ύψος των κρατικών πακέτων ενίσχυσης για την παραγωγή νέων υβριδικών - ηλεκτρικών αυτοκινήτων κλπ.
Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε, ότι με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα οι δυνατότητες αξιοποίησης των νέων προϊόντων και λύσεων είναι σχετικά περιορισμένες. Π.χ. ο βαθμός διείσδυσης της αιολικής ενέργειας στο ενεργειακό σύστημα μιας χώρας δεν είναι σήμερα απεριόριστος, λόγω των συνεπειών στο κόστος ηλεκτροπαραγωγής και στην αξιοπιστία του συστήματος σε ώρες αιχμής, όπου δε διασφαλίζεται ότι τα αιολικά πάρκα θα λειτουργήσουν.


Πράσινος καπιταλισμός ή σοσιαλισμός;
Στη χώρα μας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ διαγκωνίζονται για το ποιος θα προσφέρει τα περισσότερα κίνητρα και τη μεγαλύτερη κρατική χρηματοδότηση στο μεγάλο κεφάλαιο για «πράσινες επενδύσεις» μέσα από το ΕΣΠΑ, τον Αναπτυξιακό Νόμο, την αντιλαϊκή φορολογική μεταρρύθμιση. Ήδη η κυβέρνηση διοχετεύει 5,5 δισ. ευρώ σ' αυτές τις κατευθύνσεις μέσω του ΕΣΠΑ. Οι δυνάμεις του δικομματισμού στηρίζουν την «πράσινη επιχειρηματικότητα» και χρωματίζουν πράσινες τις αναδιαρθρώσεις που είχαν ήδη δρομολογήσει το προηγούμενο διάστημα, σύμφωνα με τη στρατηγική της Λισαβόνας. Π.χ. την κρατική στήριξη της ανάπτυξης του «ποιοτικού τουρισμού», των ξενοδοχείων πολυτελείας σε βάρος της κάλυψης των αναγκών της λαϊκής οικογένειας για διακοπές.

Αλλά και οι υπόλοιπες δυνάμεις του ευρωμονόδρομου, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Οικολόγοι-Πράσινοι ζητούν από την κυβέρνηση να επιταχύνει την υλοποίηση των κοινοτικών στόχων, ιδιαίτερα σε σχέση με τις ΑΠΕ, με έμφαση στα αιολικά πάρκα. Φυσικά κουβέντα δε γίνεται για την πολύμορφη κρατική χρηματοδότηση των «πράσινων» επενδυτών και την κρατική αγορά του «πράσινου ρεύματος» σε πανάκριβες τιμές.

Το υποκριτικό ενδιαφέρον για το περιβάλλον αποκαλύπτεται βέβαια με την αδειοδότηση κερδοφόρων επενδύσεων ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας, με αρνητικές συνέπειες για τα δάση, τις γεωργικές εκτάσεις, την οικονομική δραστηριότητα μικρών νησιών.
Η διέξοδος πρέπει να αναζητηθεί στον αντίποδα της απατηλής πρότασης της «πράσινης οικονομίας» και γενικότερα της άναρχης καπιταλιστικής ανάπτυξης που γεννά την οικονομική κρίση και καταστρέφει το περιβάλλον.
Βρίσκεται στον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομικής ζωής με γνώμονα την ικανοποίηση του συνόλου των λαϊκών αναγκών που περιλαμβάνει την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος.

Προϋπόθεση για την εφαρμογή αυτού του σχεδιασμού είναι η κοινωνική κρατική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, η λαϊκή εξουσία - οικονομία. Η θετική αλλά και η αρνητική πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στον 20ό αιώνα, επιβεβαιώνει αυτό το συμπέρασμα. Ορισμένα φαινόμενα περιβαλλοντικής ρύπανσης, που καταγράφτηκαν εκείνη την περίοδο σε σοσιαλιστικές χώρες, σχετίζονται με την αποδυνάμωση του κεντρικού σχεδιασμού και του εργατικού ελέγχου, με την παράλληλη ενίσχυση της εμπορευματικής παραγωγής.

Για να ανοίξει αυτός ο ελπιδοφόρος δρόμος απαιτείται σήμερα να οργανωθεί και να ξεδιπλωθεί η αγωνιστική αντεπίθεση του λαϊκού κινήματος απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο, την εξουσία των μονοπωλίων. Το ΚΚΕ πρωταγωνιστεί σε κάθε μάχη που βοηθά στο άνοιγμα αυτού του δρόμου. Καλεί σε αδιάλλακτη πάλη για να πληρώσει την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο και όχι ο λαός.

Η δράση του σφραγίζει όλες τις αναμετρήσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους στόχους:
- Για πλήρη - σταθερή εργασία και αποκλειστικά δημόσια - δωρεάν υγεία.
- Για προστασία των δασών και για μετατροπή μεγάλων ιδιωτικών εκτάσεων στα βουνά σε δημόσια περιουσία.
- Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων φορέων ύδρευσης και για εφαρμογή από το κράτος ολοκληρωμένης υδατικής πολιτικής που θα αφορά την έρευνα, την προστασία, τις χρήσεις και την αξιοποίηση των υδάτινων πόρων με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες.
- Την πάλη ενάντια στην «απελευθέρωση» του τομέα ενέργειας, για Ενιαίο, αποκλειστικά Κρατικό Φορέα Ενέργειας, ο οποίος θα αποτελεί λαϊκή περιουσία, θα αξιοποιήσει τις εγχώριες ΑΠΕ και θα προσανατολίσει στην αξιοποίηση του φυσικού αερίου στην οικιακή χρήση.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες αυταπάτες! Οι «πράσινες» προτάσεις δεν μπορούν να μεταμορφώσουν τον αντιλαϊκό, αδιέξοδο χαρακτήρα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Η απάντηση στα λαϊκά προβλήματα, σε τελευταία ανάλυση, δεν είναι o «πράσινος καπιταλισμός» αλλά ο Σοσιαλισμός!




Του Μάκη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
........................................................................................

Ο Μάκης Παπαδόπουλος είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του Κόμματος








....

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

ΑΣΤΑΚΟΣ ΚΑΙ ΚΚΕ

Μετά την μαθητική παρέλαση και την καταρρακτώδη βροχή, στην πόλη του Αστακού διαδήλωσε ειρηνικά η τοπική οργάνωση Κ.Κ.Ε ζητώντας να απομακρυνθεί από τον κόλπο του Αστακού το αμερικάνικο καράβι.

Παρόμοιες ειρηνικές διαδηλώσεις το Κ.Κ.Ε έχει πραγματοποιήσει και στο παρελθόν κάθε φορά που το αμερικάνικο καράβι έκανε την εμφάνιση του.

Μίας και αναφερθήκαμε στο αμερικάνικο καράβι, στην φωτογραφία βλέπεται το ταχύπλοο που μεταφέρει τα αμερικανάκια. ‘Οταν χρειάστηκε δεν υπήρχε ταχύπλοο για τους ναυαγούς.

από το blog: Ο Αστακός στης θάλασσας τον πάτο

.....


ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ

Την πληρωμή των όποιων αποζημιώσεων και επιδοτήσεων μέχρι το καλοκαίρι ξαναδιαλάλησε χτες ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μετά τη συνεργασία που είχε με τον πρωθυπουργό. Αναφέρθηκε επίσης στην προώθηση του προγράμματος «Αλέξανδρος Μπαλτατζής» (Δ΄ ΚΠΣ) και στον εθνικό διάλογο για τη γεωργία.

Με άλλα λόγια, δεν ειπώθηκε τίποτα απολύτως που να έχει να κάνει με τα πραγματικά προβλήματα των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων και την επίλυσή τους.
Δεν ειπώθηκε τίποτα που να αφορά στη στήριξη του εισοδήματος των αγροτοκτηνοτρόφων και στην εξασφάλιση τιμών επιβίωσης. Η κυβέρνηση εκεί που δείχνει την προσήλωσή της είναι οι αντιαγροτικές επιταγές της ΕΕ και οι προσταγές των πολυεθνικών και των παραρτημάτων τους.
Όσον αφορά τους κτηνοτρόφους και την όλη κατάσταση ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αρκέστηκε να αναφέρει γενικώς ότι τα προβλήματα στην κτηνοτροφία είναι πολλά και ότι η κυβέρνηση θα τα προσεγγίσει.

Ανέφερε ότι πρόβλημα υπάρχει σε όλη την ΕΕ. Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα: Η ΕΕ, η νέα ΚΑΠ, η ακολουθούμενη αντιαγροτική πολιτική, που προκαλούν προβλήματα σε όλη την ΕΕ και στην Ελλάδα. Μάλιστα, στο τελευταίο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ η επίτροπος Γεωργίας δε δέχτηκε να αλλάξει τίποτα για να βελτιωθεί η κατάσταση έστω και λίγο για τους αγελαδοτρόφους...

.....

ΣΤΑ ΜΟΥΛΩΧΤΑ ΤΟ ΦΑΛΗΡΙΚΟ ΔΕΛΤΑ ΣΤΟ ΙΔΡΥΜΑ "ΣΤ. ΝΙΑΡΧΟΣ"

Κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς να δοθεί στη δημοσιότητα κανένα στοιχείο, η κυβέρνηση διά των συναρμόδιων υπουργών υπέγραψε την περασμένη Δευτέρα τη σύμβαση για την παραχώρηση του Φαληρικού Δέλτα στο Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος».

Σε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου, το ΚΚΕ καταγγέλλει «το διπλό έγκλημα που διαπράττεται από την κυβέρνηση εν κρυπτώ σε βάρος του περιβάλλοντος και του πολιτισμού, με τη σύμβαση που υπέγραψε μυστικά με το Ιδρυμα "Σταύρος Νιάρχος", παραδίδοντας το Φαληρικό Δέλτα, τη Λυρική Σκηνή και την Εθνική Βιβλιοθήκη. Οι κατά καιρούς δηλώσεις εκπροσώπων της κυβέρνησης και του Ιδρύματος "Σταύρος Νιάρχος", ότι πρόκειται για ένα μεγάλο έργο που αποτελεί ανιδιοτελή προσφορά του ιδρύματος προς το Δημόσιο, συνιστούν επιχείρηση απόκρυψης της αλήθειας».
«Παρά τα επανειλημμένα αιτήματα του ΚΚΕ, εντός και εκτός Βουλής, να δοθούν στη δημοσιότητα τα στοιχεία της σύμβασης, η κυβέρνηση την κρατά μυστική, με αποκορύφωμα την υπογραφή της από τέσσερις υπουργούς κεκλεισμένων των θυρών!».
«Ο λαός του Λεκανοπεδίου δεν πρέπει να δεχτεί την παραχώρηση του παλιού Ιπποδρόμου και του Φαληρικού Δέλτα στο Ίδρυμα. Ο ελληνικός λαός οφείλει να αντιδράσει στην πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που παραδίδουν δημόσια περιουσία και κρίσιμους τομείς του πολιτισμού στο κεφάλαιο.

Καμία ιδιωτική ιδιοκτησία στη Λυρική Σκηνή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, γιατί αυτό οδηγεί στην παραπέρα χειραγώγηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, στη μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της Τέχνης και της επιστημονικής γνώσης. Η ιδιωτική ιδιοκτησία και σε αυτούς τους τομείς αποξενώνει περισσότερο το λαό από τα σύγχρονα επιτεύγματα της επιστημονικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας. Η διαμόρφωση νέων σύγχρονων κτιρίων και υποδομών και η ανάπτυξη θεσμών της Τέχνης πρέπει να είναι αποκλειστική υπόθεση του Δημοσίου. Για να υπάρξει φιλολαϊκή προοπτική αγωνίζεται το ΚΚΕ».

.....

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗ & ΛΟΙΠΟΥΣ SOCIALISTAS

Ο Ν. Σηφουνάκης (βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Λέσβου) ερωτώμενος σχετικά με τις δηλώσεις Πάγκαλου (ξέρετε του εγγονού του dictator και μέλος του Συλλόγου Διδυμότεκνων Οινοποιών Ελλάδας) δήλωσε: « … ο Πάγκαλος ξέρει από Ιστορία και καταγράφει μιαν άποψη… »

Μια ερώτηση προς τον κ. Ν. Σηφουνάκη: Η Ιστορία ξέρει τον Πάγκαλο; Αν ναι, τι άποψη θα καταγράψει; Γιατί κάτι της έχει ψιθυρίσει και ο Οτσαλάν και μπερδεύτηκε η έρμη…


Aristeri Poria

ΚΑΝΤΕ ΟΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΟΙ … «ΜΥΛΩΝΑΔΕΣ»

Μάλλον θα πήρατε είδηση αυτό που έγινε στην Alumil στη Bόρεια Ελλάδα, όπου πρόεδρος είναι ο γνωστός κι από άλλες «πρωτοποριακές» δηλώσεις και πράξεις του, Μυλωνάς, που είναι και πρόεδρος του Συνδέσμου Eλληνικών Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδας. Μια απ΄ αυτές τις «πρωτότυπες» και «πρωτοπόρες» ιδέες του ήταν αν θυμάστε η εφαρμογή των «τοπικών συμφώνων απασχόλησης» που επέβαλε μαζί με τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σε κάποιες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας.

Τα πρόσφατα γεγονότα συνοπτικά έχουν ως εξής:
«Ο ιδιοκτήτης του ομίλου Alumil και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ) Γιώργος Μυλωνάς προχώρησε στη μείωση του χρόνου εργασίας κατά 1,5 ώρα την ημέρα και κατά 20% των αποδοχών τους. Η μείωση ισχύει για 2.500 εργαζόμενους (...) ο Γ. Μυλωνάς(…) Χαρακτήρισε άδικη την κατηγορία του ΠΑΜΕ ότι απολύθηκαν 3 που δεν υπέγραψαν τη συμφωνία» (Ελευθεροτυπία).
«1.300 εργαζόμενοι υπέγραψαν τις νέες συμβάσεις εργασίας, ενώ τρεις υπάλληλοι που αντέδρασαν, σύμφωνα με καταγγελίες τους απολύθηκαν. Όμως, ο κ. Μυλωνάς αντιτείνει ότι οι ίδιοι του ζήτησαν για οικογενειακούς λόγους να απολυθούν». (ΑNT1)
«Αντιδρώντας στην απόφαση αυτή της ΑΛΟΥΜΙΛ, δεκάδες μέλη του ΠΑΜΕ με επικεφαλής το Σωτήρη Ζαριανόπουλο, μέλος της γραμματείας του, προχώρησαν στην κατάληψη των γραφείων του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος. Σύμφωνα με πληροφορίες από τους εργαζόμενους, η διεύθυνση της ΑΛΟΥΜΙΛ εδώ και δύο εβδομάδες τους κάλεσε να υπογράψουν νέες ατομικές συμβάσεις εργασίας, στις οποίες περιλαμβάνεται ο μειωμένος χρόνος απασχόλησης. Όπως είπαν στο «Έθνος» εργαζόμενοι, τις προηγούμενες μέρες προσέρχονταν ατομικά μαζί με τους εργοδηγούς τους κατά τμήμα και υπέγραφαν τις νέες συμβάσεις. Ένας από αυτούς μας είπε ότι ο καθαρός μισθός του μέχρι τώρα ήταν στα 700 ευρώ και ότι με τη νέα σύμβαση προβλέπεται να πέσει στα 550 ευρώ. Σύμφωνα με το ΠΑΜΕ, τρεις εργαζόμενοι που αρνήθηκαν να υπογράψουν τις νέες συμβάσεις έχουν ήδη απολυθεί». (Έθνος)

Μετά απ΄ αυτά, το θέμα βγήκε στα κανάλια, όπου ακούστηκαν πολλά και διάφορα. Όπως πολλά είπε κι ο ίδιος ο Μυλωνάς, μεταξύ των οποίων ότι: «οι τρεις εργαζόμενοι που απολύθηκαν το ζήτησαν μόνοι τους», ότι «πρέπει οι εργαζόμενοι να του ανάψουν λαμπάδα» και κυρίως ότι «τέτοιες διαφορές λύνονται στην επιθεώρηση εργασίας».
Πίσω απ΄ όλες αυτές τις τηλεοπτικές συζητήσεις και τις χιλιάδες λεπτομέρειες που αναδεικνύονται, υπάρχουν ορισμένα δεδομένα, που καθαρά τα λέει το ΠΑΜΕ:

  • Το πρόβλημα της Alumil δεν είναι ότι «κινδυνεύει να κλείσει». Είναι ότι αντί για 10 εκατομμύρια καθαρά κέρδη πέρσι, «κινδυνεύει» φέτος να βγάλει «μόνο» 9 εκατομμύρια. Οπότε αυτό το ένα εκατομμύριο πρέπει να το πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Να «παρθεί» μέσα απ΄ τα σπίτια των εργαζομένων, απ΄ την τροφή των παιδιών τους, απ΄ την επιβίωσή τους.
  • Στις επιχειρήσεις του «κοινωνικού εταίρου» κυρίου Μυλωνά, απαγορεύεται ο συνδικαλισμός. Δεν επιτρέπεται να υπάρχει ούτε καν «εργοδοτικό» σωματείο. Όπως δηλώνει κι ο ίδιος, «στην Alumil είναι τόσο καλές οι σχέσεις με τους εργαζόμενους που δε χρειάζεται να υπάρχει σωματείο».
  • Ο νόμος στον οποίο στηρίζεται ο κάθε Μυλωνάς, και κάνει τα κόλπα του σ΄ όλη τη Βόρεια Ελλάδα, είναι νόμος του 1998 (ΠΑΣΟΚ). Τον καιρό δηλαδή της μεγάλης «ανάπτυξης» , της «κερδοφορίας» των επιχειρήσεων και της ανόδου του χρηματιστηρίου, αυτοί όλοι τους από τότε είχαν στο μάτι τις εργασιακές σχέσεις.
  • Τότε η ΓΣΕΕ έκανε την «πάπια», όπως την κάνει και τώρα και πάντα.
  • Τώρα έχουν όλοι τους δικαιολογία, αφορμή, πρόφαση … την κρίση. Έτσι:
  • Η πρόσφατη σύνοδος της Ε.Ε. επαναβεβαίωσε την κατεύθυνση της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.
  • Ο Καραμανλής επανέλαβε σε συνέντευξή του τα επιχειρήματα του Μυλωνά : «Προκειμένου να κλείσει η όποια επιχείρηση, δεν είναι προτιμότερο οι εργαζόμενοι να δεχτούν μείωση ωρών και μισθού;» και «Σε έκτακτες περιστάσεις χρειάζονται έκτακτα μέτρα».
  • Το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης: «Μιλώντας στο «΄Εθνος» ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης Ν. Γιαννόπουλος είπε ότι (…) έχουν ήδη προχωρήσει σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας». Και μετά συνέχισε να τρώει απ΄ τα εδέσματα της δεξίωσης και να κοιμάται ήσυχος.
  • Και το πιο ενδιαφέρον απ΄ όλα είναι το τι κάνει αυτές τις μέρες η επιθεώρηση εργασίας: οργανώνει σεμινάρια του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδας, δηλαδή του Μυλωνά, όπου συμμετέχουν οι βιομήχανοι για να τους εξηγήσουν οι επιθεωρητές εργασίας πώς γίνονται οι ομαδικές απολύσεις, πως περνάνε οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, πώς γίνεται ο περιορισμός των ωρών εργασίας και των μισθών, κλπ. Δηλαδή εξηγεί η επιθεώρηση εργασίας στους βιομήχανους πώς θα κάνουν όλα αυτά που επιδιώκουν «νόμιμα», για να μην τους «πιάσει» ….η ίδια η επιθεώρηση εργασίας.
  • Την ίδια στιγμή η ΟΚΕ (όλα τα καλά παιδιά που λέγαμε και στο προηγούμενο φύλλο - ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΣΥΝ-ΣΕΒ–ΓΣΕΒΕ-ΓΣΕΕ-κ.λπ.) κατέληξε και παρουσίασε με την παρουσία όλων των «κοινωνικών εταίρων», την «Εθνική Κοινωνική Αναπτυξιακή Συμφωνία». Ένα επικίνδυνο για την εργατική τάξη κείμενο «Made in EU» που όπως ομολογεί και ο ίδιος ο πρόεδρος της ΟΚΕ Χρήστος Πολυζωγόπουλος «Έτσι θα τεθούν γερά θεμέλια για ένα αξιόπιστο πολιτικοκοινωνικό σύστημα». Και πιο κάτω: «Η κοινωνική συναίνεση και η ανάπτυξη κλίματος εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και την πολιτική ηγεσία είναι εξίσου, και συχνά περισσότερο σημαντικοί παράγοντες προώθησης της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας μιας οικονομίας».

Φυσικό είναι λοιπόν, ο Μυλωνάς μέσα σ΄ ένα τέτοιο κλίμα «ομοφωνίας» ΕΕ, πολιτικών και κομμάτων, βιομηχάνων, εργατοπατέρων και πουλημένων επιθεωρητών εργασίας, να απορεί:
«Τι δουλειά είχαν οι εργαζόμενοι να απευθυνθούν στο ΠΑΜΕ; Μπορούσαν κι έπρεπε να απευθυνθούν στο εργατικό κέντρο του νομού τους και στην επιθεώρηση εργασίας». Αποδεικνύοντας καθαρά ότι αυτός κι όλο του το σινάφι:

  • Δεν έχει καμμιά ανησυχία για τη ΓΣΕΕ και τα πουλημένα εργοδοτικά ή «συναινετικά» συνδικάτα σαν το ΕΚΘ
  • Ούτε έχει καμμιά ανησυχία για τις καταγγελίες που πιθανόν να γίνουν στην Επιθεώρηση Εργασίας. Έτσι κι αλλιώς το κράτος και οι νόμοι δικοί του είναι.
  • Αυτό που φοβάται είναι η ταξική συσπείρωση των εργατών στο ΠΑΜΕ, μιας που όπου απευθύνθηκαν οι εργαζόμενοι στο ΠΑΜΕ είχαν ολόπλευρη στήριξη και συμπαράσταση, αλλά και συγκεκριμένα αποτελέσματα (π.χ. Πλαίσιο της Θεσσαλονίκης όπου δεν πέρασαν οι «προσαρμογές» τύπου Aloumil που επιχείρησε κι εκεί η εργοδοσία).
  • Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά δικαιώνεται η πολιτική της αυτόνομης δράσης του ΠΑΜΕ και έξω απ΄ τα πουλημένα συνδικάτα, για το συμφέρον των εργαζομένων.

Και τέλος πάντων φίλε, αν ο κάθε Μυλωνάς φοβάται το ΠΑΜΕ και το ξορκίζει όπως ο διάβολος το λιβάνι, τότε εσύ ξέρεις τι να κάνεις: Κάνε ακριβώς αυτό που φοβούνται οι Μυλωνάδες.


Μάνος Δούκας



Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΟΣ"

Μπορείτε να διαβάσετε την εφημερίδα (τεύχος Μαρτίου - Απριλίου 2009) Εδώ


..

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος Δ΄)

Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)
Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
συνέχεια από Γ΄ μέρος

στ) Η προδοσία, η σύγκρουση και ο θάνατος του Μπούρα
Το επεισόδιο στα Δάφια έγινε στις 6 Ιουνίου 1949. Πριν 10 μέρες περίπου είχε γίνει η συμπλοκή στα «Καμίνια», στα δικά μας τα μέρη και είχε σκοτωθεί ο Δημητρός
Στραβουλέλλης. Επειδή ο Πέτρος Μπούρας ήταν πολύ δεμένος με το Στραβουλέλλη, ζητούσε κατά κάποιο τρόπο εκδίκηση. Γι΄ αυτό θέλαμε να κάνουμε ένα χτύπημα και πήγαμε στα Δάφια, όχι ακριβώς στα Δάφια, αλλά στην περιοχή Καλλονής στα Σουμούρια.
Τα Σουμούρια, ήταν ένας οικισμός έξω από την Καλλονή, και ήταν το χωριό του Μπούρα. Εκεί καθίσαμε σε ένα σπαρμένο χωράφι κάτω από μια συκιά, εκεί οι συκιές είναι τεράστιες, έξω από το χωριό. Βέβαια ήταν και απερισκεψία δικιά μας γιατί όλο το χωριό μας ήξερε, και όταν λέμε όλο το χωριό εννοούμε 20 με 30 άτομα, αφού όλοι τους ήτανε συγγενείς του Μπούρα και τους είχε εμπιστοσύνη.
Εκεί που πήγαμε, πιο πέρα, ήταν ένας αμαξωτός δρόμος που πήγαινε Καλλονή - Αγία Τριάδα. Εκεί βγαίνανε κάθε απόγευμα κατά το βραδάκι, οι αξιωματικοί, οι προύχοντες, ο διοικητής, ο υποδιοικητής της περιοχής, γιατί ήταν έδρα εκεί και είχε λόχο μόνιμο.
Εκεί είχαμε άνθρωπο και τους παρακολουθούσε και σε περίπτωση που βγαίνανε, να τους χτυπάγαμε. Αλλά μόλις φτάσαμε εκεί, ο μακαρίτης ο Μπούρας ειδοποίησε την κουμπάρα του, αν χρειασθεί και αν μπορούμε να πάμε μια μέρα στο σπίτι. Αυτή μας λέει ότι μπορούμε να πάμε.

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ

Tου Πέτρου Βάη (*)

Συνάδελφε ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ,
κρατώ ακόμη τη… συνήθεια – καθήκον μου το θεωρώ – να επισκέπτομαι τα Σχολεία όχι μόνο όταν είναι να ζητήσω τη ψήφο των συναδέλφων μου κι έτσι αυτές τις τελευταίες μέρες, που τόσο δυσκολεύουν τα πράγματα για όλους αλλά και για τον κλάδο μας, πήρα από δασκάλους και διευθυντές αισιόδοξα μηνύματα και θα ‘θελα να στείλω κι εγώ ένα μήνυμα.


Κουβεντιάσαμε για την κρίση. Οι συνάδελφοι βλέπουν ότι εμείς και χωρίς κρίση, κρίση περνούσαμε και τώρα θα είναι χειρότερα. Ότι οι «υπερέχοντες» τότε κέρδιζαν δις, εξαφάνισαν το χρήμα απ’ την αγορά, δημιούργησαν την κρίση και τώρα δεν ανέχονται να μειωθούν τα κέρδη τους, ζητούν έτοιμο και πλούσιο ρευστό από το κράτος και το παίρνουν. Και για μας πάλι δεν υπάρχουν, πάλι θα πάρουν από μας και θα δώσουν σ’ αυτούς. Το επιβάλλει η ΕΕ, λένε σωστά, αλλά εμείς ξέρουμε ότι και οι ίδιοι έτσι πολιτεύονται.
Είπαμε για το πολύπαθο ασφαλιστικό μας. Η κατάσταση δείχνει ότι συντάξεις και εφάπαξ έχουν ένα χρόνο και πάνω να δοθούν και τα ταμεία δηλώνουν ότι τα αμέσως επόμενα χρόνια δε θα έχουν να δώσουν μερίσματα στους δικαιούχους. Αυτά τώρα. Φανταστείτε τι τύχη θα έχουν οι νεότεροι. Εμείς όμως πληρώνουμε στα ταμεία. Τα δικά μας χρήματα δανείστηκαν άτοκα στους μεγάλους επιχειρηματίες ή παίχτηκαν και χάθηκαν στο χρηματιστήριο, πήγαν και πάλι σε μεγάλες τσέπες και κανένας δεν θεωρείται υπεύθυνος, κανείς δεν πληρώνει, αλλά ξαναζητά την ψήφο μας! «Ούτε ο «δικός μου», αν βγει, δε θα κάνει τίποτα για μας, ας μη γελιόμαστε» είπε ένας συνάδελφος. Κι αυτό είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ.

Σχεδόν όλοι ρωτούσαν για το πρόβλημα και τη διευθύντρια του 18ου ΔΣ. Αγανάκτηση που ενώ τώρα δεχόμαστε επίθεση σε όλα και στα εργασιακά, που πρέπει να τα υπερασπίσουμε με κάθε θυσία, βρίσκονται άνθρωποι, μέσα απ’ τον κλάδο, να τα καταστρατηγούν και να γίνονται μοχλοί της εξουσίας. Να τα γράφετε, είπαν πολλοί, να μαθαίνονται, γιατί αργότερα θα γίνουν κι αλλού….
Γι’ αυτό το σοβαρό ζήτημα, μετά απ’ τα πολύ θετικά και αισιόδοξα μηνύματα που πήρα από διευθυντές, θα ‘θελα όχι παραταξιακά, αλλά συναδελφικά να μιλήσω μαζί σας τώρα και να στείλω το μήνυμα:

Συνάδελφοι ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ, μείνετε δάσκαλοι με το δάσκαλο, σταθείτε δίπλα στο συνάδελφο εκπαιδευτικό, υπερασπιστείτε τις κατακτήσεις και τα εργασιακά του δικαιώματα, για να ενθαρρυνθεί και ο νεότερος, να στηριχτεί και να μπορέσει να αντισταθεί, γιατί έρχονται δύσκολοι καιροί για τον κλάδο και κάθε χρόνο θα είναι χειρότερα. Θα είναι δική σας κατάκτηση και τιμή!

Συναδελφικά
Πέτρος Βάης

(*) Ο Πέτρος Βάης είναι δάσκαλος του 45ου ΔΣ Πατρών και μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών ΠΕ Πάτρας

από το blog Ταξική Ενότητα Πάτρας

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΣΤΟΥΣ ΕΛΑΙΟΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΛΕΣΒΟΥ

Τη δέσμευση του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης για την άμεση καταβολή ενισχύσεων στους ελαιοπαραγωγούς της Λέσβου, έλαβε χτες ο βουλευτής του ΚΚΕ, Σταύρος Σκοπελίτης με Ερώτησή του στη Βουλή.

Ο υφυπουργός επισήμανε ότι «είναι ζήτημα μερικών ημερών για να ξεκινήσουν οι πληρωμές». Υποστήριξε ότι «υπάρχουν προβλήματα λόγω του ότι έχουν ενταχθεί πολλοί στο πρόγραμμα» και ότι υπάρχει πρόβλημα «ανεντόπιστων ελαιοτεμαχίων», αφού «με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ είναι απαραίτητη η διασταύρωση των εκτάσεων», ενώ «υπήρχε μια δυσκολία στην καταχώριση των στοιχείων στη μηχανογραφική υπηρεσία του υπουργείου».

Ανταπαντώντας, ο Στ. Σκοπελίτης επισήμανε ότι αποδέχεται τη δέσμευση του υφυπουργού σημειώνοντας πως «θέλω να πιστεύω ότι σε 3 μέρες οι αγρότες θα πάρουν τις επιδοτήσεις τους». Όμως - συνέχισε - «δε μας είπατε τίποτε για το τι μέτρα σκοπεύετε να πάρετε ώστε να μην ξαναπαρουσιαστεί το πρόβλημα», αφού «δεν είναι δυνατόν να δέχονται οι υπηρεσίες σας τις αιτήσεις και ύστερα να ανακαλύπτουν προβλήματα, εκτός αν τα προβλήματα δημιουργούνται λόγω των διαθέσιμων πόρων του προϋπολογισμού, για τους οποίους δε φταίει ο αγρότης».

Αναφερόμενος στις δυσκολίες των ελαιοπαραγωγών της Λέσβου, σημείωσε ότι «έχουν τεράστια προβλήματα στη διάθεση της παραγωγής», αναφέροντας ενδεικτικά πως «δίνονται ποσότητες βιολογικού λαδιού σε τιμές συμβατικού». Τέλος επισήμανε, συνολικά για τις επιδοτήσεις: «επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι κάθε άλλο παρά προοπτική δίνουν στην αγροτική παραγωγή της χώρας και κάθε άλλο παρά στηρίζουν το εισόδημα του μεσαίου αγρότη».


...

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος Γ΄)

Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή
συνέχεια από Β΄μέρος
δ) Πως έγινα τακτικός μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού Λέσβου
Στο δρόμο πηγαίνοντας στην Αγ. Παρασκευή, σε μια περιοχή «Αγόρατος» το λέγανε, είχε ανέβει μια ομάδα αντάρτες με τους Πέτρο
Μπούρα, Λιμπούτζ(η) - σ.σ το παρατσούκλι του αντάρτη Ηλία Σεβαστού - και άλλους 5 με 6, ήταν στην Καλλονή, εκεί σε μέρος καλυμμένο είχαν ξημερωθεί. Εγώ δεν το ήξερα. Αυτοί, οι ΜΑΥδες, όπως είχανε εμένα μαζί, πήγαιναν κατά φάλαγγα και χτενίζανε την περιοχή. Εγώ ήμουνα με το λοχαγό, τον υπενωμοτάρχη και μερικούς ΜΑΥδες στα δεξιά της ομάδας.
Οι αντάρτες τους είχανε δει που βάζανε φωτιά, που χτενίζανε την περιοχή και σε τέτοιες περιπτώσεις το ριψοκινδυνεύαμε και δεν φεύγαμε για να μην κάνουμε εμφάνιση και πιάσουν όλο τον κόσμο. Γιατί σε κάθε εμφάνιση πιάνανε όλο τον κόσμο και τους ενοχοποιούσαν και έτσι αποφεύγαμε, και όπως ήταν δασωμένο το μέρος, λίγο δεξιά ή λίγο αριστερά να κάνουν δε θα τους δουν, ήταν πίσω από ένα ντουβάρι και ήταν δύσκολο να τους δουν.
Όμως κατά διαβολική σύμπτωση πήγε ένας ΜΑΥς από την Αγ. Παρασκευή. Η ομάδα που ήταν ο ΜΑΥς που χτυπήθηκε πέσανε κάτω, αλλά άρχισαν τώρα και οι άλλοι αντάρτες να βαράνε και αφού ηρέμησαν κάπως τα πράγματα, συνέχισαν το δρόμο τους.


Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ» ΚΑΙ … ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ … «ΕΤΑΙΡΕΣ»

Πολύ κουβέντα άνοιξε πάλι γύρω απ΄ την λέξη «ΔΙΑΛΟΓΟΣ». Κυρίως με αφορμή το διάλογο για την παιδεία. Κι όλοι αυτοί που στον προηγούμενο διάλογο πήγαν “με τα μπούνια” για να τον νομιμοποιήσουν (ΟΛΜΕ, ΣΥΝ κλπ) και μας κατηγορούσαν ότι “μόνο το ΚΚΕ δεν πήγε” («Όλοι πλην Λακεδαιμονίων» πάλι) σήμερα παριστάνουν τον «τηλεοπτικό Σπαρτιάτη» και παριστάνουν ότι “απέχουν”. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι εμείς θα έπρεπε να είμαστε ευχαριστημένοι γιατί η στάση μας σαν κόμμα και σαν ΠΑΜΕ στον προηγούμενο διάλογο δικαιώθηκε και άσκησε πίεση:

Πρώτον: Δικαιώθηκε και απ΄ το περιστατικό με τη σύνοδο υπουργών παιδείας της ΕΕ στο Μπέργκεν, όπου η Γιαννάκου είχε πάει να παρουσιάσει τα συμπεράσματα του διαλόγου πριν καν αρχίσει αυτός ο διάλογος. Αλλά και απ΄ τη στάση όλων των υπόλοιπων πολιτικών και συνδικαλιστικών δυνάμεων (ΣΥΝ, ΟΛΜΕ κ.λπ.) που αφού πήγαν κι έδωσαν νομιμότητα στο διάλογο αυτόν, στη συνέχεια αποχώρησαν γιατί ήταν λέει … «προσχηματικός». Λες κι ήταν αφελείς και δεν ήξεραν απ΄ την αρχή το τι γίνεται.
Δεύτερον: Η στάση μας πίεσε συνδικαλιστικά και πολιτικά τις ηγεσίες άλλων κομμάτων και συνδικάτων ώστε σήμερα να αναγκάζονται έστω και στα υποκριτικά να μην πηγαίνουν στο νέο αυτό διάλογο. Έτσι είναι.


Αλλά η λέξη «Υποκριτικά» πρέπει πάντα να αποδεικνύεται. Γι αυτό λοιπόν σήμερα θα σας γράψω για την «ΟΚΕ».

«Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, ένα από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης … Η Ο.Κ.Ε. μπορεί να γνωμοδοτεί για όλους τους τομείς ή να εκπονεί γνωμοδοτήσεις με δική της πρωτοβουλία… Η ελληνική Ο.Κ.Ε. ιδρύθηκε to 1994, με πρότυπο την Ο.Κ.Ε. της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που στηρίζεται στον τριμερή διαχωρισμό των εκπροσωπούμενων συμφερόντων, διαχωρισμό δηλαδή σε τρεις Ομάδες, μία των εργοδοτών - επιχειρηματιών, μία των εργαζομένων - μισθωτών και δημοσίων υπαλλήλων, και μία των λοιπών κατηγοριών στην οποία εκπροσωπούνται οι αγρότες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι καταναλωτές….Σκοπός της Ο.Κ.Ε. είναι η προώθηση του κοινωνικού διαλόγου και μέσω αυτού η διαμόρφωση (αν είναι δυνατόν) κοινά αποδεκτών θέσεων για θέματα που απασχολούν την κοινωνία ευρύτερα ή ειδικότερα τμήματα αυτής… H Ο.Κ.Ε. αποτελεί από το Μάιο του 2001 και συνταγματικά αναγνωρισμένο θεσμό του ελληνικού κράτους… αποστολή της οποίας είναι η διεξαγωγή του κοινωνικού διαλόγου για τη γενική πολιτική της χώρας και ιδίως για τις κατευθύνσεις της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, καθώς και η διατύπωση γνώμης επί των νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων που παραπέμπονται σε αυτήν». (Απ΄ το site www.oke.gr της ΟΚΕ)

Αυτό είναι η ΟΚΕ. Πρόεδρος της ΟΚΕ είναι ο Χρήστος Πολυζωγόπουλος στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Εκεί συμμετέχουν ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών (Σ.Ε.Β.), η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε.), η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (Ε.Σ.Ε.Ε.), η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (Π.Ο.Ξ.), η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, ο Σύνδεσμος Ανωνύμων Τεχνικών Εταιρειών και Εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης (Σ.Α.Τ.Ε.), η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Ε.), η Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (Α.Δ.Ε.Δ.Υ.), η Πανελλήνια Συνομοσπονδία Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών (ΠΑ.Σ.Ε.ΓΕ.Σ.), η Γενική Συνομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Ελλάδος (ΓΕ.Σ.Α.Σ.Ε.), η Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (Κ.Ε.Δ.Κ.Ε.). Όλα τα … «καλά παιδιά».
Ανάμεσα στους εκπροσώπους των «εργαζομένων» (που στην πλειοψηφία τους είναι φυσικά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), δεσπόζουσα θέση κατέχουν ο Βρεττάκος Ηλίας κι η Σπανού Δέσποινα, απ΄ τη διοίκηση της ΑΔΕΔΥ, ο Κώστας Κουτζαμάνης απ΄ τη διοίκηση της ΓΣΕΕ, κεντρικά στελέχη του ΣΥΝ, κι άλλοι σύντροφοί τους απ΄ τις διοικήσεις της ΓΣΕΕ, της ΚΕΔΚΕ κλπ.

Πάνε λοιπόν εκεί και συζητούν διάφορα θέματα που τα εισηγούνται πριν πάνε στη Βουλή ή τα προτείνουν για να προωθηθούν, να πάνε στη βουλή να γίνουν νόμοι κλπ. Να μερικά παραδείγματα:
1. «Ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης για την κινητικότητα στην εργασία», «Ευέλικτη οργάνωση εργασίας» (Βλέπε ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, νεές μορφές απασχόλησης, διεύρυνσης της ωρομισθίας, κλπ).
2. «Η διαχείρηση της Ενεργού Γήρανσης», «Καινοτόμες προσεγγίσεις εφαρμογών Κοινωνικού Διαλόγου. Η περίπτωση της διαχείρισης της ενεργού γήρανσης -Υποστήριξη της προσαρμοστικότητας των επιχειρήσεων και των εργαζομένων»
, «Η ενεργός γήρανση και η ποιότητα της εργασίας των μεγαλύτερων σε ηλικία εργαζομένων - υποστήριξη και διατήρηση της απασχόλησης των μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων στην Ελλάδα».
3. «Υλοποίηση της στρατηγικής της Λισσαβόνας», «Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων 2008-2010, στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισαβόνας», «Προτάσεις της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (O.K.E.) στο νέο κύκλο της Στρατηγικής της Λισαβόνας 2007-2013»
.
4. «Εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης (αναδιατύπωση)»
(Βλέπε σύνταξη για τις γυναίκες στα 65, δηλαδή αυτό που θέλει να μας επιβάλλει η ΕΕ μέσω και του ευρωπαικού δικαστήριου) και άλλα τέτοια θέματα που ακόμα κι ο τίτλος τους μαρτυρά την ουσία τους και το περιεχόμενό τους.

Αλλά και θέματα με «ουδέτερους» τίτλους», που για να δεις τι λένε πρέπει να τα διαβάσεις. «Προσχέδιο πρότασης για αλλαγές του θεσμικού πλαισίου για τη δομή και λειτουργία των ΑΕΙ», «Προσχολική αγωγή και πρωτοβάθμια εκπαίδευση», “Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση”, “Τριτοβάθμια Εκπαίδευση”, “Υγεία”, “Φτώχεια”, “Τουρισμός και Περιβάλλον” κλπ.
Μπείτε στο site της ΟΚΕ να τα δείτε. Να δείτε ότι την ουσία των θέσεων και των νόμων που έρχονται στη δημοσιότητα και πάνω σ΄ αυτές παίρνουν διάφορες θέσεις τα κόμματα και οι φορείς, στην πραγματικότητα τα έχουν συζητήσει από πριν με διακομματική συμφωνία ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ - ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΚΕΔΚΕ - ΣΕΒ κ.λπ.

Αναρωτιέται λοιπόν κανείς μετά απ΄ αυτά:
α. Πόσο ειλικρινείς είναι όλοι αυτοί που παριστάνουν ότι δεν πάνε στον όποιο διάλογο προκαλεί ο όποιος υπουργός παιδείας ή άλλος υπουργός;
β. Πόσο ειλικρινείς είναι στη βουλή όταν κατακεραυνώνουν νομοσχέδια που όμως τις βασικές τους αρχές τις έχουν από πριν εγκρίνει στην ΟΚΕ και με τη δική τους συμμετοχή;
γ. Τι συζητάνε εκεί μέσα στην ΟΚΕ οι «εκπρόσωποι των εργαζομένων» (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ) κι οι εκπρόσωποι της «αντιπολίτευσης» (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ);
δ. Πόσο θράσος πρέπει να έχει κανείς για να συμμετέχει σ΄ αυτά τα όργανα, να συμμετέχει στις αποφάσεις τους και σ΄ αυτούς τους διαλόγους, και στη συνέχεια να τολμά να μιλά στους εργαζόμενους για «συνταξιοδοτικά» ή «για σχέσεις εγρασίας» ή για «δικαιώματα» με τον αέρα του «εργαζόμενου» και του συνδικαλιστή και μάλιστα του «αριστερού»;


Και τέλος… ποια είναι τα αντάλλαγματα της συμμετοχής τους σ΄ όλο αυτό το παιχνίδι; Γιατί μας έρχεται δύσκολο να πιστέψουμε ότι το κάνουν από «άποψη» σαν τις πόντιες πόρνες που (στο ανέκδοτο) δεν ήξεραν ότι οι υπόλοιπες πόρνες πληρωνόταν για τις υπηρεσίες τους.

Μάνος Δούκας (manosdoukas@hotmail.com)

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ

«Ένας διαφορετικός τρόπος να γιορταστεί η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης μπορεί και να είναι ένας ουσιαστικός τρόπος για να γιορταστεί η Ποίηση». Με αυτή την επισήμανση, το Μουσείο Μπενάκη ανακοίνωσε ότι, στα πλαίσια των εκδηλώσεών του για το «Έτος Γιάννη Ρίτσου», αφιερώνει τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης(21/3), αποκλειστικά στον Ποιητή της Ρωμιοσύνης. Τη διαμόρφωση αυτού του αφιερώματος την εμπιστεύθηκε «σε ανθρώπους που ελπίζουμε και θα θέλαμε να είναι οι πραγματικοί αναγνώστες της ποίησης: στα παιδιά».


Το Μουσείο Μπενάκη απηύθυνε πρόσκληση στο 6ο Λύκειο Καλλιθέας και το 10ο Λύκειο Πειραιά, που διαθέτουν blog και έχουν επιδείξει ενδιαφέρον για το έργο του Γ. Ρίτσου, και βρήκε ανταπόκριση. Μαθητές των δύο σχολείων δούλεψαν πολύ για να καταλάβουν τη ζωή και το έργο του Ρίτσου και ετοίμασαν μια παράσταση με τίτλο «Να είσαι ήλιος, να χαρίζεις φως», που θα παρουσιαστεί στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου)), στις 21/3 (7 μ.μ., είσοδος δωρεάν, πληροφορίες 210-3453111).

Οι μαθητές των δύο σχολείων, μετά από συναντήσεις τους στο διαδίκτυο και στα σχολεία τους, συγκέντρωσαν υλικό, επέλεξαν ποιήματα, πεζά, τραγούδια, σχέδια, φωτογραφίες, βίντεο, μαρτυρίες, συνεντεύξεις, CD, ντοκιμαντέρ και συνέθεσαν μια παράσταση, που αναφέρεται στη ζωή του Ρίτσου, στις ιδέες, στους αγώνες, στις εξορίες, στην ποίηση του Ρίτσου. Μια ζωή, που, περνώντας απ' το σκοτάδι, ατένιζε πεισματικά το φως, για να το χαρίσει σ' όλο τον κόσμο. Τα παιδιά, μέσα από τη δική τους «ματιά», ζωγραφίζουν, απαγγέλλουν, φτιάχνουν ταμπλό με φωτογραφικό και εικαστικό υλικό, τραγουδούν, κάνουν γκράφιτι, βιντεοσκοπούν και οπτικοποιούν ποιήματα του Ρίτσου.


..

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος Β΄)

Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)
Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή

(συνέχεια από Α΄ μέρος)
γ) Μια σύντομη επιστροφή στο χωριόΠήγα στα μαντριά και κάθισα 15 μέρες περίπου, κρυφά και από τον πατέρα μου. Μόνο ο αδελφός μου το ήξερε, ένας μπάρμπας μου και ένας από την Αγία Παρασκευή, ο οποίος ήταν φύλακας. Φύλαγε τα βόδια του χωριού που την άνοιξη τα βγάζανε πάνω στο «Μερά». Αυτοί μόνο με ξέρανε. Στο μεταξύ αυτός ο Αγιαπαρασκεβιώτης το είπε στον πατέρα μου, μαθεύτηκε ότι ήμουν με τους αντάρτες, ήρθε ο πατέρας μου εκεί, κάτι υποψιάστηκε, είδε κάτι σημάδια και τελικά φανερώθηκα και μου λέει: «Δεν ξέρουν ότι ήσουν με τους αντάρτες, κατέβα να πλυθείς και να φτιαχτείς».
Ύστερα από μέρες, μια βραδιά, κατέβηκα στο χωριό να μου πλύνει ρούχα η μάνα μου, αλλά ο πατέρας μου είχε συνεννοηθεί με το τμήμα που ήταν μια διμοιρία στο σχολείο. Του είπαν μικρός είναι δεν θα πάθει τίποτα… και το πίστεψε. Όταν κατέβηκα, τώρα τους ειδοποίησε ο πατέρας μου, κάποιος άλλος με είδε, δεν ξέρω. Όταν ήμουν στο σπίτι, και με έβαλε η μάνα μου να τρώγω, ήρθαν οι αγροφύλακες με δυο τρεις φαντάρους, με καλόπιασαν απ΄ δω, απ΄ κει και μου λένε: «Να πάμε μέχρι το σχολείο που σε θέλει να σε ρωτήσει ο λοχαγός;» τους λέω «Πάμε».

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009

ΑΙΓΑΙΟ: ΜΙΑ ΑΠΕΡΙΠΟΙΗΤΗ ΠΛΗΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. ΩΣ ΠΟΤΕ;

«Οι ενέργειες αυτές της Τουρκίας παραβιάζουν κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο και επιβαρύνουν τις προσπάθειες που καταβάλλονται για τη βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων», δήλωσε η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη μετά τις πρόσφατες παραβιάσεις του εναέριου χώρου της Ελλάδας από την πλευρά της Τουρκίας…

Τα λόγια της αυτά προκάλεσαν την οργή μου…γιατί; Μα για την κοροϊδία, για το παραμύθι που μας έχουν μάθει να πιπιλάμε σαν καραμέλα τόσα χρόνια… «αχ, αυτοί οι άτιμοι οι Τούρκοι, παραβιάσεις επί παραβιάσεων κλπ., κλπ.»… Και γιατί δεν κάνει κάτι η Ελλάδα να διασφαλίσει τα όρια του εναέριου χώρου της ή να οριοθετήσει επιτέλους την αιγιαλίτιδα ζώνη της; Γιατί δεν τίθενται επιτέλους σε εφαρμογή οι διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου; Υπάρχει κάποιος που μπορεί να δώσει απαντήσεις; (…)

Όσον αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, η έναρξη της ελληνοτουρκικής διαφοράς σημειώθηκε το 1973 και παραμένει άλυτη ακόμη. Γιατί;;; (...)

Η μόνη βελτίωση που έχει επέλθει είναι όσον αφορά το διαγωνισμό της Eurovision. Δίνουμε απλόχερα στην Τουρκία 12άρια και χαιρόμαστε που η Τουρκία μας ανταμείβει όταν ακούμε το… «12 points go to…Greece»!

Ίσως να χαρακτηριστώ υπερβολική… μα τα πράγματα είναι τόσο απλά και είναι και γραμμένα σε νόμους και διεθνείς συμβάσεις. Γιατί δε βρέθηκε κανένας έως τώρα από όσους έχουν περάσει απ’ το Υπουργείο Εξωτερικών να δώσει λύση στο ζήτημα; Αλλάζουν οι κυβερνήσεις και τα πρόσωπα και τα προβλήματα παραμένουν εκεί… στο ύψος τους… άλυτα… σαν γρίφοι…

Στο Αιγαίο όμως δεν υπάρχουν αμφιλεγόμενα ζητήματα του διεθνούς δικαίου τα οποία απαιτούν διευκρινίσεις. Υπάρχει μόνο η επιθυμία της Τουρκίας να ανατρέψει πλήρως το ισχύον νομικό καθεστώς!
Ίσως τελικά να είναι γραμμένο στο D.N.A. του έλληνα το… «έλα, μωρέ, εγώ θα βγάλω το φίδι απ’ την τρύπα;» Δεν έχει όμως μάλλον καταλάβει πως κι ο ίδιος ζει σε μια τρύπα… μαύρη… κατάμαυρη… γιατί τη σκιάζει το παρελθόν… ως πότε;;;

διαβάστε όλο το άρθρο της Έυης Βαγιάτη
Εδώ

...


ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ


από το www.epikairo.gr
..

ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

"Ραγδαίες αναμένονται οι εξελίξεις στην αγορά του γάλακτος μετά την απόφαση της Vivartia ΑΕ- της μεγαλύτερης γαλακτοβιομηχανίας της χώρας - να αποχωρήσει από τη ζώνη γάλακτος της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης. Απέστειλε ήδη σχετική επιστολή στους κτηνοτρόφους με τους οποίους συνεργαζόταν ως τώρα και τους ειδοποιεί ότι πλέον δεν θα αγοράζει το γάλα τους. (...) έχουν ως συνέπεια η πώληση του παστεριωμένου γάλακτος να αποτελεί εξαιρετικά ζημιογόνο δραστηριότητα για την εταιρεία (...) Επίσης η Vivartia ΑΕ, (...) έχει χάσει σημαντικό μερίδιο αγοράς τόσο προς όφελος των μικρών εταιρειών, (...) όσο και προς όφελος του γάλακτος υψηλής παστερίωσης. Η απώλεια του μεριδίου στην προκειμένη περίπτωση αύξησε σημαντικά τον κοστολογικό παράγοντα των επιστροφών, με αποτέλεσμα η δραστηριότητα να είναι πλέον ζημιογόνος. (...)"


όλο το άρθρο: Το Βήμα, 14/03/2009

Και μια και είναι και του ίδιου επενδυτικού ομίλου που θα πάρει την Ο.Α.(αν και μικρή σημασία έχει αφού σε καπιταλιστικό σύστημα ζούμε - την ίδια τακτική ακολουθούν όλοι οι "επενδυτές"), να προσπαθήσουμε να "παίξουμε" με κάποιες φράσεις;
"Eξαιρετικά ζημιογόνος δραστηριότητα" έχει αποδειχθεί η αεροπορική γραμμή (π.χ. Αθήνα - Λήμνος ή βάλτε όποιο νησί θέλετε) και έτσι η Ολυμπιακή Αεροπορία "ειδοποιεί" τους κατοίκους του νησιού "ότι πλέον" δεν θα εξυπηρετεί το νησί τους...

Έτσι απλά με μια ανακοίνωση...


Aristeri Poria

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ: ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ (Μέρος Α΄)

Προφορική αφήγηση του Νίκου Μαρμαρινού (Γύφτου)
Του Δημήτρη Π. Καρατζιτζή *
Ο Νίκος Μαρμαρινός γεννήθηκε στην Νάπη το 1929. Πατέρας του ήταν ο Σταύρος Μαρμαρινός από τον Μανταμάδο.
Με την αφήγησή του αυτή μας μεταφέρει στα χρόνια κείνα τα δύσκολα όταν: η φυλακή, τα βασανιστήρια, οι κακουχίες, και οι ξεφτελισμοί ήταν καθημερινά φαινόμενα για τους κομμουνιστές αλλά και για κάθε τίμιο άνθρωπο. Ο θάνατος παραμόνευε παντού σε κάθε τους βήμα, ήταν τα χρόνια κείνα τα «Πέτρινα Χρόνια», όπως συνηθίζεται να λένε.
Ο ίδιος ο Νίκος Μαρμαρινός εξιστορεί ξεδιπλώνοντας τις θύμησες του στην Καισαριανή.
Ο ίδιος με τα λεγόμενά του ορίζει και τους «τίτλους» των ενοτήτων που ακολουθούν.

α) Τα πρώτα μου βήματα…
Μετά το 1944 άρχισα να καταλαβαίνω ορισμένα πράγματα. Εκεί στους Μουστάκηδες (Μιχαηλάρηδες) που είχαν εφημερίδες και έντυπα διάβαζα. Ο πατέρας μου δεν ήξερε γράμματα, ήταν στο ΕΑΜ αλλά δεν καταλάβαινε και πολλά.
Εγώ είχα την ευκαιρία να διαβάζω, από το δημοτικό ακόμα στην κατοχή, 12-14 χρονών που ήμουνα είχα πάρει όλα τα σχολικά βιβλία στη μάντρα και εκεί με το φως του λυχναριού προσπαθούσα να μάθω γράμματα.
Παρακολουθούσα την ανάγνωση της εφημερίδας, βέβαια την έπαιρνα και εγώ και τη διάβαζα και στο δικό μας ντάμι. Εδώ πρέπει να πω ότι, τα αδέλφια Ιγνάτης και Ευριπίδης Μιχαηλάρης διαβάζανε πολύ, η καλύβα τους ήτανε στέκι. Με αυτούς που είχα παρτίδες, οικογενειακές σχέσεις με τον πατέρα μου, ήταν οι Μουστάκηδες (Μιχαηλάρηδες), ήταν ο Ιγνάτης, ήταν ο Ευριπίδης, ο Στρατής και ένας από την Αγία Παρασκευή, ο Γιάννης Κούλικας. Καλό παιδί.

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΛΗΜΝΟΥ ΑΔΕΔΥ

Η νέα 9μελής Εκτελεστική Γραμματεία του Νομαρχιακού Τμήματος Λήμνου της ΑΔΕΔΥ, όπως προέκυψε από τις αρχαιρεσίες του Φεβρουαρίου είναι η παρακάτω:

Πρόεδρος: Μαδυτινός Κωνσταντίνος
Αναπληρωτής Πρόεδρος: Κατεβαινίδου Γεσθημανή
Γραμματέας: Νιαουνάκη Βασιλική
Υπεύθυνος Οικονομικών: Πλάντζος Νίκος
Υπεύθυνος κινητοποιήσεων & οργάνωσης: Καραγεώργης Μανώλης
Υπεύθυνος υλικού: Σαββόγλου Γιώργος
Υπεύθυνος εκδηλώσεων: Βαλάκου Μάλαμα
Μέλη: Αρναρέλλη Άννα, Τσόρμαν Ιφιγένεια

Η Γενική Συνέλευση ψήφισε κατά πλειοψηφία τη συμμετοχή του Νομαρχιακού Τμήματος Λήμνου της ΑΔΕΔΥ στις κινητοποιήσεις που διοργανώνει η Τοπική Επιτροπή του Π.Α.ΜΕ.

....

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ

Έχουμε μια απορία και ψάχνουμε εξήγηση... Εμείς δώσαμε μία απάντηση, αλλά ίσως μπορείτε να βοηθήσετε και εσείς...

Έστω λοιπόν ότι ένας έμπορος (με φίρμα, διεύθυνση, τηλέφωνο, ΑΦΜ κ.λπ) ηλεκτρικών ειδών, (ή αυτοκινήτων ή ότι άλλο βάλει ο νους σας), σας πουλάει μια ηλεκτρική συσκευή, για την οποία έχετε την απόδειξη αγοράς, και τελικά αποδεικνύεται ότι είναι κλεμμένη.
Ποιός νομίζετε ότι θα τιμωρηθεί και θα πληρώσει την νύφη; Κατά τη δική μας γνώμη, μάλλον ο έμπορος και το πολύ πολύ ο αγοραστής να κατηγορηθεί για συνενοχή σε "αποδοχή προϊόντος εγκλήματος", κατηγορία όμως που μπορεί να αποκρούσει όταν αποδείξει ότι με "καλή πίστη" έπραξε αυτή την αγορά.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, όταν αγοράσετε ένα διαμέρισμα και αποδειχθεί ότι είναι "παράνομο" (είχε ημιυπαίθριο και τώρα έχει δωμάτιο) ποιός πρέπει να πληρώσει το πρόστιμο;
Ο κατασκευαστής μάλλον όχι, ξεχάστε το. Άλλωστε εκείνος έδωσε στην πολεοδομία, όταν πέρασε για "επιτόπιο" έλεγχο - καμιά φορά δεν περνάει κιόλας, η δουλειά μπορεί να γίνει άνετα και από το γραφείο, ξέρετε για να παραλείπονται τα γραφειοκρατικά.
Εσείς πρέπει να δώστε και να σώστε...

Άλλη μία "παγίδα" από τις πολλές που στήνει το κράτος τους.

Ο στόχος φανερός ΕΣΥ και όχι αυτοί. Και ΄συ τι το θές το σπίτι δεν σου φτάνει που 'χεις ακόμα δουλειά...


Aristeri Poria

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΝΟΜΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Την πρώτη του συνέλευση, με μαζική συμμετοχή εργαζομένων, πραγματοποίησε το βράδυ της Δευτέρας, το νεοσύστατο Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής (ΣΕΤΗΠ) Νομού Θεσσαλονίκης.
Στην πρώτη αυτή συνέλευση κατέληξε στη διακήρυξή του μέσα από την οποία ξεκαθαρίζει ότι συστρατεύεται στη δράση με τις ταξικές δυνάμεις για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος.
Και αποφάσισε τη συμμετοχή στο συλλαλητήριο του Π.Α.ΜΕ στις 17 Μάρτη στις 6.30 το απόγευμα στο Άγαλμα του Βενιζέλου.

Όπως σημειώθηκε στη διάρκεια της συζήτησης, η δημιουργία του ΣΕΤΗΠ έχει στόχο να γίνει το αποκούμπι όλων των εργαζομένων του κλάδου και να τους στηρίζει στα μικρά και μεγάλα προβλήματα και τις διεκδικήσεις τους. Έρχεται να καλύψει το κενό της απουσίας συνδικαλιστικής δράσης, να εμποδίσει το συμβιβασμό και το ξεπούλημα των αγώνων, συνολικά της εργατικής τάξης, από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες στη ΓΣΕΕ, αλλά και από πολλά εργοδοτικά σωματεία που υπάρχουν στον κλάδο.

Περιγράφοντας τις συνθήκες που επικρατούν στις τηλεπικοινωνίες και την πληροφορική, οι εργαζόμενοι αναφέρθηκαν συγκεκριμένα στα 4ωρα στα τηλεφωνικά κέντρα και τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου στον ΟΤΕ, στις θυγατρικές του, σε Vodafone και WIND. Επίσης στην απίστευτη εκμετάλλευση από τις σύγχρονες δουλεμπορικές εταιρείες ενοικιάσεως εργασίας όπως η Byte και η OTEplus. Στις ατομικές συμβάσεις εργασίας με αποδοχές μικρότερες και από αυτές της ΕΓΣΣΕ.

.....

17 ΜΑΡΤΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Το τελευταίο διάστημα γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι οι φοιτητές έχουμε έναν δρόμο μπροστά μας!
Είμαστε παιδιά λαϊκών και εργατικών οικογενειών, πολλοί από εμάς δουλεύουμε ήδη. Νιώθουμε στις ζωές μας, στα σπίτια μας τις συνέπειες της πολιτικής Ε.Ε-κεφαλαίου.
Μόνη λύση η σύγκρουση και ρήξη με την πολιτική που θέλει να φορτώσει την κρίση στις πλάτες μας και στην πλάτη των οικογενειών μας. Το μπλοκάρισμα κάθε παραλλαγής της.

διαβάστε όλη την ανακοίνωση εδώ

.....

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΩΝ ΙΚΑΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ & ΣΤΟΥΣ ΦΟΥΡΝΟΥΣ

Την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2009, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου Σάμου, συναντηθήκαμε στον Εύδηλο, εκπρόσωποι από τα εργατικά σωματεία των νησιών, την Ένωση Δημοκρατικών Γυναικών και τους τρεις δήμους της Ικαρίας.
Διαπιστώσαμε τη συμφωνία μας με την εισήγηση και το διεκδικητικό πλαίσιο που προτάθηκε από το Ε.Κ.Σ.
Διαπιστώνοντας ακόμα το οριακό σημείο στο οποίο βρίσκεται το δημόσιο σύστημα υγείας στα νησιά μας καταλήξαμε ότι η αγωνιστική δράση είναι μονόδρομος.
Συμφωνήσαμε στη δημιουργία Συντονιστικής Επιτροπής για την καλύτερη υποστήριξη και συντονισμό της δράσης μας.


ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΒΗΜΑΤΑ

· Συγκέντρωση υπογραφών κάτω από το διεκδικητικό μας πλαίσιο.
· Ενημερωτικές συναντήσεις - συγκεντρώσεις στα χωριά και σε τόπους δουλειάς το αμέσως επόμενο διάστημα.
· Συνέντευξη τύπου
· Έκδοση ενημερωτικού φυλλαδίου.
· Πανικάρια κινητοποίηση στις 17 Μαρτίου 2009 με απεργία που ήδη έχει προκηρύξει το Ε.Κ.Σ. και συγκέντρωση στον Άγιο Κήρυκο.

Καλούμε τον Ικαριώτικο λαό και τους μαζικούς φορείς
να στηρίξουν με κάθε τρόπο τον αγωνιστικό μας βηματισμό, να πάρουν μέρος μαζικά, δυναμικά, αποφασιστικά σε όλες τις κινητοποιήσεις που προγραμματίζονται για να διατρανώσουμε για ακόμα μια φορά την απαίτηση μας για:
> Να μην μένει χωρίς το στοιχειώδες ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό καμία μονάδα υγείας των νησιών μας ούτε για μίση ώρα!
> Ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό σε όλες τις μονάδες υγείας
όλες τις μέρες, συνεχώς
.


ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
Αποκλειστικά δημόσιες-δωρεάν παροχές Υγείας και Πρόνοιας για όλους,
όλες τις μέρες και όλες τις ώρες του χρόνου.
Δημόσιο Δωρεάν Σύστημα Υγείας με κέντρο του τον άνθρωπο
Χωρίς κανενός είδους επιχειρηματική δράση και με αποκλειστική ευθύνη του κράτους.

Εργατικό Κέντρο Σάμου - Συνδικάτο Οικοδόμων - Σωματείο Επισιτισμού - Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων - Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης - Ένωση Δημοκρατικών Γυναικών Ικαρίας - Δήμος Αγίου Κηρύκου - Δήμος Ευδήλου - Δήμος Ραχών




.....


ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΑΜΟΥ

Προκήρυξη απεργίας την Τρίτη 17 Μαρτίου 2009






.....

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ ΩΝΑΣΗ

Και τι χρυσά που ήταν τα κουταλομαχαιροπίρουνα! Και τι χρυσοποίκιλτα που ήταν τα τραπεζομάντιλα! Και τι λαμπερά τα πρόσωπα του διεθνούς «τζετ σετ» που ταξίδευαν με τα αεροπλάνα της!

Όλα αυτά για την «Ολυμπιακή» του Ωνάση. Έτσι μας τα μετέδωσαν τα σχετικά ρεπορτάζ των τηλεοπτικών σταθμών το Σαββατοκύριακο. Συνεπώς, τώρα που η εταιρεία πέρασε στα χέρια ενός άλλου ιδιώτη, του Βγενόπουλου, δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε τις «ωραίες εποχές» του Ωνάση και να ευελπιστούμε στην αναβίωσή τους.
Μόνο που από όλο αυτό το «ρετρό» προπαγανδιστικό παπαγαλιστάν της ελεεινότερης υποστάθμης, «ξεχάστηκαν» μερικές «λεπτομέρειες».

Όπως, για παράδειγμα, ότι επί του προηγούμενου ιδιώτη, του Ωνάση, ο μεγιστάνας διεκδικούσε κατ' έτος κρατικές επιδοτήσεις ύψους 60 εκατ. δολαρίων, όταν με 68 εκατ. δολάρια μπορούσε το κράτος να αγοράσει ολόκληρη την «Ολυμπιακή»!
Ήταν τότε που ο ιδιοκτήτης της (Ωνάσης) είχε εξασφαλίσει ένα τσουβάλι προνομίων και φοροαπαλλαγών, από απαλλαγή δασμών για καύσιμα μέχρι απαλλαγή δασμών για την εισαγωγή... γραφομηχανών στα γραφεία της εταιρείας!
«Ξεχάστηκε», επίσης, ότι τότε ήταν, επί Ωνάση, που μέσα σε διάστημα 20 χρόνων συνέβησαν 4 αεροπορικά δυστυχήματα στην «Ολυμπιακή» με πάνω από 200 νεκρούς (σε αντιπαράθεση η κρατική «Ολυμπιακή» στα 33 χρόνια λειτουργίας της έχει αναδειχτεί σε συνώνυμο της ασφάλειας).
Αυτά δεν τα ακούσαμε στα άκρως «αντικειμενικά» ρεπορτάζ του κ. Χατζηδάκη (σ.σ.: συγνώμη, των καναλιών, θέλαμε να πούμε...).


του Ν. Μπογιόπουλου

.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ "ΡΟΖΑ ΙΜΒΡΙΩΤΗ"


Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Το Δ.Σ. σας καλεί να πάρετε μαζικά μέρος στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου,
την Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009, στις 18:30, Δαμάρεως 65, Παγκράτι
(Αίθουσα εκδηλώσεων 2ου, 5ου Δ. Σχ. Αθηνών)

με θέμα: «Παραπέρα πορεία του Κλάδου».

Με την παρουσία μας στη Γ.Σ., τις τοποθετήσεις μας, τις προτάσεις μας και τις αποφάσεις μας, πρέπει να συμβάλλουμε, ώστε να στείλει ο Σύλλογός μας αγωνιστική απόφαση στην Ολομέλεια Προέδρων, που θα γίνει στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2009.

ΠΑΡΤΕ ΜΑΖΙΚΑ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ!

Το Δ.Σ.

η ιστοσελίδα του Συλλόγου: www.sylimvrioti.gr

....


ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

«Βάλτε χέρι στους μισθούς» (Τίτλος στην πρώτη σελίδα της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας).
«Πάγωμα μισθών και αυξήσεις φόρων» (Τίτλος στην πρώτη σελίδα του Βήματος της Κυριακής).
«Πέντε έτη ζωής έχουν τα ασφαλιστικά ταμεία». (Τίτλος στην πρώτη σελίδα της Καθημερινής).
«Μετά το Μάιο δεν υπάρχουν λεφτά για συντάξεις». (Τίτλος στην πρώτη σελίδα του Έθνους της Κυριακής).
«Έσπασε όλα τα ρεκόρ η πτώση των μετοχών». (Κύριος τίτλος στο οικονομικό ένθετο της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας).
«Ντόμινο από λουκέτα στην αγορά». (Τίτλος στην πρώτη σελίδα του οικονομικού ένθετου της Κυριακάτικης Καθημερινής).
«Οι μετοχικές απώλειες ξεπέρασαν την κρίση του '29». (Τίτλος απ΄την πρώτη σελίδα του οικονομικού ένθετου του Βήματος της Κυριακής).

Σχόλιο: Τι περιμένεις ρε φίλε; Πότε θα αρχίσεις να βγάζεις συμπεράσματα;

«Εκατομμύρια δανειολήπτες δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν (…) μόνο μια "δημογραφική ομάδα" παραμένει συνεπής προς τους οφειλέτες της στις ΗΠΑ: οι νεκροί (…) εταιρείας DCM Services (…) τηλεφωνούν καθημερινά στους συγγενείς πολιτών που προσφάτως αποχώρησαν από τα εγκόσμια (…) να ρυθμίσουν τα χρέη, την πιστωτική κάρτα του αγαπημένου τους που απεβίωσε (...) Οι υπάλληλοι αυτών των εταιρειών μάς λένε ότι οι ζωντανοί είναι τόσο χρεωμένοι και τόσο φοβισμένοι που πλέον δεν αντιδρούν και πληρώνουν ό,τι τους έχει ζητηθεί. Η βιομηχανία συλλογής χρεών από νεκρούς, επεκτείνεται συνεχώς (...) "Θέλουμε οι νεκροί να αναπαυθούν εν ειρήνη, γνωρίζοντας ότι οι υποχρεώσεις τους έχουν καλυφθεί" εξηγεί ο Κόκλιν Γκίνσμπεργκ, στέλεχος εταιρείας συλλογής χρεών» (ο David Streitfeld στους "The New York Times" / ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

Σχόλιο: Άντε να δούμε τι άλλο θα σκεφτούν τα κοράκια του καπιταλισμού να μας πάρουν, μέχρι «να τα πάρει ο κόσμος στο κρανίο» και να σπρώξει την ιστορία στο επόμενο αναπόφευκτο βήμα της, και την κοινωνία στην απελευθέρωση απ΄ αυτή τη βαρβαρότητα που λέγεται καπιταλισμός.

Του Πάνου Μαραγκού στο ΕΘΝΟΣ


«πραγματικό «πόλεμο» που γίνεται τα βράδια στις παραλίες της περιοχής, με «λάφυρο» τις βάρκες των μεταναστών (…) Μαλώνουν μεταξύ τους για το ποιος θα πάρει τη βάρκα (...) μέσα στις βάρκες τους προσεγγίζουν τα φουσκωτά στα οποία επιβαίνουν οι μετανάστες και τους ρυμουλκούν μέχρι την ακτή ή ακόμη και τους ρίχνουν στη θάλασσα λίγα μέτρα πριν την ακτή για να προλάβουν να την πάρουν πριν από άλλους που παραφυλάνε εκεί (…) Οι λιμενικές αρχές έχουν ήδη κάνει τέσσερις συλλήψεις κατοίκων στο βόρειο τμήμα του νησιού, που κατηγορούνται ότι έκλεψαν βάρκες μεταναστών». (Της Πέλλης Γιακουμή απ΄ το ΕΜΠΡΟΣ)


Σχόλιο: Τώρα που το λέτε κάτι έχουμε ακούσει κι εμείς. Αλλά είχε κι άλλο ένα πρωταγωνιστή το έργο, όπως μας το είπαν. Το εμπόριο των εξωλέμβιων μηχανών ποιος το κάνει;



«Εκατό βουλευτές της Ν.Δ., ανάμεσα στους οποίους είναι και ο Γιάννης Γιαννέλλης, κατέθεσαν ερώτηση στη Βουλή με την οποία ζητούν τη στήριξη της κτηνοτροφίας και των κτηνοτρόφων της χώρας μας».(Η είδηση στο ΕΜΠΡΟΣ).

Σχόλιο: Ψηφίζουν πρώτα ότι τους λέει η ΕΕ κι η ΚΑΠ στην κατεύθυνση του ξεκληρίσματος της αγροτιάς κι ύστερα κλαίνε. «Κάψι μι Γιάνν κι βάλι μύξα να γιάν»… δηλαδή.


«Ξέσπασμα Γιαζιτζόγλου κατά υπουργείου αγροτικής ανάπτυξης (…) Kανένα ενδιαφέρον για τους αγρότες της Λέσβου (…) Θα πρέπει να βγάλουν την ταμπέλα που γράφει Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και να την αντικαταστήσουν με μια νέα που θα γράφει "Γραφείο κηδειών της αγροτιάς" (…) Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί πλέον με όλα τα προβλήματα είναι άνευ προηγουμένου, ενώ το Υπουργείο δεν ενδιαφέρεται για τίποτα έχοντας εγκαταλείψει τον ελαιοπαραγωγό και τον κτηνοτρόφο στην τύχη του» (Ρεπορτάζ στα Αιολικά Νέα)

Σχόλιο: Ο πρόεδρος θυμήθηκε ότι είναι πρόεδρος. Και μέχρι τις εκλογές - σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες - αναμένεται να αγανακτήσει περισσότερο. Μέχρι και χαρακίρι, αυτοπυρπολισμό και τέτοια δηλαδή.




Από τη στήλη: "Από Τρίτη σε Τρίτη", Νέο Εμπρός


....

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009

Ο ΣΟΛΩΝ ΛΕΚΚΑΣ ΣΤΟΝ 902

Η εκπομπή «Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα» φιλοξενεί στο πρώτο της μέρος ένα ζευγάρι (καλλιτεχνικό και στη ζωή) τον Νίκο και την Γιασεμή Σαραγούδα που υπηρετούν το λαϊκό και το παραδοσιακό τραγούδι πάνω από 50 χρόνια. Ο Νίκος ξεκίνησε ως τραγουδιστής, αλλά αργότερα η ενασχόλησή του με το ούτι τον καθιέρωσε ως τον κορυφαίο Ελληνα δεξιοτέχνη στο συγκεκριμένο όργανο. Η Γιασεμή μια ζωή στο πλάι του ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο σμυρναίικα, λαϊκά και όχι μόνο. Θυμούνται τις εμπειρίες μιας ζωής και μαζί με τον Νίκο στο ούτι και τους φίλους τους μουσικούς παίζουν ταξίμια, οργανικά και τραγουδούν μανέδες και λαϊκά.

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής καλεσμένος είναι ο Σόλων Λέκκας από τη Μυτιλήνη. Ένας ιδιαίτερος ερασιτέχνης τραγουδιστής που, συνοδευόμενος από τον Δημήτρη Μυστακίδη στην κιθάρα, τον Κυριάκο Κουβέντα στο βιολί και τον Απόστολο Τσαρδάκα στο κανονάκι, τραγουδάει μανέδες, αλλά και χορεύει (Παρασκευή, «902 TV», 21.30).


"Πέργαμος" - Σόλων Λέκκας




...




ΕΧΟΥΝ ΤΟ "ΦΑΡΜΑΚΟ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

".... Η εικόνα που παρουσιάζουν οι επιχειρήσεις του κλάδου είναι εντυπωσιακή. Συμπυκνώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τα αποτελέσματα της πολιτικής που στοχεύει στη στήριξη των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου, σε βάρος των εργατικών νοικοκυριών και των λαϊκών στρωμάτων συνολικά.

Ο κλάδος της παραγωγής φαρμάκου, το 2003, αριθμούσε 65 επιχειρήσεις, οι οποίες μετά από συγχωνεύσεις και εξαγορές το 2005 κατέληξαν να είναι 60. Το 2006, με βάση την αξία της παραγωγής, αποτελούσε το 29,3% της χημικής βιομηχανίας και το 2,1% της μεταποίησης συνολικά.
Στο χώρο του χονδρεμπορίου λειτουργούν 115 φαρμακαποθήκες και 27 συνεταιρισμοί φαρμακοποιών. Παράλληλα, ο αριθμός των φαρμακείων, σύμφωνα με στοιχεία του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου, το 2005 ανήλθε στα 9.396.

Συνολικά για τις επιχειρήσεις του κλάδου ένα πρώτο σχόλιο: Οι 5-8 μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι του κλάδου φιγουράρουν σε κάθε θετική- θεαματική επιχειρηματική κατάταξη (κέρδη, απόδοση, πωλήσεις), ενώ απουσιάζουν εντελώς από τις αρνητικές ταξινομήσεις (ζημιές, υπερδανεισμός, χρέη). Λίγο πιο συγκεκριμένα, το 2006:

α. Στην κατάταξη του συνόλου των βιομηχανικών και εμπορικών επιχειρήσεων που λειτουργούσαν στη χώρα, μεταξύ των 150 μεγαλύτερων, με κριτήριο τις πωλήσεις, συγκαταλέγονται 18 επιχειρήσεις του κλάδου.
β. Μεταξύ των 20 πιο κερδοφόρων μεταποιητικών επιχειρήσεων, οι 4 ήταν φαρμακευτικές (ΒΙΑΝΕΞ, ΠΦΑΪΖΕΡ, GLAXO, JANSSEN).
γ. Από τις 300 επιχειρήσεις του κλάδου των χημικών, ανάμεσα στις 20 πρώτες με βάση το ενεργητικό τους οι 14 ήταν φαρμακοβιομηχανίες.
δ. Στην κατάταξη των εκατοντάδων εταιρειών χονδρικού εμπορίου με βάση το ενεργητικό, μέσα στις 10 πρώτες οι 4 είναι φαρμακευτικές εταιρείες.


Ο κατάλογος των ...επιδόσεων δεν έχει τέλος. Όπως δεν τελειώνει και η πρόκληση να προσφέρονται δυνατότητες πλουτισμού από την παραγωγή και εμπορία ενός αγαθού, όπως είναι το φάρμακο. Άλλωστε, τα σχετικά στοιχεία του σχετικού πίνακα για την εξέλιξη των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων του κλάδου βοούν από μόνα τους.

Για το τέλος αφήσαμε μια διατύπωση που περιέχεται στην ετήσια έκθεση του ΙΟΒΕ για την αγορά του φαρμάκου στην Ελλάδα το 2008, όπου αφού σημειώνονται τα «επιτεύγματα» του κλάδου καταλήγει (σελ. 20): «Η παραγωγικότητα (προστιθέμενη αξία παραγωγής προς αριθμό απασχολουμένων) στο φαρμακευτικό κλάδο το 2005 διαμορφώθηκε στα 50.817 ευρώ ανά εργαζόμενο» ".


Ριζοσπάστης, 08/03/2009

...